Snuivend en fuivend gaat Nederland naar de ratsmodee. Zonder pillen en speed is het eenvoudigweg ondoenlijk om in de eigentijdse stampdisco „een hele avond te hakken zonder moe te worden’’, aldus Sander, een tiener uit Hoogkarspel. Hij was een van de vrienden van de vorig jaar vermoorde zestienjarige Pascal Keijzer uit die Noord-Hollandse plaats. Twee mannen staken Pascal  op Koninginnedag 2007 met een snoeischaar in zijn hals en reden met een auto een paar keer over hem heen. Voor straf. De jongen had aan hen met meel versneden cocaïne verkocht. Lees verder »

Maandag 30 juni begint de zomerstop van de rubriek Beeldenstorm. De vaste auteurs Marjoleine de Vos en Hans Beerekamp maken zoals gebruikelijk negen weken lang ruimte voor gastschrijvers, de zogeheten Zomerkijkers. Elke week kijkt een ander voor u televisie, te beginnen met Marcel Haenen.

Op 1 september is de Beeldenstorm weer terug en neemt Marjoleine het stokje over. Wie zo lang niet zonder kan: tussen half juli en half augustus neemt zij op haar beurt de dagelijkse column van Frits Abrahams waar.

In principe zijn de Zomerkijkers net als de Beeldenstorm ook op www.nrc.nl/media te volgen.

Ja, dit is Netwerk maar ‘t zou toch over een vuurtorenwachter gaan? Dit lijkt die vrouw die altijd over prostituees praat, ja dat is ze ook en ‘t gaat ook over prostitutie, illegale. Vindt die meneer van de Van der Valk-hotels wel een probleem, de dames huren ook bij hem, of de heren cliënten, maar ja, zegt-ie: „Ik kan toch moeilijk aan iedereen vragen: bent u van plan betaalde seks op uw kamer te bedrijven?” Nee dat kan niet.

Lees verder »

Er is een boekenprogramma! Het is er al een poosje, elke week, op Het gesprek, een zender die door de meeste kabelaars wordt geleverd, maar waarvan de programmagegevens alleen maar op internet opgegoogled kunnen worden en niet in de gidsen vermeld staan, en je zit zelden voor de televisie met je laptop op schoot, zodat je vaak geen idee hebt wat ze doen bij dat Gesprek.
Hoe dan ook, elke woensdagavond om half negen ontvangt schrijfster en columniste Susan Smit in Uitgelezen twee schrijvers met wie ze praat over boeken, hun eigen en andermans c.q. -vrouws. Gisteravond zaten er de beginnende schrijver Christiaan Weijts ( Art. 285b) en romancière Marja Pruis, wier boek Atoomgeheimen zo’n twee maanden geleden verscheen. Het programma is tamelijk ontspannen, de boeken die besproken worden zijn soms al langere tijd uit, iedereen praat rustig en weloverwogen, Smit geeft eerst een samenvatting van het verhaal van de roman. Helemaal geen onaardig boekenprogramma dus, al heeft het misschien iets te veel de sfeer van ‘schrijvers onder elkaar’. Lees verder »

Vandaag ben ik een grumpy old woman. En ik vraag: moeten we ons nu het zomer is nóg meer voor de medemens interesseren dan we toch van de televisie altijd al moeten? Er is niets anders meer te zien dan al of niet ‘gewone’ mensen die dingen met je willen delen die zelfs niet eens gênant zijn – ze kunnen je gewoon niets schelen. Je begrijpt niet wat programmamakers bezielt. Ze dienen allerlei kleinigheden geheel en al ongevormd op en dan moeten wij maar denken: goh, leuk. Of misschien hoeven we dat niet te denken, als we maar kijken.

Lees verder »

Het belang van democratische controlemechanismen, daar denk je vooral aan bij het zien van de documentaire Jonestown, over het door de Amerikaanse leden van The People’s Temple zelf gebouwde dorp in het oerwoud van Guyana, waar in 1978 op bevel van de leider ruim negenhonderd mensen met hun kinderen zelfmoord pleegden.
„Ik heb het nooit zelfmoord genoemd”, zei een van de overlevenden. „We werden afgemaakt, we werden gewoon afgemaakt.” Hij barstte in tranen uit. Vlak daarvoor had hij verteld hoe iemand gif in de mond van zijn kleine zoontje had gespoten dat op de arm van zijn vrouw zat, hoe daarna zijn vrouw in zijn armen was gestorven. Lees verder »

‘t Is toch een beetje alsof iemand de stop uit het bad heeft getrokken. En daar zitten we nu, koud schuim nog op het lijf, de herinnering aan de zaligheid nog vers, maar intussen wel behoorlijk afgekoeld. Niks geen zege voor Oranje, niks geen ‘clockwork orange’. Commentator Jeroen Grüter sprak de toverformule nog een paar keer uit aan het eind van de wedstrijd tegen de Russen, toen al duidelijk was dat deze zogenaamde machine gedemonteerd zou worden. Je zag het eigenlijk al meteen, dat het niets zou worden. Moeten ze het volkslied ook maar zingen en het niet ‘intern mee neuriën’ of wat sommige spelers ook precies beweren dat ze doen. Niet dat dat geholpen zou hebben, want de Russen waren, zo zei de commentator terecht, ‘beweeglijk’ en ‘slim’.

Lees verder »

Nu het televisieseizoen, op voetbal, herhalingen en actualiteiten na, echt is afgelopen moeten de laatste twee maanden nog worden gewogen op de fruitschaal. Die bevat veel nieuwe appels en peren, vooral omdat twee door het jaar heen constant hoog presterende rubrieken in mei en juni enigszins teleurstelden.
De lijstaanvoerders van maart en april vielen nu beide buiten de top-5. Hollland Doc vertoonde relatief veel buitenlandse aankopen en documentaires over onderwerpen die me slechts met mate boeiden. Alleen Jeroen van Bergeijks Aan ons den arbeid: de Marokkanen van de beschuitfabriek (NPS) haalde het gebruikelijke niveau. Het dubbelportret van de eerste gastarbeiders en hun toenmalige leidinggevenden maakt duidelijk dat niemand te verwijten valt dat er veertig jaar geleden nu eenmaal anders werd gedacht over globalisering en integratie.

Lees verder »

Zaterdagavond, wanneer Nederland tegen Rusland voetbalt, gaan in de Rotterdamse Kunsthal een aantal mediavrouwen confereren over hun zwakke representatie op televisie. Terecht, want uit de in mei gepubliceerde Talking Heads top-100 bleek dat van de meest optredende personen bij de publieke omroep slechts zestien procent vrouw was.
Ook als er wel een vrouw uitgenodigd wordt als gast in een praatprogramma mag ze soms nauwelijks meepraten. Gisteren zat bij hoge uitzondering in Studio Sportzomer een vrouwelijke voetbalexpert bij Jack van Gelder aan tafel. Marleen Molenaar is oud-international en manager van het damesteam van AZ dat dit jaar kampioen werd. In tegenstelling tot Duitsland en Engeland besteedt de Nederlandse televisie nauwelijks aandacht aan vrouwenvoetbal. Marleen werd dan ook in eerste instantie voorgesteld als de dochter van voetballer Cees Molenaar. Ze werd niet vaak in het gesprek betrokken en veelal genegeerd door Hugo Borst, Jan Mulder en Danny Blind, die niet geprikkeld leken door haar ter zake doende observaties. Lees verder »

Laatst moest ik zomaar aan Marcus Bakker denken. Zou hij nog leven, de fractievoorzitter in de Tweede Kamer van de Communistische Partij van Nederland (CPN) tussen 1963 en 1982? Ik vergat het op te zoeken, maar de vraag werd actueel toen Jan Marijnissen gisteren plotseling terugtrad als politiek leider van de Socialistische Partij (SP).
Op het eerste gezicht zijn er overeenkomsten tussen Bakker en Marijnissen. Beiden waren parlementair aanvoerder van een van oorsprong marxistisch-leninistische partij, die haar ideologische veren deels zou afschudden. Beiden vervulden hun functie met humor en gezag, en verwierven zo een populariteit die zich niet beperkte tot de uiterste linkerzijde van het politieke spectrum.
In Nova en Eén vandaag buitelden Marijnissens collega’s, van Rutte tot Van der Vlies en Verdonk, over elkaar heen om de lof te zingen van een groot debater, die bij praktisch elke verkiezing sinds 1994 het zetelaantal van de SP wist te verdubbelen. Na het afscheid van Bakker besloot het Kamerpresidium een vergaderzaal naar hem te noemen, maar daar waren ook protesten tegen, wegens twijfels aan de democratische instelling van de CPN-leider. Ook bij de interne democratie in de SP worden wel eens vraagtekens geplaatst, maar daar viel gisteren weinig van te merken.

Lees verder »