Zoals gebruikelijk maakt mijn laatste bijdrage aan deze rubriek in een even maand de balans op. Net als vorige keer wegen op de fruitschaal de appels van reportages en documentaires zwaarder dan de peren van het amusement. In dat laatste genre viel wel het succes op van Ik hou van Holland (RTL4). Niet alleen vanwege producent John en presentatrice Linda de Mol is dit het enige glanzende erfstuk van Talpa in de inventaris van RTL. De kijkcijferkampioen van de zaterdagavond, het nog steeds innovatieve en brutale Mooi! Weer de Leeuw (VARA), werd net niet van de troon gestoten. Wie ouderwets spelletjesplezier waarderen kan, moet de aantrekkelijkheid kunnen herkennen, ondanks jatwerk uit diverse bronnen. Als we dan toch trots op Nederland moeten zijn, dan maar liever met een vette knipoog naar chauvinisme en kneuterigheid.

Aankopen zijn per definitie buiten mededinging. Het laatste seizoen van The Sopranos (VARA) en de sympathieke documentaireserie The Choir (NPS) over het vormen van een zangkoor op een godvergeten school in Noord-Londen, spelen in de Champions League. Maar ook de constante kwaliteit van de door VPRO’s Import geselecteerde internationale documentaires verdient een pluim.

Een eervolle vermelding krijgt Boeken (VPRO), de laatst overgebleven serieuze lezersrubriek op televisie. Presentator Wim Brands heeft het interviewen inmiddels in de vingers. Als je het non-fictieaanbod wilt volgen, zijn de simpele gesprekken met een auteur per week onmisbaar.

Drie programma’s vielen uit de top-5. Boer zoekt vrouw en Van Dis in Afrika stopten, maar voor de laatste ga ik me sterk maken in de jury voor de Nipkowschijf. Ook 3opreis (Llink/KRO) haalde de eregalerij niet meer, omdat ik plotseling uitgekeken ben op de wat willekeurige impressies van Floortje Dessing op weg naar Bhutan. De beste programma’s van maart en april goten de werkelijkheid in een meer vormvaste mal.

5 (-) Metropolis (VPRO). Het ambitieuze project bestaat uit een website en een televisieversie. Die laatste is nog wat flodderig en weinig dwingend gemonteerd. Het idee is briljant en soms zeer effectief. Jonge locale correspondenten in steden als Kigali, Riga, Jakarta, Shanghai, La Paz en Kaboel filmen zelf onderwerpen uit hun directe omgeving. In een Indonesische madrassa spelen moslimmeisjes in een punkband, verkeersproblemen en overgewicht vormen mondiale problemen.

4 (-) Hello Goodbye (NCRV). De globalisering wordt teruggebracht tot menselijke emoties van afhalers en wegbrengers op Schiphol. Joris Linssen ontlokt hen verhalen, die in een simpele montage worden opgedist. Emo-tv hoeft niet klef te zijn.

3 (3) Late liefde (NCRV). Geen fruitschaal zonder Frans Bromet, die in deze periode een geserreerd tweeluik maakte over erotiek en relatiecrises in de prille verhouding tussen Jaap (90) en Gré (94) uit Utrecht. Het is veel beter dan de rest van de wat tobberige rubriek Dokument. Bromet, de man die zelfs achter de camera wordt gezoend door Gré, zou een ere-Nipkowschijf verdienen, al was het maar voor de continuïteit van zijn oeuvre.

2 (2) Holland Doc. Veel goede IKON-bijdragen dit keer, met name Chicagoblok van Ingeborg Jansen over een multiculturele flatbunker in Antwerpen. Ook NPS, HUMAN en VPRO (Dear Oprah, De vijfde bruid) dragen bij aan deze altijd spannende documentairerubriek op donderdagavond. Verwarrend genoeg is het ook de naam van het beste digitale themakanaal, dat alles herhaalde, maar ook de nationale primeur bood van Tosca Niterinks hilarische reisserie Peper en zout pioniers (TV West).

1 (-) Tegenlicht (VPRO). Na een korte winterstop is de beste achtergrondrubriek terug. Hier krijgen we onontbeerlijke aanvullingen op al het geblaat over de islam. Imam: Made INHOLLAND (Eugène Paashuis) liet zien wat er echt gebeurt bij een religieuze opleiding, een vierluik ontleedde zorgvuldig de stand van zaken in Irak en het portret van Dick Berlijn (Niet opkloten!) door Edmond Hofland en Kees Brouwer was een eye opener over militaire en menselijke dilemma’s in Uruzgan..

Dit verhaal is geplaatst op vrijdag 25 april 2008 om 04:46 uur.