De naakte waarheid over pornobloot
Is een kijkcijfer van 907.000 hoog voor de uitzending van een 36 jaar oude pornofilm? Alle heisa vooraf rond Deep Throat in aanmerking genomen valt alles beneden het miljoen me eigenlijk een beetje tegen. Maar het was na middernacht, en dan blijven er zelfs op zaterdag voor publieke prikkeling niet zo heel veel mensen meer wakker.
Het belangrijkste was ook niet de pornoklassieker zelf, maar het feit dat de publieke omroepen BNN en VPRO besloten om iedereen in staat te stellen er kennis van te nemen. Dat was ook de hele zin van de operatie, zo kan achteraf vastgesteld worden. Het verhaal dat de film als illustratie diende bij een thema-avond over pornografie moet met een korrel zout genomen worden. Tegenover zeventig 
minuten Deep Throat en honderd minuten documentaire Inside Deep Throat stond een praatprogramma van eigen makelij dat nog geen veertig minuten duurde. Bovendien bevatte die speciale editie van Spuiten en slikken geen enkel nieuw gezichtspunt.
Onder leiding van Sophie Hilbrand kwamen de onvermijdelijke Joost Zwagerman, pornoactrice Sofia Valentine en ChristenUnie-jongere Rogier Havelaar aan het woord. De laatste maakte bezwaar tegen het loskoppelen van liefde en lust, wat hij zelfs „gevaarlijk” noemde. De moedige Havelaar bekende desgevraagd dat hij nog nooit seks had gehad, wat leidde tot de flauwe, maar op zich niet onlogische vraag van de presentatrice of hij misschien moeite met porno had omdat hij geen ervaring heeft op dit terrein. Ook over de apartheid in Zuid-Afrika mochten we niet oordelen als we er niet zelf geweest waren, herinnerde ik me op dat moment.
De pornoactrice kwam met de evenmin erg verrassende mededeling dat ze nog nooit een vrouw in haar werk was 
tegengekomen die onvrijwillig optrad. Verder was er een reportage uit een Amsterdams café waar men gezamenlijk in plaats van voetbal de uitzending van Deep Throat bekeek en een ultrakort historisch overzicht met als eerste zin: „Porno bestaat zolang er bewegend beeld is, dus sinds de film in 1890 werd uitgevonden.” Dat zijn twee fouten: de eerste film stamt uit 1895 en pornografie in woord en beeld gaat terug tot de eerste rotstekeningen.
Deskundige Zwagerman definieerde porno als uitingen die het doel hebben om iemand anders geil te maken. Dat klopt, maar je kunt ook zeggen dat porno leidt tot onwillekeurige opwinding. Voor de meeste mensen geldt dat ze er een lichamelijke reactie bij ervaren, ook als ze dat niet willen. Daarom zijn programma’s als All You Need Is Love of 
Spoorloos een vorm van emoporno, want je moet ervan huilen, ook al was je dat niet van plan. Maar niemand hoeft ernaar te kijken.
In een open samenleving moet je (emo)porno niet willen ontmoedigen. In de discussie over goede smaak domineerde ook zaterdag bij BNN weer ergernis over de hoeveelheid schaamhaar in Deep Throat. Niet alleen valt dat aspect bij controle reuze mee (er zit zelfs een scheerscène in de film), het bezwaar getuigt ook van ahistorische kortzichtigheid. Het jonge publiek wil wel porno (volgens een onderzoek van Één vandaag kijkt van de 12-25-jarigen 83 procent er wel eens naar), zolang het maar om jonge, gladde lijven gaat.
Dat is ook de briljante premisse van het propagandafilmpje van de SP, dat onder andere als STER-spot wordt 
uitgezonden. In De naakte waarheid over de thuiszorg ontdoet een hoogbejaarde actrice achter een rollator zich van al haar kleren. Als elke dag iemand anders haar komt wassen, dan kan ze zich net zo goed voor heel Nederland uitkleden, zegt ze.
Het is geen porno, maar wel bedoeld om te schokken. In eerste instantie reageerden politici van andere partijen verontwaardigd, omdat ze het een smakeloze provocatie vonden. Maar in het radioprogramma Stand.nl bleek een ruime meerderheid van de 
publieke opinie die mening niet te delen. Machthebbers zijn altijd preutser dan gewone mensen, die in meerderheid zowel porno als de striptease van een rimpelige dame als een fact of life weten te duiden. Als het aantonen van die discrepantie het doel was van BNN en VPRO, dan is de actie volledig geslaagd.
dinsdag 26 februari 2008, 16:17 uur
“De naakte waarheid” van Hans Beerekamp (NRC 25/2’08) over pornofilm “Deep Throat” getuigt misschien van goede smaak, doch tevens van vooroordeel, en van plichtverzaking, bovendien van onbegrip. Er evenwel van uit-gaande dat Hans zo dom niet is, moet ik aannemen dat hij Zaterdagnacht niet heeft gekeken, en zelfs niet de moeite heeft genomen de voorbeschouwing door Bas Blokker, “Hoe ‘Deep Throat’ historie schreef” in de krant van Vrijdag door te lezen .
Anders had hij geweten dat het hier niet gaat om doodgewone, ordinaire porno, echter om anti-porno van historische allure,
waarvan de hervertoning allicht niet toevallig samenvalt met Arie Boomsma’s “40 Dagen zonder sex” ten behoeve van sex-verslaafde jongeren.
Waarschijnlijk is de criticus in de war gebracht door de verontschuldigende tot aanbevelende aankondigingen, die aan de tv-uitzending voorafgingen en het verzet hiertegen door de leider van de christen-Unie. Zo waren er
vrouwen voor de microfoon gehaald om dankbaar te getuigden over hun recht op een vrouwelijk orgasme, dat anno 1972 Inderdaad door de film zou zijn verdedigd. En inderdaad begint het magere verhaaltje met de wanhoop van de hoofdrolspeelster, dit doel met wat voor mannen en in wat voor standjes dan ook te bereiken . Maar dan vindt zij raad bij een gynocoloog , die haar clitoris ontdekt, niet op de gebruikelijke plaats maar achter in haar keel. Vervolgens neemt hij de proef op de som, die slaagt, en stuurt hij haar erop uit het ook met andere mannen te proberen.
De opnamen van dit eindeloze gepijp moeten met veel kunst en vliegwerk zijn gemaakt. Weliswaar
verklaarde de regisseur dat zijn hoofdrolspeelster een uitzonderlijke gave had voor het ‘spelen’ van juist deze rol, maar alleen al
door het aan te zien werd ik onweerstaanbaar herinnerd aan een medisch maagonderzoek waar ikzelf ooit bijna in gestikt was.
Voorts herinner ik me uit de eerste jaren waarin deze film sensatie verwekte de feministische protestkreet: “dan liever lesbisch”, ook wel afgekort tot simpel “liever lesbisch”. Soms begrijp je dingen later .
Het slot van de film bewaart het geheim van een fantastisch schoonheidsmiddel: haar lieve gezichtje wordt besmeerd – nee, natuurlijk niet ‘besmeurd’ – met sperma, en zij lacht er vrolijk bij . Te vrolijk om waar zijn, maar zij heet ‘klaar’ te wezen .
L. Waterdrinker, Breukelen Ut.
vrijdag 28 november 2008, 18:49 uur
is heel lelijk
vrijdag 28 november 2008, 18:50 uur
het is niet mooi maar ook niet lelijk het heeft iets met die ouwde vrouw te maken he het is iets intersant voor jongekopels