Toen het afgelopen was, was ik zo vrolijk en opgewonden dat ik niet op de bank kon blijven zitten. Rende naar buiten waar het heel hard woei en riep tegen de wind ‘Joepie!’ en ‘Whoaauw!’ en ‘Jahoe!’ en andere kreten die mensen slaken als ze heel vrolijk en opgewonden zijn, na een heel leuk feest bijvoorbeeld. Toen rende ik door de storm naar de buren om daar voor te gaan doen hoe de acteurs gestript hadden, nu ja bijna dan, alsof ze in The full monty speelden en hoe grappig Georgina Verbaan was geweest toen er op haar werd geschoten en ze moest doen of ze dood ging maar ze riep met een olijk gezichtje ‘Mis!’ en hoe feestelijk het was geweest en… 

De buren schonken mij een rustgevend glaasje wijn in en wilden toen wel eens weten waar ik het eigenlijk over had. De avond van de Grote Filmquiz natuurlijk! Daarnet! Op de televisie! Het was geweldig!

En waarom het dan zo geweldig was. In willekeurige volgorde:

1. Vanwege het tempo. Geen moment werd er gerekt met malle muziekjes of gekletst om niks, het leek of we in vliegende vaart door de avond stormden en of er teveel was om in deze tijd te doen en toch ging het.

2. Vanwege de deelnemers. Drie acteurs (Pierre Bokma, Gijs Scholten van Aschat en Tygo Gernandt) namen het op tegen drie actrices (Monic Hendricx, Georgina Verbaan en Ricky Koole) en dat deden ze niet alleen door vragen over film te beantwoorden, maar ook door ter plaatse verrukkelijke improvisaties te doen.

3. De improvisaties. Steeds kregen de deelnemers opdrachten, bijvoorbeeld om, terwijl er al ongeduldig gerinkel klonk uit een telefooncel, de telefoon te gaan beantwoorden waar bijvoorbeeld Paul Verhoeven aan de andere kant zou zijn die woedend was dat Pierre Bokma een dubbele afspraak had gemaakt en nu een film ging maken met Paula van der Oest. Natuurlijk was er niemand aan de andere kant, maar Monic Hendricx bijvoorbeeld had toch iemand aan de telefoon die haar steeds niet liet uitspreken.

4. De presentator, Matthijs van Nieuwkerk. Je komt steeds op het woord ‘ontwapenend’ als je het over Van Nieuwkerk hebt, dat zal hij dus wel zijn. Hij verkeert met iedereen op goede voet, houdt een enorm tempo aan, geeft mensen geen kans tot saaie verhalen, hij heeft de touwtjes stevig in handen en houdt het toch los.

5. De jury, onder leiding van schrijfster en redacteur van deze krant Joyce Roodnat, die zich nooit verloor in lange uiteenzettingen maar gewoon zei: „dit doen de mannen veel beter” of „de vrouwen krijgen 6 punten” en dan was dat zo, klaar. Streng en met duidelijk plezier in de hele affaire.

6. Had ik nu al gezegd hoe grappig de acteurs en actrices waren? Geweldig grappig. En snel. Meteen in het begin kregen eerst de vrouwen een stukje tekenfilm te zien en toen de mannen. Er kwamen drie personages op voor, drie pinguïns bijvoorbeeld. De rollen werden razendsnel verdeeld en ter plekke moesten de acteurs of actrices tekst maken, synchroon, en in overeenstemming met de mimiek van de getekende figuurtjes. Ze deden dat ongelooflijk, vooral Georgina Verbaan en Gijs Scholten van Aschat.

7. Eh ja en ook: de mannen. Die hebben gewonnen en dat was terecht. Ze hadden meer lef en gein dan de actrices, met uitzondering van Georgina V. die zich er totaal in stortte.

Een indruk gekregen? Het was enig. Zo kan televisie ook zijn, niet zo misselijk makend voorgekookt en gemiddeld gemaakt en doodgestoofd en braaf, maar levend en leuk en vrolijk.

En later op de avond, toen ik weer wat was bijgekomen, was er ook nog een prachtige film (ook al van de NPS, net als die Quiz, de NPS moet een prijs krijgen voor de beste culturele programma’s) van Hedy Honigman in Holland Doc. Forever, over mensen op Père Lachaise. Mis die niet! De hele volgende week nog op het digitale kanaal Holland Doc.

Marjoleine de Vos

Dit verhaal is geplaatst op vrijdag 28 september 2007 om 14:00 uur.