Wat het betekent om afstand te doen van je rechten via Creative Commons (CC), werd de Amerikaanse filmmaker Damon Chang onlangs pijnlijk duidelijk: per toeval kwam uit dat een levensgrote foto van zijn zusje Alison te zien was in Australische bushokjes. Wat bleek: vliegmaatschappij Virgin had 100 verschillende ‘user generated’ foto’s van internet gehaald voor hun nieuwe reclamecampagne, waaronder een foto van de vijftienjarige Alison die ze aantroffen op Changs Flickrpagina. Naar goed Amerikaans gebruik hebben de ouders van Alison een proces aangespannen, onder meer wegens inbreuk op privacy. Lees verder »

Toen het afgelopen was, was ik zo vrolijk en opgewonden dat ik niet op de bank kon blijven zitten. Rende naar buiten waar het heel hard woei en riep tegen de wind ‘Joepie!’ en ‘Whoaauw!’ en ‘Jahoe!’ en andere kreten die mensen slaken als ze heel vrolijk en opgewonden zijn, na een heel leuk feest bijvoorbeeld. Toen rende ik door de storm naar de buren om daar voor te gaan doen hoe de acteurs gestript hadden, nu ja bijna dan, alsof ze in The full monty speelden en hoe grappig Georgina Verbaan was geweest toen er op haar werd geschoten en ze moest doen of ze dood ging maar ze riep met een olijk gezichtje ‘Mis!’ en hoe feestelijk het was geweest en… Lees verder »

Aan een tafel zitten drie dames. Op de tafel liggen een heleboel broodjes die de dames aan het beleggen zijn. Dwars door het beeld verschijnt tekst, die uitlegt waaróm deze dames broodjes aan het smeren zijn, iets liefdadigs. Een van de vrouwen praat intussen over het beleg, over hoe ze vorig jaar hardgekookte eieren had, maar nu eiersalade en dat die misschien wel samen met de ham tussen de broodjes moet, of de ham met de kaas, of de ham toch alleen en de eieren – het fragment, waarnaar we goed moesten kijken, breekt af. Lees verder »

Gisteravond een RTL-avond gehouden. Tenslotte is RTL een ‘grote speler op de markt’ en zijn er wel vier RTL-zenders die elke avond de mensen bezighouden. RTL7 heb ik links laten liggen, want daar waren ze de hele avond aan het voetballen.

Op de andere drie RTL-zenders meer jonge vrouwen of ‘meiden’ gezien dan anders in een jaar, ik wil nu ook minstens een jaar niemand meer met zo’n modern hees stemmetje over zichzelf horen zeuren. Na een avond van dat merkwaardige lijzige praten (mannen doen het vaak ook, maar anders, met een of ander licht buitenlands stadsaccent) is zoiets als RTL Nieuws een verademing. Lees verder »

De enige commerciële nieuwszender van Nederland, BNR nieuwsradio, is op de schop. Sinds deze week heet het BNR 2.0; minder verschillende presentatoren (maar wel met Harmke Pijpers), nieuwe achtergrondmuziekjes, horizontale programmering, minder zakelijk en gericht op een jongere, grotere doelgroep. Want het luisteraandeel was nog niet om over naar huis te schrijven (laatste cijfers van deze zomer: 0,5 procent).
Maar een radiostation verjongen, bijvoorbeeld met deze nieuwe stem en deze coole ringtone, dat doe je niet zomaar. Zeker niet met een hoop oudere luisteraars, die Engelstalige titels van programma’s en de achtergrondmuziek tijdens het nieuws hekelen. Op zijn blog weerstaat hoofdredacteur, Paul van Gessel, manmoedig de kritiek. Lees verder »

Waarom is er eigenlijk zo veel aandacht voor vrouwen met een eetstoornis? In een stuk in deze krant van afgelopen zaterdag werden cijfers genoemd van onder de 300 anorexiapatiënten per jaar – een overweldigende golf kun je dat toch niet noemen. Is het misschien omdat het om jonge vrouwen gaat?

Die staan sowieso buitensporig in de belangstelling en hun lichamen ook – de kans dat je tijdens een avond televisiekijken op één van de kanalen een borstvergroting ziet lijkt me ongeveer 80 procent. En verder zie je nog een hele hoop modellen of meisjes die dat willen worden, allemaal heel dunne meisjes die aan weinig niets anders denken dan hun uiterlijk. En blijkbaar denkt de rest van de wereld ook aan weinig anders dan aan meisjes en hun uiterlijk. Lees verder »

Wat voor dingen je opvallen in zo’n weekend. De decors van de verschillende programma’s bijvoorbeeld. Elke keer als je Pauw & Witteman aanzet moet je weer even knipperen tegen dat knallende rood-wit, net zoals je trouwens oordopjes nodig hebt tegen hun tune, die van een luidruchtigheid is die je de adem beneemt.

Het zal toch de bedoeling zijn dat jingles en decors iets zeggen over wat voor programma men is of wil zijn. Het NOS-journaal heeft ook een lawaaiige tune met knalletjes erin (zij het dat ze die flink hebben afgezwakt na algemeen protest) en het wordt gepresenteerd naast een soort gang. Over die gang is nagedacht. Is het de bedoeling dat wij denken dat daar ineens iemand uit kan komen hollen met ‘breaking news’?

Lees verder »

Kunnen ze in andere landen dingen die wij niet kunnen? Of is het zo dat allerlei kleinigheden je minder ergeren en opvallen als ze maar in een andere taal en een andere cultuur verpakt worden? Net zoals Willem Nijholt afgelopen zondag in Op zoek naar Evita terecht blij was dat de meisjes nu in het Nederlands zongen in plaats van in het Engels. ,,Dat verhult zo veel meer”, zei hij. En dat is waar. Maar is het echt het Vlaams, in allerlei verschijningsvormen, dat de onderwerpjes in hún Man bijt hond zo amusant maakt?

Het gaat, net als bij ons, om ‘bijnieuws’, kleine dingen die toch aardig en verstrooiend zijn.

Lees verder »

Klaas Bruinsma was bang voor zijn vader, die hem en zijn moeder mishandelde. Om die vader eens wat te laten zien, is hij geworden wat hij is geworden: een keiharde maffiabaas. ,,Ik ben beschadigd”, moet hij gezegd hebben. Het was deze verklaring die verschillende keren aangeboden werd in het wonderlijke AVRO-programma Hoge bomen in de misdaad. Bruinsma werd in het milieu als ‘een intellectueel’ beschouwd, zei misdaadverslaggever Bart Middelburg van Het Parool, die ook verklaarde dat met Bruinsma een eind kwam aan „de oude, gezellige penose” en de harde georganiseerde misdaad zijn intrede deed in Amsterdam.

Lees verder »

Een hele gebeurtenis, zo’n Prinsjesdag. Je ziet weer eens waar ons volk toe in staat is: met een wilde oranje sjaal om de zeventigjarige kop in de regen staan, vanaf het ochtendkrieken zitten kleumen op een kampeerstoeltje om even de gouden koets en vooral Máxima te zien. Of je steeds Corry Vonk hoorde: „Ik sta uren te verlangen/ om een glimp op te vangen/ met me vlaggetje me hoedje en me toeter!” Lees verder »