Nadat het Catalaanse parlement deze zomer het stierengevecht in de ban deed, besloot het vandaag om een ander type stierenfeest in de regio juist een beschermde status te gunnen. Het gaat om de correbous: dorpsfeesten waarbij stieren aan touwen door de straten worden gejaagd of in een geïmproviseerde arena worden geplaagd door dorpelingen. De stier overleeft het gebeuren, wat een belangrijk verschil is met het klassieke stierengevecht (corrida) met dodelijke afloop.

Bij dierenactivisten zijn de feesten niettemin omstreden. Zij hebben vooral kritiek op de variant waarbij de dieren brandende fakkels op hun hoorns gebonden krijgen (bous embolat). En die waarbij de stier de zee in wordt gejaagd (bous a la mar). De feesten zijn vooral populair in het gebied rond de Ebro-delta, in de zuidpunt van Catalonië.

Nadat de dierenactivisten dit jaar in Catalonië via een wetgevend burgerinitiatief met succes een verbod op de corridas wisten af te dwingen, maakten ze er geen geheim van dat de correbous hun volgende doelwit vormden. De parlementariërs staken hier vandaag een stokje voor. Met overgrote meerderheid stemden ze voor een voorstel om de correbous ‘te pantseren’ tegen een mogelijk verbod.

Dierenactivisten toonden zich uiteraard ontstemd. Al zij zagen ook lichtpuntjes. In het aangenomen voorstel worden de correbous beter gereguleerd. Dit biedt, hopen de activisten, aanknopingspunten om klachten in te dienen bij overtreding van die regels.

Maar ook voorstanders van het stierengevecht hadden wat te klagen. In juli stelden zij dat hun geliefde corrida in Catalonië bovenal verboden werd omdat ze geldt als Spanje’s ‘nationale feest’. De nationalistische Catalaanse politiek zou zich via het verbod willen afzetten tegen Madrid. De aficionados spraken vandaag over een uitruil: sommige parlementariërs zouen afgelopen juli alleen maar hebben ingestemd met het verbod op de corridas, omdat ze de verzekering hadden dat de correbous – als typisch Catalaanse traditie -vervolgens bescherming zouden krijgen.

Dit voorjaar woonde ik in de Ebro-delta tweemaal een correbous-feest bij. Ik maakte er eerst dit verhaal voor de papieren krant (alleen voor abonnees). Enkele weken later werkte ik mee aan deze reportage voor NCRV Netwerk.

Dit bericht trok deze week in Nederland veel aandacht: een 17-jarige Drent zou toegelaten zijn aan de Escuela Taurina in Madrid om zich tot stierenvechter te laten opleiden. Hij zou al jaren met een tafellaken hebben geoefend op bokjes in het weiland achter zijn huis en nu na lang aandringen zijn toegelaten. Onweerstaanbare details blijkbaar: de halve Nederlandse pers kwam achter hem aan.

Gisteren maakte Reinoud Homan bekend dat het een grap was. Verzonnen met zijn collega-vakkenvullers. In dit filmpje legt hij uit wat hem de afgelopen dagen overkwam:

De Spaanse roddelbladen konden de afgelopen paar jaar bijna geen nummer uitbrengen zonder dit ‘nieuws’ te melden: Penélope Cruz is in verwachting van een liefdesbaby van Javier Bardem. Steeds bleef het onbevestigd. Totdat het sterrenstel gisteren zelf met deze tweeregelige verklaring naar buiten kwam:

Penélope Cruz está embarazada de cuatro meses y medio. En este momento, la actriz se encuentra de camino a Londres donde está a punto de finalizar el rodaje de Piratas del Caribe

Spaanse media lieten gisteren niet na te concluderen dat de twee acteurs hiermee impliciet bevestigen dat ze tijdens hun huwelijk, afgelopen juli op de Bahamas, al wisten dat ze in verwachting waren. Hun huwen was echter geen ‘moetje’: van Bardem weten we dat hij weinig op heeft met de Kerk.

Het lijkt bijna geen vraag meer wat het kind later zal worden: acteur. Bardem is telg uit een gevierd acteursgeslacht. En in de familie van La Pe zit het acteren ook in de genen: zusje Mónica Cruz heeft naast een carrière als danseres en fotomodel ook verschillende rollen op haar naam staan.

Tot slot dan nog onderstaand fragment, uit de cultfilm Jamón, jamón van de Catalaanse regisseur Bigas Luna.

Het was tijdens de opname van deze film, begin jaren negentig, dat Cruz en Bardem elkaar leerden kennen. Toen hadden ze al kortstondig verkering, om drie jaar geleden – na enige omzwervingen – weer bij elkaar terug te keren.

De gisteren door de ETA bekendgemaakte wapenstilstand roept vooralsnog vooral veel vragen op. Het in een video voorgelezen communiqué was nog vager gesteld dan gebruikelijk bij de Baskische terreurorganisatie. Zo noemden de separatisten geen tijdspanne voor hun bestand. Ook maakten ze niet concreet wat ze zich voorstellen bij een ‘democratisch proces’.

Een andere vraag luidde: Waarom besloot de terreurgroep dit te doen via de BBC? En niet via de Baskisch-nationalistische kranten die normaal spreekbuis van de ETA zijn?

Dit artikel brengt in herinnering dat de ETA in 1998 ook al eens voor de Britse staatsomroep koos als doorgeefluik. En in deze jongensboekachtige anekdote legt de betrokken BBC-journalist zelf uit hoe hij de video kreeg toegespeeld.

Bovendien beschrijft hij wat, althans volgens zijn contactpersoon, de motieven van de ETA zijn om een wapenstilstand af te kondigen:

The chances of an independent Basque state being created were as remote now as they had ever been in the last 50 years.The people of Catalonia had just managed to win more autonomy from Madrid, and separatists there had no army of bombers and gunmen. Could it be, he said, that actually Eta had been hindering the cause of Basque nationalism, rather than helping it? After all, the politicians in Madrid had a ready-made excuse for not allowing a referendum on independence. That excuse was Eta violence. So what if that excuse was taken away?