Reacties op: Heeft u ook zo’n hekel aan milieufreaks?

Door: Dick van Toulon

Dick van Toulon — Sun, 27 Dec 2009 05:57:46 +0000

Het is tijd voor een maximaal aantal woorden per reactie. Ik stem voor 10 % van wat de columnist is toegestaan. Veel reacties zijn nu langer dan de column zelf, en niet om door te komen. De milieu razernij gaat over de vraag: Gaat het mensdom zichzelf uitmoorden, ja of neen ? Het voortbestaan van de planeet heeft daar niets mee te maken. Sterker, het zal hier hoogstwaarschijnlijk prettiger toeven zijn zonder de destructieve homo sapiens. Als die zichzelf eenmaal heeft uitgeroeid, krijgt de planeet alle tijd om zich te herstellen. 10 duizend of 100 miljoen jaar, wat maakt het uit ?

Door: Jur de Jong

Jur de Jong — Wed, 16 Dec 2009 17:53:11 +0000

@Remko

Twee punten naar aanleiding van je opmerking over evolutie:
De ondergang van de Maya- en Aztekencultuur heeft vooral te maken met de komst van Europese kolonisatoren. Behalve de gedwongen inzet van de ‘oorspronkelijke’ bevolking voor andere taken dan voedselproductie waren het de meegebrachte ziekte die de maatschappij ontwrichtten. De sterke terugval van de bevolking (en dan mogen anderen twisten of het meer tegen de 50% dan tegen de 90% ligt) is moeilijk te wijten aan bodemuitputting.

Landbouw heeft verder hoegenaamd niets met evolutie te maken, tenminste, in de gebruikelijke zin van het woord. Overbevissing, bodemuitputting, vervuiling etc zijn ook allemaal zaken die niets met het proces van evolutie te maken hebben. Misschien bedoelde je iets anders.

Door: Remko

Remko — Wed, 16 Dec 2009 08:32:15 +0000

Beste Joris,
Ik kijk uit naar de nieuwe grootse VPRO-serie, ik heb er in de Gids nog niets over gelezen helaas.

Dan wilde ik nog graag iets toevoegen aan de klimaat discussie. Ten eerste werkt evolutie wel op de langere termijn, dat hoeft ons brein niet te doen, dat doet de evolutie voor ons. De Maya en Azteken cultuur is bijna geheel verdwenen doordat de intensieve landbouw het hele gebied had uitgeput.

Waar dus de discussie m.i. wel om gaat is om evenwicht. De wereldbevolking van beperkte omvang was duizenden jaren in evenwicht met haar omgeving en kon koeien houden wat ze wilden. Met de huidige omvang van de wereldbevolking is dat lastiger en dat vergt dus duurzaamheid. Ik vind het daarom onbegrijpelijk dat kinderbeperking niet eens uit de taboesfeer wordt gehaald, want wat voor onmogelijke klimaat top gaan we in 3010 houden dan, als we 50 miljard mensen willen voeden, die nog steeds alle 6 kinderen wensen? Een stukje landbouwgrond, desnoods bewerkt door een robot omdat geen hogeropgeleide in de grond wil staan wroeten, lijkt me toch essentieel om wat te kunnen eten? Laat staan onze oerbossen/longen, die dan als enige bebouwbare plek overblijven… of zal het toch eerst zeekoeien en zeegras worden? Daar is nog wel ruimte voor een zeegrasveldje of wat nu de vissen bijna ‘op’ zijn?
Groet en succes

Door: J. Schalkwijk

J. Schalkwijk — Sun, 22 Nov 2009 10:11:07 +0000

Beste Joris,

In je column van 21 november vraag je om feedback. Bij deze.

Ik denk er het volgende bij: je probeert om traditionele verslaggeving te doorbreken, door de lezer niet als lezer te benaderen maar door hem als gesprekspartner te benaderen. Je wil niet dat de lezer leest, maar dat-ie iets doet. ACTIE! (daarom hebben wij een Doetank opgericht: denken en doen!)

Tegelijk zie ik ook dat je er niet eens in slaagt om je eigen krant zo ver te krijgen om met je mee te doen. Drie pagina’s na jouw stukje van 14 november lees ik een ‘review’ van twee pagina’s over een auto die nieuw op de markt is. He?! Wat een gekke krant!

Vriendelijke groet!

Door: marjan

marjan — Fri, 20 Nov 2009 21:15:49 +0000

Hoi Joris,
Weer briljant! Ik moet heel hard lachen om de Too late show en ook om de 100 workshoppen (is dat een woord?) Chi Neng Qigong. En tegelijkertijd realiseer ik me dat het jullie bittere ernst is. En is het dat mij ook.
Ik voel me vereerd dat ik op onnavolgbare wijze op een 3e plek sta in de scooter-strijd. Zeker aangezien ik geen onderdeel uitmaak van een organisatie en nog helemaal niemand heb geronseld om op me te stemmen (OK, OK, ik heb wel al 3 x op mezelf gestemd). Maar met die 3e plek kom ik er niet, helaas. En terecht; de scooters moeten natuurlijk gaan naar maatschappelijk relevante projecten, niet naar een moeder die eigenlijk zou moeten fietsen. Aan de andere kant: die luie moeders en tieners zijn toch ook juist de doelgroep die het elektrische vervoer moeten gaan omarmen willen we echt een ommekeer krijgen in ons denken over milieuvriendelijk van a naar b reizen?! Bovendien: een instelling of bedrijf krijgt subsidie en privepersonen helaas niet. En ze zijn zo duur! Goed, tot zover mijn korte pleidooi voor een prijs exclusief voor “gewone forensen” , mocht je ooit nog een scooter te vergeven hebben. Nu mijn punt. Wie a zegt moet b zeggen en dus moet ik nu gewoon een elektrische scooter gaan kopen, vind ik. Maar waar vind je een beetje behoorlijke en betrouwbare informatie over welke je echt of juist echt niet moet hebben? Een “kieskeurig”, zogezegd? Het wordt je ook niet gemakkelijk gemaakt!
Ik snap dat aan jou, Joris, vragen welke scooters jij hebt een vraag is om verkapte reclame te maken. En dat staat je journalistieke doel uitdrukkelijk in de weg, natuurlijk. Maar hoe draag ik nou bij aan het implementeren van een groenere levenstijl 8om met Willemien te spreken)?
Ga in ieder geval nog lang zo door!

Door: Edith Andriesse

Edith Andriesse — Fri, 20 Nov 2009 20:16:19 +0000

Beste Joris,

Naar aanleiding van je column van 14 november heb ik de volgende reactie. Het is inderdaad vreemd dat wij zo makkelijk doorleven zonder ons echt zorgen te maken. Zo zien we dagelijks in het verkeer dat vele automobilisten hun lampen aan hebben zonder dat wordt nagedacht of het zicht daarbij echt beter wordt. Fietsers en voetgangers vallen in ieder geval minder op. Zou het niet een hele simpele eerste stap zijn om deze lichten overdag weer uit te doen en met gezond verstand te bepalen wanneer het donker is of erg slecht weer.
We kunnen zo zeker veel energie besparen en een eerste stap zetten richting een schonere auto.

Door: Lennart van der Linde

Lennart van der Linde — Thu, 19 Nov 2009 15:45:14 +0000

Beste Marcel (15),

Dank voor je reactie. Inderdaad mail ik al een tijdje af en aan met Arthur Rorsch, en ook Hans Labohm. Misschien vanuit dezelfde nieuwsgierigheid die ik toch ook wel bij jou proef: willen begrijpen hoe het echt zit, voorzover mogelijk bij zo’n omvattend en complex wetenschappelijk en maatschappelijk vraagstuk als de werking van het klimaatsysteem, onze mogelijke invloed daarop, en de eventuele politieke implicaties daarvan. Ik denk alleen dat we vanuit die nieuwsgierigheid toch tot wat andere conclusies komen.

Ik denk dat sommige mensen zich meer op bomen richten en andere meer op het bos. Het is voor elk individu simpelweg fysiek onmogelijk om van alle bomen in het klimaatbos diepgaande kennis te vergaren. Van elke boom afzonderlijk is de huidige kennis in meer of mindere mate onvolledig en onzeker. Toch lijkt mij uit alle beelden van de verschillende bomen wel degelijk een vrij coherent beeld van het bos op te doemen, dat zelfs met alle onzekerheden verdisconteerd reden geeft tot behoorlijke zorg. Vanuit voorzorg lijken sterke maatregelen mij dan ook gewenst. De mogelijke gevolgen van zulke maatregelen lijken mij minder ernstig dan de mogelijke gevolgen van inactie, zelfs als achteraf zou blijken dat die maatregelen bij meer zekerheid vooraf niet nodig geweest zouden zijn. Als bij inactie immers achteraf blijkt dat toch sterke maatregelen nodig waren, dan is het veel te laat. Dat is mijn algemene afweging bij het grotere geheel.

Meer specifiek op een aantal punten die je noemt. De hockey-stick controverse wordt volgens mij vrij aardig beschreven in dit Wikipedia-stuk:

http://en.wikipedia.org/wiki/Hockey_stick_controversy

Daaruit concludeer ik twee dingen: het beeld dat Mann e.a. schetsen lijkt nog steeds vrij aannemelijk, ondanks de onzekerheden die zij zelf vanaf het begin onderkend hebben; en zelfs als meer onderzoek later tot een wat ander beeld leidt, dan nog ontkracht dat niet de veel bredere aanwijzingen voor de mogelijk zeer sterke invloed van CO2 op ons klimaat en voor de risico’s daarvan.

Wat betreft de meetstations: volgens mij is je kritiek daar nogal anekdotisch, en blijken juist ook plekken waar (nog) geen of weinig mogelijke verstorende invloeden zijn, wel degelijk flink op te warmen, zoals de oceanen, de poolgebieden, etc. Ook als de verkeerd geplaatste meetstations uit de gemiddelden gehaald worden, blijft het beeld van flinke opwarming bestaan. Voorzover ik weet, is dat de stand van zaken rond dit discussiepunt.

Verder denk ik zeker dat de ene wetenschapper volgzamer of luier is dan de andere, maar ‘de klimaatwetenschap’ als geheel zou ik niet zo snel afschrijven als jij blijkbaar doet. En ook tegenover ‘sceptische’ wetenschappers moeten we natuurlijk sceptisch blijven. Zelfs als ze in meer of mindere mate een punt zouden hebben, ook zij zullen moeten erkennen dat hun conclusies voorlopig zijn en een bepaalde onzekerheid bevatten. Gezien de vele wetenschappelijke redenen tot zorg (niet alleen rond klimaat, maar ook rond andere ecologische grenzen waar we tegenaan lopen), ontslaan die ‘sceptische’ conclusies ons niet van de maatschappelijke verantwoordelijkheid tot voorzorgsmaatregelen. Want wat zeg jij straks als we een paar jaar afwachten en mensen als Jim Hansen blijken toch gelijk te krijgen?

Door: Marcel Crok

Marcel Crok — Thu, 19 Nov 2009 10:43:48 +0000

Ad 7
Beste Lennart, ik ben geen sportjournalist of politiek journalist, maar wetenschapsjournalist. Ik bedoel daar verder niks mee en pretendeer niet dat ik het daardoor beter weet.
Wel pretendeer ik inmiddels redelijk ingevoerd te zijn in het klimaatdebat. Begin 2005 publiceerde ik in NWT over de hockeystick. Ik kreeg iedereen inclusief het KNMI over me heen. Het IPCC en de meeste klimaatonderzoekers stellen nog steeds dat de kritiek op de hockeystick maar marginaal was en dat de hockeystick bevestigd is door diverse andere studies. In mijn ogen is dat een fraai voorbeeld van je ogen sluiten voor valide kritiek. De kritiek van McIntyre en McKitrick staat nog recht overeind. Recent hebben we bijv. met de Yamal boomring affaire (Briffa gaf na tien jaar eindelijk zijn data vrij en toen bleek dat de Yamal serie slechts bestond uit 12 samples, terwijl 50 de standaard is) gezien waar veel van die andere studies hun hockeystickvorm vandaan halen.
Het gaat te ver om hier in detail uit te leggen wat er allemaal gaande is, maar mijn conclusie is in ieder geval dat het zelfreinigende vermogen van de wetenschap weliswaar bestaat, maar dat dit proces uitermate traag verloopt. De meeste onderzoekers en erger nog – het IPCC-rapport – negeert of bagatelliseert de kritiek die er werkelijk toe doet.
Ander voorbeeld. De meeste klimaatonderzoekers vertrouwen de temperatuurmetingen blindelings. Want zeggen ze, CRU, GISS en NOAA vinden min of meer dezelfde mondiale temperatuur. Dan is het wederom een buitenstaander (Anthony Watts) die aan de hand van foto’s en onderzoek moet laten zien hoe slecht meetstations erbij staan. Het aantal stations is ook schrikbarend gedaald sinds 1990 en van de slechts 1500 stations die er nu nog over zijn staat ongeveer 90% op vliegvleden. Dus wat meten CRU en GISS eigenlijk, de toename van het mondiale vliegverkeer?
Een groot deel van de opwarming sinds 1950 is waarschijnlijk urbanisatie, dus vervuiling van het meetnetwerk. Er is een gerede kans dat het nu niet of nauwelijks warmer is dan de jaren dertig. Dit betekent dat we veel meer oog moeten gaan krijgen voor de natuurlijke oscillaties die er ook in het systeem zitten, zoals de PDO, AO, NAO en ook de rol van de zon niet moeten uitsluiten. Het IPCC heeft hier bij hun ‘attributie’ tot nu toe nauwelijks oog voor gehad. De huidige afkoeling is van natuurlijke oorsprong zeggen ze nu. Maar hoe weten we dat de opwarming tussen 1980 en 2000 niet ook gewoon van natuurlijke oorsprong was?
Door enerzijds kritiek te negeren en anderzijds AGW enorm te hypen als een crisis en een catastrofe verspelen klimaatonderzoekers bij mij en bij steeds meer burgers (blijkt uit opiniepeilingen) veel krediet.
Dus als ik nu minister was zou ik zeggen: er komt eerst een onafhankelijk onderzoek want de bewijzen dat het IPCC eenzijdig is geweest zijn overweldigend. Na dat onderzoek hebben we een beter beeld waar we werkelijk staan. Ik verwacht dat de uitkomst zal zijn dat de claim van het IPCC – it’s very likely that most of the warming since 1950 is due to greenhouse gases – niet houdbaar zal zijn. CO2 is een hypothese maar er zijn ook natuurlijke oorzaken denkbaar die je niet kunt uitvlakken. CO2-reductie zal in mijn ogen dan ook weinig bijdragen aan het verbeteren van het klimaat. Moet je CO2 dan maar rustig laten oplopen? Je moet goed nadenken over de voor- en nadelen. Over de voordelen hoor je nauwelijks iets. Landbouwproductie is mede door de opwarming in de afgelopen eeuw en door de toegenomen CO2-concentratie gestegen. Het voornaamste nadeel kan de zeespiegelstijging zijn. Die lijkt te versnellen zeggen de satellietmetingen, maar de 3 mm/jaar is de afgelopen eeuw wel vaker voorgekomen.
Laten we nu maar eens afwachten of de temperatuur de komende jaren nou eindelijk eens boven 1998 gaat komen. Als de doodstille zon van dit moment en de koude fase van de PDO voor een verdere daling van de temperatuur gaan zorgen dan moeten we echt terug naar de tekentafel. Het probleem is dat de wetenschappers zoveel gezichtsverlies zullen leiden door alle alarm die ze hebben geslagen dat zij er zelf niet mee zullen komen. Daarom zie ik het als de taak van de journalistiek om er nu bovenop te zitten en de juiste kritische vragen te stellen.
gr Marcel

Door: Koos Dansen

Koos Dansen — Wed, 18 Nov 2009 10:38:42 +0000

Tja, het abstracte algemeen belang van duurzaamheid kan niet goed op tegen het concrete eigenbelang van houden en uitbreiden wat we hebben. Je mag daarom hopen dat NRC Handelsblad dat belang van duurzaamheid zo presenteert dat het ook meer aantrekkelijke, aansprekende trekjes van het hier, nu en ‘’van ons’’ krijgt.
Zo had de krant in de huidige Westerscheldediscussie bijvoorbeeld prachtige google earthfoto’s van het estuarium kunnen laten zien, die niet alleen wonderschoon zijn, maar ook duidelijk maken dat het gaat om een dynamisch stelsel van platen, slikken en schorren met vlechtende geulen en geultjes, die als het ware als slagaders, aders en haarvaten fungeren. Een levend organisme dat verstikt en afsterft naarmate je het insnoert en temt, en opleeft naarmate je het ruimte geeft. Ook had de krant de grote sterns kunnen laten zien, die speurend optornen tegen de zeewind en zich bij elke schubbenglinstering als een sierlijke baksteen in het zilte water storten. Op de Hooge Plaaten, die dreigen weg te spoelen door de vaargeulverdiepingen, broeden maar liefst 4400 paar, 2 % van de wereldpopulatie. Enzovoorts. Met zo’n sprankelend hoofdartikel over de ecologie van de Westerschelde zou het Weekblad kunnen glanzen en schitteren.
Maar nee, liever laat NRC Handelsblad Kester Freriks een op de zee veroverde polder met akkers bejubelen en Arjen Schreuder glunderend de verongelijkte bezwaren van boeren en waterschappers optekenen.
Zeeland kruipt in de slachtofferrol, verzet zich huilend en scheldend tegen de maatregelen van de Europese Unie om de Europese biodiversiteit te behouden en bezoedelt daarmee haar stoere imago. Waarom geeft NRC Handelsblad in deze strijd waaraan geen eer te behalen is vooral aandacht aan de boeren, de waterschappers en het gesundenes Volksempfinden en negeert zij de ecologie, de Aarde en de mensheid?
Ik heb hoofdredacteur Birgit Donker gisteren geschreven dat de krant consistent zou moeten moet zijn, door niet alleen mondiaal, maar ook nationaal en provinciaal voor natuur en milieu op te komen. Ik hoop dat zij niet in de verleidelijke ontkennings- en verdedigingskramp schiet, maar het een beetje laat binnenkomen en er iets mee doet.

Door: Theo Kuster

Theo Kuster — Wed, 18 Nov 2009 08:32:29 +0000

Erg interessante gedachten, Joris!

Kan het helpen, om in vereenvoudigde modellen te discussie nog duidelijker van de grond te krijgen?
Een eenvoudig voorbeeld:
Wanneer je aanneemt dat in het Carboon-tijdperk de vorming van aardolie als proces zo’n 5 miljoen jaar duurde (ik ben geen expert), en je geeft die periode weer als een periode van 24 uur (dat snappen de meeste hlbwnrs wel), dan zou de vraag kunnen luiden: in hoeveel ‘tijd’ van die 24 uur hebben we de olie weten op te maken?
Antwoord: 2 of 3 seconden.

Ga door!!!