Lubbers goes electric!
17. Webversie voor NRC Weekblad 5 september
Hier zijn we weer, met een heerlijke aftrap. Negen weken was uw correspondent met reces, bijlezend of de elektrische auto een goed idee is, en of Nederland die dan als eerste kan en wil omarmen.
In die zomerweken stak Obama 2,5 miljard dollar in de ontwikkeling van elektrische auto’s (gemist door grote Nederlandse media), presenteerde vrijwel ieder automerk een elektrisch model, en trok de Nederlandse regering 65 miljoen uit.
Hierover zou mijn eerste stukje gaan, om aan lezers te seinen: u denkt nog steeds aan golfkarretjes maar ergebeurt van alles, blijf mij lezen alstublieft (en geef dit ook aan bij het lezersonderzoek dat NRC laat uitvoeren). En toen belde een woordvoerder van een elektriciteitsbedrijf.
Nu weten vaste lezers dat hun correspondent een beetje sip wordt van de pseudo-gebeurtenissen en media-momenten waarmee PR-types de publieke opinie in ons prachtland trivialiseren. Minister rijdt elektrisch rondje op Binnenhof, haal je camera en opschrijfboekje tevoorschijn!
Dit was anders. Oud-premier Lubbers blijkt al maanden te rijden in een elektrische auto die hij least van een elektriciteitsbedrijf, hij heeft zelfs zijn benzineauto weggedaan. En nu stelde de woordvoerder voor om dit op deze plaats wereldkundig te maken. Yihaa! Duizenden kilometers legde Lubbers af. Hoe bevalt dat?
Tja, ik was nog niet binnen of duidelijk werd dat de coalitiepartners in huize Lubbers lijnrecht tegenover elkaar staan. Echtgenote Ria ging toevallig net naar buiten toen de fotograaf, twee medewerkers van het elektriciteitsbedrijf en ik naar binnen wilden. „Komen jullie hem ophalen?”, knikte ze met een soort hoopvol sarcasme naar de geparkeerde elektrische auto. „In het begin ging ik Ruud dan ophalen, he, in mijn eigen auto, maar dat doe ik dus niet meer. Ik zeg nu: dan sta je maar stil.”
Kon ik dit gebruiken? Mevrouw Lubbers sprak buiten het interview om. Maar om de tafel in zijn eigenlijk vrij bescheiden flat aan de Maas, grinnikte de oud-premier: „Ria vond het niks.” In het begin moest Lubbers een paar keer ergens aanbellen om even de accu op te laden, en volgens zijn vrouw is dat een enorme inbreuk op de privacy van mensen. „Maar die mensen vonden het juist leuk. Die denken: he, daar heb je die Lubbers. Ik kreeg altijd koffie, en ik heb nog nooit kunnen betalen voor de stroom.” Het onverwacht zonder energie zitten gebeurt nu niet meer.
Lubbers’ auto is op te laden in het stopcontact, en na een uur kan hij weer 20 kilometer verder. Aanschafkosten zijn een ton, optrekken gaat beter dan met een benzine auto, qua snelheid houdt Lubbers 110 aan. Zijn bereik is 180 kilometer, dus dat is puzzelen.
„Laatst moest ik naar ECN in Petten, waar ik de raad van toezicht voorzit. Dat is twee keer 120 kilometer, dus drie uur bijladen. Ik bel nu voordat ik ergens heenga: kan ik opladen? Je stelt je erop in.”
„Ria en ik hebben zo’n fiets met elektrische bekrachtiger. Die haalt 40 kilometer. Dan puzzelen we een tocht uit zodat we na 40 kilometer ergens wat eten en de fiets opladen. Uitsmijtertje, glas bier. En dan weer 40 kilometer terug. Zo werkt het ook met mijn auto.”
Het was nieuwsgierigheid, zegt Lubbers over zijn overstap. De Rotterdamse bestuurselite rijdt op biobrandstof, „ik wilde wel eens wat anders proberen”. Hij beschouwt zichzelf als de ideale testrijder; onhandig, weinig verstand van auto’s en, in zijn eigen woorden, „min of meer bejaard”. In alle projecties over de elektrische auto wordt ervan uitgegaan dat consumenten niets willen inleveren op comfort. Lubbers bewijst het tegendeel, en verwacht dat vooruitstrevende burgers en bedrijven zijn voorbeeld volgen.
Het scheelt dat Ria een eigen auto heeft, voor de vakanties, en voor hem is de beperkte bagageruimte geen probleem (de accu neemt de helft van de achterbak in). Hoe reageren ondernemers en bestuurders? Opnieuw die grinnik: „Ongeloof: Werkt zo’n ding echt? Dan laat ik ze plaatsnemen, en zeggen ze: start hem maar. En dan zeggen ze: ik vroeg of je hem wilde starten. En dan zeg ik: ik heb hem al gestart! Dat zijn mooie momenten.”
Lubbers benadrukt dat elektrische auto’s op groene stroom moeten rijden en hij zet zijn kaarten op CO2 opslag. „Ik doe dit niet uit opofferingsgezindheid. Ik ben geboeid.”
Een handdruk en dan zien we hoe in de verte ’s lands Minister van Staat zonder morren doet wat de fotograaf vraagt. „Het zou fijn zijn als je in je stukje Essent een keer noemde”, merkte een van de medewerkers van het elektriciteitsbedrijf op. Maar uw correspondent schudde streng het hoofd. Hij is gekke Henkie niet.
zaterdag 5 september 2009, 16:43 uur
Geachte heer Joris Luyendijk,
wat ik graag zou weten, en ik vraag dit omdat ik me niet herinner dat u daar uitgebreid op in bent gegaan, is hoe de fabrikanten of verkopers van deze auto’s met de recycling van de accu’s omgaan en hoeveel schadelijke stoffen er voor het milieu overblijven. Ik merk het algemeen in de vele artikelen over de “schone” elektrische energie weinig van milieukant hiervan. Zou hen daarover misschien kunnen ondervragen?
Zeer zinvolle serie overigens!
Met vriendelijke groet,
Edith Nijhof, Rotterdam
zondag 6 september 2009, 11:52 uur
Joris,
Je bijna wanhopige oproep (blijf mij lezen alstublieft) kon ik niet onbeantwoord laten. Het onderwerp is veel te belangrijk en als Nederland iets wil gaan betekenen op het gebied van elektrisch rijden dan zal er nu iets moeten gebeuren. Dat we elektrisch rijden in de toekomst is geen vraag maar een gegeven. Maak dat duidelijk. De consument zal alleen nog maar elektrisch willen rijden als ze het hebben ervaren. Maak ook dit duidelijk. En voor de nostalgische, naar motorgeronk heimwee hebbende, autoliefhebber bouwen we steeds betere speakers in.
De ontwikkelingen voor de aandrijving zijn al volwassen en vrijwel afgerond. De accu ontwikkelingen gaan snel en wanneer je 2,5 uur kan rijden en dan snel kan opladen (als oplossing A het niet blijkt te zijn dan wordt het B of C maar het gaat zeker lukken) dan is het probleem alleen nog de infrastructuur (standaard oplaadpunten). Dat laatste gaat lang duren omdat de politiek zich daar mee bemoeit. Ik hoop in je artikelen meer gegevens/grafieken te zien waaruit blijkt dat we nu beslissingen moeten nemen tav die infrastructuur. De schop moet de grond in. Wanneer dat gebeurd zal ook de Nederlandse industrie voldoende aanleiding hebben om zich actiever met elektrische auto’s bezig te gaan houden. Het probleem is dus niet de innovatie van de auto, of de acceptatie van de consument maar de infratructuur. Door via een pleidooi met goede argumenten en feiten de implementatie van de infrastructuur van de grond te tillen zal de innovatie versnellen en ruim op tijd zijn om die infrastructuur te benutten. Wanneer je in de geschiedenis kijkt zie je vaak dat het nodig is eerst het aanbod (de infrastructuur) te realiseren voordat de echte vraag (de auto) ontstaat. Deze feiten kan je benutten in je artikelen. Een voorbeeld is bijvoorbeeld de trein verbinding van oost naar west in de USA in de 18de eeuw. Pas na dat hij er was (de infrastructuur) ontstond de economische behoefte (gebruik) van de lijn. De economie zou er “nooit” gekomen zijn zonder de spoorlijn. Het tegenovergestelde is onze “hoge snelheid” verbinding tussen Amsterdam en het noorden van het land (Bremen). Zolang er dus geen goede verbinding (infrastructuur) is zal er geen vraag ontstaan.
Ik wens je veel succes met je artikelen en hoop dat je redactie begrijpt dat de journalistiek niet alleen moet vast leggen wat (zeker) gebeurd is maar ook het lef heeft zich bezig te houden met wat er (mogelijk) aan staat te komen en weet dat ze daar een rol in behoort te spelen.
zondag 6 september 2009, 14:14 uur
Joris,
Ik las een paar weken geleden dat in principe al de problemen met elektrisch rijden zijn opgelost. De Japanse instituut AIST (een samenwerkings verband van de overheid, universiteit en bedrijven) hebben de harde noot gekraakt. Klik deze link: http://www.greencarcongress.com/2009/07/aist-lithium-20090727.html. Volgens sommigen kan met zo’n batterij van 20 kg wel meer dan 10000 km worden gereden non-stop. Dat komt doordat de oxidant niet in de batterij zit maar van buiten wordt gehaald (zuurstof) en elektromotoren heel hoge rendement heeft en benzinemotor extreem laag (echte rendement van benzinemotor schijnt 8% te zijn, aan de krukas gemeten).
Een andere link is wel dit en wel een Nederlandse vinding: http://static.rnw.nl/migratie/www.wereldomroep.nl/actua/nl/wetenschap/wheel031027.html-redirected, voor een hoge rendement elektromotor direct in het wiel geïntegreerd.
Als al de berichten kloppen dan zou over 10 jaar de auto met de verbrandingsmotor niet meer worden gemaakt.
Het volgende probleem dient dan aan en wel waar haal je de elektriciteit vandaan voor al die elektrische auto’s ? Misschien van zonne-energie en windmolens die als ze ‘draaien’ de overtollige energie in die batterijen opslaat en als nodig weer aan het net leveren.
Fred
zondag 6 september 2009, 14:50 uur
Beste Joris,
Naar aanleiding van je artikel over de onderhoudsvrijheid van elektrische auto’s het volgende: Wie vervangt de banden? Hoe zit het met de remblokken? En roesten deze auto’s niet? Weet dat meer dan 50% van de werkplaatsbezoeken van conventionele auto’s is naar aanleiding van een elektrisch mankement. Daarom vind ik het artikel misleidend.
Graag zou ik een artikel lezen over de CO2 uitstoot van de huidige elektrische auto met de huidige elektriciteitsinfrastructuur. Eventueel met prognose hoe de energie over 5 jaar opgewekt wordt en dan met name het aandeel groene stroom.
Uw artikelen zijn erg boeiend, maar mogen van mij ook een kritisch beeld geven om het realistisch te houden.
Mvg,
Ir. Hein Timmermans
zondag 6 september 2009, 17:35 uur
Beste Joris,
Graag iets meer aandacht over de onzinkant van elektrische auto’s onderbouwd met feiten:
Bijvoorbeeld dat een dikke BMW520d vriendelijker is voor het milieu dan die lelijke Toyota Prius.
zie onderstaande link:
http://www.timesonline.co.uk/tol/driving/used_car_reviews/article3552994.ece
En dan heb ik het nog niet over de milieu onvriendelijke produktielijn van de Prius. Of over de afvalprodukten (accu’s etc.) van een Prius
maandag 7 september 2009, 9:13 uur
Hoi Joris,
Stond laatst ook om 1/2 3 ‘s nachts stil op 15 km van huis. Had weliswaar tijdens het feestje de accu’s bijgeladen maar was kennelijk niet helemaal goed gegaan. Vriendin (die me wel kwam ophalen) inderdaad identieke reactie: ‘kap nou s met dat rotding’. Blijft echter veel te leuk. Heb al 10-tallen bekeerd, met name ondernemers die veel bezorgen in kleine kring (traiteur, etc). Cu @ ecomobiel.
maandag 7 september 2009, 11:46 uur
Het gebeurt weinig tot zelden dat het lezen van een stukje, in NRC weekblad of waar dan ook in, me oproept tot het spontaan sturen van een reactie. Joris, ik weet niet wat het is, maar je houdt me erbij. De aftrap na je zomerreces heb ik van begin tot eind gelezen. Weliswaar niet meteen op zaterdag, maar toch. Boeiend, interessant/informatief en vooral ook vermakelijk. Je blijft de kunst verstaan. Nu was dit ook wel een goede inhoudelijke ‘catch’, het verhaal van Lubbers. Nee, ik ben geen journalist. Communicatieadviseur. Maar bovenal consument. Toevallig van die doelgroep die zeer bereidwillig is goed te doen voor het milieu en daar ook nog wat in(spanning) voor wil leveren. En ik stem geen GroenLinks. Dat kan tegenwoordig. Momenteel ben ik geen autobezitter (wel een rijbewijs), maar met gezinsuitbreiding op komst weet ik niet hoe lang ik dat nog volhoud. En ik zit aan de bovenmodale kant. Dus als deze lobby nog een behoorlijk tijdje doorzet, zou ik zomaar kunnen gaan behoren tot degenen die als eerste auto een elektrische versie aanschaffen.. Hoop ik. Keep on going the good work!
P.s. Kan ik deze mening nu alvast doorgeven voor het lezersonderzoek?
maandag 7 september 2009, 14:05 uur
Beste Joris,
Hoewel ik ook zou willen reageren op het onderwerp van je artikelen, doe ik dat nu niet; ik zou er ook wat dieper over moeten nadenken. Ik snij graag een ander punt aan. Hierboven werd al gesignaleerd dat je een bijna wanhopige oproep deed je kolommetje te blijven lezen. Dat heb je al eens eerder gedaan, maar met de formulering in je laatste kolom ga je toch een haartje te ver, als ik zo vrij mag zijn.
Ik weet niet waar je de kennis vandaan hebt dat je moet strijden om lezers, maar ik kan me wel voorstellen dat je stukjes veel lezers de wenkbrauwen doen fronsen. Ze zijn namelijk prettig non-conformistisch. Je stukjes zien eruit zoals ik zelf ook vaak schrijf (voor mezelf, meestal): niet een afgewogen, geredigeerd, mooi artikel, maar de weergave van een denkproces, met sprongen, twijfels, kijkjes in de keuken, toesprekingen. Dat is niet zo gebruikelijk. Vandaar misschien een gemiddeld lagere lezerswaardering.
Maar ik vind zo’n denkproces juist interessant, niet alleen omdat ik van non-conformisme hou, maar vooral omdat jij als intellectueel juist op die manier wat te bieden hebt. Je moet ook weer niet te ver gaan met het kijkje in de keuken, vandaar mijn suggestie hierboven dat je deze keer wat te ver bent gegaan met een directe oproep tot lezen. Als je de programma’s ziet die het pispaaltje van de bekende door ‘alle jongens van Nederland’ bekeken Engelse autoserie TopGear, James May, zelf maakt, dan zie je weliswaar een goed geredigeerd programma, maar ook iemand die de kijker meeneemt in zijn eigen fascinatie. Eigenlijk behoorlijk persoonlijk en openhartig maar bovendien van een inspirerend intellectueel niveau.
Jouw persoonlijke zoektocht naar het elektrisch rijden, op een non-conformistische manier opgeschreven, straalt een zekere fascinatie uit en die inspireert mij. Natuurlijk wil ik feiten en kennis en reserves weten (je kolommetje is eigenlijk te kort), maar meegenomen te worden in de fascinatie van een onbekommerd zoekende intellectueel maakt het minstens zo boeiend.
Met vriendelijke groeten,
Rens Swart
dinsdag 8 september 2009, 22:21 uur
Beste Joris,
Leuk dat je Essent niet noemt in je artikel. Electrisch rijden wordt pas echt leuk wanneer de stroom die gebruikt wordt voor het opladen van de accu’s milieuvriendelijk wordt geproduceerd. Essent maakt daar reclame voor. In de laatste brochure die zij aan hun klanten verstuurden worden deze klanten aangemoedigd om voor drie jaar hun electriciteits-behoefte voor een vaste prijs bij Essent te betrekken. Daarbij hebben de klanten een keuze tussen verschilende soorten stroom die essent kan leveren, van grijs tot groen. Voor elke stroomsoort staat vermeld de prijs en ook de CO2 productie per opgewekte kWh. Voor de groene stroom geeft Essent daarbij op een CO2 productie van 0 (nul) gr CO2/kWh
Daarbij is vermeld dat deze groene stroom voor meer dan 50% wordt verkregen door het verstoken van biomassa.
Op de vraag mijnerzijds hoeveel CO2 er wordt geproduceerd bij het planten, oogsten, verwerken en transporteren van de voornamelijk uit het buitenland geïmporteerde biomassa, moet het antwoord van Essent nog steeds komen.
Met een dergelijke misleidende voorstelling van zaken over de CO2 productie van groene stroom door Essent (0 gram CO2 per kWh) wordt electrisch rijden
mooier gepresenteerd dan het in werkelijkheid met groene stroom van Essent is.
Zodra zonnestroom uit de Sahara beschikbaar komt rij ik ook electrisch !
vriendelijke groet,
Peter Vinkhuyzen.
donderdag 10 september 2009, 12:38 uur
Het is altijd weer lachen als er nieuwe technieken worden gelanceerd, of eigenlijk huilen.
Heel lang geleden zat ik op de ambachtschool, de school die mensen opleidde voor hartstikke leuke en interessante maar vooral slecht betaalde banen. Op die school heb ik geleerd praktisch te denken. En, de electrische auto heeft een paar praktische denkers nodig om versneld ingevoerd te kunnen worden. De oplossing is net zo simpel als een deuk in een ei.
Laat alle producenten van electrische auto`s (desnoods onder dwang) aan tafel plaatsnemen om te komen tot de oplossing voor het lege accuprobleem. Ze moeten komen tot een standaardisering van de afmeting van de accu (de energietank) en, het ophangmechanisme. Er moet een mechanisme wortden gemaakt dat het mogelijk maakt om in pak m beet, 10 seconden van accu te wisselen.
Men parkeert zijn auto op een stip, pasje in de automaat en, de apparatuur onder de auto vervangt de “standaardaccu”. Goed idee of wat teveel “ambachtschool”?
geen patent op aanvragen, gewoon doen
vriendelijke groet, Hans Landskroon
zondag 13 september 2009, 10:34 uur
voor 3 : dit is geen oplaadbare accu maar een batterij!(lees het eerste commentaar op de zelfde link)
Op http://www.zerauto.nl/blog/index.php/2009/08/26/elektrische-auto-lithium-accu-voorraad-c
(rudie) is te zien dat er voor ongeveer 200 jaar Lithium voorraden op aarde is, bij een jaarproduktie van 60 miljoen auto’s.
Is dat lithium van uitgewerkte accu’s herbruikbaar en tegen welke ( energie) kosten?
Verder :
waarom blijven we denken in termen van een auto van 600/1500 kg, met motoren van 30 / 100kW?
In die files zit bijna altijd maar een persoon in de auto!
Waarom stappen we niet over op een motor van 100 Watt. Een 2 of drie wieler met een prachtig gestroomlijnde kap?
Je komt droog op je werk.
De techniek bestaat : de wielen met geïntegreerde motor zijn op grote schaal te koop. De accu brengt ons met 50 Km / uur tot tientallen kilometers weg, en je kunt als je dat wilt er ook nog bij fietsen!
zondag 13 september 2009, 11:45 uur
@ Hans
Je idee om de accu als geheel te vervangen in plaats van te moeten wachten tot deze is opgeladen, lijkt mij goed werkbaar. Dat biedt ook de mogelijkheid voor specialistische oplaadplekken die het opladen zelf optimaliseren, zodat het snel en efficient gebeurt.
@ Joris. Succes met de artikelen en zorg dat je in de toekomst niet teveel ruimte besteed aan het schrijfproces zelf (journalistieke vernieuwing), maar vooral de inhoud ruimschoots aan bod komt. Misschien minder grote foto’s of meer pagina’s in NRC Weekblad?
Bart Jutte
zondag 13 september 2009, 19:27 uur
Range Anxiety. 1.Reikwijdtebezorgdheid, nieuw dicteewoord voor taalpuristen.
2. Voor Brabanders: Stopschrik! In mijn Brabantse omgeving wordt het woord schrik gebruikt voor angst. Bijvoorbeeld: Ik heb schrik veur de tandarts, ik ben bang voor de tandarts.
3. Voor heel Nederland: Strandangst. Het zal waarschijnlijk een woord zijn met een tijdelijk karakter, want dat probleem wordt vast en zeker door slimmeriken opgelost!
maandag 14 september 2009, 10:27 uur
Beste Joris Luyendijk,
Elektrische auto’s zijn technisch zeker mogelijk. Het is echter zeer onwaarschijnlijk, dat deze een belangrijk deel van het toekomstig autopark zullen vormen.
Er zijn verschillende problemen:
1. Het huidige net kan het opladen niet aan. In het artikel “Een net in nood” (NRC 22-04-2009) is het volgende te lezen:” En wàt als veel mensen tegelijk
apparaten gaan aansluiten die ontzettend veel stroom trekken, zoals de elektrische auto? Netbeheerder Enexis voerde daarmee een proef uit, in een wijk met veertig woningen. Wat bleek? Het net raakte al overbelast als slechts twee van de veertig huishoudens hun elektrische auto tegelijk oplaadden.”
2. De accu’s voor elektrische auto’s bevatten lithium. In het FD van 25 feb valt het volgende te lezen: ”
Een punt van zorg is de beschikbaarheid van lithium. Bijna de helft van de wereldvoorraad van het giftige mineraal ligt onder een groot zoutmeer in de Andes, in Bolivia. (Zie de cijfers hieronder.) Mitsubishi denkt dat de vraag naar lithium op korte termijn zal vervijfvoudigen en dat de voorraden binnen acht jaar zijn uitgeput.
De reserves in Bolivia zijn bovendien niet vrij beschikbaar. De socialistische president Evo Morales wil controle houden over de grondstoffen van zijn arme land en is niet van plan buitenlandse bedrijven toe te laten voor de winning. Als Bolivia een fabriek voor de verwerking bouwt, zal die niet vóór 2012 in gebruik zijn. Omdat 80% van de bekende voorraden in Zuid-Amerika liggen, wordt de auto-industrie opnieuw afhankelijk van een onstabiele regio.
Dan hebben we het nog niet over de kosten. Een li-onaccu kost rond $ 450 per kW. Een 30 kW accu voor een elektrische auto komt op $ 13.500. Voor de elektrische auto is er nog een lange weg te gaan.”
Volgens mij is de toekomst aan de hybride bio-diesel, of misschien wel aan een zuinige bio-diesel auto.
Met vriendelijke groeten,
ir. Martin F.G. van der Jagt
maandag 14 september 2009, 13:05 uur
Joris,
Over elektrisch rijden: een eerdere inzender zinspeelde er al op, zadelen we onze nazaten niet op met een enorme milieuvernietigende batterijberg? Is er al nagedacht (vast wel) over de miljoenen energiekasten die vroeg of laat met de productie van deze zogenaamde schone auto’s vrijkomen? Hoe en waar worden die oude, versleten accukasten eigenlijk verwerkt? Wat is de levensduur van zo’n accu? En waarom is het zo stil rond dit ‘lastige’ onderwerp? Stelling: doen we de CO2 niet in de lucht, doen we de zware metalen wel in de grond. Werkze,
P.Peeters
maandag 14 september 2009, 14:54 uur
Waarde Joris:
1. “Bereik-angst” (of -vrees) voor ‘range anxiety’? (vergelijk: bermvrees, pleinvrees)
2. De auto zal waarschijnlijker wel milieuvriendelijker rijden, maar: waar het om gaat is natuurlijk dat het hele proces om de auto te kunnen laten rijden en weer slopen, d.w.z. van productie van auto en brandstof t/m restmateriaal auto, in beschouwing wordt genomen. Is al eens ergens aangetoond of dat ook milieuvriendelijker is?
Succes met artikelen!
dinsdag 15 september 2009, 3:28 uur
range anxiety : straalvrees
range extender : straalvergroter
dinsdag 15 september 2009, 14:12 uur
Waarde Joris,
Synoniem voor “range anxiet” actiradiusvrees of syndroom van nietmeerthuiskomen.
woensdag 16 september 2009, 17:25 uur
Interessant stuk, maar jammer dat het belangrijkste aspect van rijden op elektriciteit alleen terloops in de laatste alinea aan bod komt.
Wat is eigenlijk het milieuvoordeel ervan als we gewoon kolencentrales blijven bouwen? Fijn dat Lubbers vindt dat elektrische auto’s op groene stroom moeten rijden, maar dat gaat gewoon niet gebeuren. Mooie woorden en stevige doelstellingen genoeg, maar net zo min als in de afgelopen twintig jaar, zal het ook in de komende twintig jaar niet lukken een substantieel deel van onze benodigde elektriciteit groen op te wekken. Groen is overigens wind- of zonne-energie, geen CO2-opslag.
vrijdag 18 september 2009, 12:26 uur
Beste Joris Luyendijk,
In aan vulling op mijn eerdere reactie nog het volgende.
De onwikkeling van de verbrandingsmotor is nog steeds niet afgelopen. Hierbij wijs ik op de volgende ontwikkelingen:
1. De downsized motoren, die zuiniger zijn dan een hybbride aandrijving.
2. De ontwikkeling van Fiat voor benzine motoren:
“NEW FIAT ENGINE TECHNOLOGY WILL CUT FUELBILLS BY 25 %”
bron: Fiat Multair Press Release.pdf
Vriendelijke groeten,
ir. Martin F.G. van der Jagt
maandag 21 september 2009, 7:19 uur
P. Peeters,
Bij byd word een accu ontwikkeld die 98 % recyclebaar is.
Zie http://www.zerauto.nl/blog/index.php?s=accu+98%25+recyclebaar&sentence=AND&submit=Zoeken
Mvg R Blom
dinsdag 6 oktober 2009, 10:40 uur
In de NRC is een discussie ontstaan over de CO2 uitstoot van elektrische auto’s. Hierbij een bijdrage. Ik heb hier voor alle duidelijkheid ook maar de achterkant van een luciferdoosje gebruikt en me beperkt tot CO2 uitstoot.
Een elektrische auto verbruikt afhankelijk van de grootte 0.2-0,3 kWh/km, gemiddeld dus 0,25 kWh/km.
Volgens de Energieraad wordt in Nederland met de huidige brandstofmix, elektriciteit opgewekt waarbij 468 gram CO2/kWh vrijkomt. Deze waarde gaat alle goede bedoelingen ten spijt op korte termijn niet omlaag. De centraal opgewekte electrische energie moet omlaaggetransformeerd en getransporteerd naar het stopcontact, in de accu gebracht en weer uit de accu gehaald worden voor de electromotoren die de wielen aandrijven. Dit gaat gepaard met nogal wat rendementsverliezen. Houden we daar géén rekening mee, dan komen we nog altijd uit op een CO2 uitstoot van 117gramCO2 per gereden kilometer. Met rendementsverliezen wordt dat navenant meer. Daar moderne auto’s deze waarde met gemak halen is de toepassing en bevordering van elektrische auto’s in Nederland van geen enkel nut.
Interessant wordt het wanneer de CO2-uitstoot van de elektriciteitsopwekking drastisch omlaag gaat. In Frankrijk is, door toepassing van kernenergie, de CO2-uitstoot van elektriciteitsopwekking 73grCO2/kWh, daarmee kom je voor een electrische auto op zo’n 18grCO2/km.
Dus breng eerst de CO2-uitstoot drastisch omlaag.