De lezer schrijft over de aandacht voor Michael Jackson
Wat beweegt NRC Handelsblad om de dood van Michael Jackson zo groot op de eerste pagina te zetten? En er ook nog een redactioneel artikel aan te wijden? Persoonlijk vind ik het wat veel voor een kwaliteitskrant. Is dit wereldnieuws?
M. Smijtink
Utrecht
De krant antwoordt:
Besteedden wij te veel aandacht aan de dood van popzanger Michael Jackson, zoals de lezer suggereert? Nee en ja. Jacksons dood werd in de nacht van donderdag op vrijdag even na middernacht bevestigd. Of Jackson van het kaliber Elvis Presley was, aan wie de zelfbenoemde ‘King of Pop’ zich spiegelde, zal de geschiedenis uitwijzen. Maar dat de dood van deze grensverleggende musicus groot nieuws was, stond vast. Michael Jackson is de man die verschillende muziekstijlen bijeenbracht: soul, rock, gospel, en deze aaneen wist te smeden tot zeer dansbare popsongs. Daarnaast zette hij de standaard voor de hedendaagse muziekvideoclip en maakte hij de weg vrij voor talloze zwarte r & b-artiesten als Usher en Beyoncé.
Voor ochtendkrant nrc.next kwam het nieuws te laat. de Volkskrant (die na next wordt gedrukt) zette de pers stil, zodat een klein deel van de oplage het nieuws kon melden. Onze site nrc.nl pakte terecht uit met een stevig nieuwsverhaal, aangevuld met video’s en foto’s. Maar NRC Handelsblad was vrijdag de eerste krant die op papier een compleet verhaal kon vertellen.
Dat deden we met verve. Op de voorpagina een necrologie door onze redacteur popmuziek en een reportage van onze correspondent in de VS, die de reacties van zwarte Amerikanen peilde. Die stukken waren onmisbaar, evenals de foto’s van Jackson in verschillende fases van zijn loopbaan.
Even essentieel was het stuk op de kunstpagina van een medewerker popmuziek die inging op de betekenis voor zwarte en blanke muziek van de artiest, die zelf fysiek ook een cross-over maakte. Toch kan ik mij goed voorstellen dat de lezer zich enigszins overweldigd voelde. Weliswaar was op de voorpagina vrijdag nog ruimte voor ander nieuws, maar tweeënhalve pagina Jackson – behalve voorpagina en kunstpagina ook nog een halve opiniepagina – was wel erg compleet, temeer daar sommige stukken elkaar overlapten. De krant is weleens verweten groot nieuws dat emoties losmaakt iets te koel te brengen, maar in dit geval schoten we – alles afwegende – enigszins naar de andere kant door.
Birgit Donker
Hoofdredacteur
zaterdag 4 juli 2009, 14:03 uur
Ik vind het een beetje flauw om brieven te sturen aan de krant over het teveel of te weinig verslaggeven over de dood van een popartiest. Michael Jackson was misschien voor M. Smijtink niet zo belangrijk (misschien van een andere generatie, of gewoon niet gediend van Jackson’s deuntjes), maar feit is dat bijna iedereen die nu leeft (en NRC leest) zekere herinneringen heeft aan Michael Jackson’s muziek. Het is dan ook niet verwonderlijk dat NRC groot aandacht besteedt aan het onverwacht en voortijdig overlijden van deze artiest.
En ja, het is wereldnieuws.
zaterdag 4 juli 2009, 14:50 uur
Ik was een groot fan van Michael Jackson’s muziek. Kan daarnaast ook erg lachen om de column van Youp van het Hek. Ben dus geen dweper. Dat zijn dood wereldnieuws is staat voor mij buiten kijf. Het artikel in de NRC vond ik dan ook uitstekend.
zaterdag 4 juli 2009, 15:16 uur
Heel goed dat veel aandacht is besteed aan het overlijden en aan het leven van deze bezielde kunstenaar.
Ik las zojuist een speciale uitgave van Time – july 2009, een dikke 60 pagina’s – en 46 pagina in de Paris Match over Michael Jackson.
Na alle negatieve publiciteit, roddels, accusations -
Jackson “ZOU zich hebben schuldig gemaakt”… of “hoewel nooit bewezen zijn er toch geruchten dat..” e.d.- terwijl na twee jaar gedegen juridisch onderzoek het “not guilty” definitief is uitgesproken – is het goed om met respect en
(minimaal) objectieve verslaggeving te berichten over Michael Jackson.
Ik heb me altijd geschaamd voor de neerbuigende, lacherige, soms ronduit beledigende suggestieve roddeltoon in de nederlandse media.
Nee, Elmer Hartkamp, Michael Jackson bracht geen deuntjes, hij was een groot artiest en maakte prachtige, bezielde en volkomen originele muziek; als mens werd hij door velen, waaronder Mariah Carey omschreven als “a loving soul”; door Nelson Mandela, Deepak Chopra en andere groten beschouwd als een “magnificent artist” en een vriend,die je op je verjaardag uitnodigt.
Paris Match en Time hebben in hun bijdrage deze mens rechtgedaan, en niet alleen vanwege “zekere herinneringen” aan zijn muziek.
zaterdag 4 juli 2009, 19:20 uur
Als er drie dagen lang geschreven kan worden over de zonnebril van Wouter Bos, pagina’s volgeschreven kunnen worden over kinderlijke reacties van Wilders op het “cordon sanitaire” en de “opstand” tegen zijn platinablonde partij, dan lijkt me het Wereldnieuws dat de dood van Michael Jackson tot gevolg heeft gehad zeker niet “wat veel”.
In L.A. worden bijna een miljoen mensen verwacht voor zijn begrafenis. Alleen een dode paus krijgt zoveel mensen op de been.
zondag 5 juli 2009, 06:57 uur
Ik ben het grotendeels eens met voorgaande reacties.
Wel denk ik dat de uitslag van de poll nú, een beetje beïnvloed is door de berichtgeving van álle media de hele week die volgde. Kan me voorstellen dat het na een dag of twee voor sommigen wel genoeg is.
Wereldsterren zijn toch een beetje de Amerikaanse ‘royalty’. Als Prins Charles onverwacht zou komen te overlijden dan zou 2,5 pagina ook niet gek zijn. Ook dan zijn er mensen voor wie dat allemaal niet hoeft.
“NRC Handelsblad was vrijdag de eerste krant die op papier een compleet verhaal kon vertellen.” vind ik een ijzersterk argument.
zondag 5 juli 2009, 10:16 uur
Het was (is) te veel; maar Marcus (#5) heeft een sterk argument: je kon so wie so niet ontkomen aan nieuws over Jackson, of je nu de publieke zenders, of de commerciele, CNN, of wat dan ook aan had staan. Dat beinvloedt althans de opinie van deze lezer.
Maar de overdaad aan berichtgeving staat niet op zichzelf. Wij leven in een wereld die zich laaft aan hypes. Ook het overlijden van Seda Soltan (Iran) wordt tot in den treure getoond, verteld, en bediscussieerd… twee dagen lang, en dan is er weer een nieuwe ‘kwestie van enorm belang’. Dat is verslavend, tot aan het punt waar de eerste minister zich meent uit te moeten laten over de scheiding van Jan Smit en Yolanthe Cabau van Kasbergen.
Veel van de ‘nieuwsgaring’ omtrent Jackson’s dood betreft trouwens oud tot zeer oud nieuws. Met overgave wordt er aan dirt digging gedaan.
In dit licht bezien is het niet verwonderlijk dat Wouter Bos in een half jaar van meest bewonderde man van het land kon veranderen in een mikpunt van kritiek, spot en ordinair gescheld.
Kortom: Nederland is in relatief korte tijd verworden tot het meest veramerikaniseerde land van Europa. Misschien dat anderen daar anders over denken – ik ben daar niet blij mee.
zondag 5 juli 2009, 13:01 uur
Helemaal hardstikke goed NRC!!!
mijn favo-krant, met een uitstekende nieuwsgeving, ook en zeker ivm Michael Jackson.
zondag 5 juli 2009, 14:23 uur
Er is een wereldwijde “pandemic” uitgebroken: Jacksonitis. Het schijnt dat er hiervoor nog geen vaccines of geneesmiddelen beschikbaar zijn.
Jacksonitis in een tijd dat de werkeloosheid de pan uit rijst, dat betekent dat de economische malaise nog jarenlang zal duren. Ik heb niet het geringste medeleven met mensen die door Jacksonitis hun baan verliezen omdat zij vergeten hebben om solidair voor hun baan te vechten.
zondag 5 juli 2009, 20:05 uur
Waardering voor de objectieve berichtgeving en respectvolle toon inzake Michael Jackson, een groot artiest; terecht veelvuldig bekroond! Niet anders verwacht van NRC.
maandag 6 juli 2009, 02:25 uur
Erg doorgeschoten. Gelukkig dat de hoofdredacteur het ook zo ziet. Dieter Heymann zegt het mooi: “Jacksonitis”. Het komt al bij al belachelijk over zeker als je je geen voorstelling kunt maken van de kunstjes van deze man. Enkele dagen later overleed Pina Bausch. Geen melding waard in de nieuwsbrief van de NRC. Wat hiervan te denken?
maandag 6 juli 2009, 09:38 uur
@ Frank Lenssen, ja inderdaad. We zijn sowieso altijd al erg Atlantisch-geörienteerd geweest, met name sinds WOII. De ontwikkelingen hebben niet enkel negatieve kanten. We zijn erg welvarend, economisch sterk, en hebben een grote, gevarieerde, en vrije media-industrie.
Een kleine opmerking nog van mijn kant.
Het is natuurlijk niet “het punt waar de eerste minister zich meent uit te moeten laten over de scheiding van Jan Smit en Yolanthe Cabau van Kasbergen” maar eerder “het punt waarop een serieuze Haagse journalist meent aan de eerste minister vragen te moeten stellen over die scheiding.”
Maar dat geeft ook helemaal niet. Als heel Nederland, of in het geval van Jackson de hele wereld, er over praat, dan is het goed dat de verschillende media daar hun eigen invulling aan geven.
NRC wordt er niet ineens een roddelblad door, want die zijn toch echt van een heel ander kaliber.