De lezer schrijft over politieke columnist
17 december: Geert Wilders zegt dat de voormalige chef van de parlementaire redactie een zure column over hem heeft gepubliceerd nadat hij weigerde een aanklacht tegen zijn zoon, die hem anoniem had bedreigd, in te trekken. Het zal uw hoofdredacteur passen hier een redactioneel stuk aan te wijden.
De heer De Wit
18 december: Op basis van wat ik lees over het voorval: ik kan me goed voorstellen dat je als vader beroep probeert te doen op de medemenselijkheid van iemand als je kind in serieuze problemen verkeert. Ook als die iemand een persoon is met wie je het op politiek vlak absoluut oneens bent. Wilders is daar niet op ingegaan en beschuldigt Vermeulen er vervolgens van dat hij uit rancune een column schrijft over hem. Je zou met hetzelfde recht ook kunnen zeggen dat Vermeulen het persoonlijke en het werk weet te scheiden: hij blijft dezelfde mening over Wilders hebben die hij had. Jammer voor NRC en jammer voor zijn lezers.
Elise van Rijsoort
Eindhoven
De krant antwoordt
Vele reacties ontvingen we afgelopen woensdag nadat bekend was geworden dat het Kamerlid Geert Wilders in HP/de Tijd had verteld dat onze politiek columnist Frank Vermeulen bij hem op bezoek was geweest. De reden voor het bezoek was dat Vermeulens 18-jarige zoon Wilders had gebeld, met een van zijn vader geleende telefoon, en zich tegenover de parlementariër, op diens voicemail, had misdragen. Daarop volgde aangifte door Wilders en, weken later, verhoor van de zoon door de politie. Vermeulen heeft vervolgens aan Wilders in diens werkkamer in de Tweede Kamer een excuusbrief van zijn zoon overhandigd. Ook de vader heeft toen zijn verontschuldigingen aan Wilders aangeboden.
Daarmee bleek de zaak niet afgedaan voor Wilders, die er in HP/de Tijd gewag van maakte. De hoofdredactie, die op dat moment voor het eerst van de kwestie hoorde, heeft daarop, in overleg met Frank Vermeulen, besloten diens tweewekelijkse column en blog te beëindigen, omdat hij niet meer vrijuit kan schrijven over een van de Kamerleden. Zoals Vermeulen gisteren in zijn laatste column over zijn eigen positie schreef: hij is kwetsbaar geworden voor verdachtmakingen van het Kamerlid. „Hij [Vermeulen] kan niet spreken met een prop in de mond. En hij kan hier niet schrijven als de schijn van belangenverstrengeling in de lucht hangt.” De beëindiging van de column leidde opnieuw tot reacties, zowel positieve als negatieve, waarvan er hierboven één is geplaatst.
Dat we genoodzaakt waren de column te stoppen is in vele opzichten betreurenswaardig. Niet in de laatste plaats omdat de column van Vermeulen een goed geschreven en geïnformeerde blik op het Haagse speelveld bood. Maar het besluit was ook onvermijdelijk. Columnisten hebben een grote mate van vrijheid, zowel in onderwerpkeuze als wat betreft de vorm, schrijft ons Stijlboek, en voegt eraan toe: „Ze hebben maar één dwingend voorschrift: de totale onafhankelijkheid van hun mening.” Juist een politiek columnist moet geheel onafhankelijk over politiek en politici kunnen schrijven. Wat was begonnen als een particuliere kwestie tussen Vermeulen en Wilders werd met het bezoek op Wilders’ werkkamer een belemmering voor het functioneren van Vermeulen als columnist, doordat die onafhankelijkheid in het geding was gekomen.
Deze kwestie is niet iets tussen de krant en een Kamerlid, maar tussen de krant en haar lezers. De lezer moet er te allen tijde van op aan kunnen dat de mening van een columnist over politiek en individuele politici is gevormd zonder persoonlijke kwesties op de achtergrond. Columnisten nemen anderen de maat, en dat is goed, maar alleen als ze kunnen opereren volgens de oude eis die aan volksvertegenwoordigers wordt gesteld: ‘zonder last of ruggespraak’. Deze overwegingen hebben geleid tot het stopzetten van de column van Frank Vermeulen. Wij prijzen ons gelukkig dat hij voor ons blijft schrijven. En alle Kamerleden zullen we even kritisch blijven volgen als we tot nu toe hebben gedaan.
Birgit Donker
Hoofdredacteur
zaterdag 20 december 2008, 15:08 uur
Ach, het 18 jarige rotjong heeft dus een excuusbrief geschreven.
Pa heeft het ook niet zo goed bij elkaar gedacht.
Als je je beroepsintegriteit en je priveleven uit elkaar wil houden, bezoek je niemand op beroepsterrein of nodig daar iemand uit betreffende prive zaken.
Het 18 jarige rotjong heeft er waarschijnlijk niet veel bij geleerd. Hij heeft de telefoon van zijn Vader misbruikt, Vader belet in het verdienen van het dagelijks brood. Daar zou bij mij halvering van het zakgeld op staan.
Dat gaf ik trouwens toch nooit. Mijn zonen hadden een dak boven het hoofd en uitstekend voedsel, wat ze trouwens zelf mochten klaar maken voor ontbijt en lunch. Voor het diner mochten ze de aardappelen schillen en de slasaus maken.
De spullen voor hun dure hobbies verdienden ze zelf bij elkaar.
Tegenwoordig komen er steeds meer personen de Universiteit binnen die het leven niet aankunnen omdat ze ouders hadden die ze geen verantwoording hebben bijgebracht. Ze denken dat ze het centrum van het universum zijn. In de echte wereld vallen ze bij het kleinste beetje wind om.
zaterdag 20 december 2008, 17:01 uur
Ik blijf uw argumentatie uiterst zwak vinden, wat mij vooral van meneer wilders tegenvalt dat hij in tegenstelling tot Frank Vermeulen zaken en persoonlijke rancune niet kan scheiden en dat hij dat wat hem in vertrouwen wordt gevraagd met opzet in de openbaarheid brengt met maar een doel; het beschadigen en kapotmaken van een persoon die net als hij van zijn vrijheid van meningsuiting gebruikt maakt.
Alleen maar omdat de geuite mening meneer wilders niet aanstaat.
Meneer wilders speelt geen eerlijk en oprecht spel, in deze is hij achterbaks en onbetrouwbaar en om die reden alleen al zou u niet mogen buigen!
Tot nu toe zijn er maar weinig mensen die meneer wilders echt de maat durven te nemen, bij Youp van ‘t Hek zal wilders het niet durven, gezien de populariteit van de eerste, maar een journalist die door zijn hoofdredactie niet onvoorwaardelijk wordt gesteund is in zijn ogen slachtvee! Q.E.D.!
Wordt het niet eens tijd dat deze kwaliteitskrant dat gaat doen wat iedereen nalaat, van AD tot Witteman, niemand durft de echte vragen over deze man op te roepen. (behalve Frank Vermeulen dan met zijn vraag; ‘is Wilders loyaal aan Nederland?’)
Waar komt zijn geld vandaan? Hoe zit het met zijn contacten met de uiterst dubieuze kolonistenvrienden in Israël? Worden zijn kiezers niet misbruikt voor een oorlog die niet de hunne is? Waarom wordt zijn partij niet ter discussie gesteld, want het is alles behalve een partij!, niemand kan er lid van worden dus is het geen partij.
Waarom is iedereen zo bang voor deze scho..?
Laten we ons land de afgrond in trekken door deze vazal van foute buitenlanders?
Kom op het is genoeg geweest aanpakken die hap!
zaterdag 20 december 2008, 19:23 uur
Wat ik mis in het commentaar van de NRC is het staartje, nl. het zure stuk van de journalistdie Wilders als een soort hypocriet wegzet.
En nee ik ben geen Wilders – aanhanger.
Uiterst dom om, zodra zakelijk en prive gemixt worden, je werkgever hiervan niet op de hoogte te stellen. Je werkgever is nl. een krant die onafhankelijk heet te zijn.
Hij zal zichzelf en zijn zoon (die in zijn privegegevens rondneuselde) voor de kop kunnen slaan.
zaterdag 20 december 2008, 19:55 uur
Wat een typische reacties, zoals van P. vd Spuyt hierboven. Ik heb helemaal niets met Wilders en zou er ook nooit op stemmen, maar het ging hier toch niet om een ‘geuite mening’, zoals deze lezer het stelt.
Je zult maar op je privé-telefoon gebeld worden en bedreigd worden, want dat was het.
Dat lijkt me toch heel wat anders?
Dat Wilders de aanklacht niet wil intrekken en/of privé wil houden, is zijn zaak.
Dat lijkt ons misschien kinderachtig, maar misschien dacht de man wel, terecht, dat het wel heel vreemd is dat een zoon van een redacteur/columnist zoiets doet. En ik kan me voorstellen dat Wilders dan denkt dat de man nooit meer onbevooroordeeld over hem zal kunnen schrijven.
Als hij het niet verteld had, had de columnist waarschijnlijk heel vriendelijk over hem geschreven, wat natuurlijk ook niet kan..
Het is gewoon een onfortuinlijke omstandigheid van een tiener die niet nadacht…
zaterdag 20 december 2008, 22:08 uur
Een zwak betoog van de redactie. Het lijdend voorwerp wordt neergezet als een ‘columnist’. Maar daarmee doet u Frank Vermeulen geen recht aan. Hij was namelijk chef politiek. Het belang van deze zaak is daarom veel groter en treft het hele NRC Handelsblad. Ooit stond het NRC handelsblad bekend om zijn integriteit en hoge informatiedichtheid. De afgelopen jaren is het verworden tot een actieblaadje. Deze affaire past geheel in de neergang.
Een van uw belangrijkste medewerkers blijkt een zoon te hebben die een politicus telefonisch bedreigt. Een straat wordt afgezet en de politie licht hem om zeven uur van bed. Vraagt u zich dan niet af in wat voor milieu hij opgroeit? Hoe hij aan dat telefoonnummer komt? Waarom zijn vader dit zeer relevante feit niet aan zijn werkgever meldt? Waarom die vader persoonlijk bij de politicus langskomt om het geval in doofpot te stoppen? Waarom hij daarop in een zeer felle column de politicus neersabelt? Waarom de redactie meegaat in de beredenering dat ‘hij kwetsbaar is geworden voor verdachtmakingen van het Kamerlid’, waarmee het kamerlid impliciet als schuldige wordt aangewezen? Vraagt u zich niet af wat voor koers u vaart?
Ik lees uw blad al meer dan 15 jaar en het doet pijn het niveau zo te zien afzakken. Wordt wakker, het gaat niet goed.
zaterdag 20 december 2008, 22:29 uur
Interessant gebruik van hoofdletters in de beide eerdere reacties. Mevr. Cramer gebruikt een hoofdletter V als ze het over (vader) Vermeulen heeft. Lezer v.d. Spuyt weigert nagenoeg consequent de naam van Wilders met een hoofdletter te schrijven en komt vervolgens met een vergezochte samenzwering op de proppen. Komt toch allemaal wat spastisch over.
De reactie van de NRC lijkt mij daarentegen rationeel en duidelijk.
zaterdag 20 december 2008, 23:48 uur
Vermeulen kan nooit meer geloofwaardig overde PVV en Wilders schrijven want we weten nu dat hij rancuneus is .
Volgens Wilders heeft Vermeulen gepoogd de strafaanklant tegen zijn zoon (18 jaar is geen kind van 15 ) ingetrokken te krijgen,ik geloof Wilders op dit punt.
Het was dus meer als een excuus aanbieden zoals de hoofdredactie hier schrijft, dus weer een onwerkelijke weergave van de feiten.
De NRC doet zich als ongeloofwaardig kennen nu,dat is schadelijk, maar ik las de Volkskrant al eerder ipv de NRC eerlijk gezegd.
zondag 21 december 2008, 14:10 uur
Zoals Jan Scheffer betoogt zijn dit voorval en de reactie van de hoofdredactie erop tekenend voor de neerwaartse spiraal waarin de krant zich bevindt.
De hypocriete toon en de voorstelling van zaken in het stuk van Birgit Donker vind ik schokkend; de enige uitweg was natuurlijk Vermeulen de laan uitsturen, want zo’n journalist kun je in een goede krant eenvoudigweg niet meer gebruiken. Waarom gebeurt dat niet? Hoe kun je je nu ‘gelukkig prijzen’ dat zo iemand voor je krant blijft schrijven? Hij was n.b. geen gewone columnist maar chef van de politieke redactie.
Na 25 jaar zeg ik nu mijn abonnement op. Dat verlost me van een al jarenlang groeiende, regelmatig terugkerende ergernis aan het begin van de avond en al helemaal in het weekend.
zondag 21 december 2008, 19:25 uur
ik ben geen abonnee, maar ik begrijp dat het volgende gebeurd is:
1. zoon Vermeulen bedreigt Wilders via de telefoon van vader Vermeulen.
2. Vader Vermeulen probeert zijn zoon te helpen op het politiebureau.
3. Vader Vermeulen probeert de zaak te schikken met dhr. Wilders.
4. Vader Vermeulen schrijft een zuur commentaar
5. Hierna ontdekt de redaktie pas dat vader Vermeulen een persoonlijk conflict met Wilders heeft.
Mijn mening:
1. Vader Vermeulen is niet geheel verantwoordelijk voor het gedrag van zijn zoon, maar het voorval schaadt mijn vertrouwen in zijn onpartijdigheid.
2. & 3.
Ik vind niet verkeerd dat vader Vermeulen voor zijn zoon wil pleiten of bemiddelen.
4. Vader Vermeulen moet niet de krant gebruiken voor een privé-conflict.
Los van de vraag of Wilders zich redelijk opstelt, is Vermeulen zijn geloofwaardigheid kwijt.
maandag 22 december 2008, 02:39 uur
Kranten zijn sinds de moord op Pim Fortuyn bang om extreem rechtse politici te “demoniseren”. Algemene bewoordingen als ‘kamerleden’ klinken daardoor als politiek correcte uitvluchten. We willen graag geloven dat NRC strak naar haar principes handelt, maar zou (gedeeltelijk) ontslag ook de consequentie zijn geweest bij politiek minder explosieve personen? Naargelang het uitkomt weegt “de schijn van belangenverstrengeling” het zwaarst of blijven we onze eigen waarheden trouw ook als we de schijn tegen hebben.
De vraag die Donker en Vermeulen niet beantwoorden is: wás het een wraakcolumn (waarbij belangenverstrengeling feit is en geen schijn) of stond de inhoud van de column los van de gebeurtenissen rond zoonlief. Alleen het antwoord op díe vraag zou de zwaarte van de sanctie moeten bepalen. In dat geval zou het echter gaan over Wilders en Vermeulen, en niet over Kamerleden en Columnisten. Met een beroep op algemene regels beschermt de hoofdredactie Vermeulen en Wilders en hult ze zich wat betreft waar zij werkelijk staat in vaagheid.
maandag 22 december 2008, 02:50 uur
Als Vermeulen net zo integer was geweest als de krant zich hierboven voordoet, had hij zijn bezoek aan Wilders onmiddelijk aan zijn werkgever gemeld. Dat deed hij niet. Hij hield zijn mond en schreef een fel anti-Wilders verhaal. Vermeulen deugt dus niet. Als de krant de vertrouwensrelatie met de lezer echt zo belangrijk vind, snap ik niet dat Vermeulen überhaupt nog voor de NRC kan blijven werken.
De reacties waarin Vermeulen gesteund wordt getuigen van een ‘het doel Wilders heiligt de middelen’ mentaliteit die weinig met de integriteit van journalistiek heeft te maken.
maandag 22 december 2008, 09:52 uur
Bij deze affaire vraag ik me af, waarom de journalist, nadat hij de medewerking van het parlementslid had gekregen, toch een vilein stuk schrijft over het parlementslid. Is dat om zijn onafhankelijkheid te tonen? Voer voor psychologen!
Deze journalist is niet meer onafhankelijk.
Hij kan beter restaurant recensies gaan schrijven. Want over smaak mag je verschillen.
maandag 22 december 2008, 11:31 uur
Bij mijn weten is de NRC nooit onbevooroordeeld geweest ten opzichte van Wilders: Er werd nooit een wederhoor gegund, echte interviews werden op een enkele na nooit gegeven, met de objectieve berichtgeving neemt de NRC het de laatste jaren ook niet zo nauw meer. Hoewel de NRC nog steeds een interessante krant is, is voor mij het objectieve karakter reed lang geleden verloren gegaan. U heeft te veel links denkende intellectuelen aan boord genomen, – dus worden er leugens geschreven- waar is uw evenwicht?
maandag 22 december 2008, 11:46 uur
Wel jammer dat ik geen abbonement heb op NRC Handelsblad. Nu kan ik het niet opzeggen
maandag 22 december 2008, 12:10 uur
Iedereen begrijpt dat Vermeulen zijn best deed om zijn zoon te helpen. Dat Wilders een brief aangeleverd door Pa Vermeulen niet als afdoende beschouwde valt ook te begrijpen. Leeft hij niet altijd als gevangene door mensen zoals de zoon van Vermeulen? Kon de zoon niet zelf naar Wilders komen om zijn excuus te maken (bij de bedreiging had hij immers ook zo’n grote mond)? Kon Vermeulen niet publiekelijk zijn excuses maken in zijn column? Dat Wilders een uitgesproken mening heeft die door velen niet gedeeld wordt is waar. Dat echter politici, journalisten (Vermeulen) en ambtenaren (Doekle Terpstra) een niet-inhoudelijke hetze starten is echter teleurstellend; al was het maar omdat ze soortgelijke verwijten ook naar Wilders maken.
maandag 22 december 2008, 13:10 uur
De zoon van de heer Vermeulen is 18 jaar. Voor de wet meerderjarig en dus volledig aansprakelijk voor zijn eigen gedrag en handelen. In feite is het dus een zaak tussen de zoon en de heer Wilders. Dat de zoon gebruik heeft gemaakt van de spullen van zijn vader is weer iets tussen vader en zoon.
Dit mag formeel dan wel kloppen, er is natuurlijk ook nog zoiets als een menselijk aspect. Dat vader de heer Wilders heeft opgezocht om excuses te maken komt mij derhalve niet zo vreemd voor.Het weigeren
van deze excuses is trouwens weer een zaak van de heer Wilders persoonlijk.
Vader beschouwt de affaire als een prive zaak en licht de hoofdredactie niet in. Dat is zijn goed recht.Het is namelijk ook een privezaak. Het is de heer Wilders zijn keuze geweest om het aan een journalist van HP/de Tijd te vertellen. Net zoals het de keuze van HP/de Tijd is geweest om het nog te publiceren ook.
Als dit een privezaak was gebleven was er helemaal niets aan de hand geweest. Dan waren er totaal geen twijfels uitgesproken over de onafhankelijkheid van de heer Vermeulen. Nu wordt bijvoorbeeld de ‘negatieve’ column van de heer Vermeulen gekoppeld aan het weigeren van de excuses van de heer Wilders, maar voor hetzelfde geld is de colomn juist een teken van de proffesionele beroepshoudeing van de heer Vermeulen.
Mevrouw Donker schiet te ver door; ik als lezer verlang inderdaad betrouwbare journalistiek,maar weet en wil niets weten van de persoonlijk relaties
tussen journalisten en politici.Ik wil vertrouwen
op hun proffesionaliteit en dat het zakelijk dus van het persoonlijk kan worden gescheiden. Jammer dat mevrouw Donker hier niet in geloofd.
maandag 22 december 2008, 13:38 uur
Wat ik niet snap is hoe de sfeer is op de redaktie dan. Het is toch niet prettig voor de wel integere collegaas als aangeschoten wild gewoon aanblijft als journalist dat straalt toch uit op de rest.Aan de andere kant als ze daar geen moeite mee hebben zegt dat wel wat over het zelfreinigend vermogen.Ik hoop toch neit dat dit het topje van de bekend ijsberg is..
maandag 22 december 2008, 15:44 uur
In dit alles zint mij nog een ding niet, Hoewel ik de reactie van het NRC begrijp.
Welke beschuldiging is er geuit door de desbetreffende zoon? Er zit nogal een verschil tussen telefonisch lastig vallen of met de dood bedreigen.
Wat is er gezegd in de excuusbrief en de mondelinge excuses? Waarom komt Wilders nu in eens met dit voorval op de proppen.
Over welke column gaat het nu precies? In welke mate ging Vermeulen over de schreef of was er sprake van persoonlijke rancune.
Al met al bekruipt mij het gevoel dat dhr. Wilders nogal gechargeerd gesproken heeft. Dat is voor hem niet nieuws. Wat echter vooral steekt is dat hij een persoonlijke aanval gebruikt om een journalist zwart te maken. De column van Vermeulen daarmee vergelijkend kwam het hele voorval in een ander daglicht te staan. Dat maakt de verwarring compleet. Het enige dat duidelijk wordt en wellicht een waarschuwing is hoe Wilders wenst om te gaan met negatieve pers.
maandag 19 april 2010, 20:20 uur
Wat me opvalt is het grote aantal pro-wilders reacties hierboven. Ze hebben in sommige gevallen wel geleerd van hun extreeem-rechtse zielsverwanten, de Amerikaanse Republicans (“I’m not a republican, I’m a libertarian” heet het dan) te ontkennen dat ze Wilderianen zijn, maar dit terzijde.
Want dit is de wereld op zijn kop. Wilders is een onvervalste racist (afkomst-ist voor de mierenneukers) die in steeds minder bedekte termen ronduit discrimineert dat het een lust is. Het verbaast me nog steeds dat het maar een enkeling was die in het begin hier iets van zei. Alle verworvenheden van de lessen van de Tweede Wereldoorlog werden zo floeps! Het raam uitgegooid!
En nu IS er dan eindelijk iemand die hier van iets durft te zeggen, en dan wordt ie hier maar afgemaakt!
Nu breekt mijn democratische klomp!
Laten we wel wezen, Wilders is GEEN democraat. Het hele begrip democratie is langs hem heen gegaan. Hij wil mensen met een Marokkkaanse achtergrond RECHTEN AFPAKKEN! Dat is niet niks.
HET onderscheidend beginsel van de rechtsstaat is dat IEDEREEN gelijke rechten heeft.
Wilders toont met zijn “ik zal je kapotmaken!”- reactie aan dat zijn morele vorming niet boven dat van een ordinaire kroegruzie uitstijgt.
Juist hier had hij veel stemmen kunnen winnen van de meer gematigde rechtsen.
Hiermee geeft hij dus blijk van EN een lage moraal EN van politieke domheid. Gelukkig wil maar liefst 77 procent hem niet in de regering.
Als de kranten nou eens net zulke cojenes hadden als de burgers ….