Klimaatlobbyisten in 2003 en 2008 (klik voor vergroting)

Een nieuwe regering en een nieuwe lobby. Duizenden klimaatlobbyisten staan te dringen om een steentje bij te dragen aan de komende wetgeving van de regering van president Obama. Onder de vorige Amerikaanse president hoefden olie-industrie, energiebedrijven, auto-industrie, luchtvaart, mijnbouw niet te letten op een beetje kooldioxide meer of minder.

Maar Obama neemt klimaatverandering serieus en zint op maatregelen om er iets tegen te doen. Voor de zekerheid hebben het afgelopen jaar meer dan zevenhonderd bedrijven lobbyisten in de arm genomen om in Washington een oogje in het zeil te houden. Dat blijkt uit een onderzoek van het Amerikaanse Center for Public Integrity.

Lees verder »

Greenpeace demonstratie op klimaatconferentie in Poznan. (Foto AFP)

Luchtvervuiling, aantasting van de ozonlaag, vervuiling van zeewater, uitstoot van kooldioxide – ze houden zich geen van allen aan landsgrenzen. Daarom is milieu bij uitstek een onderwerp waarover de Verenigde Naties zich moeten buigen.

Die doen dat dan ook op grote schaal. En het heeft geleid tot een woud aan akkoorden, afspraken, protocollen met de bijbehorende organisaties om alles te controleren. De Joint Inspection Unit, een club binnen de Verenigde Naties die toeziet op efficiënt bestuur, heeft vorig jaar onderzoek gedaan naar alle VN-milieuorganisaties en doet daarvan verslag in een geheim rapport.

Lees verder »

OCO wordt klaargemaakt voor lancering (Foto NASA)

Het raadsel zal voorlopig niet worden opgelost. Van veel van de kooldioxide die de mens jaarlijks de atmosfeer inpompt weten we wel waar die blijft. Maar een gedeelte is uiteindelijk onvindbaar. NASA, het Amerikaanse ruimtevaartcentrum, ontwikkelde een satelliet die het antwoord op die vraag zou moeten vinden. Althans dat was de bedoeling.

Maar bij de lancering van OCO, Orbiting Carbon Observatory, is iets misgegaan. De satelliet is niet goed losgekomen van de raket en is in zee gestort. Kosten 278 miljoen dollar.

Lees verder »

Vrouwen in Bangladesh eisen compensatie voor de gevolgen van klimaatverandering. (Foto AP)

Een jaar geleden besloten de rijke landen bij de Wereldbank een fonds op te richten voor investeringen in derdewereldlanden om klimaatverandering te voorkomen. In een rapport in april 2008 legde de Wereldbank nog eens de noodzaak uit van snelle klimaatinvesteringen in arme landen: daar viel veel te winnen, het was niet meer dan rechtvaardig dat de ’schuldigen’ de ’slachtoffers’ zouden helpen en de arme landen zelf hebben niet het geld. Zo ging op 1 juli 2008 het zogeheten Clean Technology Fund (CTF) officieel van start.

We zijn nu bijna een jaar verder en wat blijkt? Het meeste geld dat de rijke landen hebben toegezegd is nog niet gestort. Van de 4,3 miljard die nu in het CTF zou moeten zitten is nog niks betaald. Ook andere fondsen van de Wereldbank (er zijn er nogal wat) blijken fors ondergefinancierd. Het Strategic Climate Fund zou nu bijvoorbeeld 1,6 miljard dollar moeten bevatten. Maar het is nog leeg. Lees verder »

palmolie plantage diep in de bossen van Borneo (Foto AFP)

Biobrandstof heeft nog steeds een heel groen imago. Maar het is al lang niet meer het milieuvriendelijke alternatief voor de gewone fossiele brandstoffen. Voor het verbouwen van biobrandstof is kostbare grond nodig, die anders gebruikt zou kunnen worden voor voedselproductie of voor bossen die CO₂ absorberen. Holly Gibbs, onderzoeker van de Stanford Universiteit, berekende dat het verbouwen van biobrandstoffen zelfs meer energie kost dan het oplevert.

De grondstoffen voor biobrandstoffen, zoals palmolie, sojabonen, cassave, groeien het best in tropische gebieden. En uitgerekend daar wordt nu de meeste kooldioxide opgeslagen. In tropische regenwouden en savannen ligt zo’n 340 miljard ton CO₂ opgeslagen. Hele gebieden worden tegenwoordig afgebrand om plaats te maken voor palmolie en soja. Gibbs maakte een paar aardige rekensommetjes van de gevolgen.

Lees verder »

Vroeger werden op Antarctica nog wel eens pinguïn-eieren of zeehondenhersenen geserveerd, nu niet meer. (Foto Reuters)

Waar moet je het over hebben in een klimaatblog als de onderwerpen zich opdringen. Natuurlijk over het degelijke rapport waarin wordt opgeroepen tot veel ‘groen’ in economische stiumuleringspaketten. Het verscheen bij het Grantham Institute for Climate Change onder verantwoordelijkheid van niemand minder dan Nicholas Stern, de auteur van The Stern Review, een van de invloedrijkste rapporten ooit over klimaatverandering.

Het nieuwe rapportje kenmerkt zich door Sternsiaanse nuchterheid. In zijn review rekende hij in 2006 voor dat het goedkoper is om nu maatregelen te nemen ter voorkoming van klimaatverandering, dan om achteraf te betalen voor de aangerichte schade. Deze keer stelt hij: de overheid probeert de economie op gang te brengen of te houden door veel geld uit te geven. Laten we van de nood een deugd maken door dat vooral ‘groen’ te doen.

Lees verder »

Luchtvaartshow in Bangalore (Foto AP)

Schiphol schijnt het moeilijk te hebben door de milieubelasting die is ingevoerd om de luchtvaart schoner te maken. Als reizigers een paar tientjes kunnen besparen stappen ze liever in Brussel of Düsseldorf op. De extra treinreis (of zelfs vliegreis) nemen ze kennelijk voor lief.

Het zegt iets over al die onderzoeken waaruit blijkt dat mensen zich zorgen maken over klimaatverandering. Zorgen maken is gratis, ernaar handelen is iets heel anders.

Lees verder »

Anote Tong (rechts), president van Kiribati, en VN-chef Ban Ki-moon (Foto AFP)

Kiribati (bekijk ligging met Google Maps) gaat bijna kopje onder. Dus is president Anote Tong uit voorzorg op zoek naar land voor zijn bedreigde bevolking. Hij wil elders grond kopen voor de bewoners van zijn 33 eilandjes (waarvan er 21 bewoond zijn) als die onderlopen. “Het alternatief is dat we doodgaan, dat we uitsterven”, zei de president in een interview in India. Eerder besloten ook de Maldiven op zoek te gaan naar nieuw land.

Kiribati, dat bijna nergens meer dan vijf meter boven de zeespiegel uitkomt, ondervindt nu al de gevolgen van de stijgende zeespiegel. Mensen moeten verder van de kust gaan wonen, vloedgolven vormen een steeds groter gevaar en het drinkwater is bijna te zout om nog te gebruiken. De verzilting bedreigt bovendien de landbouw. Hier een ooggetuigeverslag van recente veranderingen en een video.

Lees verder »

Demonstrant voor het behoud van de regenwouden tijdens het sociaal forum in Brazilië (Foto AFP)

Brazilië herhaalt het op iedere klimaattop. Het land wil betaald worden voor het behouden van het Amazone-gebied. Nu kan Brazilië de kostbare grond eigenlijk maar op één manier te gelde maken: door het hout te verkopen en de vrijkomende grond open te stellen voor sojateelt, voor de palmolieteelt (voor die ‘milieuvriendelijke’ biobrandstoffen) en voor winning van olie en andere delfstoffen.

De gevolgen van deze activiteiten zijn desastreus voor het gebied. De wereld zou er zeer bij zijn gebaat als het regenwoud onaangeroerd bleef. Omdat er een immense hoeveelheid koolstof ligt opgeslagen. Dat wil zeggen, dat er door de bossen kooldioxide wordt gebonden en onttrokken aan de atmosfeer. Daarvoor zullen we dus moeten betalen.

Lees verder »

Met granaten wordt de atmosfeer bestookt om regen op te wekken (Foto AFP)

Of het nu de droogte is in China of de hitte in Australië, bij extreme weersgebeurtenissen rijst tegenwoordig altijd de vraag of het de schuld is van klimaatverandering. Vooral klimaatsceptici wijzen graag op het feit dat ook vroeger extremen voorkwamen. Ze worden daarbij geholpen door relativeringen van voorzichtige wetenschappers die al lang niet meer twijfelen aan het broeikaseffect.

Het omgekeerde gebeurt ook. Zo meent Xu Yinlong de Chinese Academie van Landbouwwetenschappen zeker te weten dat ”deze droogte plaatsvindt tegen de achtergrond van de opwarming van de aarde en deel uitmaakt uit van het fenomeen van extreme weersgebeurtenissen.” In de LA Times zegt hij dat de maandenlange droogte weliswaar aanleiding is voor de ellende, maar dat klimaatverandering de echte oorzaak is.

Lees verder »