Yvo de Boer is hoofd van het UNFCCC, het klimaatbureau van de Verenigde Naties dat de conferentie in Bali heeft organiseerd

Het is gelukt! Weliswaar bijna 24 uur nadat de vergadering afgelopen had moeten zijn, maar wij hebben een mooi resulaat. Een tijd leek het erop alsof wij het niet zouden halen. De start van de slotvergadering werd alsmaar uitgesteld omdat groepen landen niet klaar waren voor de laatste ronde van onderhandelingen. Honderden vertegenwoordigers van landen stonden in kleine groepjes door de zaal verspreid, allemaal druk bezig een oplossing te bedenken. De klok tikte maar door, de beschikbare tijd van de tolken raakte op en de zaal was de volgende dag voor een andere bijeenkomst verhuurd. En toen kwamen president Yudhoyono en Secretaris-Generaal Ban Ki Moon de zaak binnen. Na twee vurige betogen dat er echt een politiek antwoord moest komen , schoot de prop er uit en hadden wij een paar uur later een akkoord. Lees verder »

Heleen de Coninck werkt voor Energieonderzoek Centrum Nederland en was op de klimaattop in Bali

Het leek wel of er een zucht van opluchting door de wereld ging. Na een spannende dag onderhandelen over een Bali Actieplan, met een keiharde opstelling van de Verenigde Staten, last-minute-bezwaren van India en een dramatische ontknoping, lag er op zaterdagmiddag eindelijk een akkoord. De Secretaris-generaal van de Verenigde Naties, Ban Ki-Moon, en de baas van het Klimaatsecretariaat, Yvo de Boer, konden gelukkig weer lachen.

Lees verder »

De commentaren op de besluiten van Bali lopen sterk uiteen. Van “doorbraak” tot “complete mislukking”. Dat heeft alles te maken met verwachtingen. Het idee dat Bali concrete afspraken zou opleveren over reductie van de CO2 uitstoot was echter een illusie.

De afgelopen jaren was alleen vrijblijvend gepraat over een opvolger van het Kyoto Protocol. De VS toonde zelfs daarin weinig interesse. Pas na de G8 bijeenkomst in Duitsland eerder dit jaar ontstond er hoop dat de VS aan onderhandelingen in VN kader zou willen meedoen.

Lees verder »

Nu het stof van de meest turbulente slotsessie uit 15 jaar klimaatonderhandelingen weer is neergedaald en de heftige emoties zijn bedaard, krijgen we zicht op het eindresultaat: een eenvoudig document van 5 pagina’s, ‘de Bali routekaart’, met daarin de agenda voor twee jaar onderhandelen. Lees verder »

Liesbeth Spies is lid CDA-fractie Tweede Kamer

Wat een spanning en sensatie! Ik heb in de afgelopen vijf jaar geen klimaatconferentie meegemaakt die zo lang heeft geduurd en die zo ongekend spannend was in de laatste uren.

Dat is overigens geen compliment aan de aanwezige partijen. Zelden was de noodzaak om tot een effectieve aanpak van klimaatverandering te komen zo hard onderbouwd en zelden is er zo toegewerkt naar een moment waarop ‘het’ moest gebeuren.

Lees verder »

In Groot-Brittannië is koeltjes op de uitkomst van de klimaatconferentie op Bali gereageerd. Wellicht hing het samen met het kille weer hier van de laatste dagen maar tot opwinding leidde het thema ditmaal niet.
De publicatie van het zogenoemde Stern-rapport over de economische gevolgen van de klimaatsverandering kreeg ruim een jaar geleden beduidend meer aandacht, misschien omdat het een gebeurtenis in eigen land betrof. Lees verder »

Boris van der Ham is lid van de Tweede Kamer en maakt deel uit van de D66-fractie. Hij woonde de klimaattop bij.

Internationale bijeenkomsten staan bol van ludieke acties. Bij de klimaattop in Bali was dat niet anders. Congresgangers werden opgewacht door milieuactivisten in ijsbeerpak. De acties waren geen overbodige luxe. Amerika bleef zich verzetten tegen gezamenlijke afspraken, en ook de ontwikkelingslanden volhardde in hun standpunten. De top moest uiterlijk vrijdagnacht zijn beëindigd, maar tegen de verwachting in, lukte dat niet. Er werd voor het ergste gevreesd.

Lees verder »

Willem Verhaak is Campagneleider Energie en Klimaat, Milieudefensie

Hoe het akkoord van Bali over de ‘routekaart’ naar nieuwe wereldwijde klimaatafspraken te beoordelen? Als je bedenkt dat het noordpoolijs onder onze voeten wegsmelt en de CO2-concentratie de laatste jaren sneller is gestegen dan de zwartste scenario’s die wetenschappers hanteren, dan is het een beschamend akkoord.Het kerndoel waar het allemaal omgaat – namelijk de CO2 uitstoot in 2020 verminderen met 25 tot 40 procent ten opzicht van 1990 – wordt niet genoemd. Ja, er is een verwijzing naar een voetnoot, die de optimisten aangrijpen om te beweren dat er wel degelijk concrete percentages worden genoemd. Ik moet ze echter uit die illusie halen.

Lees verder »

Michel Krielaars is correspondent voor NRC Handelsblad en nrc.next in Rusland. Hij houdt een weblog bij op nrc.nl

Rusland stelde zich tijdens de klimaattop in Bali aanvankelijk coöperatief op. Zo onderstreepte het in de loop van de conferentie nogmaals dat het, conform eerder gedane beloftes, zijn CO2-uitstoot rond het jaar 2050 zou beperken tot 50 procent van het niveau van de jaren negentig. In die woelige periode uit de moderne Russische geschiedenis was de industriële productie in Rusland tot een minimum gereduceerd als gevolg van het ineenstorten van de communistische planeconomie.

De belofte in Bali leek dus een veelbelovende. Maar toen in de loop van de onderhandelingen bleek dat veel westerse staten niet aan hun verplichtingen konden voldoen, sloeg de Russische delegatie om en wilde niets meer weten van exacte getallen met betrekking tot het inperken van de CO2-uitstoot op de lange termijn.

Lees verder »

Tom-Jan Meeus is correspondent in de Verenigde Staten voor NRC Handelsblad en nrc.next. Hij houdt op nrc.nl een weblog bij over de Amerikaanse presidentsverkiezingen.

James Inhofe vond het niet de moeite meteen in de pen te klimmen. De Republikeinse senator uit Oklahoma, die het broeikaseffect ooit betitelde als ,,bedrog”, had de dag voor het ‘akkoord van Bali’ nog ijverig persberichten de wereld ingestuurd. Je bent senator of je bent het niet: het ging over wapenaankopen, een ververste energiewet waardoor – schande – de benzineprijzen mogelijk stijgen, over de nieuwe landbouwbegroting.

Maar toen het ‘akkoord van Bali’ bekend werd, gingen er blijkbaar geen alarmbellen rinkelen. Ruim 24 uur later had Inhofe nog steeds geen reactie uitgedaan. Het comfortabele gevoel van de Republikeinen rond Bush over de uitkomst van ‘Bali’ kan amper treffender worden geïllustreerd. Zij vertegenwoordigen het type conservatisme dat uitgaat van eigenbelang en assertiviteit. Kritiek op internationale bijeenkomsten versterkt slechts hun houding.

Lees verder »