‘High level’ overleg op Bali begonnen
Liesbeth Spies is Tweede-Kamerlid voor het CDA
Het zogenoemde high level deel van de internationale conferentie op Bali is ruim 24 uur geleden begonnen. Er is door diverse sprekers hoog ingezet. De president van Indonesië stelde dat “mislukken geen optie is” en gaf en passant de VS een draai om de oren. Ook de kersverse minister-president van Australië, Rudd, gaf aan dat er geen “plan B” bestaat. Hij werd als een held binnen gehaald omdat zo ongeveer zijn eerste daad was de ondertekening van het Kyoto-protocol. Ik vind het dan toch bijzonder dat je niemand meer hoort over het feit dat dit toch rijkelijk laat was!
Tijdens het plenaire deel van de conferentie krijgen alle 191 deelnemende landen de gelegenheid voor een openingsstatement. Het is de kunst om goed te horen wat er niet wordt gezegd. Veel landen blijven hangen in mooie woorden die nergens concreet worden. Ook wordt nogal eens aangegeven wat vooral anderen moeten doen. Natuurlijk zijn er ook positieve uitzonderingen. Bijvoorbeeld de Duitse minister van Milieu die in vrijwel accentloos Engels exact aangaf wat er moet gebeuren en waartoe Duitsland bereid is.
Dit alles staat in contrast met de kennis die we dankzij de IPCC-rapporten hebben over wat er nodig is voor een effectieve aanpak van klimaatverandering. Niet voor niets heeft deze organisatie, samen met Al Gore, afgelopen maandag een Nobelprijs ontvangen! Al deze rapporten geven een heldere agenda voor een nieuw verdrag.
Die agenda is niet leuk of makkelijk. Als we doen wat nodig is en de temperatuurstijging binnen een marge van twee graden houden, moet de uitstoot van broeikasgassen met 25 tot 40 procent afnemen. Niets doen betekent een groei van deze uitstoot met ongeveer 50 procent. Kyoto is hierbij vergeleken nog niet veel meer dan een vingeroefening! Een instrument om deze doelen te realiseren is een systeem van emissiehandel waar alle landen aan mee doen en waar bijvoorbeeld ook de luchtvaart en de scheepvaart onder gaan vallen.
Daarnaast is het ook noodzaak dat vooral de ontwikkelingslanden geholpen worden met een stevig pakket van adaptatiemaatregelen. Simpelweg hoe kunnen zij zich beschermen tegen de gevolgen van klimaatverandering die zich nu al voordoen en die grote schade aanrichten. We zullen ook veel meer moeten doen aan het toegankelijk maken en overdragen van technologische kennis. Tenslotte gaat een nieuw verdrag ook gewoon om geld. Wie stelt hoeveel geld beschikbaar en hoe wordt dat zo effectief mogelijk ingezet.
Of dit gaat lukken is nog zeer de vraag. Vooral achter de schermen wordt een stevig gevecht geleverd. Ik durf daar nog niets op in te zetten!
Vorige week schreef Liesbeth Spies: ,,In krap zes dagen heen en weer, ruim achttien uur enkele reis, twee keer een behoorlijk tijdverschil voor je kiezen en nauwelijks tot geen gelegenheid om behalve de conferentie of het hotel nog iets anders te zien of te beleven. Waarom ga ik eigenlijk?” Lees verder.
donderdag 13 december 2007, 16:50 uur
Mevrouw Spies,
We zullen het in meerderheid weleens zijn dat de buffercapaciteit van het dunne atmosferische schilletje rond de aarde eindig is en ontoereikend voor de intensivering van de economie in het westen, de opkomende industrielanden en de derde wereld landen .
Het gaat dus om meer dan een goed aflaat-voorbeeld door de gewone man in het ‘rijke’westen.
Want dat stelt de kritische datum terzak van de doemscenario’s die Al Gore ons voorhoudt op z’n best een halfjaartje uit.
Doet me deugd dat de duitse minister vrijwel accentloos engels spreekt.
En leuk datde Indonsische minister van oerwoud-afbranding de Amerikaanse minister van SUV’s de oren wast.
Daar verwijt de pot de ketel dat hij zwart ziet.
Ik merk dat die nieuwe australische opstelling u een mooie Robin Hood beleving geeft om met schone handen aan de goede zijde te staan
Maar u dringt niet door tot ‘des Pudels Kern’.
Want u spreekt wel over landen die het geld moeten opbrengen maar niet over wie er in die landen (dus ‘rijke ‘westen, China, Amerika , India ) dat geld moeten opbrengen.
Onze premier heeft de schaalvergroting in alles , de
europese en de globale economie zeer toegejuicht.
Mooie schema’s van produktie , transport, consumptie en groen afrekenen bij de laatste in de kolom :
Met een Otto Normalverbraucher die van weldenkende burger tot anonieme eindconsument, jazelfs tot eindvervuiler is gedegradeerd. Zeg maar tot punchball voor alle schema’s der economische schaalvergroting.
Tegenover al het fysieke een finacieele economie van het mobiele gloabisatie-kapitaal, dat eigenlijk aan elk van de onderhandelelende naties onttrokken is.
Hedge fondsen, die wel oog voor winst korte termijn hebben maar geen boodschap aan Al Gore’s smeltende ijskappen.
Beleggingen waarmee de banken en financieele diensten tot vervelens toe met de platte radio en tv-reclame colporteren: ‘Gríjp uw kansen in ontwikkelend Afrika’.
En dan de beleggingen en deelnamen van grote multinationale ondernemingen die investeren/ deelnemen waar lonen het laagste zijn en waar milieu-lasten het minste zijn.
Dure windmolens ten laste van de elektriciteit-prijs alhier en de renderende olie deelnamen/ concessies in non-Kyotistan ten faveure van de grote beleggers/ aandeelhouders.
Ik meen dat zulk haasje over met slimme VOC construkties van koopman-dominee de rijksten in het ‘rijke’ westen vrijwaart en de Kyoto-aflaat teveel neerlegt bij Otto Normalverbraucher, de eindconsument/ dus de nationaal gegijzelde ‘eindvervuiler’.
Ik denk dat dit veel burgers meer bezig houdt dan het feit dat de duitse milieu minister zo goed engels spreekt.
vrijdag 14 december 2007, 17:20 uur
“de kersverse minister-president van Australië, Rudd, … werd als een held binnen gehaald omdat zo ongeveer zijn eerste daad was de ondertekening van het Kyoto-protocol. Ik vind het dan toch bijzonder dat je niemand meer hoort over het feit dat dit toch rijkelijk laat was!”
Hij kon het niet eerder doen, want… hij was nog geen minister-president! Niet zo bijzonder dus.
vrijdag 14 december 2007, 21:35 uur
‘Het is de kunst om goed te horen wat er niet wordt gezegd’ schrijft mevrouw Spies. Wat is er niet gezegd wat wel gezegd had moeten zijn volgens he CDA. Allemaal leuke algemene bewoordingen in het bovenstaande stuk maar wat is nu de mening van het CDA. Concreet s.v.p.
zaterdag 15 december 2007, 14:48 uur
Emissiehandel is een slecht mechanisme, kortetermijndenken en niet in het belang van het milieu. Het dwingt niet tot goed presteren. Als je niet voldoet aan de gestelde eisen dan koop je toch rechten van een goed presterende partij. Makkelijk. Als je centjes hebt mag je dus vervuilen.
Kan mevrouw Spies mij uitleggen wat wereldwijd de voordelen van emissiehandel zijn?
zondag 16 december 2007, 12:08 uur
Wat er niet gezegd is dat wil ik wel zeggen: Iedereen op Bali heeft zichzelf voor de gek zitten houden.
Het is 5 voor 12. Er moeten dringend concrete maatregelen genomen worden.
Helaas moeten er eerst nog een hoop natuurrampen gebeuren en flink wat slachtoffers. Politici zijn eigenlijk dom en onverantwoordelijk bezig. Wel geven ze zichzelf graag een pluim.