Gastland klimaattop geeft slecht voorbeeld
Heleen de Coninck werkt voor Energieonderzoek Centrum Nederland en is op de klimaattop in Bali
Voor in de shuttlebus tussen het hotel en het conferentiecentrum op Bali zit een Indonesische militair. Voor wat betreft de beveiliging van de conferentie worden er geen risico’s genomen; een herhaling van de zelfmoordaanslag van twee jaar geleden op Bali is geen optie.
Toch neemt Indonesië een heel ander soort risico’s, klimaatrisico’s, duidelijk minder serieus. De emissies van de man in de straat in Indonesië zijn weliswaar bijna verwaarloosbaar, de bijdrage aan de wereldwijde emissies van broeikasgassen van het land zijn dat bepaald niet. Het afbranden van bossen leidt tot enorme milieuproblemen en broeikasgasemissies. Daarnaast draagt Indonesië bij aan de emissies van andere landen: het is wereldwijd de tweede exporteur van de vieste van de fossiele brandstoffen, kolen, en het heeft ook nog eens veel gas en olie.
Dat geeft wellicht aan waarom sommigen Kyoto een mislukking vinden. In het Kyoto-protocol is afgesproken dat de industrielanden hun broeikasgasemissies met een paar procent verminderen, en dat de ontwikkelingslanden voorlopig niks hoeven te doen. Ze kunnen echter wel projecten implementeren die broeikasgassen reduceren, en krijgen daarvoor een CO2-prijs betaald. Nederland, net als veel andere landen, maakt voor het halen van een gedeelte van de eigen Kyoto-verplichtingen graag gebruik van deze mogelijkheid om goedkoper uit te zijn. Het mechanisme dat deze transacties regelt, het Clean Development Mechanism is de laatste jaren enorm gegroeid, en is nu een miljardenmarkt.
Daarom vinden veel anderen het Kyoto-protocol een groot succes. Het IPCC, het VN-panel dat onlangs de Nobelprijs voor de Vrede met Al Gore mocht delen, roemt onder meer de vorming van een internationale markt voor CO2-emissiereducties. De emissiereducties als gevolg van Kyoto zijn echter nog zeer beperkt, omdat de doelstellingen bescheiden waren, de regels voor het meetellen van bossen zijn versoepeld, en natuurlijk omdat de Verenigde Staten, die wereldwijd de grootste bijdrage aan klimaatverandering levert, niet meedoet. Het Kyoto-protocol is bedoeld als een opwarmertje voor meer en wijdverbreidere emissiereducties. En dat is precies waar we het in Bali over hebben.
Het hoofd van het VN-Klimaatsecretariaat, de Nederlander Yvo de Boer, is optimistisch. Hij hoopt op een “roadmap” voor de verdere onderhandelingen, en op een einddatum voor de onderhandelingen – 2009 wordt vaak genoemd. Dit klinkt karig, maar het is een hele winst vergeleken met de klimaatconferentie van vorig jaar, toen enkele landen nog lauw reageerden op het voorstel om het over de periode na 2012, dus na Kyoto, te hebben. Er lijkt er nu politieke wil te zijn ontstaan om afspraken te maken die verder gaan dan Kyoto – zodat ook Indonesië de klimaatrisico’s serieus kan gaan nemen.
zaterdag 8 december 2007, 15:48 uur
Dat Indonesië veel gas en olie bezit, is niet relevant. Waar het om gaat is hoe men hiermee omgaat: Verkwanselen ter verrijking van een kleine elite danwel aanwenden voor verhoging van de welvaart van de gehele bevolking. Wist u dat meeste Lamborghini’s en Ferrari’s in opkomende economieën en ontwikkelingslanden landen worden verkocht?
Eer er serieus aan CO2-reductie kan worden gewerkt is het eerst zaak de corruptie in met name deze uit te roeien.
Invoering en handel in CO2-emissierechten, waar op winst jagende hedgefondsen de scepter zwaaien, zal ertoe leiden dat de modale burger zijn welvaart -centrale verwarming auto, electrische apparaten- wordt afgenomen, terwijl rijken onverminderd zullen doorgaan met consumeren en uitstoten van CO2.
Ook zal moeten worden opgetreden tegen bedrijven die hun productie verplaatsen naar landen met vriendelijke c.q. minder strenge CO2-uitstootregels dan het eigen land.
Beter is helemaal niets doen. Volgens het principe “de vervuiler betaalt” zullen Indonesië, China en mogelijk ook de VS in woestijnen veranderen terwijl het minst vervuilende Noord Europa wordt beloond met een aangenaam klimaat dat energieverbruik/stookkosten beperkt en twee oogsten per jaar mogelijk maakt.
maandag 10 december 2007, 0:10 uur
Ik ben u volgens mij een paar keer eerder tegengekomen. O.a. onder de naam ‘wetenschappelijk analist’?
Ben wel benieuwd naar uw achtergrond, er zit een interessante connotatie in uw reacties.
maandag 10 december 2007, 19:51 uur
Ik hoop dat de klimaattop op Bali een goede stap kan zijn in de bescherming van de laatste regenwouden op o.a. Borneo.
De enorme uitstoot van CO2 door het kappen van regenwouden in Indonesië (in 1997 zelfs goed voor 40% van de wereldwijde uitstoot dat jaar, volgens Wetlands International)is ook voor ons in het westen een bedreiging. Het beschermen van de regenwouden als inzet bij de CO2 emissiereducties betekent niet alleen hoop voor de laatste orang oetans, maar ook voor de lokale bevolking.
Daarbij is ook interessant het suikerpalmproject van Willie Smits, de oprichter van de BOS (Borneo Orangutan Survival) Foundation. Dit project biedt hoop voor het milieu en de lokale bevolking.
Eind maart 2008 komt zijn boek uit dat precies blootlegt waar de problemen vandaan komen.
zaterdag 15 december 2007, 1:59 uur
Inderdaad het is niet zo makkelijk om een overeenkomst te tekenen met verschillende landen die ook verschillende belangen hebben. Kijk maar alleen al in de Europese Unie hoe moeilijk het is om een overeenkomst te sluiten waarbij alle landen het tegelijkertijd mee eens zijn( denk daarbij aan de Europese grondwet). Ik zie eerder een oplossing waarbij in twee versnellingen gewerkt worden. De eerste versnelling de landen die instaat zijn om direkt wat aan het CO2 uitstoot te kunnen doen het zgn top van het peleton, en de overige landen die zich op vrijwillige base daaran kunnen aansluiten. (Zoals Engeland wel deel neemt aan het EU gebeuren maar zelf de grondwet en de Europese munt voorlopig aan zich voorbij laat gaan). Dit lijkt mij de beste oplossing voor alle partijen daar niemand dan buitengesloten voor het inmense probleem en de gevolgen van de klimaam verandering. Nederland helpt immers Amerika en China ook met nieuwe dijken voor ook al hebben zij moeite met het C02 verdrag. En alle beetjes helpen.
maandag 17 december 2007, 1:50 uur
De opmerking van de klimaatanalyst (1) dat de opbrengst van de Indonesische olieproductie voornamelijk ten goede komt aan de rijke bovenlaag is een kant van het verhaal. Er is ook een andere zjde die misschien waarschijnlijk een veel belangrijker rol speelt. Een lage prijs van de benzine komt de gehele bevolking ten goede want een verhoging treft iedereen omdat het transport van mensen en eerste levensmiddelen (rijst!) er onmiddellijk door stijgt. Dit is zeer voelbaar en zichtbaar geweest elke keer dat de prijs van benzine omhoog ging in de afgelopen jaren. President Suharto hield de prijs heel ‘wijs’ veel te laag, zodat zijn opvolgers met dit probleem opgezadeld werden. De binnenlandse prijs voor benzine is dus een uiterst gewichtige en gevoelige politieke issue die steeds opnieuw een geweldige protestactie teweegbrengt waarbij vooral het belang van de kleine man wordt onderstreept.
Indonesie moet in feite heel veel ‘inleveren’ voor een schoner milieu. Niet alleen moet het zijn bossen beter gaan beschermen om de gigantische bosbranden die jaarlijks terugkeren tegen te gaan. Maar ook moet het alternatieven vinden voor de olie als bron van hard nodige devisa en voor de goedkope benzine waarop de toch al wankele binnenlandse enomie op drijft.
maandag 17 december 2007, 19:35 uur
De Indonesische regering zo weet ik van dichtbij doet sinds 5 jaar heel veel om een groot aantal zaken in hun land te verbeteren. Wat zij minder snel onder controle krijgen is het feit dat de palmolie een enorme plaats heeft ingenomen als B5 of B20 toevoeging voor fossile diesel.De palmolie lobby heeft ook hier haar werk goed gedaan. Echter zowel de prijzen van de fossiele brandstoffen als de bio alternatieven zijn op dit moment erg hoog en dwingen de regering daardoor om heel voorzichtig te manoevreren.
Een duurdere autobrandstof zal voor de gewone bevolking slecht te verteren zijn, zij rijden voornamelijk brommers en scooters en verdienen abominabellage lonen als ze al een baan hebben.
Er is inmiddels ook een grote en snel groeiende groep van autobezitters die zich dagelijks in de bijna permanente files storten. Mischien zou een verhoging voor deze groep een bijdrage leveren in het verminderen van de enorme aantallen files.
maar het onderwerpo ligt erg gevoelig ondanks dat Indonesie met Jakarta de no.3 CO2 vervuiler is op wereld niveau.
Bio brandstof kan daarbij helpen maar dan zal de prijs voor binnenlandse consumptie aanzienlijk moeten dalen.
J.J.