Otto Normalverbraucher rekent op meer kosten door milieuambities
Joost van der Vaart is correspondent in Duitsland voor NRC Handelsblad en nrc.next
Het pak papier dat de Duitse minister van Milieu, de sociaal-democraat Sigmar Gabriel, gisteren bij mij liet bezorgen was indrukwekkend van omvang. Hierin staan alle maatregelen die de regering van bondskanselier Angela Merkel de komende jaren wil nemen om het klimaat te beschermen. Je eerste gedachte is: wat dat niet aan bomen kost. Zou het niet een beetje minder kunnen?
Duitsland wil met veel nieuwe wet- en regelgeving de uitstoot van broeikasgassen tot 2020 met veertig procent verminderen ten opzichte van 1990. Gabriel maakte de maatregelen in Berlijn bekend, gelijkoplopend met de klimaatconferentie van de Verenigde Naties op het Indonesische eiland Bali.
Van grootschalige energiebesparing tot de invoering van ecostroom, van warmte-krachtkoppeling tot bijmenging van biobrandstoffen in benzine en diesel: Duitsland wil een modelstaat voor het milieu worden. In totaal moeten veertien nieuwe wetsvoorstellen en verordeningen in korte tijd door de Bondsdag worden geloodst om dit doel te bereiken. Het klimaat is een van de speerpunten van het beleid van de grote coalitie van CDU/CSU en SPD.
Critici vinden dat de maatregelen niet ver genoeg gaan, of juist te ver. De Duitse milieubeweging zegt dat de regering nog steeds met dubbele tong spreekt. De nationale auto- en energie-industrieën zouden door Berlijn in bescherming worden genomen voor wat de invoering van scherpere Europese milieuregels betreft.
Minister Gabriel zei gisteren dat „geen ander land met zo’n ambitieus en tegelijk concreet programma naar de klimaatconferentie op Bali gaat”. Met dit pakket maakt Duitsland zich volgens de bewindsman op milieugebied „klaar voor de toekomst”. In 2008 stelt de regering 3,3 miljard euro ter beschikking voor milieubeschermende maatregelen.
Een voorbeeld: per 2009 moet een speciale verordening voor energiebesparing in kantoorgebouwen en woningen worden ingevoerd. Nieuwbouw en (gesaneerde) oudbouw moeten dan gefaseerd een ‘energie-efficiëntie’ krijgen die dertig procent hoger ligt dan nu. In 2012 moet dat percentage nog hoger zijn.
Gabriel zet ook in op het gebruik van alternatieve energie: wind, water, zon, biomassa. De consument zal hier niet zwaar onder te lijden. Per maand zou de stroomrekening door het gebruik van (duurdere) alternatieve energie gemiddeld veertig cent hoger uitkomen.
Het Duitse boulevardblad Bild, met een goed gevoel voor de onderbuik van de Duitse samenleving, heeft meteen berekend wat de maatregelen de burger kosten. Onder de kop ‘Wat kost ons Merkels nieuwe milieupakket?’ probeert de krant te becijferen op welke kosten Otto Normalverbraucher kan rekenen als de regering haar maatregelen doorvoert. Tanken wordt volgens Bild in ieder geval nòg duurder.
zaterdag 8 december 2007, 1:20 uur
Gabriel bakt zoete broodjes. Een bedrag van 3,3 miljard euro is veel geld maar voor een land als Duitsland natuurlijk maar een schijntje. Per maand een hogere stroomrekening van veertig cent is nou niet echt een reden om de kachel een graadje lager te zetten.
Gabriel geeft een verkeerd signaal af. Het beleid zou gericht moeten zijn op minder energieverbruik in combinatie met het zoeken maar alternatieve energie.
Duitsland zal zo geen modelstaat worden.
woensdag 12 december 2007, 15:34 uur
Het klimaat-debat wordt gekenmerkt door polarisatie en geborneerdheid !
De nationale Otto Normalverbraucher, de plichtmens aan de basis van de reguliere maatschappij en de verkwistings-economie wordt met verkleuterende ster reclame en oppervlakkige tv-entertainment volmaakt dom gehouden.
Maar de milieu- en Noord-Zuid noblesse, betaald uit de belastingopbrengst van het gesappel van Otto Normalverbraucher, staat aldoor met het snotje in de schijnwerper van de internationale podia als het betere deel der Menschheid.
Dus in de zin van Voltaire een nogal selektieve Verlichting van de burger in ons ‘rijke’ westen !
‘Mien jongn, der zijn sierpeerd’n en werkpeerd’n ‘, zou m’n oome Hans vroeger hebben gezegd.
Enerzijds zegt de klimaat-wetenschapper Metz dat Al Gore best in een allegorie naar laatmiddeleeuwse snit mag overdrijven bij de Otto Normalverbraucher ( als marginaal geletterde arbeider en eindconsument/ bezemwagen voor belasting-vergroening ).
Anderzijds mag het boulevard blad Bild van de nrc-correspondent Van der Vaart niet overdrijven bij Otto Normalverbraucher, op straffe van de banvloek van de ‘Onderbuik’ !
Terwijl filmmaker Al Gore en uitgever Bild voor mij als zelfstandig denkende burger beiden even populistisch bezig zijn.
Nobelprijs of Onderbuik, een kwestie van smaak , zullen we maar zeggen.