Dr. Zeepaard leest soms een boek. Deze keer was dat Hoe kom je erop?, over de uitvinding van… ja van alles eigenlijk. Van spijkerbroek en slagroom tot superwaterpistool. Van ballon tot blindenschrift.

Blindenschrift heet ook wel braille. De Fransman Louis Braille leefde ongeveer twee eeuwen geleden. Toen hij drie jaar oud was, raakte hij blind door een ongeluk in de werkplaats van zijn vader. Later kwam hij terecht in een speciaal blindeninstituut. Daar werkten de leraren aan een soort puntjesschrift, dat een soldaat had bedacht om in het donker te kunnen schrijven. Het idee was goed, maar het systeem was onhandig.

Dus ging Louis ermee aan de slag, toen hij 14 jaar oud was. Hij bedacht voor elke letter een paar puntjes, die blinden met hun vingertoppen kunnen voelen. Na twee jaar was Louis Braille klaar met het schrift dat naar hem is genoemd. Dankzij Braille kunnen blinden met hun vingers lezen.

Lees verder »

Soms leest Dr. Zeepaard een boek. Deze keer  Help, mijn iglo smelt! van Natalie Righton en Ton Koene. Dit boek staat vol prachtige verhalen over kinderen in verre landen, met schitterende foto’s.

Om een idee te krijgen van dit boek moet je eerst even denken aan je eigen school. Na het ontbijt ga je erheen tussen acht uur en half negen. Dan ga je rekenen en lezen en een of twee keer per week naar de gymles. Misschien gaan jullie af en toe naar een museum of de dierentuin.

Lees verder »

Soms leest Dr. Zeepaard een boek. Deze keer was dat De sterrentuin van Luc Cielen. Een tuin? Als je op een heldere avond omhoog kijkt, zie je de lichtjes van de sterren. Zo mooi als bloemen in een tuin.

Deze sterrentuin zit vol prachtige verhalen. Zo is er een verhaal over de tweelingbroers Castor en Pollux. Castor was sterfelijk, Pollux onsterfelijk. Op een dag raakte Castor dodelijk gewond. Pollux smeekte zijn vader, de oppergod Zeus, om hem met Castor te laten sterven.
Zeus beloonde deze broederliefde. Beiden mochten de ene helft van het jaar bij de goden wonen. De andere helft moesten ze samen in de onderwereld doorbrengen. Samen leven ze aan de hemel voort in het sterrenbeeld Tweelingen.

Lees verder »

Foto uit boek Keverkriebels

Soms leest Dr. Zeepaard een boek. Dit keer was dat Keverkriebels van Geert-Jan Roebers en Stefan Halewijn, over ‘lieveheersbeestje, meikever en andere trippelende torren’.

Eigenlijk houdt Dr. Zeepaard vooral van waterdieren, maar door dit boek heeft hij echt de keverkriebels gekregen.

Bezorgen de kevers dan jeuk? Nee hoor, het betekent dat Dr. Zeepaard vanaf nu dol is op kevers.  Kevers zijn mooi, kevers zijn spannend. Kevers zijn heel bijzondere insecten. Ze hebben twee rugschilden, die één rugschild lijken. Als ze gaan vliegen, vouwen ze hun schilden open en komen de vleugels tevoorschijn.
Jij kent vast het lieveheersbeestje, met die stippen op zijn rugschild. Maar wist jij dat er lieveheersbeestjes zijn met twee stippen, met vier stippen, met zeven stippen? Wist jij dat er wel 5.000 soorten lieveheersbeestjes zijn? Dr. Zeepaard niet. Eigenlijk weten we maar weinig van kevers. Toch zijn er wel 370.000 soorten kevers geteld.

Lees verder »

Soms leest Dr. Zeepaard een boek. Dit keer was dat Keizers van het ijs van de Engelse schrijver Richard Farr. Het is een ongelooflijk spannend en waargebeurd verhaal over de expeditie naar de Zuidpool, nu een eeuw geleden.

Toen de Engelse rijkeluiszoon Apsley Cherry-Garrard veertien jaar oud was, bladerde hij verdrietig door een atlas. Apsley wilde ontdekkingsreiziger worden, maar rond het jaar 1900 was het grootste deel van de wereld al ontdekt. De enige echt grote witte plek op de landkaart was de Zuidpool. Daar wilde hij heen!

Toen hij 23 jaar oud was, kwam zijn droom uit.

Lees verder »

Wat waren ridders eigenlijk? Natuurlijk, mannen met harnassen. Mannen die in een kasteel woonden met een jonkvrouw. Mannen die met lansen vochten in toernooien. Mannen die hun koning hielpen in de oorlog. Mannen die luisterden naar liederen over hun eigen heldendaden. Allemaal waar.

Maar ridders waren vooral ridders omdat ze een paard hadden. Daarom is het Franse woord voor ridder ‘chevalier’ en dat betekent ruiter. Dat paard was belangrijk om oorlog te kunnen voeren. Een bewapende man op een paard kon makkelijk tien voetsoldaten verslaan. Vandaar dat koningen op het slagveld graag veel ridders in hun leger wilden hebben. Ridders waren vechtjassen op een paard!

Lees verder »