Brrr, wat een griezelig raadsel. Zoutwaterkrokodillen zijn waardeloze zwemmers. Toch steken ze soms honderden kilometers oceaan over. Ineens staan ze voor je neus, op een tropisch eiland ver uit de kust. Hoe doen ze dat toch? Australische wetenschappers ontdekten het: ze surfen!

Zoutwaterkrokodillen kunnen wel 5 meter lang worden en 500 kilo zwaar. De hele groten eten zo een waterbuffel op, of een mens. Overal zijn mensen bang voor ze, van India, China en Indonesië tot Australië. Niet badderen, er zitten krokodillen!

Lees verder »

Zuid-Amerikaanse kikkervisjes kunnen onder water schreeuwen. Dat doen Nederlandse kikkervisjes niet. Het is leuk om te zien hoe de visjes echte kikkers worden. Dat mag alleen met de juf en meester op school, want kikkerdril is beschermd.

Wat gebeurt er als je een beetje limonade in een aquarium vol kikkervisjes giet? Zouden ze het lekker vinden, net als jij? Nee, ze gaan allemaal dood, ontdekte een vriendin van Dr. Zeepaard toen ze vier jaar was. Als je dit gemeen vindt, moet je horen wat ze in Argentinië deden. Daar prikten onderzoekers kikkervisjes met een spatel. Skriek, riepen de beestjes. Skriek! Skriek!

Lees verder »

Mensen hebben longen, vissen hebben kieuwen. Hoe halen inktvissen adem? Dat vraagt Mink van Lunteren, net vier jaar.

Inktvissen hebben ook kieuwen! Alleen je ziet ze niet, want ze zitten binnen in de inktvis. Het dier heeft een holle buik. Daar kan hij water in laten lopen via gaatjes aan de zijkant. Als hij zijn buik samentrekt, wordt er water langs zijn kieuwen geperst. Die zitten in die holte. En als de inktvis zijn buik extra hard aanspant, spuit het water er keihard uit aan de achterkant, tussen zijn pootjes. Zo hard zelfs, dat de inktvis vooruit schiet als een jetski!

Lees verder »

Woont het fijn, daar hoog tussen de steenklompen? Mij lijkt het niks.’ Dat schreef de oma van een vriendin van Dr. Zeepaard eens op een verjaardagskaart. Die oma hield niet van de drukke stad. Ze was opgegroeid op een boerderij, samen met zeven broers en zussen. Het boerenleven was hard maar overzichtelijk. Veel mensen leefden zo in die tijd – bijna honderd jaar geleden.

Mieren lijken een beetje op die boeren van vroeger. Ze wonen buiten, in het bos, in een nest met een hele familie. Alle mieren hebben een taakje. En elk nest heeft een koningin, een supermoeder die de boel regelt en de hele dag eieren legt.

Een Amerikaanse bioloog ontdekte nu iets onverwachts. Hij snuffelde maandenlang rond, op zoek naar huisdraaigatjes. Dat zijn mieren die héél veel voorkomen en naar kokosnoot ruiken. Veel huisdraaigatjes lopen over van het platteland naar de stad. Net als mensen. Maar mieren klagen niet over drukte of heimwee. Ze wentelen zich juist heerlijk in de gemakken van hun nieuwe woonplek, zag deze bioloog.

Lees verder »

Wat doe jij als er een stampende olifant op je af komt? Wegrennen? Bewegingsonderzoekers in Thailand niet, die gaan er eens goed voor zitten.

Bij lange afstanden wandelen olifanten met poten zo stijf als pilaren. Dat is handig als je zo’n enorm groot en zwaar beest bent. Ga maar eens rechtop staan en strek je benen hard. Merk je dat je dan lekker stevig staat?

Lees verder »

Lieve Dr. Zeepaard, hebben zeesterren ogen? Dat  vraagt Julian (5 jaar). 

Zeker! Maar wel hele andere ogen dan jij en ik. Zeesterren hebben meestal vijf armen. Op de punt van elke arm zit een plekje dat gevoelig is voor licht. Zo’n ‘oogje’ merkt of het licht, donker of schemerig is. Maar het oogje kan geen kleur zien en ook geen plaatjes. De zeester merkt het dus als er een schaduw op hem valt, maar hij ziet niet of er nou een haai voorbijkomt of een bootje.

Lees verder »