De mollen komen naar boven

Het wordt lente, dus in de natuur is veel te zien. Zingende vogels, krokussen en… molshopen! Kijk maar eens in een weiland of in het park.
De meeste mensen letten alleen op mollen als die een pas gemaaid gazon ‘gemold’ hebben. Dan worden ze chagrijnig en komen ze met de mollenklem. Jammer, want mollen zijn bijzondere dieren. Elke mol leeft in zijn eigen gangenstelsel. Je ziet alleen een paar molshopen, maar dat gangenstelsel kan wel 250 meter lang zijn. En dat voor een beestje van hooguit 15 centimeter!
De hele dag rent een mol door zijn gangen, op zoek naar beestjes die de gangen ingekropen zijn. Wormen, larven en torren zijn de klos. Mollen zijn bijna blind, maar ze kunnen wel goed ruiken.
Op een gewone dag hoeft een mol dus geen nieuwe gangen te graven. Dat doet hij pas als hij zijn eten achterna moet. Nu is het zo ver. De hele winter hebben de beestjes diep in de grond gezeten, want daar is het warmer. Daar zitten de mollen dus ook.
Als het gaat dooien, kruipen de diertjes omhoog, en de mol gaat ze achterna. Hij schuift de grond voor zich uit en aan het eind maakt hij een molshoop. Maart is mollenmaand!
Met ‘molshopen spotten’ kun je vanaf deze week zelfs een onderzoeker helpen. Er is een speciale mollenwebsite geopend. Daar kun je een stip op de landkaart zetten als je een molshoop gezien hebt.
De onderzoekers van de Zoogdiervereniging willen weten of er écht overal in Nederland mollen zijn. Zouden ze in alle steden en dorpen voorkomen? In het bos? Op de Waddeneilanden?
Heel misschien zie je een levende mol. Als hij (of zij) net zijn kop boven de grond uitsteekt. Of als hij even bovengronds verder moet, omdat er in de gang iets in de weg zit. Maar dan heb je heel veel geluk gehad.
Mol op de kaart: klik hier.



zaterdag 6 maart 2010, 10:30 uur
Wat mij is opgevallen.
Weilanden waar boeren met injecteermachines mest in het weilandgrond hebben gebracht zijn geheel vrij van mollen.
Weiland met mest geinjecteerd vrij van mollen.
Weiland er naast met andere manier van mesten bezaaid met molshopen.
zaterdag 6 maart 2010, 19:40 uur
Een levende mol heb ik nog nooit gezien, wel tientallen dode. We woonden van 1967 tot 1981 in de
Bovenkerker polder, vlak bij de Rode Paal.
Aan de Zuidkant van het huis waren 3 weilanden van
boer Janus, waarop wij een riant uitzicht hadden.
In Maart gingen boer Janus en zijn broer die weilanden in om de mollen te vangen. Daarna werden de weilanden gewalst. Dat moest gebeuren voordat de koeien het land op konden omdat het vee anders de poten zou breken in de mollegangen en molshopen.
We hadden een Siberische Huskey Malamute. Ze sliep
buiten in haar eigen hok en lag nooit aan de ketting. Ik denk dat ze vanaf zonsopgang op stap ging want tegen 9uur ‘s ochtends lagen er al
1 tot 4 mollen op ons parkeerterrein.
Eindelijk zagen we een keer hoe ze het deed.
Ze stond luisterend op haar 4 poten in het weiland, ging dan op haar achterpoten staan en sloot met haar 2 voorpoten de gang af en begon driftig te graven met haar neus. Zodeed ze dat dus.
Boer Janus blij! Hoefde hij niet op zijn knieen op de kouwe grond.
Hij haalde de dode mollen op. Ik geloof dat ze er geld voor kregen.
Er werd wel gemest gedurende de winter maar met de traktor en een tank met sproeier.
donderdag 13 mei 2010, 10:00 uur
Interessante artikel!
Wist u dat er ook een boek bestaat over de intrigerende schepseltjes?
Kijk eens op http://www.mollen.org
Ik kocht het boek enkele maanden geleden aan. Werkelijk een adembenemend naslagwerk…
Groetjes!