Weg uit de file. Dat zou moeten lukken met een vliegende auto.

Met deze auto met inklapbare vleugels hebben Amerikanen vorige maand een korte testvlucht gemaakt. Misschien is het ding eind volgend jaar al te koop voor 150.000 euro. Fabrikant Terrafugia wil de autovliegtuigjes verkopen aan pleziervliegers die naar huis willen rijden, omdat het onweert.
Als je stilstaat op de weg kom je met zo’n autovliegtuig niet zo maar weg. Er is een startbaan nodig. En alleen piloten mogen erin vliegen.  Ook de Nederlandse uitvinder John Bakker heeft een vliegauto bedacht. Die moet over een jaar klaar zijn. Bakker wil straks opstijgen en landen vanaf parkeerplaatsen langs de snelweg.

Dat was leuk nieuws deze week:  je kunt papier maken van poep. Van de poep van een wombat, een buideldier uit Tasmanië dat  familie is van de kangoeroe. En het was natuurlijk óók zo leuk omdat  de waggelende wombats er met hun grijze vacht uitzien als koddige knuffeldieren.

Maar het is níet zo dat er nu overal in Tasmanië mensen de kubusvormige wombatdrollen staan op te scheppen. Eigenlijk verwerkt maar één Tasmaanse papierfabriek  wombatpoep, en die gebruikt  de poep van maar één exemplaar: het diertje Nugget dat in een natuurpark leeft. Lees verder »

Het is lente: er lopen lammetjes in de wei. Dat zeggen de mensen. Maar ze zouden ook kunnen zeggen: het is lente, de slakken komen omhoog. Want veel slakken houden een winterslaap in de bodem. Met huis en al.

Ook tuinslakken doen dat, zegt professor Menno Schilthuizen. Hij werkt bij het Natuurhistorisch Museum Naturalis in Leiden. Daar willen ze dat de mensen in Nederland deze lente en zomer tuinslakken tellen. Gewoon, in de tuin, of in het park om de hoek.

Belangrijk is om  op de kleur van de huisjes te letten, zegt Menno Schilthuizen. Die is geel, bruin of roze. Met daarop geen, weinig of juist veel donkere banden. Lees verder »

Kan een glas zelf water drinken? Ja, maar dan moet de lucht daarbij helpen. (In de krant van zaterdag is een fout geslopen, die is in deze internetversie hersteld.)

Wat heb je nodig?
Een bord, een beetje water, een waxinelichtje en een stevig waterglas.

Wat moet je doen?
- Haal het waxinelichtje uit zijn aluminium bakje en zet het met een paar druppels vloeibaar kaarsvet midden op het bord vast.
- Giet een laagje van ongeveer een centimeter water op het bord. Het lichtje mag niet drijven!
- Steek het waxinelichtje aan. Lees verder »

Een fopcadeautje voor de Egyptische goden. Dat is de in zwachtels gewikkelde krokodil in het Rijksmuseum voor Oudheden in Leiden. “Deze reuzenkrokodil is het gekste voorwerp dat wij hier in huis hebben”, zegt egyptoloog Maarten Raven. “Het is niet één krokodil. In de drie meter lange rol zwachtels in krokodilvorm liggen twee kleine krokodillen. Op hun rug met de pootjes omhoog. De rest is opgevuld met stokken, hout, riet en touw. Zo lijkt het één grote krokodil.” Lees verder »

Wat is de beste bellenblaas? Dat hangt af van het afwasmiddel, de kwaliteit van het water, hoeveel afwasmiddel je gebruikt en de luchtvochtigheid. Ontdek welke bellenblaas het beste werkt bij jou!

Wat heb je nodig?
Water, afwasmiddel, drie bekers, een eetlepel en een bellenblaasraampje (een roerstaafje of stukje ijzerdraad kan ook). Lees verder »

Anne Zwart (11 jaar) tekende de Eiosaurus hiernaast. Het is een kleine herbivoor (5 bij 7 centimeter) die in groepen leeft, schrijft ze.

Kim van den Muysenberg (9 jaar), maakte met wasco de Droomdraak (rechts), en het derde monster is een Hoefeldier.

‘Het woont in een koepelmier. En het eet appelmoes met zweet. En het is heet als het eet’, rijmde Rik Visser (8 jaar) erbij. Ook alle andere inzenders: bedankt! Lees verder »

Wanneer je een mannetje van een stekelbaarsje dat in het voorjaar een felrode buik heeft, een spiegeltje voorhoudt, wordt hij woest. Hij denkt dan dat er een indringer in zijn bak zit, die – bijna – net zo’n mooie rooie buik heeft als hijzelf. Jonge zilvermeeuwtjes pikken tegen de feloranje plek op de snavel van hun vader en moeder om ze zo heerlijke vis te laten opbraken. En sommige inktvissen verschieten waarschuwend van kleur als je hen beledigt. Dieren zeggen iets met kleuren.

Mensen ook. Als iemand bijvoorbeeld paars aanloopt van woede, dan kun je maar beter een stapje terug doen. En ook als iemand groen wordt van jaloezie, moet je oppassen. Lees verder »

Heb je weleens een pak spaghetti laten vallen? Dan weet je: droge spaghetti is breekbaar. En toch worden er in Delft al negen jaar wedstrijden ‘spaghettibruggen bouwen’ gehouden.

Dat gebeurt bij de Technische Universiteit. Daar kun je leren hoe je vliegtuigen bouwt, computers, torens… Of bruggen dus. Echte bruggen. Lees verder »

Wat waren ridders eigenlijk? Natuurlijk, mannen met harnassen. Mannen die in een kasteel woonden met een jonkvrouw. Mannen die met lansen vochten in toernooien. Mannen die hun koning hielpen in de oorlog. Mannen die luisterden naar liederen over hun eigen heldendaden. Allemaal waar.

Maar ridders waren vooral ridders omdat ze een paard hadden. Daarom is het Franse woord voor ridder ‘chevalier’ en dat betekent ruiter. Dat paard was belangrijk om oorlog te kunnen voeren. Een bewapende man op een paard kon makkelijk tien voetsoldaten verslaan. Vandaar dat koningen op het slagveld graag veel ridders in hun leger wilden hebben. Ridders waren vechtjassen op een paard! Lees verder »