Robots zijn knap tegenwoordig. Ze kunnen vioolspelen, traplopen, dansen , een orkest dirigeren en zelfs glimlachen. Het robotkarretje dat rondrijdt op de Johannesschool in Hillegom kan ook heel wat. Zonder hulp schuift hij balletjes in een hoekje en tilt hij een legohuisje op. Als de robot een drempeltje tegenkomt die te hoog is, dan legt hij voor zichzelf twee legotrapjes klaar en rijdt er overheen.
Tornado heet dit robotkarretje. Hij is niet gemaakt door Japanse ingenieurs of Nederlandse wetenschappers, maar door meisjes en jongens uit groep 7 en 8 van de Johannesschool. Lees verder »
Gorilla’s zijn makkelijk te tellen, zou je zeggen. Makkelijker dan, noem maar wat, guppies. Of marmotjes.
Maar in het wild valt het tegen. Dat komt doordat het Afrikaanse oerwoud erg groot en erg dichtbegroeid is. Tellen ging daarom vaak fout. Lees verder »
Er zijn vloeistoffen, zoals water, waarin je kan zwemmen. En er zijn vaste stoffen, zoals beton, waar je op kan staan. Maar een stof kan niet vast én vloeibaar zijn. Of wel?
Wat heb je nodig?
Een kom, een beker, een pak maizena, een lepel, een aanrecht.
Wat moet je doen?
-Giet twee bekers maizena in de kom.
-Giet er een beker water bij.
-Roer het mengsel een hele tijd langzaam door tot een stevige pap.
-Roer daarna snel en roer langzaam. Voel je verschil?
-Steek je vinger langzaam in het papje, en een paar keer heel snel. Of sla met een vuist op het papje. Ai, denk je misschien, dan doe ik me zeer aan de bodem van de kom. Maar met een snelle vuistbeweging gebeurt er niks. Leg wel voor de zekerheid wc-papier op de bodem.
Er wordt heel wat met wilde dieren gesleept. Vooral de grotere en spectaculaire Afrikaanse dieren worden vaak verplaatst. Omdat ze mensen in de weg lopen, of andersom, en zij het veld moeten ruimen. Om ze te redden. Of omdat er te veel zijn gekomen in een gebied, terwijl er ergens anders maar zielig weinig over zijn. Of met de misschien wel mooiste reden. Dan gaan ze naar een gebied waar ze vroeger uitgeroeid werden, maar nu weer nieuwe kansen kunnen krijgen. Dat is de leukste verhuizing. Lees verder »
Als je de natuur met rust laat, krijg je een – zo heet dat – natuurlijk evenwicht. Een simpel voorbeeld: er zijn door de jaren heen ongeveer evenveel leeuwen en evenveel zebra’s. Want als er steeds meer leeuwen komen die allemaal zebra’s willen eten, zijn er op een gegeven moment te weinig zebra’s over en hebben de leeuwen te weinig te eten. Daardoor komen er weer minder leeuwen en dan kan de hoeveelheid zebra’s ook weer aangroeien. Enzovoorts. En dat heb je ook bij lynxen en poolhazen, snoeken en voorns, en haviken en duiven. Lees verder »
Bioloog Corey Bradshaw geeft Europa de schuld. Daar eten ze tussen de middag zelfs op school kikkerbillen, zegt hij. Maar dan is hij vast alleen maar in Frankrijk geweest. In Amsterdam of Schagen zit er echt geen kikker op de boterham. Hoe dan ook, in de hele wereld belanden elk jaar een miljard (wilde) kikkers in een pan, rekenden Corey en zijn collega’s uit. Of in een fles, want in Midden-Amerika is kikkersap erg geliefd. Stoppen daarmee, zegt Corey, want kikkers hebben het al moeilijk genoeg.
Er woont geen mannetje in de maan. En Marsmannetjes bestaan ook niet. Maar misschien is er wél leven op hele verre planeten. Sterrenkundigen zijn ernaar op zoek.
Is er leven ergens ver weg in het heelal? “Ik denk het wel”, zegt Ernst de Mooij. Hij is sterrenkundige bij de universiteit Leiden. “Als je ziet hoeveel sterren er zijn, en hoeveel planeten daar weer bij…” zegt hij, “ dan zou het raar zijn als er verder op geen een daarvan leven was.” Lees verder »
Neem een stukje leeuw, een deel paard en een partje adelaar en je hebt de griffioen. Zet op een paardenromp een bovenlijf van een man en je krijgt de centaur. Of zet een vrouwenhoofd op een arendlijf: zo heb je de harpij. Er is ook een dier dat lijkt opgebouwd uit een deel kat, een deel rat en een stukje gifslang: de groeftand. De griffioen, de centaur en de harpij bestaan niet echt. Het zijn sprookjesdieren. Maar de groeftand, of solenodon, bestaat wel! Lees verder »
Twee weken geleden kreeg Dr. Zeepaard een mail van Hendrik Zuidema (11 jaar). “Misschien is een tekenwedstrijd wie de leukste dino’s heeft iets leuks en anders”, schreef hij. En hij stuurde alvast een Stenselixiuss (links) en een Synthesianosisux. Dr. Zeepaard maakt er geen wedstrijd van. Hij zet ze gewoon op deze pagina (klik er maar op).
Als jij een gekke dino opstuurt, gebeurt dat misschien ook.
Stuur hem dan naar:
zeepaard@nrc.nl of naar
Dr. Zeepaard, p/a NRC Handelsblad,
Postbus 8987, 3009 TH Rotterdam.
Geplaatst in Dieren, Oproep|Reageren uitgeschakeld
Robots zijn knap tegenwoordig. Ze kunnen vioolspelen, traplopen, dansen , een orkest dirigeren en zelfs glimlachen. Het robotkarretje dat rondrijdt op de Johannesschool in Hillegom kan ook heel wat. Zonder hulp schuift hij balletjes in een hoekje en tilt hij een legohuisje op. Als de robot een drempeltje tegenkomt die te hoog is, dan legt hij voor zichzelf twee legotrapjes klaar en rijdt er overheen.
