Dr. Zeepaard kon bijna niet kiezen: zoveel vrolijke en grappige  Beste Beesten zaten er in zijn brievenbus. Maar het is gelukt. Hier zie je  zijn dertien Beste Beesten!

Een beetje jaloers was Dr. Zeepaard wel, toen hij het stoere dier zag van Wout Westerhof (8 jr., Zwolle). Zulke kleurige figuren zou hij zelf wel op zijn lijf willen hebben!

En trouwens, hij  zou ook de vriendelijke konegel van Nora Smit (12 jr., Amsterdam) wel eens in het echt willen ontmoeten.

Of  de vrolijke  poesaap (4) van Morris van der Hulst (Amsterdam).

Er zitten nog meer gekke mengelmoesjes tussen deze dertien dieren. In het veelpotig beest van Amber Netten (7 jr., Amsterdam) vind je behalve veel pootjes ook een worm, een varken, een mens en een konijn.

En het kleurig beest van Isabelle de Boer (9 jr., Wassenaar) bestaat uit  varken,  slang, giraf, papegaai, zebra en eend.

De vierpootvisvogelkoning van Anna Ruysendaal (9 jr., Rotterdam) slaapt met zijn  benen omhoog, schrijft ze. Dat je hem nooit ziet komt doordat hij heel schuw is en helemaal in Zuid-Spanje woont.

De aapsalamander van Nout Smits (6 jr., Amersfoort) woont juist  met zijn hele familie in de tropen, in een nest in een boom. Daar eten ze bananen én vliegen.

Wytze  (8 jr., Makkum) zou graag een schrijftopus hebben. Zelf haat ik het om te  schrijven, schrijft hij. Maar deze schrijftopus doet het graag  en kan het in alle kleuren. Mmm, zo’n assistent lijkt Dr. Zeepaard ook wel wat.

En als het kon, dan zou  hij ook evenveel ogen willen hebben als de Peend (1) van Gideon van Erk (11 jr., De Steeg).

Of net zo slim zijn als Spacekrok (13) die pas 8 jaar is, en toch al helemaal getraind om met vader en moeder de ruimte in te gaan. Voor onderweg heeft hij vuurlasso’s en uitklapbare vangnetten, schrijft Maarten van Olphen (9 jr., Bloemendaal). Dat kan namelijk allemaal in 2228.

De Bliedjoenaaj (3) van Stephan Istha (Nieuw Vennep) is  waanzinnig stoer, dat zie je zo.

(…)De Zoevende Zipzap houdt winterslaap, het hele jaar
Behalve op Kerst, da’s wel wat raar
Er zijn er dus ook maar een paar
En hij legt eitjes, een soort kaviaar

Hij is dus net voorbij geweest
Hij houdt van Kerst, want dan is het feest
Daarom wordt hij ook niet gevreesd.

Het gekke beest.

En vergeet niet het gedicht te lezen van Iris Mol (10 jr., Amsterdam) over de Katlifijn.

Dit is de Katlifijn.
Hij houdt van spinnen, toeteren en knagen.
Hij houdt niet van alleen zijn;
Maximaal 2 dagen.
Dit beest is vegetarisch,
Hij eet nooit een hamlap.
Nee, dat vindt hij vies.
Hij houdt wel van warme grutjespap.
Verder is hij super lief en zacht.
Hij laat zich graag aaien
En hij is slim wat je totaal niet verwacht.
Al wil hij soms nog wel een snoepje weg snaaien.
Zo is dus de Katlifijn
En in de krant staan vindt hij ook wel fijn…

Iris Mol, 10 jaar

Wouter Ubbink (11 jr.,  Leiden) tekende de Zoevende Zipzap.

Al deze kinderen krijgen van Dr. Zeepaard een gesigneerd exemplaar van deze pagina.

Eindelijk komen er robots die  eruitzien zoals iedereen denkt: als metalen wezentjes die opdrachten kunnen uitvoeren. Maar een oppasrobot, gaat dat niet ver?

“Waar is Bas?”
“Oh, die is thuis.”
“Alleen?!”
“Nee, bij Panda.”
“Panda?”
“Ja, de oppasrobot.”

Oppasrobots? Bestaan die? Lees verder »

Vissen zitten in scholen, gnoes in kuddes en spreeuwen in zwermen. Dat doen ze niet voor de gezelligheid, dat doen ze voor de zekerheid. Als je op reis gaat, dan kun je maar het beste met heel veel zijn, dan is de kans niet zo groot dat je onderweg door een snoek, een leeuw, of een sperwer wordt gepakt en opgegeten. Want snoeken, leeuwen en sperwers jagen in hun eentje, of hooguit in een klein groepje. Veiligheid door aantallen, heet dat. Lees verder »

Hoe overleven wormen in de grond zonder zuurstof? Hebben ze geen lucht nodig of hoe zit dat?  Reinier en Dominic willen dat weten. Misschien kennen ze een worm waar ze zich zorgen over maken en denken ze dat er geen lucht zit in zijn grond. Maar dat is gelukkig meestal wel zo. Sommige mensen beweren zelfs dat het de wormen zelf zijn die de lucht erin brengen. De lucht zou volgens die mensen via de wormengangetjes de grond in stromen. Dus alleen als er geen wormen zijn, kunnen er geen wormen zijn. Want ook wormen hebben zuurstof nodig, al hebben ze geen longen en zie je ze nooit hijgen. De zuurstof komt door hun huid naar binnen, tenminste als die vochtig genoeg is. Uitgedroogd is een worm  al gauw zo dood als een pier. Maar te veel vocht is weer niet goed: als bij regen de grond volstroomt met water, is de lucht eruit en moet de worm naar boven om een luchtje te scheppen. Zo kwam de regenworm aan zijn naam.
Heb je ook een vraag? Mail die dan naar: zeepaard@nrc.nl

Vandaag zul je merken dat je niet alleen met je ogen ziet, maar ook met je brein. En je brein kan je soms in de maling nemen.

Wat heb je nodig?
Je brein, het plaatje hiernaast, een schaar, een satéstokje (of potlood) en plakband.

Wat moet je doen?
- Knip het plaatje uit en vouw het dubbel langs de zwarte lijn.
- Vouw het strookje weer open in de lengte, met de achterkant naar je toe. Lees verder »

Is dit een grap? Nee, het gebeurde echt, hoog boven Engeland. Daar maakten vier teddyberen een reis in de richting van de ruimte. Zo hoog gingen ze onder hun heliumballon, dat ze alle vier bevroren. Maar ze kwamen terug!

Winnie de Poeh en speelgoedmuis Diddle zullen jaloers zijn. Vier teddyberen zijn veilig teruggekeerd van een ballonreis tot op dertig kilometer boven de aarde. ‘De eerste ruimtereizigers onder de speelgoeddieren’. Zo zijn de teddyberen genoemd. Lees verder »

Onderzoekers hebben de Iberische lynxen weer geteld. En wat bleek? Er waren er meer dan vorig jaar. Dat was lang geleden: de afgelopen eeuw liepen er elk jaar minder rond dan het jaar daarvoor. Vijf jaar geleden waren er nog maar honderd over. En nu zijn er volgens de lynxenprofessors alweer tweehonderd. In het wild én in dierentuinen, dat dan weer wel.

Een lynx is een mooi gevlekte poes, met zo’n omvang dat hij nog net in een verhuisdoos past. Je herkent hem aan de pluimpjes op zijn oren. Die pluimhaartjes maken dat de lynx beter kan horen – zoals een uil met van die gekke veertjes op zijn kop. Lees verder »

Misschien dacht je het al: olifanten in de dierentuin zijn niet gelukkig. Daardoor gedragen ze zich soms vreemd. Sommige doden zelfs hun pasgeboren kalf. En ze zijn ook vaker ziek: met lamme poten, tuberculose of herpes. Biologen hebben het nu allemaal heel precies onderzocht. Afrikaanse olifanten op de savanne worden het oudst. Daarna komen de Aziatische olifanten die in het oerwoud met boomstammen slepen voor de houtindustrie. En pas dan de olifanten in de dierentuin. Zij leven gemiddeld zeker twee tot ruim drie keer zo kort als de andere olifanten. Het slechtst gaat het met olifanten die in gevangenschap zijn geboren of die als jong  hun moeder kwijtraakten.

Verzinnen je ogen soms dingen die er helemaal niet zijn? Met dit proefje kom je er achter.

Wat heb je nodig?
Je brein en een helder verlichte plek (liefst daglicht).

Wat moet je doen?
- Staar naar het oog van het rode zeepaard terwijl je langzaam tot 25 telt (klik op het plaatje voor een vergroting). Beweeg je ogen zo min mogelijk.
- Staar daarna naar de viskom. Na een paar seconden verschijnt een spookachtig blauw-groen zeepaard.
- Herhaal dit proefje met het groene zeepaard om een lichtroze zeepaard in de viskom te toveren. Lees verder »

Deze week kwam Brad Norman uit Australië naar Amsterdam. Hij ging naar het Centrum Wiskunde & Informatica om daar te praten over… haaien. Over de grootste haaien ter wereld zelfs.

Zeebioloog Brad Norman weet niet precies hoe vaak hij naast een walvishaai heeft gezwommen. Meer dan duizend keer in elk geval. Op heel veel plaatsen rond de evenaar, maar vooral in Australië. “Het is fantastisch en ontzagwekkend”, zegt hij. “Je moet ook een keer komen.” Lees verder »