Waarom volgen we online profielen van bekenden en onbekenden en hebben YouTube-filmpjes en reality programma’s zo’n grote aantrekkingskracht op ons. De Canadese schrijver Hal Niedzviecki schreef een boek (The Peep Diaries: How We’re Learning to Love Watching Ourselves and Our Neighbors) over de nieuwe ‘peep culture’. Salon interviewde hem over de fascinatie en irritatie die het online openbaren van privélevens oplevert.

“The urge to reveal yourself is so powerful in our society, (…) the desire to feel like you’re in the terrain of celebrity, and the desire to simply be noticed in our anonymous age and feel like you have some kind of community, even if it’s just a pseudo-cyber-community. And those two things are incredibly powerful, and they seem to kind of overwhelm a lot of the reservations people have. The other thing I’ve noticed is once people start doing it, a lot of their inhibitions fall off. And the feedback they get, the attention they get, is overwhelming for people”, is Niedzvieckis antwoord op de vraag waarom mensen zich soms letterlijk helemaal blootgeven op internet. Lees verder »

In Nederland wordt wel eens sceptisch gereageerd op twitterende politici, maar in Groot-Brittannië wordt het schrijven van berichten van 140 tekens bijna officieel overheidsbeleid. Het ministerie van Business, Innovation and Skills (BIS) heeft een rapport van 20 pagina’s opgesteld over het gebruik van Twitter bij alle Britse overheidsorganen.

Menselijke en geloofwaardige tweets kunnen de kloof tussen politiek en burger verkleinen, meent BIS. Ambtenaren en politici kunnen Twitter ook gebruiken om nieuwe relaties met burgers aan te gaan en informatie te verspreiden voor bijvoorbeeld journalisten en webloggers. Ook bij crises kan Twitter worden ingezet. Twitter kan in het geval van een crisis waarbij het up to date houden va burgers belangrijk is fungeren als primair communicatiekanaal voor de overheid.

In het rapport worden ook enkele risico’s genoemd van het (verkeerde) gebruik van Twitter zoals het voortijdig publiceren van persberichten onder embargo en het openbaar maken van details over de verblijfplaatsen van ministers die om veiligheidsredenen geheim moeten blijven. Voor alle mogelijke problemen wordt ook een oplossing aangedragen.

(Foto van SashaW)

Het Britse koningshuis is aan het twitteren geslagen onder het account @BritishMonarchy. Engelse tieners daarentegen twitteren niet. Ze sturen hun vrienden liever een sms. Dat heeft de 15-jarige Matthew Robson, een scholier uit Londen, onlangs verteld tegen de zakenbank Morgan Stanley.

Robson liep stage bij Morgan Stanley en kreeg als opdracht een rapport te schrijven over zijn mediagedrag en dat van zijn vrienden. De zakenbank heeft het rapport gepubliceerd. In de Britse media is het ingeslagen als een bom omdat Twitter als bijzonder hip geldt momenteel en jongeren het volgens Robson niks vinden. “We’ve had dozens and dozens of fund managers, and several CEOs, e-mailing and calling all day”, aldus Edward Hill-Wood, hoofd van het Europese media team bij Morgan Stanley, in The Telegraph.

Enkele observaties uit het rapport:

• Jongeren luisteren weinig naar de radio. Ze luisteren liever naar advertentievrije streaming sites zoals Last.fm waar ze zelf de muziek kunnen uitzoeken.
• Matthew Robson kent geen enkele jongere die een krant leest. Ze hebben er geen tijd voor en ze zien het nut niet in van het lezen van pagina’s vol met tekst terwijl je op internet een samenvatting van het nieuws kunt lezen.
• Tieners vinden advertenties op website ontzettend storend en zinloos. Ze houden wel van viral marketing.
• Jongeren maken geen gebruik van Twitter. Twitter updaten via sms is zonde van je beltegoed. Je kunt je vrienden beter direct een sms sturen. Bovendien bekijkt toch niemand je Twitter-profiel.

(Foto van Jeremy Barwick)

Biz Stone, een van de oprichters van Twitter, reageert op zijn weblog op de geruchten over een overname van de microblogsite door Google. Twitter praat wel eens met bedrijven, schrijft Stone. “It should come as no surprise that Twitter engages in discussions with other companies regularly and on a variety of subjects.” Twitter wil echter zelfstandig blijven en winstgevend worden, gaat Stone verder. Hij besluit zijn blogbericht met een uitnodiging om bij het bedrijf, dat nu ongeveer 30 werknemers heeft, te solliciteren.

Momenteel wordt in de blogosfeer druk gespeculeerd over een mogelijke overname van Twitter door Google. De microblogdienst Twitter, die vorig jaar met 1.328 procent groeide, is een interessante partij voor Google vanwege de zoekmogelijkheden op het real time web. Zou Twitter geïnteresseerd zijn in een overname? Een paar maanden geleden wees het bedrijf nog een bod van Facebook van een half miljard dollar (gebaseerd op de aandelenkoers van de netwerksite) af. De kredietcrisis heeft de economische realiteit veranderd, dus wie weet zijn oprichters Biz Stone, Jack Dorsey en Evan Williams nu wel geïnteresseerd. Advertenties (waar Twitter onlangs mee begonnen is) vormen momenteel een wankel verdienmodel.

(Afbeelding van 7son75)

Britse scholieren moeten leren twitteren en bloggen. Nieuwe webtoepassingen moeten deel gaan uitmaken van het onderwijsprogramma. Dat vindt Sir Jim Rose, die door de Britse overheid is benoemd om het curriculum van basisscholen te herzien. Aan het einde van de basisschool moeten kinderen bekend zijn met weblogs, podcasts, Wikipedia en Twitter als informatiebronnen en vormen van communicatie. De geschiedenis van de Victoriaanse tijd en de Tweede Wereldoorlog verdwijnen uit het verplichte lesprogramma. Scholen mogen zelf kiezen over welke twee historische perioden kinderen kennis moeten opdoen.

Critici vragen zich af waarom kinderen op school dingen moeten leren, die ze toch al kennen. “Do we honestly believe that any child actually needs valuable class time devoted to telling it how to use Twitter? Or how to look something up on Wikipedia?” aldus James Delingpole in The Telegraph.

(Foto van spiraltri3e)

In twee Amerikaanse rechtszaken gaan de veroordeelden in hoger beroep omdat de juryleden tijdens het proces opmerkingen over de zaak maakten op Twitter en Facebook. Dat meldt BBC News. Het is in de Verenigde Staten verboden dat juryleden de zaak bespreken buiten de rechtbank. Volgens de advocaten van de veroordeelden zijn uitingen op een sociale netwerk-site tijdens het proces voldoende grond voor hoger beroep. In een zaak tegen bouwbedrijf Stoam Holdings twitterde een jurylid: “Nobody buy Stoam. It’s bad mojo and they’ll probably cease to exist, now that their wallet is 12m lighter.” Volgens de advocaat van het bedrijf blijkt uit het bericht dat het jurylid van plan was om een oordeel uit te spreken dat indruk zou maken op zijn publiek.

(Afbeelding van carrotcreative)

Mark Deuze is bezig met een nieuw boek over leven in de media. Deuze, nieuwe media wetenschapper aan Idiana University en Universiteit Leiden, heeft het bewust over leven in en niet met de media, schrijft hij op zijn weblog. Ons leven is zo doordrongen van media, informatie en communicatietechnologieën dat we ons voortdurend ‘in de media’ bevinden. “Our media environment has become a key site of how we give meaning to the converging context of how we live, work, and play, as media connect us to each other, to our entertainment, and to our work – all at the same time”, aldus Deuze.

Het verhaal van een potentiële verijdelde massamoord via Idols, Wikipedia en Twitter in Wired Campus Blog is een mooi voorbeeld van leven in de media. Student Jeremy Boggs zapte weg van American Idol en bekeek het Wikipedia-artikel over de dichter Langston Hughes. Iemand had een nogal vreemde tekst toegevoegd aan het artikel: “I GO TO LIFT FOR LIFE ACADEMY… I’M GOING TO SHOOT EVERYBODY AT THAT SCHOOL…” Boggs meldde het op Twitter en vroeg wat hij moest doen. Hoogleraar geschiedenis Marjorie McLellan uit Ohio zei dat hij de politie moest bellen. Andere Twitteraars begonnen mee te denken en zochten uit waar de Lift for Life Academy is. Toen de politie de volgende ochtend de school, die zich in St. Louius bevindt, bezocht bleek het op een loze kreet te gaan van een jongetje in de laatste klas van de basisschool. Een hoop ophef over niets? In het mediatijdperk heeft alles betekenis en gevolgen.

(Foto van Sam Greenhalgh)

De actualiteitenrubriek EenVandaag zoekt op Twitter naar getuigen van het vliegtuigongeluk bij Schiphol. De redactie heeft op de microblogsite een Nederlandstalige en Engelstalige oproep geplaatst. Andere Twitteraars herhalen de oproepen. Waarschijnlijk heeft de oproep binnen enkele minuten in ieder geval één getuige opgeleverd. Los van de oproep van EenVandaag twitteren enkele mensen die op Schiphol zijn over het ongeluk. Bright heeft een overzichtje. Nieuws over het ongeluk, het gaat om een toestel van Turkish Airlines dat bij de A9 tussen het Rotterpolderplein en Schiphol is neergestort en in twee delen gebroken, is ook te volgen via #schiphol op Twitter.

Rechtszaken twitteren is toegestaan in Nederland. Onlangs werd van twee rechtszaken live verslag gedaan via de microblogdienst. In een zaak in Arnhem zei de rechter: “Ik zie geen verschil tussen geschreven pers en Twitter.” In de Verenigde Staten heeft de verdediging van Joel Tenenbaum, die verdacht wordt van het illegaal downloaden van zeven liedjes in 2003, gevraagd of de rechtszaak live gestreamed mag worden. Live streaming gaat een stap verder dan twitteren omdat zowel verdachten als advocaten, officieren van justitie, getuigen en rechters in beeld komen. Ook wordt bij live streamen alles wat wordt gezegd uitgezonden. Twitterende verslaggevers geven vaak geen volledig en letterlijk verslag.

De rechtbank is er nog niet uit of internet wordt toegelaten in de rechtszaal tijdens het proces tegen Tenenbaum. Een preliminaire bijeenkomst mocht wel worden gewebcast. De Recording Industry Association of America (RIAA), de vertegenwoordiger van de muziekindustrie, die één miljoen dollar eist van Tenenbaum wegens het downloaden van zeven songs, is tegen een webcast van het eigenlijke proces. “We are for an open trial in an open courtroom. What we are against is the manipulation of the judicial process and using a court of law for legal theater and gamesmanship, which is the clear objective of the other side”, aldus woordvoerster Cara Duckworth van de RIAA.