Bijna iedereen is tegen de overeenkomst die Google voor Google Book Search wil sluiten. De meeste bezwaren tegen de boekenzoekmachine zijn auteursrechtelijk van aard. Maar Google Books heeft ook nog een privacy-aspect. Elektronisch lezen laat sporen na. Wat gebeurt er met de gegevens van lezers die gebruik maken van Google Books? Wie heeft toegang tot de leesvoorkeuren van de (vermoedelijk) tientallen miljoenen mensen die straks hun boeken via Google lezen, lenen of kopen?

Amerikaanse juristen en burgerrechtenorganisaties maken zich zorgen dat de privacy van gebruikers van Google Books bedreigd wordt. Het zoekbedrijf kan immers precies zien wie wat leest. In een open brief (PDF) aan Google vragen de Electronic Frontier Foundation (EFF), de American Civil Liberties Union (ACLU) en enkele juridische faculteiten om de vrijheid van de lezer te garanderen. Ze hebben zich ook bij de rechtbank gemeld, die in oktober de overeenkomst goedkeurt of afkeurt, en een officieel bezwaar (PDF) ingediend. Lees verder »

Digitale aankopen worden vaak niet het volledige eigendom van de koper. Dat bleek bijvoorbeeld toen Amazon twee romans van George Orwell, 1984 en Animal Farm, wiste van de Kindle e-readers. Omdat de uitgever de rechten niet goed geregeld had, vond Amazon het nodig om de boeken op afstand te verwijderen. (De webwinkel wil de romans nu trouwens teruggeven.) Digital rights management (DRM)-software maakt dit soort acties mogelijk.

In de online muziekwereld is DRM grotendeels afgeschaft, maar uitgevers van films, e-boeken en games maken nog wel gebruik van hinderlijke kopieerbeschermingstechnologie. Paul Sweazey van IEEE heeft een alternatief voor DRM bedacht, digital personal property geheten, dat het delen van digitale content makkelijker maakt voor consumenten en de rechten van uitgevers beschermt. Een van de kenmerken van digital personal property is dat het te stelen is 9daarmee lijkt dpp dus op fysiek bezit). Als je anderen jouw digitale aankopen vrijelijk laat kopiëren krijgen ze ook jouw sleutel in bezit. Als je die kwijt bent, ben je ook je dpp kwijt. Lees verder »

Slechts 13 procent van de mensen die bijdragen schrijven voor Wikipedia is vrouw. Dat blijkt uit een onderzoek van Wikimedia Foundation en MERIT, het onderzoeksprogramma van de Verenigde Naties Universiteit, onder 175.000 gebruikers van de online encyclopedie in verschillende landen. Ook onder de lezers van Wikipedia zijn mannen in de meerderheid. 69 procent van de lezers is man.

In het onderzoek werd ook gevraagd naar de redenen van mensen om een bijdrage te leveren aan Wikipedia. Kennis delen (73 procent) en fouten verbeteren (69 procent) scoorden hoog. Deelnemers konden ook zeggen waarom ze niet meededen met Wikipedia. Redenen om niet aan Wikipedia bij te dragen zijn tijdgebrek, gebrek aan kennis over het functioneren van Wikipedia en angst om een fout te maken of in de problemen te komen.

(Via All Things Digital; foto van bestuurdlid Jennifer Riggs van Wikimedia van mat-)

Zeven webbloggers geven elkaar opdrachten en onderzoeken wat emancipatie voor hen betekent in het kader van de nieuwe expositie Alfred Stevens in het Van Gogh Museum. Het weblog (RE)-Constructing Stevens wordt op 18 september as. gelanceerd. De Belgische kunstenaar Alfred Stevens (1823-1906) was een van de meest bekende kunstenaars in Parijs in de tweede helft van de 19de eeuw. Hij was wel de eerste kunstenaar die de eigentijdse vrouw als type weergaf in interieurs. De webloggers (onder anderen het kunstenaarsduo Yafit Taranto en Yael Assaf en fotograaf Lisa Kortenhorst) gaan in tekst en beeld onderzoeken wat de relatie is tussen de positie van vrouwen in de tijd van Stevens en vrouwen anno 2009.
(Via Museumavond; foto van MicheleLovesArt)

Facebook gaat zijn privacybeleid wijzigen naar aanleiding van een kritisch onderzoek van de Canadese privacyorganisatie Canadian Internet Policy and Public Interest Clinic (CIPPIC). Gebruikers van de netwerksite kunnen binnenkort hun privégegevens beter beschermen tegen nieuwsgierige mensen en bedrijven die applicaties aanbieden.

Er is de laatste tijd veel kritiek op Facebook vanwege de data die de netwerksite overdraagt of lekt aan bedrijven die applicaties aanbieden. Deze applicaties verzamelen vaak veel meer privédata dan gebruikers toestaan volgens de privacy-instellingen van Facebook. De American Civil Liberties Union (ALCU) vindt dat Facebook-gebruikers (wereldwijd zijn dat er 250 miljoen) te veel informatie kwijtraken als ze meedoen aan online quizzen. De quizmakers verzamelen ook data via het vriendennetwerk van gebruikers. Om te laten zien hoe dat werk maakte ACLU zelf een quiz. Lees verder »

Allerlei kranten overwegen om (weer) geld te vragen voor bezoeken aan hun websites. Het gaat slecht met veel kranten, maar niemand weet of geld vragen een oplossing is. Volgens een onderzoek van de Europese Commissie willen de meeste internetgebruikers niet betalen voor online content. Zelfs als alle gratis mogelijkheden weg zouden vallen wil slechts 20 procent betalen. Internetters vinden betalen voor hun aansluiting genoeg.

Persbureau AP heeft een andere internetstrategie bedacht. De nieuwsprovider wil concurreren met Wikipedia en nieuwsverzamelsites. Afnemers van AP mogen sommige berichten niet meer op hun eigen site plaatsen, maar moeten linken naar een AP-site. AP wil op deze manier themasites maken. Lees verder »

Internetgebruikers willen niet betalen voor content op internet. Ook als peer-to-peer (p2p)-technologie niet meer beschikbaar zou zijn, willen de meeste internetters niet betalen. Dat blijkt uit een onderzoek van de Europese Commissie.

Uit het onderzoek blijkt dat de afgelopen 3 maanden minder dan 5 procent van de internetgebruikers in de Europese Unie betaald heeft voor digitale content. Slechts 20 procent van de internetgebruikers zouden willen betalen voor content als alle gratis opties verdwijnen.

Dat is slecht nieuws voor krantenuitgevers zoals Rupert Murdoch en Mathias Döpfner van Springer die momenteel overwegen om geld te vragen voor toegang tot hun sites. Lees verder »

Jeff Jarvis, de schrijver van het populaire boek What Would Google Do?, heeft prostaatkanker. Hij heeft besloten om over zijn ziekte te bloggen. Open zijn over je gezondheid is niet vanzelfsprekend voor een zelfstandig ondernemer. Opdrachtgevers zouden kunnen besluiten om je niet meer in te huren omdat ze weten dat je ziek bent.

Jarvis benadert zijn ziekte anders. Hij denkt dat bloggen voor oplossingen kan zijn. Mensen met dezelfde vorm van prostaatkanker die zijn weblog lezen zouden goede tips kunnen hebben over behandelmethoden. Eerder heeft hij veel gehad aan openheid toen hij last van hartritmestoornissen had, schrijft hij.

“Why am I even telling you about this? (…) I gained tremendous benefit sharing another ailment – heart arrhythmia – here on my blog. And so I have no doubt that by sharing this, I will get useful advice and warm support (and maybe a few weeks’ respite from trolls). I argue for the benefits of the public life. So I’d better live it.”

Maarten Lens-Fitzgerald, een Nederlandse internetondernemer, heeft ook een blog bijgehouden over kanker. Lens-Fitzgerald bleek in mei 2008 een zeldzame tumor tussen zijn longen te hebben. Volgens Lens-Fitzgerald heeft het uitwisselen van ervaringen via het net hem enorm geholpen bij zijn strijd tegen de tumor. In onderstaande presentatie doet hij verslag van zijn contacten op het net en zijn speurtocht naar de beste behandeling.

(Foto van Robert Scoble)

Gisteren schreef ik over de vervagende grens tussen werken en privéleven en de problemen die dat kan opleveren. Een paar uur later wees een lezer me op dit onderzoek naar Duitse werknemers. Driekwart van de Duitsers die beroepsmatig met internet werken is ook na werktijd per e-mail of gsm beschikbaar voor hun baas, collega’s of klanten (zie ook Immer erreichbar für die Firma). Het onderzoek is uitgevoed door Bitkom, een Duitse organisatie voor ict.

Oudere werknemers zijn trouwens vaker bereikbaar dan jongere. Van de werknemers tot 29 jaar is 53 procent bereikbaar na werktijd en van de leeftijdsgroep 30-49 jaar 83 procent. Volgens Bitkom is dat omdat oudere werknemers vaker een baan hebben die veel verantwoordelijkheden met zich meebrengt. Een verklaring zou natuurlijk ook kunnen zijn dat jongeren beter kunnen omgaan met nieuwe communicatietechnologieën en makkelijker nee kunnen zeggen om de balans tussen werk en vrije tijd te bewaken.

(Foto van zensursula)

Er verschijnen steeds nieuwe modellen ebooks op de markt. Sony probeert nu met goedkopere modellen kopers te lokken. Het goedkoopste model kost 100 dollar minder dan de Kindle van Amazon. Het Nederlandse bedrijf iRex uit Eindhoven brengt een nieuwe ereader uit in de Verenigde Staten om met de Kindle te concurreren. Als het over ebooks gaat, gaat het meestal over de techniek. Over nieuwe modellen, de opslagcapaciteit, het strakke scherm en de draadloze mogelijkheden. Over de inhoud, de boeken, gaat het bijna nooit.

Bezitters van eboek-lezers kunnen in de problemen komen als ze elektronische boeken van verschillende formaten willen lezen. Of als ze van merk ebookreader veranderen of de software upgraden. Dat komt omdat de gekochte ebooks beveiligd zijn met DRM (antikopieersoftware).

Wiebe de Jager, uitgever bij Eburon, beschrijft op zijn weblog Uitgever 2.0 enkele gevallen van problemen met DRM. De Amerikaan Don Brubaker kocht honderden eboeken in het Mobipocket-formaat. Deze boeken werden waardeloos toen Brubaker een nieuw leesapparaat kocht, de Cybook Opus. Amazon, de eigenaar van Mobipocket, staat niet toe dat de kopieerbeveiliging van het Mobiocket-formaat wordt gebruikt in combinatie met andere DRM-systemen van andere makers op één apparaat. Dat is een beetje alsof je een boek in de winkel koopt en de verkoper zegt: “Let op, u mag dit boek wel op de bank in uw huiskamer lezen, maar niet op het strand en als u een andere bank koopt mag u het ook niet meer lezen.” Lees verder »