‘Liever eenzaam arm dan samen rijk’
Steeds meer 
mensen maken gebruik van sociale netwerken. Uit onderzoek van van Ruigrok NetPanel in samenwerking met The Next Web Conference blijkt dat 70 procent van de Nederlandse internetgebruikers lid is van een netwerk op het web. Het delen van content, kennis en ervaring is gemeengoed op dergelijke netwerken. Zowel Erwin Blom als Herbert Blankesteijn wijzen erop dat traditionele media nog steeds moeite hebben met delen. Herbert Blankesteijn verbaast zich over auteursrechthebbenden die liever niets verdienen dan iets minder dan ze willen waardoor ze hun producten kunnen delen met de rest van de wereld. “Het is een visie op eigenbelang die je wel aantreft bij kinderen. Die geven soms graag één snoepje prijs als ze daarmee een ander er twee door de neus kunnen boren”, aldus Blankesteijn. Rechthebbenden zijn in de woorden van Blankestijn “liever eenzaam arm dan samen rijk”.
Erwin Blom heeft kritiek op het jagen op mogelijke overtreders van de auteurswet. Blom vindt dat dagblad Trouw bloggers en webmasters die artikelen overnemen met rust moet laten. Kranten hebben wel andere problemen aan hun hoofd. “De dagbladen lopen serieus gevaar. En wat doet een kat in het nauw? Die gaat niet op zoek naar nieuwe vormen van bestaansrecht, die gaat niet op zoek naar nieuwe businessmodellen die passen bij de nieuwe werkelijkheid en de nieuwe mogelijkheden, nee, die gaat nog meer vasthouden aan wat ooit was.”
Niet delen en dus niet aanwezig zijn op sociale netwerken kan bedrijven geld gaan kosten. Sociale netwerken en communitysites vervullen steeds meer rollen. Zo worden Wikipedia, Flickr en YouTube steeds vaker als zoekmachine gebruikt. Facebook en Twitter nemen voor steeds meer mensen de rol over van de krant. Beide netwerken zijn belangrijke nieuwsbronnen geworden. Het is een illusie om te denken dat mensen steeds terug gaan naar de oorspronkelijke bron (de krantensite, de site van een muziekstudio) om te linken en vrienden te wijzen op wat ze leuk vinden. Mensen willen interessant nieuws en leuke vondsten meteen delen. Wie niet meer aanwezig is op het sociale web loopt dus een heleboel kansen mis.
Wie aan de andere kant bereid is te delen, kan ook rekenen op bronvermelding waardoor het bereik vergroot wordt.
(Foto van gemsling)
Abonneer je 
woensdag 15 april 2009, 15:13 uur
De NRC op zoek naar nieuwe modellen? Welnee, elitair hoger op de apenrots:
Twee citaten van Hofland uit zijn column ‘Kranten te Koop’ van 25 februari:
‘Maar wat voor soort publieke opinie willen we dan hebben? Het klinkt langzamerhand wat ouderwets, maar een democratie kan alleen behoorlijk functioneren bij de gratie van een goed geïnformeerde burgerij. Die laat zich van de toestand en de vooruitzichten in stad, land en wereld op de hoogte stellen door de experts van de drukpers en de televisie.’ En:
‘En meer dan ooit zijn de serieuze kranten de organen van – het hoge woord moet er maar uit – een elite. Dat is een relatief kleine groep mensen die er prijs op stelt van dag tot dag zo nauwkeurig mogelijk op hoogte te worden gesteld door objectieve redacties die hun vak verstaan.’
En vervolgens nog een paar schimpscheuten naar de digitale media:
‘En als je op een digitale krant iets leest wat je niet bevalt, kun je dat onmiddellijk laten weten. Van die faciliteit wordt dankbaar gebruik gemaakt. De internetkrant Nu.nl, een serieus nieuwsmedium, stelt de lezers in staat te reageren in de rubriek Nu jij. Je weet vaak niet wat je leest. Hier heeft de zwijgende meerderheid duidelijk een stem gekregen. Nooit in de geschiedenis hebben zoveel zwijgende mensen een zo oorverdovend kabaal gemaakt. Een directeur van Google, Eric Schmidt, noemt internet ‘een beerput van valse informatie’. Ongetwijfeld hoort dit alles ook tot de vorming van de publieke opinie.’
Dat zou niet zo erg zijn als Hofland de enige was die niet zo goed begrijpt wat er aan de hand is met de nieuwe media, welke uitlaatklep die bieden aan de meerderheid die kennelijk alleen gedwongen zweeg, die nu eindelijk de kans krijgt en grijpt om zich te laten horen. Een meerderheid die heel wat meer geschoold en beter opgeleid is dan de zwijgende meerderheid van tientallen jaren geleden.
Maar het is wel erg, veel erger, het is bedreigend voor de krant. Want wat staat in het interview met André Spoor én Birgit Donker zaterdag j.l:
‘Ze zijn het met elkaar eens. Kwaliteitsjournalistiek moet de hoeksteen blijven van het dagelijkse werk. André Spoor refereert aan een recente column van H.J.A. Hofland waarin hij zijn geloof in wat Hofland een elitekrant noemde nog eens beleed. Birgit Donker zegt dat ze, directielid of niet, daar stevig aan wil vasthouden. Ook haar krant wil de maatschappelijke geledingen aan de top bedienen en verder iedereen die meer dan gemiddeld geïnteresseerd is.’
De NRC als een elitair clubblaadje wat ook door anderen gelezen mag worden, als ze dat nou persé willen. Zo gaat de NRC naar de filistijnen, padon, naar de elite.
woensdag 15 april 2009, 16:30 uur
Auteursrechten zullen vermoedelijk steeds meer onder druk komen te staan, vooral als het om oudere rechten gaat. Bij nieuws speelt dat al helemaal een grote rol. ‘Who wants to read yesterday’s papers?’ De behoefte aan nieuws vinden we al terug in oude historische bronnen. Alleen de vorm waarin nieuws gebracht werd veranderde. Zo kwam na de koerier de krant, met weer later radio, tv en internet. Ondanks de nieuwkomers zijn de oudere vormen toch blijven bestaan, zij het marginaler. Stel dat alle kranten over de kop gaan, dan zullen de nieuwsbrengers op het internet er niet aan kunnen ontkomen zelf dieper in de buidel te tasten voor de noodzakelijke nieuwsgaring. Maar nieuws is door de komst van het internet nog nooit zo goedkoop geweest als nu. We vinden dat eigenlijk ook vanzelfsprekend geworden. Dat blijft voorlopig dus de vormen waarin het gebracht kan worden economisch in sterke mate bepalen. Al naar gelang iemands instelling – een somber vooruitzicht of een onontkoombare uitdaging.
donderdag 16 april 2009, 12:43 uur
Aardig in deze context is wat Thomson Reuters-CEO Tom Glover onlangs zei over onder meer de staffing van nota bene de NYT:
“In this sort of disaggregated world, the NYT would not need a staff of hundreds to produce a fully integrated newspaper, any more than Apple needs to manufacture its own hard drives or touch screens. I imagined that to really focus on one or two core strengths that it could do better than any other publication, the Times might need 30 star journalists – the Tom Friedmans and William Safires, a couple of great editors, and then an up and coming group (or farm system) of 30 junior staff who could grow into the next generation of stars. I readily admit this would be much different from our current view of what a newspaper should look like, but ironically this alternative reality is not so far removed from that apparently described by the great Times editor Max Frankel in a memo to management several years ago (see The Inheritance Vanity Fair, May 2009).
Even if this vision of a more open and interoperable newspaper were financially viable, it will be difficult for the current generation of integrated papers to get there. I know from painful personal experience at Reuters that it is much easier to build new from zero to 60 staff than to reduce 1000 to 60. Moreover, there is no reason to believe (just because I came up with a low number to be intentionally provocative) that the “right” number is not 200 or 300. The principle, however, is the same. When I fly on American Airlines, I am actually pleased they feature Starbucks coffee rather than American Airlines coffee. I don’t want Starbucks baristas flying or maintaining the 777, but I see no reason other than inertia why every function must be staffed by “insiders.””
Bron: http://tomglocer.com/blogs/sample_weblog/archive/2009/04/11/2076.aspx
vrijdag 17 april 2009, 07:21 uur
Interessante insteek voor een interessante discussie. Ik denk zelf al lang over dit onderwerp na. Ik geef zelf een paar korte insteken voor verdere discussie.
Het blijft natuurlijk een dilemma. Gratis content ter beschikking stellen en ook toestaan dat die – mits bronvermelding – op andere plaatsen wordt overgenomen, levert je (mogelijk) een groter bereik en een grotere naamsbekendheid op, maar het brengt geen centen in het laatje.
Waar haal je je inkomsten vandaan als je je content gratis ter beschikking stelt? Hoe kan je als medium (met kosten voor infrastructuur en personeel) voortbestaan zonder inkomsten die afkomstig zijn van je abonnees? Door advertentieruimte te verkopen. Maar dat betekent een commerciële toegeving, een stuk minder onafhankelijkheid.
En als je content gratis ter beschikking stelt, betekent dat dan dat die content op zich ook gratis is? Nee, natuurlijk niet. Iemand heeft die content moeten creëren en die werd er – hopelijk – voor betaald. Content kost dus geld en moet zichzelf ook terugverdienen. Het is een fabeltje dat informatie op het internet gratis is. There ain’t no such thing as a free lunch.
Patrick Vanhoucke, bibliothecaris, Brussel (België).
zondag 19 april 2009, 16:00 uur
[...] Liever eenzaam arm dan samen rijk (over de moeite van traditionele media om te bellen) [...]
donderdag 17 september 2009, 14:51 uur
hallo,
ik vind dit dus totale onzin als u dat maar weet!
ik heb zelf onderzoekgedaan bij mensen van een rijke en van een arme afkomst en deze resultataen zullen er niet om liegen want het blijks dan arme mensen meer van elkaar houden dan rijke mensen omdat arme mensen minder spullen en luxe hebben dan rijke doen ze meer met elkaar en dat schept een band.
rijke mensen daarintegen zijn zowel gelukkig en houden veel van elkaar maar doen veeeel minder met elkaar samen en daardoor is de band tusen fammiellie en vrienden minder sterk.
maar wat u vind moet u zelf maar weten.
met vriendelijke groet, anoniem