Professor Michael Wesch, internetantropoloog, geldt als één van dé deskundigen op het gebruik van interactieve en multimediale diensten (denk aan YouTube) in het hoger onderwijs. Op zijn weblog Digital Etnography schetst Wesch hoe zijn huidige klas studenten aan Kansas State University onderzoek doet met gebruik van onder meer weblogs, YouTube, Zoho, Yahoo Pipes, Netvibes en Diigo. In het onderzoeksschema (dat kan worden aangepast door iedereen die meedoet aan het project) is te zien hoe de verschillende Web 2.0- tools worden ingezet.

Uit onderzoek van Rice University blijkt dat wetenschappers in de digitale geesteswetenschappen meer samenwerken en meer samen publiceren. De studenten van Wesch worden goed voorbereid op deze praktijk.

Het komt regelmatig voor dat een man zijn vrouw vermoordt vanwege virtueel vreemdgaan of een profiel op een netwerksite waarop zij heeft verzuimd te vermelden dat ze getrouwd is. Een lezer van het juridische weblog Ius Mentis wil weten hoe ver je mag gaan binnen een huwelijk met het bespioneren van je partner. Jurist Arnoud Engelfriet, eigenaar van Ius Mentis, legt uit hoe het zit met privacy binnen het huwelijk (volgens het Nederlandse recht). Als je getrouwd bent in gemeenschap van goederen mag je volgens Engelfriet de gemeenschappelijke computer gebruiken om uit te zoeken of de ander buitenechtelijke contacten heeft. Wat vervolgens niet mag is in de buurt flyers ophangen met informatie die uit de pc afkomstig is of de inhoud van amoureuze chatgesprekken op Hyves publiceren.

(Foto van Abulic Monkey)

Het Britse ministerie van Binnenlandse Zaken wordt ervan beschuldigd te hebben samen gezworen met Phorm, het bedrijf achter het omstreden gelijknamige advertentiesysteem. Uit e-mailcorrespondentie tussen Binnenlandse Zaken en Phorm blijkt, volgens de BBC, dat het bedrijf de visie van het ministerie op de technologie van het advertentiesysteem heeft herschreven zodat Phorm in een gunstig daglicht kwam te staan. De e-mailuitwisseling is openbaar geworden door een verzoek onder de Freedom of Information (FOI) Act (te vergelijken met een WOB-verzoek).

De BBC schrijft: “In January 2008 the Home Office thanks Phorm for comments and changes to its draft paper, which show the company making deletions and changes to the document.

The Home Office official wrote to Phorm: ‘If we agree this, and this becomes our position do you think your clients and their prospective partners will be comforted.’”

Phorm is niet blij met het openbaar worden van de e-mailcorrespondentie. Het bedrijf beschuldigt critici van het advertentiesysteem, dat volgens de Europese Commissie de Europese privacywetgeving schendt, van ‘vals spel’. Phorm heeft een website geopend met de titel Stop Phoul Play. Op deze website noemt Phorm critici en tegenstanders van het systeem ‘privacy piraten’.

Wikipedia laat Phorm niet toe op zijn webpagina’s om informatie te verzamelen over gebruikers. Dat meldt The Times. Phorm is een omstreden behavioral targeting advertentiesysteem. In Groot-Brittannië heeft Phorm een test gedaan met enkele grote providers zonder medeweten van gebruikers. Inmiddels vraagt Phorm wel om toestemming en kent het systeem ook een opt-out mogelijkheid.

Eerder verklaarde webwinkel Amazon al dat Phorm niet welkom is. Amazon en Wikipedia willen dat hun pagina’s, en dat zijn er vele miljoenen, worden uitgesloten van het advertentievolgsysteem Phorm Webwise.

Volgens de Britse overheid houdt Phorm zich aan de Britse privacywetgeving, maar de Europese Commissie denkt daar anders over. De EC heeft juridische actie tegen de Britse overheid genomen wegens Phorm. Volgens eurocommissaris Viviane Reding handelt de Britse overheid in strijd met de Europese regelgeving en hebben internetters recht op meer privacybescherming dan het Verenigd Koninkrijk momenteel biedt.

Meer over de techniek achter Phorm lees je op het Light Blue Touchpaper weblog van de Security Group van het University of Cambridge Computer Laboratory. De BBC heeft een overzicht van de controverse rond Phorm.

(Afbeelding van Tomas de Aquino)

Echt reizen is nu gevaarlijk vanwege de varkensgriep (die eigenlijk anders zou moeten heten). Virtueel reizen gelukkig niet. De enorme hoeveelheid foto’s die mensen op Flickr plaatsen levert bijzonder resultaten op. De New Scientist schrijft over een onderzoek van David Crandall en zijn collega’s van Cornell University in de staat New York. Zij hebben 35 miljoen gegeotagde foto’s op Flickr geanalyseerd. Dat zijn foto’s waarvan Flickr-gebruikers de lokatie hebben aangegeven (lees meer over geotagging bij Wikipedia). De wetenschappers ontdekten dat de foto’s goede kaarten voor toeristen vormen. Ze laten ook zien welke plekken op de wereld populair zijn onder fotografen.

Volgens de gegevens is New York de meest gefotografeerde stad ter wereld. Londen bevat echter vier van de zeven meest populaire plekken om te fotograferen, te weten Trafalgar Square, Tate Modern, de Big Ben en de London Eye.

In Groot-Brittannië vindt momenteel een omgekeerd experiment plaats. Op de site ScenicOrNot kunnen internetgebruikers aangeven welke landschapsfoto’s ze mooi vinden. Het doel is om via crowd sourcing te bepalen welke plekken in Engeland, Schotland en Wales het mooist (most scenic) gevonden worden.

(Via Eric Hennekam en Martijn Kleppe; foto van judepics)

Ierland heeft 51 miljoen euro in stemcomputers geïnvesteerd. Toch heeft de overheid besloten dat er voortaan weer met potlood en papier gestemd moet worden omdat de stemcomputers niet betrouwbaar zijn. Aanpassen van de stemcomputers zou nog eens 28 miljoen euro kosten, meldt de Irish Times. Om die extra uitgaven te voorkomen, is besloten om helemaal af te zien van het stemmen per computer. Ierland was sinds 2004 bezig om e-voting in te voeren. De 7.500 stemcomputers van de Nederlandse fabrikant Nedap, die de Ierse regering heeft gekocht, zijn nu naar schatting 1 miljoen euro waard.

(Via Webwereld; foto van Terry)

Volgens de Britse toezichthouder op de privacy, de Information Commissioner’s Office, overtreedt Google met het filmen van straten niet de Britse privacywetgeving. Dat heeft de privacywaakhond gezegd na een klacht van Privacy International.

Volgens de ICO vormt Street View, dat in Groot-Britannië beelden van 25 steden bevat, wel een klein risico voor de privacy, maar hoeft de dienst niet verboden te worden. “[T]he removal of an entire service of this type would be disproportionate to the relatively small risk of privacy detriment”, aldus de ICO.

David Evans van de ICO vindt dat het gezond verstand moet prevaleren als het om Street View gaat. “In a world where many people Tweet, Facebook and blog, it is important to take a commonsense approach towards Street View and the relatively limited privacy intrusion it may cause”, aldus Evans tegen BBC News.

(Via BBC News; foto van byrion)

Een van de rechters die de oprichters van de Pirate Bay hebben veroordeeld is lid van verschillende organisaties die pleiten voor een strengere handhaving van het auteursrecht. Dat melden Zweedse media. De advocaten van de veroordeelde Zweden willen nu dat de zaak heropend wordt omdat er sprake is van belangenverstrengeling. De oprichters van de uitwisselsite Pirate Bay zijn veroordeeld tot een jaar celstraf en een boete van 2,7 miljoen euro. De verdediging heeft hoger beroep aangetekend tegen het vonnis.

(Foto van Marco Raaphorst)

De plagiaatzoekmachine Turnitin maakt geen inbreuk op het auteursrecht als het programma een kopie maakt van de werken die onderzocht worden. Dat heeft een Amerikaanse rechtbank in hoger beroep bepaald. Studenten hadden een rechtszaak tegen Turnitin aangespannen omdat ze vonden dat hun auteursrecht werd geschonden door het kopiëren van hun werkstukken. Volgens de rechtbank valt het kopiëren onder het zogeheten “fair use”.

Reguliere zoekmachines als Google maken ook een kopie van geïndexeerde websites. Voor zoekmachines is dit dan ook een belangrijk vonnis. Zonder lokale kopieën functioneren zij veel minder goed.

Turnitin telt in de Verenigde Staten ongeveer 450.000 gebruikers.

(Via Wired Campus Blog; foto van Digirebelle)

Wetenschappers werken aan systemen die kunnen zeggen of de informatie op een website betrouwbaar is.

Er worden steeds meer websites en weblogs gepubliceerd. Hoe kun je weten of de informatie op deze sites betrouwbaar is? Andreas Juffinger, onderzoeker aan het Know-Center in Oostenrijk, ontwikkelt samen met collega’s een semantisch systeem dat vergelijkende statistische analyses uitvoert. Het systeem kijkt naar de verspreiding van woorden in een weblogartikel en vergelijkt deze met bronnen die al betrouwbaar worden geacht (zoals krantensites). Juffinger presenteerde het systeem onlangs op de World Wide Web Conference in Madrid.

Het programma van Juffinger kent automatisch een beoordeling -  “highly credible”, “average credible” of “little credible” – toe. In de blogosfeer worden vraagtekens geplaatst bij de waarde van het systeem. Veel webloggers becommentariëren het nieuws vanuit een persoonlijke visie of belichten aspecten die in de traditionele media niet aan bod komen.

Op de World Wide Web-conferentie werd ook een Japans programma gepresenteerd dat is gemaakt door onderzoekers van het Nara Institute of Science and Technology. Koji Murakamien zijn collega’s hebben een programma ontwikkeld dat zogeheten statement maps genereert. Deze kaarten laten zien welke verschillende meningen bestaan over een onderwerp.

(Via AFP en en ars technica; afbeelding van kid.mercury)