De nabespreking
‘En Wesley, tevreden?
Ja, we hadden het niet makkelijk, en als je dan na tien minuten 3-0 achterstaat, ja, dan weet je: dit wordt niet makkelijk, zeker niet door die vroege achterstand.’
‘Laten we het even hebben over die achterstand. Hoe kon dat gebeuren?’
‘Ja dat was natuurlijk moeilijk, als je zo’n achterstand eenmaal hebt, dan wordt het een hele andere wedstrijd ook…’
Vergelijkingen gaan meestal mank en deze dus ook want Zomergasten is geen wedstrijd. Maar ik voel me wel een beetje als Wesley Sneijder die na een uitputtende partij niet lekker mag gaan douchen, schreeuwen en zingen, maar eerst nog met zo’n microfoon van een sportprogramma moet praten. Tegelijk weet je: meteen na het gebeuren is de belangstelling het grootst, dus daar ga je en dan komen opeens de ideeen vanzelf en nu ik dit stukje af heb, doorspoelt mij zelfs een licht geluksgevoel, dus leest u anders gewoon verder.
Wat mij weer frappeerde gisteren is in hoeveel richtingen de formule van Zomergasten kan uitwaaieren, om toch weer bij hetzelfde punt uit te komen: een beeld van hoe de gast werkelijk is. In de strijd om de kijkcijfers hebben de meeste praatprogramma’s zo’n strakke indeling dat gasten een beperkt stempel drukken; vaste onderbrekingen voor muziek, reclame of tussenfilmpjes, hooguit tien minuten per gesprek en de regie ligt voor een heel groot deel bij de vragensteller. Zo wordt het risico op saaiheid geminimaliseerd, maar ook de kans op verrassingen.
Zomergasten zit anders in elkaar, en zo kwam het dat de uitzending gisteren weer enorm verschilde van die van de zondag ervoor – althans die indruk had ik, maar u kunt dat beter beoordelen want ik heb dat hele programma niet gezien. Wat ik bedoel: Bettine Vriesekoop is een heel ander persoon dan Abraham Moszkowicz met een heel andere rol in de samenleving. Toen Vriesekoop eenmaal doorhad dat ik er niet opuit was om haar onderuit te halen, durfde ze zich helemaal te laten gaan, en zag je volgens mij wie ze echt is.
Uiteindelijk zag je, althans dat denk ik, ook wie Abraham Moszkowicz echt is, namelijk een man die een plaats bezet in de samenleving waar hij ieder woord moet wegen – en die dat onnavolgbaar knap en ook met een zeker plezier doet. Voeg daarbij dat hij ook nog eens bereid was om werkelijk iets van zijn persoonlijke leven te tonen, inclusief open zenuwen en gruwelijkheden en familietragedies, en ik denk: dat was weer een mooie avond.
En nu douchen.
maandag 30 juli 2007, 12:33 uur
3-0 achter tegen een tegenstander die elke wedstrijd dood kan maken. Moszkowicz is wel interessant maar ook super afstandelijk. Dit was schaken en Japans buiginkjes naar elkaar maken. De avond met Vriesekoop was veel boeiender en ik begrijp Joris’ gevoel van onbehagen.
maandag 30 juli 2007, 12:41 uur
ik ben niet zo’n fan van dhr Moskowicz, maar ik vond juist dat hij zijn menselijke kanten liet zien. helemaal niet super afstandelijk. je zag zijn kwetsbaarheid toen het over zijn vader ging zo duidelijk, dat het niet uitmaakte dat zijn antwoorden soms afwerend waren. Moskowicz is nu eenmaal een man die altijd en overal zijn woorden goed afweegt en goed nadenkt voordat hij wat zegt, maar dat betekent niet dat hij afstandelijk is.
ik vond dat Joris het goed deed, zeker naarmate de avond vorderde.
maandag 30 juli 2007, 12:54 uur
‘Wie hij echt is’? Moskowicz is vooral een goed acteur. Tot en met de kleinste trilling van de lip, volgde hij het script dat hij voor deze avond voor zichzelf geschreven had. Best interessant hoor, vooral Philip Roth heel boeiend, maar het heeft niets te maken dat M. liet zien wie hij was. Waarvoor zou hij eigenlijk? Hij zat niet bij de psychiater, hij is geen Soprano. Hij zit in de handel. De handel van imago’s en daar is hij blijkbaar goed in.
maandag 30 juli 2007, 13:00 uur
het bevalt me wel, de methode Joris. Aan komen vliegen, kijken waar de ingang zit, gast op gemak laten komen, en uiteindelijk een kijk achter de schermen. Had af en toe gevoel van neefje op bezoek bij beroemde oom. Maar het resultaat telt. Mij viel ook de nonverbale kwetsbaarheid op van Bram Moszkowitz, hij zocht door zijn gesprekspartner ook de grens op van wat hij bereid was te laten zien en dat was veel meer dan gewoonlijk. Ja, mogelijk zocht hij ook naar rehabilitatie, maar soit, de andere, menselijke kant. Het letterlijk doodzwijgen van 1 broer, Robert/Baruch was overigens wel schrijnend, wrang. Fragmenten waren wel weer bijzonder. Philip Roth mag wel weer een keer in zijn geheel herhaald. Keep on truckin’, Joris!
maandag 30 juli 2007, 13:11 uur
Het is van wezenlijk belang om je in een marathoninterview empathisch te kunnen opstellen. Het is van wezenlijk belang de merites van je gast op waarde te kunnen schatten. Maar een te veel aan empathie en aan respect, en daardoor soms een tekort aan debat of aan discussie, is fnuikend. Het haalt de spanning weg die bij een confrontatie van formaat toch wordt verwacht. Immers, geen van de gasten is ‘er’ als vanzelfsprekend gekomen. Dat ‘gevecht’ wil ik niet alleen graag vernemen langs anekdotische wegen, maar ook graag zien doorschemeren in het gesprek. Ballen op tafel, Joris!
maandag 30 juli 2007, 13:20 uur
N.a.v Bart: Respect en empathie, ik vind het werken en waardeer het. Maar, ja natuurlijk is er ook een maar, wanneer iemand zegt dat hij bij wijze van spreken vis gegeten heeft, dan zijn er nog wel vele verschillende manieren waarop de vis klaargemaakt kan worden, en ook daar ben ik benieuwd naar. Ik pleit voor meer doorvragen, de gast uitnodigen om zijn verhaal meer te laten inkleuren, onwetende nieuwsgierigheid kan vanuit dezelfde houding van empathie en respect.
Succes verder Joris, leuke zomerbaan heb je!
maandag 30 juli 2007, 13:24 uur
Joris, ik vind echt dat je het fantastisch doet. En net als vorige week bij Bettine Vriesekoop merkte ik ook nu dat ze inderdaad steeds opener worden naarmate de uitzending vordert. Dankzij jouw stijl van interviewen. Complimenten aan jou, Moszkowicz en Vriesekoop.
maandag 30 juli 2007, 13:53 uur
Beste Joris,
Ik begrijp niet wat u bedoelt met een “moedig man”. Ik begrijp niet weat u bedoelt met de opmerking dat het een wonder is dat mr Moszkowitz er “niet aan onderdoor gaat”. Zijn vader is ziek. Maakt dat hem een moedig man? Welnee Joris, ieders vader gaat dood. Of bedoelt u dat ieder mens daarom moedig is? Het zou u passen als u zou uitgaan van een gelijkwaardige gesprekspartner. U hoeft een advocaat toch niet te behandelen alsof hij God zelf is. Pak de spiegel en begin opnieuw.
maandag 30 juli 2007, 13:56 uur
Beste Joris, ik heb me naarmate de avond vorderde steeds meer aan je geërgerd. Je kon het niveau duidelijk niet aan. Zo begreep je bepaalde standpunten van Moszkowitz helemaal niet. En net op het moment dat hij iets wilde gaan zeggen over “het gedoe” met de persconferentie onderbrak je hem met een of andere onbenullige vraag. Het was meer ik vraag en jij geeft antwoord. Van enige wisselwerking was geen sprake. Volgens mij vond jou gast je op een gegeven moment ook irritant worden. Totaal geen rode draad in je manier van interviewen. En dan ook nog iedere keer iemand als M. verbeteren als hij het over de dader heeft i.p.v. de verdachte. Verlaagd hij zich tot jou niveau, ga je bijdehand doen. Erg storend.
maandag 30 juli 2007, 14:27 uur
Heer Luyendijk, het was weer een groot genoegen naar u te kijken. De beste zomergastpresentator ever! Begrijpelijk dat u weer vertrekt uit Nederland, jammer voor ons en Zomergasten.
maandag 30 juli 2007, 15:07 uur
Nou ja, dat zei ik. Mosco, mosco, driewerf mosco is niet makkelijk omver te werpen. Maar als je daar dan een balletje tegenaan gooit en wij denken: ai. Dan was het toch een prettige avond? Kom toch op, mensen.
maandag 30 juli 2007, 15:17 uur
Het was weer een zeer boeiende avond!
Het feit dat Joris zijn ego duidelijk minder fanatiek tegenover zijn gast positioneert dan velen van zijn illustere voorgangers, is voor de kijker zeer aangenaam.
De gesprekken getuigen van intelligentie en goede smaak en bieden de nodige spanning (heer Moskowicz pakte geregeld het glaasje water, dat bleken de momenten dat hij tijdwinst nodig had).Bovendien: Joris blijkt goed op te letten (het geraffineerd op de valreep vragen naar de doodgezwegen broer).
Een zeer goede zomergasten-presentator.
p.s. Engin: het is “verlaagt”…
maandag 30 juli 2007, 15:59 uur
Prachtuitzending, boeiend tot het eind. Respect- en tactvol, maar af en toe vilein, zoals met het Scarface-portret. Vakwerk.
maandag 30 juli 2007, 17:15 uur
Lieve lieve Joris,
Was deze super aardige, over-respectvolle en veel te complimenteuze houding een tactiek? Volgens mij niet. Het was duidelijk dat je zodanig onder de indruk was van het verbale vermogen van M. (op zich begrijpelijk), dat je totaal vergat hoe je stevig moet interviewen. Empathisch én kritisch zijn kan best samen gaan hoor! Jouw opmerking ‘je bent echt slim he’ naar aanleiding van de reactie van M. op een door jouw begonnen betoog over het verschoningsrecht zijnde een privilege voor de strafadvocaat, was echt tenenkrommend. Daarbij was M. op dat moment niet zozeer slim, jouw betoog was eerder wat minder slim.
Vorig jaar en de eerste twee gasten van dit jaar beschouwend lijkt het erop dat wanneer het onderwerp van gesprek buiten je kennis en expertise ligt, je er zeer veel moeite mee hebt je staande te houden. Zo jammer, want volgens mij zit er zeker potentie, alleen de onzekerheid moet even aan de kant worden gezet! Succes met de volgende gasten!
maandag 30 juli 2007, 18:09 uur
De aanhangers van Bram Moskowicz (zie vooral VPRO website, hier wat minder) vinden Joris een onbenul en een vlerk.
Dat is toch niet te geloven?
maandag 30 juli 2007, 19:05 uur
Joris deed het prima. Goede recensie ook in het parool. Misschien moeten we als ‘fans’ ook op het weblog van zomergasten (ja peter) gaan posten, want anders staan daar alleen reacties van moskowicz-adepten… Go Joris!
maandag 30 juli 2007, 19:30 uur
Was onder de indruk van de uitzending van gister!! Zowel van presentator als gast.
Ik lees hier echter dat Joris NL weer gaat gaat verlaten? Dat heb ik even gemist. Waar gaat de volgende stap heen dan? In elk geval een gemis!
maandag 30 juli 2007, 19:47 uur
Joris,
je bent een kei. Je bezorgt mij leuke, onderhoudende zomergastavonden. Ontneem ons dat niet. Je komt gewoon volgend jaar met vakantie naar Nederland om zomergasten te presenteren. Je bent gewoon de beste presentator van zomergasten ooit.
maandag 30 juli 2007, 20:38 uur
Beste Joris,
Prachtig dat je mens blijft en dat laat zien. Hierdoor krijg je de gasten ook open en kwetsbaar en ziet Nederland wie deze mensen echt zijn! Klasse
maandag 30 juli 2007, 21:27 uur
Ik ben al vele jaren een groot fan van zomergasten. Maar wie ook de gast is en wie ook de interviewer, er zitten altijd wel een paar fragmenten of interviewgedeeltes bij die als dip beschouwd kunnen worden. Echter, gisteravond heb ik van de eerste tot de laatste minuut genoten! Een groot compliment voor zowel Joris als Moszkowicz.
maandag 30 juli 2007, 23:02 uur
Joris. Gewoon knap hoeveel planken je in één avond mis kunt slaan. Dramatische overgangen en inhoudelijke beschouwing van fragmenten, slechte lichaamshouding. Niets respect en empathie. Dit kun je gewoon niet. Gasten zijn een paar maten te groot en televisie op deze manier is niet je ding. Nooit meer doen. Kromme tenen. Genante televisie. Passé dat zomergasten. Helemaal uitgehold. Wat dacht je van verder praten i.p.v. oeverloos terugblikken? Laat mensen van dit formaat toch reageren op de wereld van nu. In dat geval kun je misschien nog iets toevoegen.
maandag 30 juli 2007, 23:05 uur
Laat je niks wijsmaken Joris en laat je vooral niet opkluiten door die leeghoofdige ‘lynchmob’, die krijsen dat het te soft was en er ‘te weinig bloed vloeide’. Voor dat type beschaving zappen ze maar fijn verder naar die decorumloze programma’s op de kampingzenders. Bij jou komt in ieder geval de gast aan het woord, dat was bij Zwagerman wel anders.
Je formule om mensen op een eerbare manier de ruimte te geven om zichzelf te zijn en hun waardigheid te behouden, is een juiste, want vaak zie je dan de mens achter de mens, zo ook gister. Want vergis je niet, bij de confrere kreeg je precies wat je zag. De man speelde geen rol, de man is zijn rol. En ‘als je het me toestaat’: niet te snel gevallen stiltes opvullen, niemand houdt dat langer dan 15 sec vol, ook Moscowiz niet. Ask any shrink.
thalla oew m’a sallama
maandag 30 juli 2007, 23:37 uur
Joris (…) gaat dit na afloop van de serie allemaal lezen!
dinsdag 31 juli 2007, 1:35 uur
Moszkovitch schitterde, niet minder dan z’n vader altijd deed. Bedankt, Joris Breedlach, dat je ‘m in de verste verten niet aankon. Lullig voor jou, maar een genot voor de rest van Nederland.
dinsdag 31 juli 2007, 9:12 uur
ach ja de oude heer Moskowicz, zijn zoon lijkt erg op hem maar wat was hij nerveus…
dinsdag 31 juli 2007, 13:35 uur
Ik had niet gedacht dat ik Moskovicz (heb ik het nou goed gespeld?) sympathiek zou kunnen vinden: ik vond hem zo erg bij de persconferentie destijds en bij een optreden bij Pauw en Witteman. Maar nu vond ik hem, ja, eigenlijk wel aardig en met veel meer inhoud dan ik had gedacht. Ik was echt ontroerd bij de 2e generatie-problematiek en dat prachtige lied van Casals, prachtig. En hoe hij daarover sprak. Een soort van nederig. Erg mooi! Ik heb de aflevering met Bettine Vriesekoop nog niet gezien, wel opgenomen, maar volgens mij is oprechte geïnteresseerdheid in degene tegenover je een vereiste voor een succesvol Zomergastenpresentator en volgens mij heeft Luyendijk dat. Maar ondertussen laat hij ook veel van zichzelf zien, bijvoorbeeld hoe jong hij eigenlijk nog is. Erg leuk!
dinsdag 31 juli 2007, 17:18 uur
Ik zou graag zomergasten met Vriesekoop willen terugzien. Waarom staat die niet op uitzending gemist? Ook de film braking the waves is niet terug te zien. Jammer, maar ik hoop dat dat alsnog mogelijk wordt.
Ik kijk uit naar de volgende zomergast, maar als ik op dat moment niet life kan kijken hoop ik dat de uitzending terug te zien is.
Annabel
dinsdag 31 juli 2007, 17:20 uur
Wat een knappe stuurlui, zeg.
Kijk, daar staat de dame die een bureau in mediatrainingen heeft en die ‘Joris’ (want ze mag ‘je’ zeggen) een bemoedigend schouderklopje geeft. Een paar stappen verderop het ex-klasgenootje (nu advocaat), dat het indertijd al niet kon verteren toen Joris’ eerste boek verscheen. En daar, zijn ouders! O nee, het was het stel dat zo graag een zoon als Joris had willen hebben….
dinsdag 31 juli 2007, 17:23 uur
Annabel,
Iedere zaterdagmiddag wordt de laatste Zomergasten herhaald. Voor zover ik weet staat Zomergasten niet in zijn geheel online omdat niet alle rechten kunnen worden verkregen voor de fragmenten etc. Ditzelfde geldt voor de film. Maar die kun je wel huren of kopen op DVD. Ik vermoed dat je op de VPRO website wel wat fragmenten kunt terugzien.
dinsdag 31 juli 2007, 22:42 uur
Maarten zegt:
dinsdag 31 juli 2007, 01:35 uur
Moszkovitch schitterde, niet minder dan z’n vader altijd deed. Bedankt, Joris Breedlach, dat je ‘m in de verste verten niet aankon. Lullig voor jou, maar een genot voor de rest van Nederland.
———
Maarten, hoor jezelf nu. Je wilt graag bloed zien! Ik heb een advies voo je: zap even door naar De Gouden Kooi, alstublieft. Niets zegt dat Zomergasten een programma is dat zich moet manifesteren als een pscyhologische tour de force. Bram is zeer zeker openhartig geweest over een aantal fundamentele punten, maar wellicht op een gereserveerde wijze. Waar hij als mens recht op heeft en het siert Joris om niet ordinair door te drammen. Ondanks zon’n zwaargewicht heeft Joris een behoorlijk programma aan elkaar gepraat, zonder uit zijn persoon te treden. En dat zie ik graag. Ga zo door, Joris.
woensdag 1 augustus 2007, 3:54 uur
Met respect heb ik naar je gekeken. Ga zo door en hoop zelf eens door je geintervieuwd te worden.
woensdag 1 augustus 2007, 11:15 uur
Ik vond Vriesekoop zich absoluut niet “helemaal laten gaan”. Heb je gelet op haar lichaamstaal? Dan moet je nog maar eens terugkijken, Joris L. De gehele uitzending heeft zij op het puntje van haar stoel gezeten en met haar armen gekruist voor haar borst dan wel haar handen in elkaar geklemd voor zich op tafel, dus de z.g. “gesloten” houding. Ze deed wel haar best, maar echt los is ze niet gekomen.
Heer Moszkowicz vond ik super gereserveerd en bestudeerd. En wat een drama om die 2e generatie-jeugd, het ging veel te lang en te overdreven door. Je hoort daar niet mee de koketteren en dat werd het toch wel bijna. (Ik ben zelf ook een -niet joods- 2e generatie-kind). De man was verkrampt en onzeker (zenuwachtig zei iemand hier al). Zogenaamd bescheiden doen over zijn inkomen, auto (duur is uiteindelijk altijd goedkoop, ja, ja) en leefwijze. Wees gewoon eerlijk en zeg “ja, ik verdien veel geld en ik geniet ervan” en zit er niet omheen te foezelen. Ik heb niet het gevoel gekregen dat ik deze man beter heb leren kennen.
Desalniettemin, toch twee interessante uitzendingen en bij de volgende Zomergasten van a.s. zondag zit ik weer aan de TV gekluisterd.
woensdag 1 augustus 2007, 12:18 uur
Iemand kan zich ook laten gaan met gekruiste armen hoor, lichaamstaal is een indicatie maar niet heilig, ik word een beetje moe van alle “lichaamstaal-experts” hier, je kan je ook verbaal laten gaan en als reactie met je armen nog wat “bescherming” inbouwen, juist omdat je je zo laat gaan. En ik kan me niet voorstellen dat een professioneel performer als Moscowitz zich niet bewust is van zijn wriemelende handjes, daar zal wel een idee achter zitten.
Net als het gehele “zenuwachtige” overkomen, een poging tot het laten zien van een menselijke kant, tonen van wel degelijke aanwezigheid van gevoelens, maar niet echt natuurlijk, het moet wel geregisseerd blijven.
Verder vind ik Luyendijk een uitstekend interviewer, en de kritiek dat hij niet is opgewassen tegen een “zwaargewicht” als Moscovitz onzin, misschien dat M een zwaargewicht is in de zin van communicatie en straatvechtersachtige verbale steekspellen, maar inhoudelijk intellectueel heb ik hem niet veel interessants horen zeggen, vermoed ik zelfs een zekere leegte en denk ik dat Luyendijk heel wat meer intellectuele diepgang heeft, en dus zeker is opgewassen tegen “gewichtige praatjesmakers” als Moscovitz.
(Zolang deze de wedstrijd maar niet op slot gooien op het moment dat het de verkeerde kant uit gaat)
woensdag 1 augustus 2007, 12:39 uur
“Moszkowicz”, jongens. Van de familiemaatschap Moszkowicz, Moszkowicz, Moszkowicz & Moszkowicz Advocaten. Let op je spelling!
woensdag 1 augustus 2007, 12:51 uur
Michiel zegt: ik word een beetje moe van alle “lichaamstaal-experts” hier.
Nou, ik ben helemaal geen expert, maar het viel me in dit geval (bij Vriesekoop) wel heel erg op en hierdoor maakte zij de indruk erg gespannen en op haar hoede te zijn. Aan de interviewer de taak dit op te merken en iemand b.v. tijdens de fragmenten te proberen “los en ontspannen” te krijgen of te trachten haar in ieder geval, al is het maar even, uit die afgesloten houding te krijgen. Ik werd er zelf bijna zenuwachtig van….
woensdag 1 augustus 2007, 13:13 uur
joris ik vind je een verademing als interviewer.
eentje die niet met een vooringenomen mening z’n vragen stelt, je laat het gesprek z’n natuurlijke beloop krijgen zonder dat je koste wat kost je vooraf gestelde conclusies d’r uit probeert te trekken, wat je vaak bij andere interviewers ziet. je hebt de juiste nuance en durft kritisch te zijn. vorig jaar vond ik je ook erg goed vooral bij Leon de Winter. wat me alleen opviel bij moszkowicz, dat wanneer hij over z’n familie sprak hij zijn broer Robert niet noemde. toevallig heb ik ergens gelezen dat dit het zwarte schaap van de familie is, en tegenwoordig geroyeerd is als advocaat. Maar om dan te doen alsof hij niet bestaat vind ik wel erg drastisch. ik vraag me af waarom Joris hier geen vragen over heeft gesteld. een gemiste kans, niet opgevallen? wist hij het niet? of was het een vooraf besproken no go area?
woensdag 1 augustus 2007, 19:34 uur
Ik stem voor Joris. Joris is een typische softie en Max is typische “alpha male” (An alpha male or alpha female is the individual in the community to whom the others follow and defer. Humans and their nearest species-relatives, the chimpanzees, show deference to the alpha of the community by ritualized gestures such as bowing, allowing the alpha to walk first in a procession, or standing aside when the alpha challenges. Canines also show deference to the alpha male in their pack, by allowing him to be the first to eat and the first to mate. …)
Joris zijn strategie om zo veel mogelijk vrouwtjes te bevruchten bevalt het best. “Go Joris!”
woensdag 1 augustus 2007, 21:30 uur
Bettine heb ik de gehele avond boeiend naar gekeken.
Dhr.Bram ging eraf na 10 minuutjes.
Vreemd is dat eigenlijk, mijn kijkersgedrag, bedoel ik.
Kan het ook niet uitleggen, zondagavond maar weer opnieuw proberen.
donderdag 2 augustus 2007, 8:27 uur
Helaas is Joris niet in staat om een gesprek te ontwikkelen. Het is vraag-antwoord, maar de vragen zijn zelden interessant en altijd teveel vraag, en het opvolgen van antwoorden blijft vaak uit: Joris bouwt geen gesprek op. Toen hij vorig jaar werd aangekondigd als presentator, was ik vol verwachting, maar daarin werd ik al snel teleurgesteld. Joris is razend charmant, maar daarmee vul je geen avond. Zomergasten is dankzij de keuze voor hem uit mijn tv-aanbod verdwenen en dat is spijtig, in deze armoedige tv-tijden.
vrijdag 3 augustus 2007, 10:43 uur
Voor mij is het een waar uitje om ‘s zondagsavonds te zien hoe Joris Luyendijk ZIJN gesprek voert.
Buitengewoon vond ik het gesprek tussen Joris en Bram.
Zoekend naar de grenzen manoevreerde Joris zich door het prive van Bram M.
Heerlijke tv, en Joris, een buitengewoon, integere en kritische man, chapeau.
Ook vond ik het prettig om Bram M., de aristocraat, in al zijn kwetsbaarheid te zien. Een prettig mens, misschien te veel verbale bagage, maar toch.
Bedankt.
zaterdag 4 augustus 2007, 18:30 uur
Wat een prachtig mooie zomeravond met Bettine!
Heb van de eerste tot de laatste minuut genoten. Goed evenwicht tussen intervieuwer en geintervieuwde. Geen showmaniertjes, bij beiden niet. Heel anders dan de gemanireerdheid bij Bram M. “als u mij toestaat”. “als u het goed vindt”. Terwijl hij daar zit om geintervieuwd te worden.Controle willen hebben over de intervieuwer?
zaterdag 4 augustus 2007, 18:31 uur
Wat een prachtig mooie zomeravond met Bettine!
Heb van de eerste tot de laatste minuut genoten. Goed evenwicht tussen intervieuwer en geintervieuwde. Geen showmaniertjes, bij beiden niet. Heel anders dan de gemanireerdheid bij Bram M. “als u mij toestaat”. “als u het goed vindt”. Terwijl hij daar zit om geintervieuwd te worden.Controle willen hebben over de intervieuwer?
Margreet
zondag 5 augustus 2007, 11:21 uur
De overall conclusie na een week Bram: veel reageerders zijn het met elkaar eens: Sommige overgangen zijn echt tenenkrommend en wanneer het interessant wordt is dhr. Luyendijk niet in staat om door te vragen. Ook positief doen op een blog maakt het er niet beter op.
Zomergasten is geen formule. Het valt en staat met een goede presentator, een allrounder die zich kan bewegen op de expertisegebieden van zijn gasten. Dat redt je niet met een wat buitenland-ervaring en een HBO opleiding journalistiek. Voor zomergasten heb je veel meer nodig dan interviewtechniek en wanneer zelfs dat ontbreekt is zomergasten niets meer dan ruis op de tv. Zolang die ene presentator er niet is, is het hele programma niets. Wanneer die ene zeldzame en goed ingelichte presentator boven komt drijven in televisie land, is het meteen een goed programma.
Zwagerman was dat niet. Hij is te activistisch en te politiek gericht. De nep-empathie van Connie Palmen en haar voorgewende correctheid zijn echt irritant, zeker in combinatie met haar gastenrij; de dictatuur van de doorsnee. Het zijn gasten die al normaliter in elke roddelblad staan en overal 10 minuten spreektijd krijgen en zelfs dan niets te zeggen hebben. Maar nu ineens drie uur! Een lang zwart gat waarin elk woord in de zinloosheid verdwijnt. Nodig dan gasten uit die nooit gehoord worden.
Ze zijn er wel. Ad Verbrugge was een eenzaam voorbeeld, maar daar “begreep” dhr Luyendijk zogenaamd geen snars van. “Moeilijke woorden”,veel “uitleggen” etc. Luyendijk maakte het hele programma moeizaam op deze manier. Het was echt een gemiste kans.
Die ene presentator, goed onderlegd, op leeftijd, met vermogen om voorbij het politieke, het theatrale en het correcte te kijken… waar blijft hij? Geef die man drie uur in de week, maar draai het niet om: geen drie uur in de week programmeren en daar dan de meest ‘competente’ presentator van het moment bij zoeken. Dat is de goden verzoeken. Maak van zomergasten geen formule!
zondag 5 augustus 2007, 11:48 uur
Ik vond het een vreselijke avond. Natuurlijk is het fijn dat Joris met respect spreekt met zijn gasten. Volgens mij is het juist bij iemand als Moszkowicz noodzakelijk brutaler te werk te gaan.
Het bijna verzwijgen van de vierde Moszkowicz broer. Aan de vleet verslijten van vrouwen. Het niet behandelen van rel rondom de zaak Holleeder en Jort Kelder. Allemaal zaken waarover ik graag iets meer had gehoord. Ik heb de hele avond naar de buitenkant van meneer Moszkowicz zitten kijken. Natuurlijk is het moeilijk om uit een topadvocaat informatie te krijgen. Maar daar waar af en toe de deur op een kiertje stond liep Joris met een grote pas van respect voorbij.
zondag 5 augustus 2007, 14:00 uur
Joris, je bent geweldig. Kom alsjeblieft volgend jaar weer terug.Zomergasten vind ik een heerlijk programma. zit gekluisterd aan de buis. Genoten van Bettine en Bram. Én van jou .
Alleen al van je integriteit en als het moet, zoals bij Bram, toon je je beschaafdheid en bescheidenheid.Zo duidelijk op gevoelige momenten.
Mis je bij de N.R.C.
Zonder anderen tekort te willen doen, je bent de beste presentator van Zomergasten.
Dag Joris, veel succes, en bedankt.
En laat ze maar kletsen.
zondag 5 augustus 2007, 19:47 uur
“laat ze maar kletsen” lijkt me een onnodige uitspraak van Hetty. Ik schat je (Joris) in als iemand die openstaat voor kritiek, positief of negatief.
Moet in het algemeen zeggen dat ik het bijzonder vind dat je als presentator een programma als “zomergasten” aan durft te gaan… voor mijn gevoel kom je je sterke (maar ook zwakke) punten wel erg tegen als je daar zo lang zit!
En dan ook nog tegenover Bram Moszkowicz, petje af!
Het leek mij geen gemakkelijke positie waarin je daar zat, Joris! Naar mijn idee kwam er af en toe een kleine “steek” onder de gordel vanaf zijn kant. Zelf had ik op een gegeven moment wel zoiets van “gaat het nou over zijn vader of over hemzelf”? Je bleef wel lang doorvragen over zijn vader, terwijl dit voor de kijker op den duur niet meer zo interessant was (aangezien Bram bepaalde vragen toch niet wilde beantwoorden…ook niet nadat je er 10 keer naar had gevraagd).
Het leek af en toe nogal krampachtig, ben heel benieuwd of je dat zelf ook zo ervaren hebt!
Veel succes met het programma nog!
groet, Marijn
maandag 6 augustus 2007, 13:02 uur
Who the fuck is Wesley Sneijder.
maandag 6 augustus 2007, 14:13 uur
Even bleek het verschil: toen Brugsma in beeld kwam. Een man met een prachtige stem, met een enorme bagage aan kennis en eruditie. Joris doet het vriendelijk, correct en laat zeker wel blijken, dat hij zich in de persoon van de gast heeft verdiept, maar dat is niet genoeg. Hij is af en toe niet te verstaan. Bepaalde zinnen slikt hij in of valt zijn gast in de rede. Hij is niet alert genoeg. Waarom liet hij Abraham gaan met de stelling, dat hij in zijn leven nog nooit een echte rotzak had ontmoet. De ontvoerder van Freddy Heineken,Willem Holleeder is dat dan geen rotzak? Het is al meermalen gezegd: waarom zo doorvragen over zijn vader en Auschwitz? Hang naar over-dramatisering? Als je dat toch doet moet je ook meer over die roots van je gast vertellen. Dat vindt het kijkerspubliek aardig, bijvoorbeeld, dat zijn vader, terwijl hij in Nijmegen rechten studeerde in Maastricht een winkeltje dreef, ik meen in dameskousen. Liep weinig colleges maar slaagde wel gemakkelijk voor alle tentamens en examens.Wekelijks reed hij op en neer in een dure sportauto. Heeft Abraham ook niet iets met sportauto’s en met handel of negotie? Wij hebben Abraham M. van de buitenkant nauwelijks leren kennen, maar zeker niet van de binnenkant. Toch een gemiste kans, Joris.
maandag 6 augustus 2007, 17:05 uur
Mag ik nog even opmerken dat ik het tamelijk een bizarre ervaring vind, als een advocaat met richting de 25 jaar ervaring wordt gesuggereerd dat hij de regie kwijt is omdat zijn 80-jarige vader aftakelt? De heer Luyendijk begrijpt hoegenaamd niets van de advocatuur; dat was ook op tal van andere mometnen goed te merken. Ik heb letterlijk met kromme tenen naar zoveel onkunde zitten kijken.
maandag 6 augustus 2007, 18:33 uur
Alle voors en tegens tesamen, kan ik niet anders dan positief oordelen over de interviews van dit seizoen. Er is slechts één ding dat mij echt van het hart moet, Joris: je mist veel kansen op interessante wendingen doordat je graag van de gast een bevestiging van hypotheses die je geformuleerd hebt tijdens je zeer gedegen voorbereiding. Het zou zo mooi zijn als je zou kunnen accepteren dat hypotheses ook ontkracht kunnen worden. Dat is spannender voor jou èn voor de kijker.
succes!
maandag 6 augustus 2007, 20:31 uur
Het gesprek in Zomergasten is volgens mij geen interview, maar een gesprek tussen twee mensen, waarbij de gast aan de hand van een aantal beeldfragmenten iets van zichzelf laat zien. Ik vraag me dus af of het de gastheer is aan te rekenen dat hij niet doorvraagt als zijn gast aan de oppervlakte blijft. Toch vond ik dat Moszkowicz met teveel adoratie tegemoet werd getreden en dat de gastheer iets te graag de sympathie van zijn gast wilde winnen. Wellevendheid en respect kunnen best samengaan met een stevig gesprek, anders wordt het inderdaad, wat in eerdere reacties is genoemd, een tenenkrommende aangelegenheid.
dinsdag 7 augustus 2007, 17:26 uur
De Ware Pleiter!
Het was een uitgelezen kans om een pleiter als Bram het boekje voor te leggen dat mr Van der Linden aan het begin van de 19e eeuw heeft geschreven met als titel “De Ware Pleiter”. Van der Linden was in die tijd een van de grote juristen in Nederland die alle mogelijke posities in het strafproces heeft bekleed en rollen gespeeld. In een van de hoofdstukken behandelt hij de vraag inhoeverre de pleiter los staat of moet staan van zijn cliënt. In beginsel is er geen relatie tussen de twee; en zeker niet met betrekking tot de schuldvraag. Het is voor de pleiter van belang noch noodzaak om te weten of de verdachte het telastegelegde heeft begaan of niet. De pleiter is eerder een diender van de strafprocesorde. De pleiter speelt een onmisbare rol in het bewerkstelligen van een juiste orde en daarmee procesrechtelijke bescherming van de verdachte. Ook van vermeend professionele criminelen. De pleiter kan echter die rol pas naar behoren vervullen indien hij zelf van onbesproken gedrag is. In het andere geval zal de pleiter immers en niet vrij van opportunisme gebruikmaken van zijn bijzondere plaats als pleiter in die orde. Van der Linden haalt hierbij naar voren dat je als je als pleiter bijvoorbeeld regelmatig en veelvuldig optreedt voor verdachten met een (zeer) slechte naam, je uiteindelijk als pleiter en dat per verdediging meer van die slechte naam overneemt. Aan het begin van de 21ste eeuw lijk je hetzelfde te kunnen stellen als aan het begin van de 19e.
vrijdag 17 augustus 2007, 12:12 uur
Wat ik mis in deze nabeschouwingen – en ook tijdens het interview – is de vraag hoe iemand die ontkent een M****-maatje te zijn, kan uitleggen dat hij op zijn kantoor zo kokketeert met een portret van Tony Montana – hèt rolmodel voor het schorriemorrie ? wat voor boodschap geeft dat aan jouw M****-clientele ?
maandag 27 augustus 2007, 14:52 uur
De vraag die ik zo graag gehoord had:
“hoe zou het voor u (Bram) zijn, als Eichmann via een vormfout vrijgesproken was”.
Verder heb ik alle avonden geboeid zitten kijken!