Ik weet niet wat je met dit bericht moet, maar ik wil het toch kwijt. Het gaat over de achtergrondbeelden bij de uitzending van Bettine. Om terug te kunnen kijken geef ik het moment van verschijnen. Het was ongeveer 22.25 uur. De achtergrond veranderde langzaam in drie horizontale banen: boven een rood wolkendek, midden witte lucht en onder blauwe zee. En opeens zag ik het: de Nederlandse vlag.

Ik geniet van je wijze van interviewen en ook de stiltes die er in vallen. Met het beeld van Bettine met haar vertrokken fanatieke “bekkie” in mijn herinnering (alhoewel ik van kijken naar tafeltennis al nerveus word!)maakte dat ik van mijn stoel viel van het prachtige smoel dat ze nu heeft. Een vrouw met “ballen”, zo in haar uppie in Peking, geweldig! De grote verrassing was het optreden van Leonard Cohen, een man die blijft raken met zijn fantastische teksten. Helaas dat de film “Breaking the waves” voor mij te laat kwam, want na 3 uur loeren naar het kastje worden mijn ogen wel wat moe. En jij, die voor mijn gevoel af en toe verzwolg in haar blikken en vergat de regie in handen te houden. Voor mij mag je elke zondag op TV. Zondag a.s. is weer een nieuwe verrassing voor me.

Sinds je stukken uit het midden-oosten in nrc ben ik een fan van je. je schrijft niet alleen boeiend, maar je tilt je stukken een niveau hoger door de observaties van de processen die je om je heen ziet, te beschrijven. Benoemen dat je als persman ook wordt gemanipuleerd. En zoals nu, je kijkers een kijkje achter de schermen te gunnen. Wie was er eerder op gekomen? Niemand toch? Klasse!
En het noemen van bruggetjes past hier perfect in. Het maakt je gesprek menselijk in je professionaliteit.
Sterkte met je volgende gast. Laat hem niet de regie nemen en een solo-optreden ten beste geven, hij is al ijdel genoeg.