SBY wil geen buitenlanders in Papoea
De demonstratie die we niet hadden mogen verslaan.
Zo, ik heb mijn 15 minutes of fame wel weer gehad. Ik was stomverbaasd toen ik gisteren bij de immigratiedienst van Jayapura werd ondervraagd en opeens mijn vader aan de lijn kreeg, die uit het nieuws wist dat ik was opgepakt. Maar toen ik gisteravond weer fijn thuis was in Jakarta, zag ik dat collega Babette Niemel, haar crew en ik zelfs het nieuws in Kansas hadden gehaald.
Eigenlijk raar, want het gebeurt zo vaak dat er buitenlandse journalisten in Papoea worden vastgehouden. Het is mijn collega van de Volkskrant al twee keer overkomen (en die kon ik dus mooi om advies vragen). Indonesië wil niet dat buitenlandse journalisten de regio bezoeken.
Gewoonlijk moeten correspondenten een speciale vergunning hebben om er als journalist te werken. Een volstrekt obscure zaak: als correspondent krijg je nooit te horen dat een vergunning nodig is of hoe je die kunt krijgen. Bijna niemand krijgt hem ook. Maar als je naar Papoea gaat zónder zo’n vergunning, loop je dus een groot risico te worden ingerekend. Overigens moeten ook toeristen op Papoea allerlei papierwerk regelen voordat ze bepaalde regio’s mogen bezoeken.
Deze vergunningplicht voor correspondenten is heringevoerd onder de huidige president (en oud-generaal) Susilo Bambang Yudhoyono. Onder Megawati en Wahid mochten buitenlandse journalisten Papoea nog wel in. Human Rights Watch schreef al in 2006 dat het zich zorgen maakt over deze ‘terugkeer naar het tijdperk van autocratie’. De organisatie maakt zich zorgen dat door het gebrek aan pers de strijdkrachten kunnen denken dat ze ongestraft kunnen doen wat ze willen in de provincie.
Wij dachten nu geen vergunning nodig te hebben, omdat we schriftelijke toestemming hadden van minister Bakrie om verslag te doen van de reis van Nicolaas Jouwe naar Papoea, waar ik dit verhaal over schreef. Maar toen Jouwe dinsdag onverwachts Papoea moest verlaten, hield die toestemming volgens de immigratieautoriteiten blijkbaar dus op.
Voor de Papoea’s zelf is het allemaal niets nieuws, dit soort intimidaties. Toen ik gisteren op het vliegveld van Sentani stond, belde ik nog even met een mensenrechtenactivist die ik daar had gesproken. ,,Ik zei het toch?”, zei hij. ,,Nu heb je zelf kunnen ondervinden hoe het apparaat ons hier intimideert.”
Abonneer je 
donderdag 26 maart 2009, 9:42 uur
Ik ben benieuwd hoe de nederlandse regering hier op gaat reageren. Het is al jaren bekent dat Indonesie de mensen in zowel Papoea als in de Molukken bedreigt en itimiteert.
Nederland heeft te lang haar ogen gesloten voor de rechtmatige vrijheid voor het volk van Papoea en de Molukken (ronde tafel conferentie). Gelukkig heeft Oost-Timor hulp gehad van haar oude kolonisator Portugal en is nu onafhankelijk.
donderdag 26 maart 2009, 15:15 uur
Nu hebben een aantal NLse jouralisten zelf ondervonden hoe “DEMOCRATISCH” Indonesië echt is!
Waarschijnlijk zal de Laffe NLse Regering acteren alsof er niets gebeurd is.
Wij de onderdrukten weten wel beter, God vergeef hen die toekijken!!
donderdag 26 maart 2009, 16:16 uur
“The Herald Tribune” tekende op:
“Indonesia is a very different place now since we have become a democratic country,” said Rizal Mallarangeng, a spokesman for the minister of people’s welfare, Aburizal Bakrie, who was Mr. Jouwe’s host in Jakarta.”We said to Jouwe: No longer will you be put in jail simply because you have a different opinion,”
http://www.iht.com/articles/2009/03/25/asia/papua.php
Des te merkwaardiger is het, als er voor het ontbreken van een vermeend juist papiertje arrestatie/ondervraging en soms gevangenisstraf of uitzetting kan volgen.
Journalisten behoren in een democratie zonder beperkingen hun werk te kunnen doen.
En geen gevangenisstraf voor een afwijkende opinie….?
Vertel dat Filep Karma, Yusak Pakage, Buchtar Tabuni en al die andere gevangenen met “afwijkende mening” maar eens. Hoezo ” Indonesia is a very different place now”?
En de Nederlandse regering doet vooralsnog niets.
Evengoed een fantastisch land dat Papua!!!
vrijdag 27 maart 2009, 10:21 uur
Inderdaad! “Evengoed een fantastisch land dat Papua!!!”
Echter wel met een ander devies of een ‘afwijkende opinie’, vanuit de Nederlandse regering en/of de Nederlandse (christelijke) bevolking, dan in de vijftiger en zestiger jaren van de vorige eeuw. Het regeringsdevies bleef tot het begin van de zestiger jaren: een beschavingsopdracht. Of wel het koloniseren van Nieuw-Guinea door middel van christelijke beschavingspolitiek en het inschakelen van de Indo-Europesche gemeenschap.
Nederlandse politici representeerden Indische Nederlanders als ‘overzeese loyalisten’ kunnen we uit de Handelingen van de Tweede Kamer uit die dagen vernemen. Deze zeer gevarieerde groep Nederlanders, ongeveer 40.000 in Nieuw-Guinea, ook wel bekend als ‘vraagstuk’ zou (kunnen) worden ingezet voor gebiedsbehoud! Op het laatste moment zou, volgens Jansen van Galen (2003) door een diplomatieke interventie van toenmalig president JF Kennedy, een oorlog voorkomen zijn tussen Indonesië en Nederland
vrijdag 27 maart 2009, 13:51 uur
Ook merkwaardig. “Wij (gereformeerden) doen wat onze hand vindt om te doen.” (1975)
De bevolking van Papua is verdeeld in ongeveer 300 stammen. En voorzag en/of voorziet zich over het algemeen in eigen levensbehoeften en hing of hangt al duizenden jaren natuurgodsdiensten aan. We zien dat elke stam zijn eigen taal heeft met vaak voorkomend, een onderverdeling in dialecten. Waarvan er sommige door minder dan tweehonderd mensen worden gesproken. Het devies van de gereformeerden, transformeerde zich in Papua vanaf de zeventiger jaren, in een ‘afwijkende opinie’ door De Jager aangetipt: “Om der wille van onze Schriftuurlijke beginselen menen we ons werk (Zending Gereformeerde Gemeenten op Irian Jaya. 1975) niet te mogen doen opgaan in dat van andere kerkgenootschappen.” Inderdaad: ‘Voor de Papoea’s zelf is het allemaal niets nieuws, dit soort intimidaties.’
Al duizenden jaren spelen de vooroudergeesten een belangrijke rol, omdat wordt geloofd dat ze het welzijn van de gemeenschap kunnen bevorderen door hun invloed op de vruchtbaarheid van de gewassen. We zien weinig verwijzingen naar een ‘afwijkende opinie’ zoals een enkel Opperwezen of een hoogste God van bijvoorbeeld de gereformeerden of de moslims. De voorouders maken ook heden ten dage, – getoond door Nicolaas Jouwe ‘hij riep zijn voorvaderen aan in de taal van zijn vader en in die van zijn moeder’- deel uit van de totale maatschappij die ook de zichtbare samenleving van elitaire kerkgenootschappen omvatten. Juist de laatstgenoemden zijn mede verantwoordelijk voor het verstoren van de ‘logica van het eiland.” De stammen zijn kwetsbaar gemaakt voor krachten van buitenaf!
En inderdaad ‘kolonialisme’ is nu eenmaal niet louter voorbehouden aan de westerse mogelijkheden. En over het zogenaamde recht om aanwezig te zijn in Indië/Indonesie (en Papua) is al veel en verschillend geschreven.
vrijdag 27 maart 2009, 16:23 uur
Geachte heer Roos,
Ik heb het vermoeden, dat u al lang niet meer in Papua geweest bent. Het valt mij op, dat in uw reacties het verleden een grote rol speelt. Dit is echter onomkeerbaar en maakt thans onderdeel uit van de geschiedenis. Hoewel ook ik een onderdeel ben van de geschiedenis van voormalig Nederlands Nieuw-Guinea laat ik het verleden rusten en houdt mij liever bezig met de mogelijkheden (en onmogelijkheden) van het huidige Papua en West Papua.
Ik nodig u van harte uit, ook ook mee te denken over een visie die het belang van de Papua’s kan dienen en uw reacties daarop te baseren. Misschien kunnen wij van u dan nog iets leren.
Zie hiervoor ook de uitnodiging aan u van de heer W.Manuhutu bij het artikel “De koning van Papoea is terug”
vrijdag 27 maart 2009, 17:53 uur
Geachte heer de Jager.
“De zendende kerken hebben fouten gemaakt”, zei onderzoeker drs. G. R. de Graaf in Kampen. Hij was een van de sprekers op een congres over vijftig jaar gereformeerde zending op Papoea einde 2007.
Ik blijf het idee houden dat u selectief met actuele informatie omgaat.
De Graaf:. “Een nieuwe generatie zendelingen bleek niet genoeg voorbereid op en opgeleid voor de situatie van de inheemse kerken (op Papua MECR), die worstelden met de eigen identiteit.” De visie van Prof. dr. Nelly van Doorn-Harder (en van mij) op missie en zending is door haar jarenlange verblijf en jarenlange veldervaring in Indonesië veranderd. Het is volgens haar neo-koloniaal om te pretenderen de zaken elders wel even recht te kunnen zetten. Zending betekent nú: de helpende hand bieden waar om gevraagd wordt.
Het blijft neo-koloniaal gedrag om te pretenderen de zaken elders wel even recht te kunnen zetten.
We lijken het eens te zijn. De Papua’s zaten vanaf 1855 (bij de komst van de eerste zendelingen: een visie die het belang van de Papua’s kan dienen) al in het “verdomhoekje” en daar zijn ze nog steeds niet uit. Logisch, dat Papua’s teruggrijpen op “vertrouwde waarden” i.c. hun natuurgodsdiensten.
Ik mag zien dat u van “alle markten thuis” bent. En ik mag zien dat u wel voldoende (of is het anders?) geschoold en/of geïnformeerd bent in tegenstelling met de door u genoemden: de inheemsen. Hoewel?
De regio’s met een zogenaamde christelijke meerderheid proberen onafhankelijk te worden, verwacht rector Mangentang. Hij noemde twee jaar terug in het Nederlands Dagblad: Papua Nieuw-Guinea, Noord-Sulawesi, Noord-Sumatra, West-Timor en West-Kalimantan. Er zijn in Jakarta en op twintig nevenvestigingen in totaal vierduizend ‘studentactivisten.’ “En in Indonesië zijn we gewend snel in actie te komen” blijft de boodschap van de rector.
vrijdag 27 maart 2009, 19:21 uur
Hier hebben, althans volgen u, “de gereformeerden” het weer gedaan.
Bedoelt u de Gereformeerde Kerken in Nederland (nu PKN), de Gerefomeerde Kerk vrijgemaakt,de Christelijk Gereformeerden, de Gereformeerde Gemeenten of de Gereformeerde Bond in de Hervormde Kerk? Ach, laat u maar zitten; het is eigenlijk niet interessant.
Religie komt in het stuk van de NRC-correspondente niet voor.
De situatie van het huidige Papua is zonder uw inbreng in de discussie al problematisch genoeg en nieuwe visies om dit te verbeteren zou ik graag willen horen. Daar kan ik, dat hoop ik tenminste, nog wat van leren.
dinsdag 31 maart 2009, 14:07 uur
Papoea’s zijn mensen zoals wij, en hebben rechten die aan alle mensen toekomen zoals geformuleerd in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Deze rechten gaan boven het recht van Indonesië op territoriale integriteit. Dat laatste is de mantra die de Indonesische regering vraagt van elk land dat haar kritiseert voor ernstige schendingen van de rechten van de mens. Er zijn veel landen met bewegingen voor afscheiding, zoals bijvoorbeeld ons buurland België. Wanneer deze bewegingen vreedzaam opereren dan hebben ze het recht voor hun zaak op te komen.
In West Papoea echter wordt de minste expressie van een eigen identiteit, zoals het hijsen van een eigen vlag, bestraft als hoogverraad (makar) of zelfs met buitengerechtelijke executie. Dat journalisten en vertegenwoordigers van mensenrechtenorganisaties buiten de deur worden gehouden, is onaanvaardbaar vanuit het standpunt van een internationale rechtsorde.
Voor dit standpunt is het volkomen irrelevant uit hoeveel stammen de Papoea’s bestaan, hoeveel talen ze spreken, welke kleding ze wensen te dragen en wat de houding is of was van welke buitenlandse zending.