Op de hoek van de straat staat een  jongetje van een jaar of acht beteuterd te kijken.
„Mevrouw heeft u soms een bruine labrador gezien, mijn hond is weggelopen?” Lees verder »

Het is al avond als ik na een drukke dag op het werk naar huis ga.

Als oncoloog heb ik op de polikliniek veel patiënten gezien en goed maar helaas soms ook slecht nieuws moeten brengen. Lees verder »

Op de Overtoom in Amsterdam wacht ik met mijn fiets voor het stoplicht. Een man komt naast me staan en kijkt me te lang aan. Ik ben niet lelijk, maar zó knap nou ook weer niet dus ik kijk hem vragend aan. „Dame”, zegt hij, „u zou een stuk knapper zijn als u die pukkel naast uw neus zou laten weghalen.” Lees verder »

Mijn moeder en mijn schoonmoeder gaan een dagje met zijn  tweeën op stap. Ze besluiten voor  de verandering de trein eens te nemen.

Lees verder »

Vrijdagavond, busstation Bussum, 23.30. Ik zit voorin de bus en observeer het instappen van de reizigers die aansnellen uit het naastgelegen station Naarden-Bussum. Iedereen legt een uitgevouwen strippenkaart neer voor de buschauffeur, die zeer geboeid de krant leest. De mensen noemen de plaats van bestemming: Huizen, Paulus Potterlaan, Flevolaan enzovoort. Lees verder »

Meer dan feiten zijn het uiteindelijk mensen die je bijblijven en dingen die ze hebben gezegd. Lees verder »

’s Avonds om elf uur loop ik nog een laatste rondje met de hond. In het gras van de middenberm vind ik een mobiele telefoon. Lees verder »

Als student psychologie begin ik aan mijn stage op de hersenbank in Amsterdam. Lees verder »

Vanaf heden worden ingezonden reacties eerst beoordeeld door de webredactie van nrc.nl  alvorens ze worden gepubliceerd. Aanleiding vormen onder meer de maatregelen die de webredactie de afgelopen dagen heeft moeten nemen tegen enkele reageerders op dit forum. Lees verder »

Op mijn lijstje voor de herfstvakantie staan: Contrapunt van Anna Enquist, Vochtige streken van Charlotte Roche en Godverdomse dagen op een godverdomse bol van Dimitri Verhulst. Lees verder »