Langzaam, tergend langzaam, legt Nikolaus Geyrhalter in zijn nieuwe film 7915 km dezelfde route af, waarlangs eerder de auto’s en motoren van de Parijs-Dakar rally zijn geraasd. Dat trage tempo is bijna een provocatie aan het adres van de snelle, oppervlakkige racewereld, die in Afrika weliswaar geld uitgeeft, maar ook verwoeste wegen achterlaat, zoals een man in de documentaire klaagt.

Wie langzaam reist, ziet meer. Geyrhalter (Wenen, 1972) heeft een echt filmoog: met uitgebalanceerde composities, het mooiste licht en veel kleuren in ieder shot. Lees verder »

Ik maak ruim baan voor collega De Bruijn, na deze hommage aan mijn favoriete  documentairemaker: Cliff Stern. Hij wordt gespeeld door Woody Allen in zijn briljante film Crimes and Misdemeanours (1989). Een stoffige man die eindeloos werkt aan zijn goudeerlijke documentaire over de filosoof dr. Louis Levy. ‘No limos, no bimbos, no awards. This guy is just a thinker.’

Lees verder »

Zie je de gasten van het IDFA zo langskomen, dan dringt dat vermoeden zich op: documentaires zijn links.  Nogal wat hennameisjes, antiglobalisten, ’68′ers met baarden en grove truien, IKV-types. Collega Peter de Bruijn daagde ik uit tussen de 309 documentaires er één te vinden met een rechtse teneur. Het is hem gelukt, heb ik begrepen: daarover later meer wellicht. Lees verder »

Regisseur Peter Greenaway is een puzzelaar, altijd geweest. Iemand die zijn publiek intellectuele raadsel voorzet: kijk maar of je het kan volgen. Is hij serieus, is het ironie, is het een kolossale grap? Doet het ertoe?

Rembrandt’s J’Accuse is zo’n diabolische puzzel van Greenaway, en kennelijk ook een persoonlijke obsessie sinds zijn project Nightwatching in Rembrandtjaar 2006. Op uitnodiging van het Holland Festival bekeek Greenaway de Nachtwacht uiterst nauwkeurig, las zich in en en kwam met een fantastische true crime thriller. Greenaway kan er kennelijk geen genoeg van krijgen; op het IDFA is nu een documentaire over hetzelfde onderwerp te zien: Rembrandt, J’Accuse. Lees verder »