Helemaal gek maken
Van de partijen die de gemeenteraadsverkiezingen hebben gewonnen, heeft de PVV het op de overtuigendste manier gedaan. Maar laten we daarvan nog niet te diep onder de indruk zijn. Want al krijgt Geert Wilders op 9 juni eenderde van de stemmen, of nog meer, minister-president zal hij niet zo gauw worden. Frits Bolkestein wordt weer geciteerd. Toen Pim Fortuyn zijn duizelingwekkende furore maakte, zei hij dat Nederland met die man als premier ‘internationaal een pleefiguur zou slaan’. Hij had gelijk, maar dat is nooit bewezen. Fortuyn heeft het zelf trouwens niet gewild.
Tijdens zijn opkomst heeft hij wel verzekerd dat hij de volgende regeringsleider zou worden. Hij zei wat hij dacht en hij deed wat hij zei. Maar kort voor hij werd vermoord, heeft hij een paar goede vrienden, Albert de Booy en Harry Mens, toevertrouwd dat hij het volk had wakker gemaakt en daarmee zijn plicht had gedaan. Een bekentenis die jammer genoeg vrijwel is vergeten. De LPF is daarna binnen een jaar in ruzies ten onder gegaan.
Bolkestein zou opnieuw gelijk krijgen. De internationale gemeenschap zou raar opkijken als aan de conferentietafel onze geblondeerde held verscheen en een gezelschap regeringsleiders verraste met zijn taalkundige vondsten, uitspraken van één tot vijf woorden, als de Nederlandse bijdrage tot de oplossing van de wereldproblemen. Om zo’n surrealistische vertoning mogelijk te maken, zou er een coalitie moeten worden gevormd die zich bij dit premierschap zou neerleggen. Dat lijkt mij onwaarschijnlijk. Maar dit alles zegt nog niets over de politieke toekomst van Wilders in nationaal verband.
Zoals Fortuyn (en mevrouw Verdonk voor ze haar eigen ruiten ingooide) heeft Wilders voorlopig alles mee. De gevestigde orde van CDA, PvdA en VVD brokkelt verder af. De leider van vier kabinetten, begonnen als de profeet van normen en waarden, heeft, behalve bij zijn toegewijde schare, het vertrouwen verloren. Hetzelfde geldt, misschien in mindere mate, voor Wouter Bos. Welke weg de liberalen onder de toenemende druk van de komende maanden zullen gaan weten we niet, maar Mark Rutte is in ieder geval geen geboren volksmenner. Door het (volgens mij onverdiende) fiasco van Agnes Kant is de SP voorlopig een aangeslagen eenheid. D66 en GroenLinks hebben er nu van geprofiteerd dat ze zich verre van het regerend bestel hebben gehouden.
Het front ligt open, de media staan klaar om iedere beweging tot op de millimeter te volgen, en het krijgsplan van de PVV is door de Haagse lijsttrekker Sietse Fritsma volmaakt, en zoals het in zijn partij hoort, uiterst beknopt onder woorden gebracht. „We zullen ze helemaal gek maken”, zei hij na de zege.
Bij de raadsverkiezingen is iets meer dan de helft van de kiezers verschenen. Dit kan betekenen dat de PVV nog een grote, sluimerende reserve heeft. Waardoor wordt die geactiveerd? De praktijk bewijst dat Wilders het talent heeft om de onvrede te mobiliseren. Dat doe je in deze tijd niet met ingewikkelde partijprogramma’s. Hij heeft het Nederlands verrijkt met het woord kopvoddentaks. Voor- en tegenstanders, iedereen weet dat hij de islam als een totalitaire ideologie beschouwt, dat hij de profeet Mohammed een barbaar en een pedofiel vindt. Je hoeft niemand uit te leggen wat hij met ‘tuig’ bedoelt. Als dat lastig wordt, moet het in de knieën worden geschoten. Hij wilde de troepen uit Uruzgan terugtrekken om in Gouda de orde te herstellen. Je kunt het demagogische onzin vinden, maar dat zal niet van invloed zijn op de verkiezingsuitslag. Wilders is op het ogenblik voor een groeiend deel van het volk de profeet.
Dat komt doordat hij en zijn geestverwanten op het ogenblik de enigen zijn die de enorme voorraad politieke energie van de rancune aanspreken. In 1937 heeft Menno ter Braak, onder de indruk van de successen die de NSB had gehaald, zijn essay Het nationaal-socialisme als rancuneleer geschreven. Let wel: ik heb in de verste verte niet de bedoeling om de PVV met de NSB te vergelijken. Het gaat om de rancune, „als een van de meest essentiële verschijnselen van onze cultuur”, zoals hij schrijft. De theorie van onze opvoeding belooft dat iedereen recht heeft op alle cultuur; de praktijk van het dagelijks leven bewijst dat dit recht maar voor relatief weinigen valt te verwezenlijken. Dat maakt degene die zich tekort gedaan voelt hels. „Hij wrokt omdat hij in de wrok althans de lust van de permanente ontevredenheid beleeft.” (Cursivering Ter Braak).
Wilders heeft het politieke kapitaal ontdekt dat in de lust van de wrok schuilt. Dat valt te lezen op veel blogs. De rubriek Nu.Jij van de internetkrant Nu.nl – een goed nieuwsmedium – heeft een overvloed aan verontwaardigde tot schuimbekkende reacties op praktisch alles wat daar gemeld wordt. Vaak is het gebrekkig Nederlands, vaak ook hebben de inzenders nauwelijks verstand van waar ze over schrijven, en altijd gebruiken ze een schuilnaam. Maar internet heeft het machtsgevoel van de ontevredenen vergroot. Nu kunnen ze de wereld in hun wrok laten delen. Deze bloggers zijn de permanent wrokkenden in digitale gedaante. Wilders is hun gedroomde kans.
Wint hij op 9 juni nog overtuigender dan bij de raadsverkiezingen en komt hij niet in de regering, dan zal de woede van zijn miskende aanhang op een onvoorspelbare manier gevaarlijker worden. Aan de andere mogelijkheid, dat een idioot naar een wapen zou grijpen, durf je niet te denken. Beveilig hem nog beter – voor de veiligheid van iedereen.
woensdag 10 maart 2010, 16:34 uur
Het lijkt er op dat een meerderheid achter Wilders staat,een vrij grote zelfs.Dat moet reden zijn voor de anti-Wilders groep eens goed na te denken.Zoveel mensen kunnen geen ongelijk hebben;we zijn hier niet in Italië maar in het nuchtere Nederland!
woensdag 10 maart 2010, 17:20 uur
Lang leve het behoorlijk bestuur. Misschien heeft Ontwikkelingssamenwerking nog wat geld vrij? En kan dit in Nederland aan dit niet te onderschatten onderwerp worden besteed. “Waar, denk je, komt de achterdocht, dat diepe ongeloof in onze politiek toch vandaan?” (http://www.groene.nl/2010/6/het-nationale-erin-rommelen)
woensdag 10 maart 2010, 18:53 uur
kunnen onze meest wijze mensen uit de politieke partijen hun egoisme{zo dit bestaat},opzij zetten en b.v linkse partijen voor vier jaar samen voegen,en zo een enorme dam opwerpen .
we maken ons allemaal zorgen, HANDELEN is nu het enige wapen.kijk hoe in rotterdam,den haag de onrust wordt opgepookt,opnieuw tellen….
als dat in de komende vier jaar ons te wachten staat,de aanhang is onvoorspelbaar.we zijn niet bang, maar wel wakker.alleen praten, en negen juni elkaar geschokt omhelzen .en de tranen drogen van willem drees,is het te laat.
wouter,pechtold,halsema,gebruik je kracht,dan stem ik weer op jullie.else.
woensdag 10 maart 2010, 20:11 uur
Sterk stuk, meneer Hofland.
Ik wil nog graag een aanvulling geven op Fortuyn.
Die maakte zijn m.i. grootste (kardinaalste?) fout, door Wouke van Scherrenberg (het Grote Blonde Beest) in de hoek te zetten met: ‘Ach mevrouw, ga toch koken.’
Daarmee gaf hij aan dat hij iets belangrijks niet door had.
Van Scherrenberg werkte voor ons, wie die ons ook zijn, om het publiek te informeren. Fortuyn had de gelegenheid om daar gebruik van te maken, maar daarin faalde hij, waarmee hij liet blijken – definitief – ongeschikt en gevaarlijk te zijn.
Erger dan een een fout, een vergissing (of andersom, dat weer ik nooit.)
Wilders heeft al veel fouten gemaakt, maar kennelijk nog niet de ultieme.
woensdag 10 maart 2010, 20:43 uur
Prima artikel, maar toch één kantekening. Hofland verwart bloggers met reageerders (of in internetjargon ‘reaguurders’.) Dat is zoiets als journalisten of columnisten verwarren met schrijvers van ingezonden boze brieven.
Ik ben niet permanent wrokkend, ik ervaar geen enkele macht, spreek en schrijf fatsoenlijk Nederlands en heb meestal wel verstand van de zaken waar ik over ‘blog’.
woensdag 10 maart 2010, 23:34 uur
Een ieder met kennis van de politieke geschiedenis ziet dat we na het fascisme en communisme met de islam een nieuwe politieke ideologie binnen onze gemeenschap hebben die de democratische rechtsstaat wil vervangen voor de islamitische heilstaat.
De islamisten van Tariq Ramadan maken er geen geheim van wat hen op lange termijn voor ogen staat en zij zijn op vele fronten door onvoorstelbare politieke naïviteit of lafheid van Europese politici al zeer succesvol. De islamisten kunnen voor hun streven rekenen op veel sympathie of steun uit de grote groep van zogenaamd ‘gematigden’ en krijgen tevens ondersteuning van organisaties uit links extremistische hoek die hun haat tegen de westerse democratische rechtsstaat en vooral tegen Israel, Amerika en het kapitalisme delen.
De aandacht van een deel van de politici en ‘elite’ gaat nu vooral naar de bestrijding van Wilders en naar het urgente probleem van de straatterreur door criminelen, maar zijn blind of bagatelliseren het grotere politieke gevaar van de islamisten.
In het boek ‘Islamisten en naivisten’ van Karen Jespersen en Ralf Pittelkow, sociaal democraten van onverdachte huize, wordt de cartooncrisis in Denemarken en de veroveringstactiek en het landverraad van de islam tot in detail beschreven.
Velen hebben hun kennisachterstand over de islam ingehaald en bij een overgrote meerderheid van de bevolking is de weerzin tegen de islam en de islamitische cultuur toegenomen. Na grondige bestudering van alle aspecten komen velen tot de conclusie dat de invloed van de islam op elk terrein op democratische wijze moet worden teruggedrongen tot de positie van andere religieuze stromingen. De politieke partijen die zich op de bestrijding van Wilders concentreren beseffen niet dat binnen alle geledingen van de maatschappij velen de visie van Wilders op de islam delen, maar uiteenlopende bezwaren hebben tegen de persoon Wilders of zijn wijze van politiek bedrijven. Buiten Wilders is het burgerinitiatief “de Reconquista” echter uiterst actief om het islamitisch activisme dat strijdig is met de beginselen van de democratische rechtsstaat en dat doelen nastreeft die strijdig zijn met de Universele Rechten van de Mens in kaart te brengen en te bestrijden. De handleiding geeft advies om op grote schaal naivisten te voorzien van informatie. Bovendien brengt de handleiding de verschillende collaborateurs en fellow travellers en islamisten in kaart.
Hoe je verder over Wilders denkt, maar hem komt de eer toe dat hij als parlementariër als eerste het religieus gemotiveerd geweld op de politieke agenda zette en maatregelen daartegen bepleitte. Hij is, ondanks een ongekende aanhoudende stortvloed van aanvallen, beschimpingen en doodsbedreigingen, jarenlang als eenling in het parlement blijven zitten en deed daar zijn parlementair werk.
Nooit heeft hij opgeroepen tot massademonstraties en buitenparlementaire acties, nooit heeft hij massa’s toegesproken, nooit heeft hij met zijn organisatie gemarcheerd, want die heeft hij niet. Hij zat jaren onder strenge beveiliging in zijn eentje in het parlement, de plek bij uitstek voor de politieke strijd. Door zijn aanwezigheid in het parlement is helaas de ontluisterende kwaliteit van een groot deel van de politici, de culturele en politieke ‘elite’ uit alle geledingen in de maatschappij voor velen overduidelijk en pijnlijk zichtbaar geworden. Talloze grote namen, die tot voorbeeld zouden moeten strekken voor een stabiliserende democratische kleilaag in de maatschappij, zijn helaas tot het bot ontluisterd. Ook de Heer Hofland vond tijdens een uitzending van Pauw en Witteman dat Wilders zijn doodsbedreigingen volstrekt aan zichzelf te danken had.
Sommige politici binnen andere partijen beginnen eindelijk wakker te worden en hopelijk ontwikkelen zij wat morele moed en laten zij de problematiek rond de islam niet meer exclusief bij Wilders. Zolang zij nog niet duidelijk zichtbaar worden blijft Wilders echter de enige politicus die de gewelddadige kant van de islam ter sprake brengt. Om zijn politiek belang te illustreren: als de getuigen-deskundigen in de rechtszaak Wilders de kans krijgen tot tekstvergelijking van Mein Kampf en de Koran zal zonder twijfel worden aangetoond dat het strijdboek Mein Kampf op veel punten van discriminatie, haatzaaien en oproepen tot geweld overeen komt met de Koran. Wilders zal op dit punt zonder twijfel worden vrijgesproken. Door vrijspraak op dit punt zal impliciet gerechtelijk worden vastgesteld dat zowel Mein Kampf als de essentie van de Koran uit dezelfde geestesgesteldheid zijn voortgekomen. Dit heeft als gevolg dat de Koran moet worden beschouwd als een strijdboek van een gewelddadige politieke ideologie, vermomd als religie. De vrijspraak op dit punt zal wereldnieuws zijn en voor velen na jarenlange wetenschappelijke discussies verhelderend zijn in de meningsvorming over de Islam.
donderdag 11 maart 2010, 0:26 uur
Over schuimbekken gesproken. De artikelen van Frans Verhagen op de website de Joop bestaan voor een groot deel uit regelrecht gescheld. De artikelen van Thomas van der Dunk in de Volkskrant staan bol van het gescheld. De reacties op goed gefundeerde bijdragen aan de discussie op de Joop worden door links georiënteerde beantwoord met het bekende etiketten plakken, fascistisch, xenofoob, islamofoob, zieke geest. Ook op Nu.nl zie ik vooral links schuimbekken. Als de Heer Hofland in een uitzending van Pauw en Witteman stelt dat Wilders door het uiten van zijn politieke mening in het parlement de doodsbedreigingen aan zichzelf te wijten heeft declasseert en ontluistert hij zichzelf als democraat volledig. Al de prachtige artikelen uit het verleden over de democratie ten spijt.
donderdag 11 maart 2010, 8:44 uur
“The times they are a-changing.” Onderhuids speelt er natuurlijk meer. ‘De democratie’ mag zich verheugen over het feit dat waar de PVV heeft meegedaan, meer kiezers naar de stembus zijn gegaan. Gevestigde partijen hadden natuurlijk gehoopt dat dit meer stemmen voor hen had opgeleverd. Niet zo. Klaarblijkelijk vinden veel kiezers dat deze onvoldoende naar hen hebben geluisterd, anders gezegd: de oude partijdemocratie heeft afgedaan. Merk je ook aan het succes van de ‘Leefbaar-partijen’. Ben benieuwd naar de aanstaande Tweede Kamerverkiezingen. Kan het zijn dat we aan de vooravond staan van de mobilisatie van kiesgerechtigden, die normaliter niet de gang naar de stembus ondernemen, en een soort directe democratie waarvan D’66 altijd voorstander is geweest maar niet had gedacht dat het deze vormen zou aannemen?
donderdag 11 maart 2010, 11:39 uur
Meneer Hofland , fijn voor u en voor bv. mevrouw Etty dat u geld verdient met columns schrijven. Immers, een beroep als boer zou u niet aankunnen : 4 jaar vooruit denken en plannen op basis van 4 jaar geschiedenis. Of bv. (mede)ontwerper van een vliegtuig , u zou vergeten dat er luchtdruk in de cabine moet worden gegenereerd. Uw column mist namelijk een uitvoerige beschouwing van oorzaak en gevolg, uw achtergrond is niet wiskunde scheikunde en natuurkunde blijkbaar. Kunt u het helpen dat u PUNTDENKT ? Nee , mi.
Ik raad u aan: ga eens voor een telraam zitten , balletjes worden miljoenen €’s en probeer te achterhalen wat het importeren van een miljoen buitenlanders aan de Nederlanders heeft gekost , van uitkeringen t.e.m. woongenot.
donderdag 11 maart 2010, 11:47 uur
eens met reactie else meeter. de vier progressieve
partijen moeten voor de verkiezingen aangeven dat ze alleen met zijn vieren willen regeren. en na de verkiezingen gaan fuseren. dan volgen de conservatieve partijen vanzelf en is het begin gemaakt met een twee-partijenstelsel.
al eerder heb ik op wat uitgebreidere schaal
gereageerd op artikel van alsbeth etty in nrc.
zie nummer 29 van de reacties op nrc.nl/etty.
bij deze een verzoek aan de heer hofland om in zijn kolommen op te roepen tot een comite van aanbeveling voor een progressieve samenwerking. en te beginnen bij eigen netwerk: van dam, van mierlo, mulisch, henneman etc. veel succes!
donderdag 11 maart 2010, 13:04 uur
“Het recht op alle cultuur” en daarvan te zijn uitgesloten, dat maakt mensen hels. Dat ben ik hartstochtelijk met u eens, heer Hofland. En wat meer is, ik ben het met de mensen die dat aangaat ook hartstochtelijk eens. Want hoe simpel is het niet – vermits de Nederlandse neuzen maar dezelfde kant op staan – om daar gevolg aan te geven, door in het basisonderwijs de kernverhalen te vertellen die de cultuur gevormd hebben. Maar nee, een elitaire ideologie van zelfontplooiing, alleen in één pakket verkrijgbaar met cultuurrelativisme, gaat dwars liggen en onthoudt het morrende, steeds luider wordende gepeupel zijn gymnasiale voorrecht om de rijke vruchten van ons culturele erfgoed te mogen smaken. Een smakeloze ideologie die veel weg heeft van een puriteinse levensovertuiging. De opstand der horden wordt onvermijdelijk als de opstand der elite tegen dit soort ideologieën er niet een stokje voor steekt. Met humor en verbale inventiviteit, maar ook met politieke wilskracht, zoiets. Is dat niet echt iets voor u? (In de plaats van uw project op het museumplein bijvoorbeeld?)
donderdag 11 maart 2010, 13:29 uur
Geachte heer Hofland,
In uw column Helemaal gek maken van 10 maart spreekt u over de wrok die op vele blogs te lezen valt. Omdat ik onder een schuilnaam regelmatig op dit soort blogs reageer voel ik me aangesproken door uw observaties. Liever gezegd, heb ik het idee dat u graag dezelfde halve waarheid over bloggers belicht. Dat plezier wil ik u uiteraard niet ontnemen. Maar er is meer.
Laat ik vooropstellen dat ik u waardeer als analyticus en taalkunstenaar. Ik ben opgegroeid met NRC Handelsblad, of de voorloper daarvan. Het is mijn observatie dat de NRC in de verslaggeving van de binnenlandse politiek van liberaal en open is geworden tot een verlengstuk van de macht. Dat bevalt me slecht en zie ik niet als functie van de journalistiek. Maar het culturele supplement, de boekenbijlage en de economische verslaggeving weerhouden me ervan op te zeggen. Hoewel de culturele pagina’s lang geleden experimenteler van aard waren. Zo zegt mijn geheugen. Nu bovenmatig gericht op de markt en agenda’s.
Overigens zie ik u en iemand als dhr. Heldring als de laatste vertegenwoordigers van de liberale school. Hoewel Heldring zichzelf als conservatief beschouwt. Een conservatief met een open geest is me liever dan een progressief met een gesloten wereldbeeld. Dat laatste bespeur ik teveel bij de huidige generatie redacteuren.
Tekenend voor de vermeende teloorgang van de verslaggeving van de binnenlandse politiek was in mijn ogen de berichtgeving over de onregelmatigheden rond de Rotterdamse stembus. De Braakiaanse wrok die u bloggers toedicht werd door Kamagurka in uw eigen krant verwoord. Maar dan vanuit de zittende macht verwoord. Het is alsof de redacteuren binnenland onvoldoende beseffen dat de anti-democratie die ze de PVV en LR toedichtten stilzwijgend door de PvdA werd gekopieerd. Of niet durfden zeggen.
Om het hoogdravend te zeggen, niet minder dan onze democratie en de geloofwaardigheid van de politiek stonden in Rotterdam op het spel. Sommige opiniemakers kwalificeerden het zelfs als schandalig. Maar de NRC-redacteuren -notabene in Rotterdam gevestigd- zaten te slapen. Zo brengen zij ook de geloofwaardigheid van NRC Handelsblad in gevaar. Dat doet me pijn als trouwe lezer. Om wrokkig van te worden.
Overigens ben ik het met u eens dat sommige bloggers er een potje van maken. Voor sommigen is de nuance onverteerbaar. Maar bloggers bestaan in alle maten en soorten. Het blogwezen en de burgerjournalistiek verdienen onderscheid. Het waren in de Rotterdamse kwestie burgerjournalisten als Carel Brendel, Joost Niemoller, Joshua Livestro en vele anonieme bloggers die afgelopen week de nuance zochten. En vonden. Zoals ze dat vaker doen als de gevestigde media een onderwerp laten liggen. Want dat is de andere halve waarheid. Het tekort van de gevestigde media.
In de gevestigde politieke partijen en het politieke systeem dat hervormingen blokkeert zie ik steeds minder perspectief. Hoewel ik de politiek wel als middel blijf zien om maatschappelijke processen te reguleren. Maar dan in een vorm die dichter bij de burgers staat. De paradox is dat er in Nederland nog nooit zoveel hoogopgeleide, goed geïnformeerde en betrokken burgers waren, maar ze buiten de deur worden gehouden. Rapporten die dat van jaar tot jaar signaleren verdwijnen in een la. Alles loopt via de trechter van de 2,5% burgers die zich in een politieke partij wensen te verenigen. Dat vind ik ongelukkig en een democratisch tekort. Zeg, een systeemfout. Ik lees er in de NRC nauwelijks wat over. Wel op de vele blogs.
Met vriendelijke groet, het gaat u goed,
Gerard de Ridder
donderdag 11 maart 2010, 16:29 uur
Eens met uw analyse.
Hoewel, achter de schermen van pvv look-a-likes, wordt opvallend veel nuchterheid waargenomen: politieke bedrijvigheid, als middel van bestaan.
Op ledinggevend niveau, maar ook het leger adviseurs in de schaduw: overwegend senioren, waaronder (oud) ambtenaren en hoogleraren, mogelijk ook het kaliber Bonhoff van LPF.
donderdag 11 maart 2010, 21:57 uur
Goed stuk. Leuk dat ik de naam van Menno ter Braak weer eens langs zie komen.
Wat betreft nujij.nl, tsja, ik noem het vrijheid van reactieuiting
donderdag 11 maart 2010, 22:27 uur
@1 W. Groeneveld: is dit ironisch of cynisch bedoeld?
Het is namelijk precies wat Hitler zei: “So viele Deutschen etcetc”.
In beide gevallen is het niet leuk, en als u werkelijk meent dat de macht van het getal enige andere kwaliteit bezit dan juist dat; bulk, dan bent u vreemd bezig. Een foute gedachte is een foute gedachte, door hoeveel schreeuwers die ook herhaald wordt.
vrijdag 12 maart 2010, 12:01 uur
Slijpen. Wetten. Snijden. Probleem opgelost. Dat mankeert aan de laatste zin. Het messcherpe in de letterlijkste zin. Heb ik het uitgesproken.
Menno ter Braak; Het nationaalsocialisme als rancuneleer. Staat op het internet. Wikipedia >>> Menno ter Braak # Het nationaalsocialisme als rancuneleer >>> link naar dbnl.
Softe polemiseerders maken stinkende wonden. Les 1 van WOII.
Foei Sjuul, je gaat buiten het boekje. Het is maar een suggestie.
zaterdag 13 maart 2010, 15:34 uur
Als vrijheid van godsdienst, als de toetssteen is van gelijke mensenrechten, tolerantie en vrijheid van meningsuiting, dan mag maatschappelijk gezien ook het omgekeerde gesteld worden:
Vrijheid van meningsuitng,tolerantie en gelijke mensenrechten als toetssteen van godsdiensten! Bijvoorbeeld de islam in Nederland.
Het is jammer dat Wilders wel sentimenten, misstanden en angst voor islamisering signaleert, maar inderdaad zoals Hofland stelt, niet verder komt dan zinnen van 5 woorden.
Generalisaties zoals: “multiculti knuffelaar” doelend op Job Cohen als beoogde nieuwe PvdA lijsttrekker en nog veel veel meer generaliserende beledigingen aan het adres van moslims helpen de discussie niet verder.
Wilders en niet zelden ook de tv journalisten, spreken graag in karikaturen als kracht- en effectmiddel voor smeuige beeldvorming en het trekken van veel publiek.
Nu zijn karikaturen en overdrijving een krachtig communicatiemiddel. Alleen zal een karikaturist nooit zeggen dat hij zaken objectief beschouwd, hij trekt ze juist met opzet proportioneel uit elkaar.
Twijfel, nuance, grijswaarden, realistische oplossingen, evenwicht en contextuele samenhang, zijn niet boeiend en kennelijk te saai om kijkers en luisteraars te binden.
Karikaturen en cartoons zijn erg zinvol en vermakelijk in de virtuele- en mediawereld , maar niet bedoelt als oplossingen voor de echte wereld.
Wouter Bos telt zijn knopen alsnog.
Sommige politiek leiders worden gemist aan het thuisfront..andere politiek leiders heb je liever zo min mogelijk thuis. Kennelijk.
Henk Hofland, bedankt maar weer voor de uitstekende collumn.
maandag 15 maart 2010, 13:38 uur
Ik geloof niet dat rancune de grote drijfveer is, je kunt stellen dat zo´n 15 á 25 % van de Nederlandse bevolking echt angsten heeft en sterke bezorgdheid heeft over de veiligheid op straat en boos is over de terreur die op diverse plaatsen plaatsvindt en hoe het nu verder moet met die buitenlanders waar ze last van hebben. Ze zien hoe de politiek jarenlang dit goed probeerde te praten uit goed sociaal medegevoel. Bagatelliseren (komt als ontkennen over), niet iedereen is zo (wat heb ik daar aan, hier zijn ze wel zo) en Wilders persoonlijk aanvallen (hij is de enige die ons begrijpt daar in Den Haag) werkt allemaal averechts en bevestigt de mening van de achterban van de PVV.
Ik ben geen Wilders man, deel de angsten geheel niet, maar als beschouwer van alles wat er politiek plaatsvindt, zie ik dat de aanvallen op de persoon van Wilders averechts werken en aan de problemen voorbij gaan die er werkelijk achter schuilen. Als de andere partijen nu eens een duidelijk zouden komen met:
1. Een erkenning van de problemen die Wilders zijn succes geven, zo van Wilders: je hebt eigenlijk gelijk, wij gaan dat oplossen maar anders dan jij het doet.
2.Komen met een duidelijk geformuleerd beleid, in concrete actiepunten vertaald, gericht op het aanpakken van de problemen
dan geloof ik dat veel Wilders stemmers best wel afstand willen nemen van Wilders omdat het extreme bij hen ook niet echt serieus overkomt. In hun hart weten ze dat dit ook niet kan kloppen en ze zouden zien dat hun problemen serieus genomen worden.
Zolang men Wilders probeert publiekelijk belachelijk te maken (wat hij inderdaad ook is) werkt dit alleen maar versterkend, zo van zie je wel, ze pakken onze man, de enige daar in Den Haag die onze problemen wil aanpakken. Dat versterkt alleen maar de wil om Wilders te steunen.
Verkopen van je beleid: Je ziet dat het afgelopen jaar, ook door de PvdA bestuurders, veel maatregelen genomen zijn die jaren geleden geheel ondenkbaar waren en die tegemoet komen aan wat de PVV bepleit. Toch komt dit publiekelijk niet goed over, ik zie dat het niet als één totaalbeleid verkocht wordt, door het piece-meal uitkomen in het nieuws hiervan, gaat het andere denken hierachter verloren.
Tenslotte, wat ik Wilders kwalijk neem, is dat hij de latente angsten aanwakkert, daar waar mensen eerst nog gematigd dachten, verleidt hij ze naar een meer extreem gedachtegoed.
Dus: pak zelf de problemen van de PVV-achterban aan, verkoop dit helder en duidelijk zonder zoals men daar zegt: “doctorandussen gelul”, op een ethische verantwoorde wijze, scherpe kanten uiteraard niet, maar wel resultaat gericht. Ik geloof dat dit de enige weg is voor anderen om achterban van de PVV af te snoepen.
dinsdag 16 maart 2010, 12:01 uur
Hoewel een deel van de Wildersstemmers afkomstig is uit de anti-Islam hoek is een ander deel waarschijnlijk afkomstig van anti-establishment sentiment. De aanhang van Wilders is met name sterk gestegen sinds de financiële crisis zich heeft voorgedaan. De extra werkloosheid en onzekerheid over de toekomst geven voeding aan een gevoelen van frustratie ten opzichte van de veroorzakers van de problemen en ook ten opzichte van een overheid die het heeft laten gebeuren.
Enkele dagen voor het verschijnen van de column zagen we dat in IJsland bij het terugbetalings referendum meer dan 90 % van de bevolking tegen stemde. Men wilde niet opdraaien voor het wanbeleid in de bankensector. Ook in Nederland wordt het door velen niet redelijk gevonden dat de rekening voor de financiële crisis bij de belastingbetaler wordt gelegd. Dat de overheid daartoe heeft moeten overgaan is misschien nog wel begrijpelijk , maar dat dat geen consequenties heeft gehad voor de veroorzakers van de crisis wordt niet door iedereen als even begrijpelijk gezien. De meeste burgers hebben andere ervaringen met de overheid als zij zich schuldig maken aan maatschappelijk onverantwoord handelen.
Het feit dat de nationale staat machteloos blijkt als de daders behoren tot de top van de financiële wereld kweekt ook gevoelens van wrok/onvrede/ rancune. Bij verkiezingen zal een deel hiervan zich naar het PVV wenden, niet eens zozeer vanwege het anti -Islam programma, maar vanwege de frustratie over de onmacht van de politiek om de financiële wereld op hun verantwoordelijkheid aan te spreken. De overheid had immers ook duidelijk moeten maken dat er voor bankiers behalve bonussen ook andere consequenties zijn verbonden aan maatschappelijk onverantwoord gedrag.
vrijdag 19 maart 2010, 22:17 uur
Als vrijheid van godsdienst, de toetssteen aangeeft van mensenrechten en vrijheid van meningsuiting, dan mag voor de maatschappelijk tolerantie ook het omgekeerde gesteld worden:
Vrijheid van meningsuitng en mensenrechten mogen de toetssteen van godsdiensten zijn! Bijvoorbeeld de islam in Nederland.
Het is jammer dat Wilders wel sentimenten, misstanden en angst voor islamisering signaleert, maar inderdaad zoals Hofland stelt, niet verder komt dan zinnen van 5 woorden.
Generalisaties zoals: “multiculti knuffelaar” doelend op Job Cohen als beoogde nieuwe PvdA lijsttrekker en nog veel veel meer generaliserende beledigingen aan het adres van moslims helpen de discussie niet verder.
Wilders en niet zelden ook de tv journalisten, spreken graag in karikaturen als kracht- en effectmiddel voor smeuige beeldvorming en het trekken van veel publiek.
Nu zijn karikaturen en overdrijving een krachtig communicatiemiddel. Alleen zal een karikaturist nooit zeggen dat hij zaken objectief beschouwd, hij trekt ze juist met opzet proportioneel uit elkaar.
Twijfel, nuance, grijswaarden, realistische oplossingen, evenwicht en contextuele samenhang, zijn niet boeiend en kennelijk te saai om kijkers en luisteraars te binden.
Karikaturen en cartoons zijn erg zinvol en vermakelijk in de virtuele- en mediawereld , maar niet bedoelt als oplossingen voor de echte wereld.
Wouter Bos telt zijn knopen alsnog.
Sommige politiek leiders worden gemist aan het thuisfront..andere politiek leiders heb je liever zo min mogelijk thuis. Kennelijk.
Henk Hofland, bedankt maar weer voor de uitstekende collumn.
Aan de readactie:
Correctie en aanvulling van mijn eerdere reactie 17,
tevens nu wel met juiste url/link, namelijk: http://politiekeprenten.blogspot.com ( die was verkeerd ingevuld )