Eerst zien, dan geloven
Zes jaar geleden hadden we in Nederland een bijzonder warme zomer. In mijn klimatologische naïviteit heb ik daarin toen een bewijs gezien dat de aarde aan het opwarmen was, en daarover op deze plaats een column geschreven. Al de volgende dag ontving ik de eerste schrobberingen van belangrijke deskundigen. Ze vroegen zich af waar ik me mee bemoeide. Opwarming, broeikaseffect, het was allemaal bijgeloof, bedacht en aangeblazen door quasi wetenschappelijke charlatans. Ze kwamen met doortimmerde contrabewijzen.
Ik ben geen klimatoloog, ik steek mijn licht op bij mensen die ik intuïtief betrouwbaar vind. Twee jaar eerder had George W. Bush, een paar maanden nadat hij was aangetreden als president, besloten het klimaatverdrag van Kyoto op te zeggen. Ook vandaar misschien dat ik meer vertrouwen had in de school van het broeikaseffect. En dan waren er ook toen al smeltende ijskappen, de verdwijnende gletsjers, de hoger wordende sneeuwgrens en de zich uitbreidende dorre gebieden. Voor een leek allemaal overtuigende bewijzen. Toch heb ik toen, na die krasse interventies, besloten het bij dat ene stukje te laten.
Een van de beste weekbladen van de westerse beschaving is The Economist. Je kunt het niet een parochieblad van de linkse kerk noemen, het neigt naar Brits conservatief. Toch heeft het op zijn website iedere week een column, Green.view genaamd, die over het milieu gaat. Deze week wordt daarin uitvoerig beschreven hoe je milieuvriendelijk kunt barbecuen. Een kleinigheid, bestemd voor de klimaatbewuste beter gesitueerden. De papieren editie bevat een huiveringwekkend verhaal over de nieuwe onderklasse van de migranten. In Noord-Kenia woont het zich snel uitbreidende Turkana-volk, in een gebied dat vroeger aan het begin van de klimaatcrisis eens in de acht jaar door een periode van droogte werd getroffen. Nu is dat eens in de drie jaar. Het gevolg is dat de Turkana permanent migreren, van het ene steeds minder bewoonbare gebied naar het volgende.
De Turkana zijn een voorbeeld. De Internationale Organisatie voor Migratie voorspelt dat er tegen 2050 zo’n 200 miljoen klimaatmigranten zullen zijn. Door het stijgen van de zeespiegel zouden de delta’s van de Ganges, de Brahmaputra, de Mekong en nog een paar rivieren kunnen overstromen, wat een 24 miljoen migranten tot gevolg zou hebben. Het smelten van de Himalayagletsjers zal resulteren in overstromingen en het stijgen van de voedselprijzen. In deze chaos zouden dan weer gemakkelijk regionale conflicten kunnen ontstaan. Het aantal bewoonbare gebieden zal verminderen, zegt James Lovelock, die in dit artikel een milieugoeroe wordt genoemd. Een gevolg daarvan zal zijn dat het aantal megasteden toeneemt. Nu zijn er steden met meer dan 10 miljoen inwoners. Houd er rekening mee dat we tegen het midden van deze eeuw steden met 100 miljoen of meer inwoners zullen hebben.
Tot zover een paar voorbeelden uit dit artikel in The Economist. De politieke vraag is of aan zulke waarschuwingen een voorspellende waarde wordt toegekend, en door wie. Eerst zien, dan geloven, denken de sceptici. Kort nadat Al Gore zijn film An Inconvenient Truth had gelanceerd, zag ik op een zondagochtend in New York een jongeman die op straat pamfletjes uitdeelde. ‘Al Gore is a Big Fat Liar’ stond erop en er werd uitgelegd waarom dat zo was. Afgelopen week heeft het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden met 217 tegen 205 stemmen een wet aanvaard die het mogelijk maakt de uitstoot van koolstofmonoxide te beperken. De meeste Republikeinen waren tegen, omdat aanvaarding van de wet gepaard zal gaan met een forse belastingverhoging. Bovendien zullen de energiekosten stijgen, waardoor de consumptieartikelen duurder worden. De Senaat moet zich nog uitspreken. Het berichtje van 25 regels stond in de International Herald Tribune op pagina vier. Michael Jackson was gestorven en daaraan werd anderhalve pagina gewijd.
Gelukkig staat in de Tribune van gisteren een column van Paul Krugman waarin hij de ontkenners van de klimaatverandering de oorlog verklaart. ‘Verraders van de planeet’ noemt hij het gezelschap. Hij citeert een afgevaardigde, Paul Broun uit Georgia. „Die de hele theorie van de opwarming is niets anders dan een vorm van bedrog, gelanceerd door de wetenschappelijke wereld”, zei Broun. De jongste resultaten van het klimatologisch onderzoek zijn opnieuw pessimistischer. De planeet verandert nog sneller, de poolkappen smelten, onderzoekers van het MIT houden er nu rekening mee dat tegen het einde van de eeuw de temperatuur niet met 4, maar met 9 graden Celsius zal zijn gestegen. Ontkenning van de resultaten van dit wetenschappelijk onderzoek is onverantwoordelijk, immoreel, schrijft Krugman.
Nederland neemt deel aan de bestrijding van het broeikaseffect, doet meer dan wat minimaal wordt geëist. Maar er is een groeiende weerstand tegen al die maatregelen die ‘alleen maar geld kosten zonder dat je er iets voor terugkrijgt’. Wat moeten we van onze broeikasontkenners in eigen land denken? In kringen van de PVV worden de voorspellingen als alarmistische flauwekul beschouwd. In de populistische consumptiecultuur hebben ze de wind mee, en ze krijgen steun van een zich wetenschappelijk noemende minderheid.
Aan deze minderheid zou je kunnen vragen wat ze denkt dat de meerderheid beweegt om de wereld zo te willen misleiden. En ten slotte, wat deze klimaatsceptici zullen doen als over een jaar mocht blijken dat de meerderheid toch gelijk heeft gehad.
Wilt u reageren? Dat kan op nrc.nl/hofland
woensdag 1 juli 2009, 15:56 uur
Een minderheid die zich niet laat overtuigen door `wat de meerderheid` vindt, maar door wetenschappelijke feiten, is toch een prachtig gegeven Meneer Hofland. En feit is dat klimaat verandering veel argumenten heeft VOOR EN TEGEN. Sceptici worden geschapen doordat politici en wetenschappers de TEGEN argumenten als onzin beschouwen en door politici die hard schreeuwen en bij de eerste kritische vraag antwoorden zoals u net al zei: hola, maar ik ben geen klimaatwetenschapper!
woensdag 1 juli 2009, 19:27 uur
Meneer Hofland,
U vraagt zich af wat de motivatie is van de meerderheid om de minderheid te willen misleiden? Dat is niet moeilijk, het gaat zoals altijd om geld. Als je een voorstel voor onderzoek indient, is een budget gegarandeerd als je de woorden ‘broeikas’, ‘klimaat’of ‘CO2′ in de titel gebruikt. Als je als aannemer of baggeraar geld wilt verdienen dan ga je gewoon de dijken verhogen omdat de zeespiegel stijgt. En voor politici is het klimaat de ultieme natte droom: red de wereld door de belastingen te verhogen!
woensdag 1 juli 2009, 20:01 uur
Business as usual, dat Turkana-gedrag. Heel vroeger zaten onze voorouders nog in de bomen, maar door klimaatverandering (ook toen al) kwamen ze daaruit en gingen zwerven. Het begin van de ‘menselijke’ diaspora.
woensdag 1 juli 2009, 20:26 uur
Het is niet zozeer de vraag wie je moet geloven, maar wel wat je moet geloven. En dan wordt het allemaal een stuk duidelijker. Terugkijkend in het verleden is een ding volstrekt duidelijk: het klimaatop aarde is meerdere malen dramatisch veranderd. De vondsten op de bodem van de noordzee en bij de zandwinning in Rosmalen onderstrepen dat eenduidig. Dat alles vondt bovedien plaats in de meest duurzame leefomgeving die er ooit was: de invloed van de mens was totaal afwezig. Kortom we moeten beginnen te accepteren dat het klimaat zal blijven veranderen, stoppen met het weggooien van honderden miljarden om dit te verhinderen en ons concentreren op de vraag hoe goed de luchtkwaliteit moet zijn om gezond een jaar of tachtig te worden. Dan zijn we er al bijna
woensdag 1 juli 2009, 20:59 uur
Geachte Heer Hofland,
Het lezen van uw column in NRC-Handelsblad van vandaag stemde mij bijzonder verdrietig. Hoe is het mogelijk dat u zich zo eenzijdig heeft laten voorlichten, terwijl er zoveel goede literatuur beschikbaar is. Het is bij veel journalisten mode om onheil te prediken en rampen te voorspellen, feitelijk op praktisch alle gebieden. Alarmisme is ‘in”. maar daar moeten we toch doorheen kunnen kijken.
Inderdaad, er zijn plekken op de aarde waar het warmer wordt. Er zijn ook plekken waar het kouder wordt, en dat zijn er ongeveer even veel, want de gemiddelde temperatuur van de aarde is sinds 1940 niet merkbaar veranderd (in ieder geval minder dan 0,2 graad Celsius en dat is binnen de meet- en rekennnauwkeurigheid). Dit soort kleine klimaatveranderingen is van alle tijden.
Er is onlangs een periode geweest dat het Noordpoolijs gedeeltelijk afsmolt, zoals eens in de zoveel tijd steeds opnieuw gebeurt. In diezelfde tijd is het Zuidpoolijs aanzienlijk aangegroeid, maar dat kunt u in de krant niet lezen. Dat past niet in de alsrmistische boodschap.
Ik heb gedurende de laatste twaalf jaar een studie gemaakt van het klimaat. Ik ben natuurwetenschapper, maar geen klimaatspecialist. En als vele niet-klimaatspecialisten sta ik sceptisch tegenover het klimaatalarmisme van veel specialisten. Wat die alarmisten bezielt moet u mij niet vragen, maar het geeft hen blijkbaar grote voldoening.
Ik heb de resultaten van mijn studie in een artikel samengevat dat u kunt vinden op http://www.klimatosoof.nl/Thoenes. Het is een lang verhaal bedoeld voor ontwikkelde lezers die niet veel van natuurwetenschappen afweten. Ik hoop dat u de gelegenheid kunt vinden om daar eens in te lezen. Ik heb alles wat ik beweer uit de literatuur gehaald. Er staat een uitgebreide literatuurlijst in. De meeste artikelen zijn op het internet te vinden.
Dick Thoenes
woensdag 1 juli 2009, 21:20 uur
Geachte Heer Hofland,
Een aantal jaren geleden hebben wij eens met elkaar gesproken over de klimaathype na afloop van een tv-discussie tussen de toenmalige staatssecretaris Van Geel en ondergetekende in Buitenhof.
Zie:
http://www.youtube.com/watch?v=DYuDPWGnboQ&feature=channel_page
Ik had tijdens dat gesprek de indruk dat u ook bereid was om te luisteren naar alternatieve opvattingen. Nu zie ik tot mijn spijt dat u zich weer hebt laten verleiden geloof te hechten aan alarmistische klimaatverhalen die elke grond missen.
Wat betreft Paul Krugman zie:
http://www.dagelijksestandaard.nl/2009/06/29/paul-krugman-verraad-tegenover-de-planeet/
Wat betreft de kritische opvattingen van klimatologen van wereldfaam over de bekende paniekverhalen, zie:
http://www.dagelijksestandaard.nl/2009/07/01/%e2%80%98realclimate%e2%80%99/
Wat betreft de systematische manipulatie van informatie over klimaat, zie:
http://www.dagelijksestandaard.nl/2009/06/29/%e2%80%98carbongate%e2%80%99/
Audiator et altera pars!
Mvg,
Hans H.J. Labohm
woensdag 1 juli 2009, 21:44 uur
Beste Hofland, — Dat artikel van zes jaar geleden heb ik gemist. Daarom vroeg ik me in de afgelopen jaren vaak af waarom u nooit over het klimaat schreef. Het is nu verklaard; dank voor dit stuk. De psychologie of motivatie van de klimaatscepticus is een belangwekkende kwestie. Om de sceptici te helpen hun scepsis te overwinnen zou het goed zijn te onderstrepen dat u en ik even graag als zij zouden geloven dat zij gelijk hebben.
Voorts kan ik u en iedereen aanbevelen de laatste drie delen (10-12) van “Planet Earth” te bekijken. Doe dit bij voorkeur in de geboden context, d.w.z. als vervolg op de delen 1-9, waarin (wijselijk) met geen woord gerept wordt over welke dreiging dan ook voor het leven op aarde. De film van Al Gore heb ik niet gezien, maar de eindboodschap van Planet Earth is, denk ik, in grote lijnen dezelfde. Het voordeel boven Al Gore is dat hier geen politici aan het woord zijn. De geloofwaardigheid is daardoor automatisch veel groter. De laatste woorden van de laatste aflevering, gesproken door David Attenborough, klinken bepaald indrukwekkend. “The choice is ours.”
woensdag 1 juli 2009, 22:15 uur
Geachte heer Hofland,
Naar aanleiding van uw column vandaag in het NRC kan ik u aanraden om zelf op onderzoek uit te gaan, en niet te bouwen op de mening van personen die u intuïtief vertrouwt. Hiervoor is kennis van klimaatkunde niet echt nodig: de beweringen van beide zijden van het debat zijn vaak goed te toetsen door een geïnteresseerde leek. Het is wel belangrijk dat u de mogelijkheid openhoudt dat de sceptici gewoon gelijk hebben, dus om dit onderzoek in te gaan zonder de vooroordelen zoals getoond in uw column.
Ik ben zelf ruim een jaar geleden geïnteresseerd geraakt in deze materie en heb ik de weg gevolgd die ik u nu aanraad. Het begon allemaal met het intoetsen van de zoekterm “global temperature anomaly”, en het resultaat heeft me sinds die tijd behoorlijk van de straat gehouden. Het eerste wat mij duidelijk werd is dat er geen consensus is: het internet staat bol van de discussies en op de wetenschappelijke kwalificaties van veel sceptici is echt niet veel aan te merken. Ook werd duidelijk dat de wereldtemperatuur de laatste jaren niet gestegen is, zelfs lijkt te dalen, waarbij de inhoudelijke discussie gaat om de vraag of de omslag in 1998 of 2005 begonnen is, en of hier sprake is van een tijdelijke dip of een echte ombuiging.
Hetzelfde gaat op voor de ijskappen en de zeespiegelstijging. De informatie is gewoon beschikbaar en niet alarmerend.
Mijn conclusie is dat als iemand beweert dat de temperatuur nu sneller stijgt dan het IPCC voorspeld heeft, of dat de ijskap sneller smelt, of dat de zeespiegel sneller stijgt, dan is hij niet goed geïnformeerd of dan heeft hij een agenda. Maar mijn conclusies zijn natuurlijk niet zo relevant, als u echt geinteresseerd bent zit er niets anders op dan om zelf achter de feiten aan te gaan.
Een goede start is woodfortrees.org, een verzameling temperatuursgegevens van verschillende bronnen, de blog http://wattsupwiththat, als populaire verzamelplaats van sceptici (voted best science blog 2008), en Realclimate.com, als bolwerk van de warmers.
Dit zou misschien de basis kunnen vormen van een serie columns, vergelijkbaar met die over de elektrische auto van dhr Luijendijk, waarin u uw groeiend inzicht deelt met de lezers van de Slijpsteen van de geest. U kan uiteraard ook een jaar of 2 wachten, en kijken wat er gebeurt met het klimaat. Voor het ophogen van de dijken hebben we echt nog tijd genoeg.
Met vriendelijke groeten,
Ir. E.Jesse
woensdag 1 juli 2009, 22:54 uur
Wat raar, dat Henk Hofland (kritische geest par excellence!) zich zes jaar geleden zo gemakkelijk in de hoek liet zetten. Die zogenaamde doortimmerde contrabewijzen waarover hij spreekt, waren bepaald niet op alle punten zo hecht en overtuigend als hij ons nu wil doen geloven; en ze zijn dat nog altijd niet. De vooringenomenheid en weerzin tegen de ‘ongemakkelijke waarheid’ waait je in deze stellingnamen al van verre tegemoet. De voorbeelden die Hofland geeft van recentere onheilstijdingen in diverse delen van de wereld, zijn inderdaad verontrustend, om het maar eufemistisch uit te drukken. Deze vormen echter slechts een fractie van wat de afgelopen zes jaar aan goed onderbouwde voorspellingen naar buiten is gekomen. De vele rapporten en conferenties die in de loop der jaren aan het klimaatprobleem zijn gewijd, waren goed doorwrochte studies en serieuze bijeenkomsten waarbij men bepaald niet over een nacht ijs is gegaan; en aan duidelijkheid laten zij niets te wensen over.
Paul Krugman spreekt – aan het adres van de Republikeinen in de VS – inderdaad van ‘verraders van de planeet’. Het is een hard maar terecht oordeel t.o.v. mensen die willens en wetens doen of er niets aan de hand is en elke verantwoordelijkheid afwijzen. Van hen kan je in elk geval nog zeggen, dat ze kleur bekennen en geen boodschap hebben aan wat (politieke) ‘tegenstanders’ aan oplossingen aandragen. Maar dat geldt niet voor de meesten van ons. Hofland stelt terecht vast, dat men in de ‘populistische consumptiecultuur’ zich niet wenst te storen aan zoiets als het broeikaseffect. Maar die ‘cultuur’ is veel breder dan hij suggereert en beperkt zich, wat betreft ons land, niet tot de PVV-aanhang! De combinatie van onverschilligheid, gemakzucht, gewoonte en egoïsme die mensen op dit punt ten toon spreiden betreft ‘ganz das Volk’. Spreek dus niet alleen – of juist niet – de rabiate ‘ontkenners’ aan, maar zoek het eerder in eigen kring, bij ‘ons soort mensen’. Thomas L. Friedman heeft dat in zijn column van 30 juni in The New York Times goed verwoord: ‘And then there is We the people. ( ) You want to make a difference? Then get out of Facebook and into somebody’s face. ( ) Play hardball or don’t play at all.’
woensdag 1 juli 2009, 23:31 uur
Feiten en veronderstellingen vechten om de voorrang.
Het lijken meetbare feiten, dat de aarde opwarmt en dat modellen aantonen wat de gevolgen van de opwarming zijn voor de wereld en haar bewoners.
Wat mij geen feit lijkt te zijn is de veronderstelling, dat de mens de oorzaak is van de opwarming van de aarde.
De extreme klimaatveranderingen in het verleden zijn niet door aardbewoners veroorzaakt. Toch steeg de zeespiegel (?) 140 meter en ontstond de Noordzee.
Misschien is de CO2 uitstoot wel goed om de klimatologische verandering, die wijst op een nieuwe ijstijd, minder ernstig te doen zijn. Betwijfel overigens of wij in staat zijn om die afkoeling tegen te houden.
Ongeacht de gevolgen van ons handelen is het gewoon “fatsoenlijk” om netjes met de omgeving om te gaan. De toekomst zal onze nazaten leren wat er echt gaat gebeuren. Laten we hen helpen en defensief handelen. We lenen immers hun toekomstige aarde.
donderdag 2 juli 2009, 13:03 uur
Een mens heeft het vermogen te kennen – daarmee heeft hij ook alle verantwoordelijkheid. En dát wat ziet en kent, is niet hetzelfde als als wat gezien en gekend wordt, blijft zelf ongezien en ongekend. Het is duidelijk dat de mensen de natuur plunderen voor eigen baat – wie blijft buiten schot a.h.w. anonym en gaat geen enkele verantwoordelijkheid uit de weg?
Een prachtig boek in deze, vond ik A New Aerth, van Eckhart Tolle (ook in nederl vertaald)
donderdag 2 juli 2009, 18:52 uur
De natuur verandert voortdurend,soms gebeuren er grote rampen.Bij de broeikasvrees behoort de vraag of de aarde wraak neemt op uitbuiting en vervuiling.De geoloog Peter Ward heeft dit voor alle leven dodelijke broeikas–effect grondig beschreven. in SCI Am.Zijn onderzoek begint met het vrij komen van o.a.koolzuurgas en eindigt na een lange tocht met de vernietiging van de ozonlaag,waarna de uv -straling een eind maakt aan eventuele nog levende soorten .De mens draagt aan deze koolzuurmassa significant bij,zodat wij helpen onszelf te vernietigen.
Nu blijkt het aantal uitgestorven soorten in een periode (L) afhankelijk te zijn van het aantal soorten (N),want hoe meer soorten des te meer slachtoffers van de natuurlijke selectie en verder is L afhankelijk van de vermindering van mutaties (M).Bij weinig mutaties sterven veel ontwikkelde soorten uit(Complexity and Survival,Delft,1995)Ook zijn er slachtoffers (I) van geweld van vulkanen of inslagen.
Samengevat leidt dit tot een statistisch significante schatting :
L = 0,184 N + 0,,433 M + 40,3 I
De waarnemingperioden liggen 10 tot 35 mln jaar uiteen,zodat een extrapolatie alleen enige zin heeft
bij een afstand tot de toekomst van 5 tot 10 mln jaar
WARD LAAT DE MENS TENONDER GAAN,heeft dus een kortere extrapolatie periode van 100.000 jaar of zo ,maar dit is statistisch uiteraard onbetrouwbaar als wat.
Uit het schema van de vergelijking blijkt dat na een grote extinctie het leven steeds weer opnieuw begon,terwijl Ward stelt dat het voor goed is afgelopen–hetgeen impliceert dat het nu erger wordt dan ooit te voren in die 600 mln jaar–vooral door toedoen van de mens?
Als de heer Hofland weer twijfelt kan hij deze theorieen falsificeren en zo zijn twijfel wegemen,dat is de wetenschappelijke weg.Niet oppositie het woord ontnemen of maar wat nazeggen.
donderdag 2 juli 2009, 20:20 uur
Misleiding?
je kunt het aflezen
aan het afsterven van koraal riffen door het te warm worden van het zeewater
Je kunt het “aflezen” aan
het korter en minder dik worden en verdwijnen van gletsjers,
Je kunt het aflezen aan
het minder dik worden van zeeijs op de Noordpool,
alswel het later terugkomen of eerder weg zijn van het kleinere oppervlak aan zeeijs.
Je kunt het ook aflezen aan
het moeten ontruimen van Zuidzee eilanden door de zeespiegelrijzing.
Je kunt het ook aflezen aan
de verdroging van grote oppervlaktes voorheen landbouwgrond in Australië en China
Je kunt het ook aflezen aan
de moessonachtige regens in Europa, Engeland, Polen, maar ook onze eigen kustgebieden,
Je kunt het ook aflezen aan
het verschuiven van de klimaatgordels.
Je kunt het ook aflezen aan
de verzuring van de oceanen door de verhoogde CO2 opname !
En toch…. en toch
Misleiding?
donderdag 2 juli 2009, 20:46 uur
Geachte heer Hofland,
Op de vraag waarom zoveel mensen een alarmerend risico verdringen, geeft Nicholas Kristof in zijn NYT column vandaag een plausibel antwoord. Menselijke percepties zijn veelal irrationeel en ordegroottes buiten wetenschappelijk gefundeerde inzichten. Daar werden verzekeringsmaatschappijen zo rijk van.
Integer wetenschappelijk werk heeft onomstotelijk aangetoond dat wij, 6700 miljoen mensen, zoveel extra broeikasgassen uitstoten dat de planeet de balans verliest en een nieuw evenwicht zal zoeken op een aanmerkelijk hoger gemiddeld temperatuur niveau. Een van ‘s werelds meest competente wetenschappers op het terrein van planetaire atmosferen, James Hansen van het Institute for Space Studies in NYC, schreef daarover een dringende open brief aan Obama. De grondlegger van de milieubeweging James Lovelock, die door diezelfde beweging werd uitgespuwd omdat hij een dogma doorbrak, heeft geen enkel belang bij een vooringenomen standpunt, maar hij vreest terecht voor de toekomst van onze kleinkinderen. Het is jammer, zoals ook uit veel reacties op uw stuk blijkt, dat zoveel mensen niet in staat zijn gaaf wetenschappelijk werk te onderscheiden van irrationele meningen.
vrijdag 3 juli 2009, 8:48 uur
Het is dan toch gebeurd. Na 6 jaar strijd is Hofland toegetreden tot de klimaatkerk. En de daarbij behorende geloofstaal komt moeiteloos uit zijn pen. Met kennelijke instemming citeert hij de rabiate uitspraken van Paul Krugman, een van de hogepriesters in de klimaatkerk. De stroom doemverhalen in de aanloop van Kopenhagen heeft kennelijk zijn werk gedaan. Mocht er nog enige twijfel bij Hofland aanwezig zijn, dan raad ik hem aan ook eens zijn licht op te steken bij de sceptici (lang leve internet!). Dan zijn overigens over het algemeen brave burgers (zeker geen Wilders aanhangers) die alleen niet alles voor zoete koek aannemen. Zo’n beetje zoals Hofland voordat hij het licht zag.
vrijdag 3 juli 2009, 12:10 uur
Wat schreef Krugman eigenlijk in de International Harold Tribune? Anders dan Hofland beweert, heeft hij het niet over de ontkenners in het algemeen, maar slechts over de 212 leden van het Huis van Afgevaardigden die tegen ‘Waxman-Markey climate-change bill’ gestemd hebben.
Uit onderzoek, onder meer uitgevoerd door het M.I.T., blijkt volgens Krugman overduidelijk dat het milieu er nog slechter aan toe is dan tot nu toe werd vermoed. Maar hij erkent dat ook gezaghebbende analyses soms kunnen falen. En als politici met een afwijkende overtuiging hun mening baseren op een gedegen bestudering van de onderhavige problematiek, dan handelen ze in elk geval verantwoordelijkheid, aldus Krugman.
Maar dat was nu juist niet het geval bij de tegenstemmers in het Huis van Afgevaardigden. Die hadden volgens Krugman helemaal niet over de kwestie nagedacht.
Kortom, Krugman reageert op de tegenstemmers in de Huis van Afvaardigen; Hofland doet verkomen alsof Krugman het heeft over alle klimaatsceptici heeft. Onjuist. Sterker nog, Hofland heeft Krugmans standpunt handig vertekend.
vrijdag 3 juli 2009, 17:35 uur
Het is in de pers gebruikelijk geworden om alleen die berichten te melden die het klimaat-alarmisme bevestigen. De gebieden waar het warmer en droger wordt worden vermeld, die waar het kouder en natter wordt niet. Het afnemende noordpoolijs werd vermeld, het groeiende zuidpoolijs niet. Zie ook mijn reactie nr. 5. Verder worden oorzaak-gevolg-relaties gesuggereerd die gebaseerd zijn op fantasie: waar de mensen zorgen voor verwoestijning wordt klimaatverandering als schuldige aangewezen; het korter worden van gletsjers zou het gevolg zijn van klimaatverandering, terwijl het volgens gletsjerdeskundigen komt door verontreiniging door stof en roet. Soms ook worden openlijke onwaarheden niet geschuwd: De populatie ijsberen zou afnemen, terwijl die juist toeneemt, eilanden in de stille Zuidzee zouden worden ontruimd (Welke?). Er is in feite geen toegenomen zeespiegelstijging waargenomen (nog steeds 18 cm per eeuw). De heer Van Trotsenburg geeft een mooie lijst van voorbeelden waarvan zeker de helft niet klopt met de werkelijkheid. Maar dat geeft immers niet, al die factoren spreken de mensen immers aan! En het gaat toch om de goede zaak, nietwaar, wat doet de waarheid er dan toe?
vrijdag 3 juli 2009, 21:58 uur
3juli09-ik zal en kan geen rationeel onderbouwde uitspraak doen over het waarheidsgehalte van de diverse ( veronder- ) stellingen pro en contra, daarvoor ontbreekt mij de kennis, en tevens de tijd om mij die kennis eigen te maken. Onloochenbare feiten zijn wel dat:
1.de wereldbevolking meer dan lineair stijgt 2.en zal blijven stijgen als gevolg van verbeterde medische / farmaceutische / voeding kennis 3.de zogeheten ekonomische groei = produktie = konsumptie = welvaart toeneemt voor een toenemend aantal aardbewoners 4.de produktie / konsumptie toename dus een rechtevenredig of meer stijgend energieverbruik tot gevolg heeft 5.ALLE politieke leiders ons blijven voorhouden dat ongebreidelde ekonomische groei nastrevenswaardig is en blijft omdat aldus maatschappelijke problemen kunnen worden opgelost 6.dat diezelfde politieke leiders ons vertellen dat wij zuinig moeten zijn met energieverbruik en co2 uitstoot 7.dat diezelfde politieke leiders ons wijzen op de gevaren en de kwalen van maatschappelijke vergrijzing omdat die “onbetaalbaar” zou worden 8.dat we DUS hoe dan ook de produktie = konsumptie = belasting- en premieopbrengsten moeten blijven verhogen 9. dat menselijk leven bij wet verplicht zolang mogelijk instand moet worden gehouden zelfs tegen de wil van de oudere met stervenswens in 10. dat de overheid bij wet aan de individu de verplichting oplegt om zo gezond mogelijk = zo lang mogelijk te leven, en daardoor de bevolkingsgroei nog meer aanwakkert 11. dat iedere “besparing” van energieverbruik onherroepelijk als gevolg van anderssoortige konsumptie toch elders zal worden opgesoepeerd 11.dat ons eigen menselijk handelen dus ook aantoonbaar irrationeel is omdat een aantal van voorgaande punten volstrekt met elkaar onverenigbaar is, en dat wij aldus stap voor stap afstevenen op een onbeheersbare tragedie die uiteindelijk moet worden opgelost door een afdwingende wereldregering.
Ik heb dit zomaar even opgeschreven uit de losse pols, in een halfuur tijd, ik ben geen toekomstdeskundige, wie is dit wel, ik wil alleen maar laten zien hoe beperkt wij met zijn allen zijn in ons denken en handelen. Het komt erop neer dat er sprake is van allerlei autonome processen waar wij niet kunnen aan- of bijsturen, totdat het kalf is verdronken, maar dan is het natuurlijk en voor de zoveelste keer te laat. En dan heb ik het nog niet eens gehad over kosmische invloeden op het aardoppervlak, waarover wij al helemaal geen kontrole hebben. Tot slot een troostrijke gedachte: de menselijke soort heeft totnutoe alle tragedies uit het verleden glansrijk overleefd, de soort is in stand gebleven, en dat is per slot van rekening onze zingeving op aarde, en onze enige wezenlijke taak. Hans migchels-arnhem
vrijdag 3 juli 2009, 23:10 uur
Ik vrees dat het niet 100% uitgesloten is dat die jongeman met zijn pamflet “Al Gore is a Big Fat Liar “ gelijk had,
En dat die beschuldiging ook voor Paul Krugman opgaat.
En dat de PVV ondanks domme argumenten, toch gelijk heeft.
Dat komt omdat ze alle drie geen aandacht hebben voor de voor de hand liggende mogelijke radikale aanpak van het hoge CO2 gehalte van de atmosfeer en het broeikaseffect.
De klimaatvoorspellingen zijn daarom inderdaad alarmistische flauwekul… ofwel het gevolg van enorm kortzichtig en onverantwoord beleid.
Al Gore en Paul Krugman moeten beslist gehoord hebben van het onderzoek van John Martin (zie Wikipedia. Ze snappen beslist dat er met grote inzet gezocht moet worden naar de mogelijkheden om de oceaan te bemesten en te beplanten met geëigende algen en wieren.
Het is onverantwoord dat dit onderzoek slechts op beperkte schaal gebeurt. En dat het tegengewerkt wordt.
Het is namelijk waarschijnlijk goed mogelijk om enkele percenten van de oceaan te bemesten en te beplanten met geschikte wieren (OIF Ocean Iron Fertilization). Daardoor kan op de gewenste gigantisch manier CO2 gebonden worden.
Dat het ook gigantische hoeveelheden goedkope biomassa zou opleveren en de prijs van minerale brandstoffen zou drukken verklaart mogelijk het negeren en de tegenwerking.
vrijdag 3 juli 2009, 23:11 uur
De planeet is niet in gevaar, maar de bewoonbaarheid van de aarde voor heel veel soorten, inclusief de menselijke, staat op het spel. Het probleem zit niet (meer) bij al die mensen die ‘er niet in geloven’, die feitelijk diep-gelovigen zijn in het licht van de feiten niet echt relevant. Je kunt de integere burgers daaronder slechts aanraden James Lovelock’s The Revenge of Gaia (Pinguin paperback) zorgvuldig te lezen. Wel ernstig is de wijze waarop velen, inclusief de nederlandse milieubeweging en de meerderheid in de politiek, inclusief helaas de Minister van VROM, willen omgaan met dit door hen nominaal erkende risico. Zij doen alsof het een nederlands- ipv een planetair probleem is. Dus komt er een onoverzienbare reeks boekhoudersregeltjes over CO2 emissies voor individuele bedrijven en zelfs personen, en vermorsen wij onze schaarse middelen aan totaal ineffectieve zonnepaneeltjes (moet je in een Noord-Afrikaanse woestijn zetten, niet op 52 graden NB aan de Noordzee) en vijf keer te dure windmolens.
Wij moeten alles doen om wereldwijd de verdere groei van kolenexploitatie te stoppen, ook in China en India en daarvoor moeten wij met onze middelen en technologie hen helpen op kolencentrales met CO2 afvang en op de nieuwste kerncentrales over te gaan, teneinde aan de legitieme en ruimtelijk zeer compacte, gigantische vraag aan electriciteit voor honderden miljoenen mensen, samengebald in megasteden, te voldoen. Iedereen die deze, totdusver enig effectieve, veilige, schone oplossingen verwerpt, verraadt de toekomst van haar/zijn kleinkinderen. Er is alle reden, zie Kristof, het ergste te vrezen. Op de vernieuwde planeet aarde, met een volkomen ander, grotendeels mensvijandig klimaat, zal slechts een fractie van de mensheid kunnen overleven. De transitie zal onbeschrijfelijk zijn.
Harry van der Laan vdlaan@astro.uu.nl
astronoom
zaterdag 4 juli 2009, 11:11 uur
En toch blijf ik het opmerkelijk vinden dat de mens meent het klimaat zo te kunnen beïnvloeden dat er geen rampen gaan gebeuren (ramp voor de mens dan – de aarde zal er niet minder om draaien), daarbij ettelijke miljoenen jaren historie ontkennend alsof het klimaat altijd stabiel is geweest.
Want waar kwamen die vele ijstijden ook alweer vandaan: het was een pre-industriëel tijdperk waarin “de Natuur” heerste?
Dus wel het klimaat kunnen beheersen, maar die echt enige menselijke uitvinding die we economie noemen van crisis naar crisis laten hobbelen alsof het een natuurverschijnsel is waarop we per definitie geen invloed op hebben?
Het blijft curieus.
zaterdag 4 juli 2009, 16:33 uur
Geen onvertogen woord, on topic en toch is mijn bijdrage weggehaald?
Hoezo? Waarom?
Ik constateerde slechts dat men denkt het klimaat te kunnen beheersen – iets wat al miljoenen jaren zeer ingewikkeld een eigen koers vaart, maar dat men tegelijkertijd zoiets simpels als economie -een eigen uitvinding- niet in de hand heeft?
Ik vloek toch niet?
zondag 5 juli 2009, 13:36 uur
Geachte heer Hofland,
Uw kolom over de klimaatverandering riep bij mij grote verbazing op. Naar mijn inzicht zijn er twee hoofdtema’s in de klimaatdiscussie, die voortdurend door elkaar worden gehaald. Mijn verbazing betrof dat u, voor zover ik dat kan zien, dat ook doet.
De twee thema’s zijn: als eerste, is er een klimaatverandering aan de gang? Naar algemeen inzicht; ja! (In de jaren ’50 werd dat heftig ontkend! Het is zelfs zo dat het klimaat altijd aan het veranderen is, maar dat je het niet altijd merkt. Het zou gek zijn als het klimaat op dit moment niet aan het veranderen zou zijn. (Ik verwijs naar “De menselijke maat”, Salomon Kroonenberg.)
Het tweede thema is: verandert het klimaat momenteel anders/extra door menselijk ingrijpen of niet? Al aan het einde van de jaren ’80 schreef de onlangs overleden em. prof. Bötcher in een ingezonden brief een kritiek op het aanwijzen van koolstofdioxide als werkzaam bestanddeel in een broeikasmechanisme, waar je mijns inziens niet omheen kon. Ten eerste is de broeikasgastheorie een theorie zonder enig bewijs, zelfs met veel tegenbewijzen. Bötcher wees erop dat door ondezroek in ijsboringen op Antartica er géén verband kon worden vastgesteld tussen de hoeveelheid CO2 in de atmosfeer en de temperatuur op aarde, noch een temporeel, noch een causaal verband. In tegendeel: er waren zowel warmere als koudere tijden met 2 á 3 x keer zoveel CO2 als thans.
Vervolgens wees Bötcher erop dat de voorspellingen over het wamer worden van de aarde waren gebaseerd op computerklimaatmodellen. Echter: deze modellen konden geen enkele juiste “retrovoorspelling” maken, d.w.z. de gegevens van bijv. 1943 (nooit werden zó veel weersgegevens verzameld als in de oorlogsjaren) invoeren dan laten berekenen hoe het in 1970 wordt. Ze kwamen zelfs niet in de buurt! Veranderde men de parameters om zo’n voorspellling te doen kloppen, dan klopten andere retrovoorspellingen weer niet.
Dat leek mij toen al voldoende redenen om geen geloof te hechten aan het verhaal dat méér CO2 in de amosfeer zou leiden tot een wamere aarde. Tegenover de aanhangers van de “hockeystickgrafiek,” waarop het VN-rapport is gebaseerd, staan evenveel wetenschappers die erop wijzen dat deze grafiek zó zwaar is gemanipuleerd, dat hij volstrekt onbetrouwbaar is.
Het heeft mij zeer verbaasd dat een man met een eruditie en een intelligentie als u, dan toch een ééndimensioneel geloof blijkt te hechten aan het CO2-verhaal (u schrijft overigens ‘koolmono-oxide).
Maar wat voor mj de deur echt dicht deed was dat u deze “opwarmingstheorie” (waarbij ik “opwarming” als een barabarisme beschouw voor: warmer worden; men warmt een kliekje op, niet de aarde; de aarde wordt warmer) als waar aanprijst, met als steunbewijs dat Bush c.s., met hun reputatie van hele en halve boeven, er niet aan wilden. Hier geldt wat de onnavolgbare Sebastian Haffner schreef in zijn Kanttkeningen bij Hitler: “tweemaal twee blijft vier, óók als Hitler dat een keer gezegd heeft”. Kortom, uitspraken moeten worden beoordeeld op hun intrinsieke juistheid, niet op het morele gehalte van de zegslieden.
Een ingezonden brief met globaal deze inhoud werd door de NRC niet geplaatst. In deze brief stelde ik voorts nog dat het mij erg goed zou lijken om, naast het voeren van de discussie of “wij” nu het warmer worden van de aarde veroorzaken door teveel fossiele bandstoffen te verstoken, en we dus miljarden per jaar moeten investeren in het terugdringen van de CO2-uitstoot, iets wat wellicht helemaal niet helpt, ons ook eens druk zouden moeten maken over het scenario dat het warmer worden, en dus het stijgen van de zeespiegel, een autonome klimaatverandering is, en dat het wellicht heel dienstig is om daar adequate aanpassingsmaatregelen bij te verzinnen (betere waterkeringen of naar “hogerop” verplaatsen van belangrijke woongebieden en berijvigheidscentra.)
Omdat die brief niet geplaatst werd ( de wetenschapsredactie is mj al eerder opgevallen als zéér gelovig in de broeikasgastheorie), heb ik besloten om dat dan op deze wijze onder uw aandacht te bengen.
Met vriendelijke groet,
Otto Jongmans
zondag 5 juli 2009, 23:23 uur
Ben ook geen klimatoloog,maar als ik intuïtief mijn gedachten laat gaan heb ik het gevoel dat het klimaat gebruikt wordt voor politieke spelletjes,wat niet onverlet laat dat waterbouwkindige voorzieningen op orde dienen te zijn.(daar is al een achter stand in)
C.Oskam IJsselstein
maandag 6 juli 2009, 3:22 uur
Pas deze zondag heb ik op Henk Hofland’s blog zijn column “Ëerst zien, dan geloven” met de reacties gelezen. Als (Leids) chemicus die de klimaatdiscussie van nabij kent wil ik even een paar dingen kwijt. Andermaal kan Hofland – met de meelezers – het verschil in stijl en toon ervaren van degenen die zich echt zorgen maken over hetgeen de mens onze aardbol aandoet en die van het groepje z.g. “sceptici”… De laatsten maken de grote meerderheid van wetenschappers waarbij het IPCC uit voor charlatans, manipuleerders en behartigers van eigenbelang. Zo wordt een ordentelijk, laat staan vruchtbaar gesprek met de meeste sceptici helaas praktisch onmogelijk.
Nog even vanuit het buitenland met regelmatig de gelegenheid om naar FoxNews te kijken – geen groot genoegen alleen al door die vreselijke riedels – viel me een vergelijkbaar patroon op. Nu Obama c.s. serieus gaan proberen om de VS van ecologische roofstaat tot een meer milieu- en energiebewust beschaafd land te maken, munten Glenn Beck, O’Reilly, Gretta van Susteren en consorten uit in het verdachtmaken en beledigen van de nu regerende Democraten, waaronder het kwaadaardig verdraaien van hun recente voorstellen tot inperking van de CO2-uitstoot en energieverspilling. (Vergelijk ook Hofland’s column van 17 juni). Als dergelijke ‘duistere krachten’ verder alleen elkaar blijven bezighouden, zullen de VS binnenkort zonder veel brokken “aan de goede kant van de geschiedenis” komen te staan.
Twee opmerkingen nog. Klimaat en natuur zijn complexe aangelegenheden. Het is niet zo dat wanneer het gemiddelde CO2-gehalte in de atmosfeer zeg over tien jaar vrijwel regelmatig met x % is gestegen, de globale temperatuur aan het oppervlak daarmee precies gelijke tred zou moeten houden. De variaties in zeestroming en andere belangrijke factoren zijn aanzienlijk, en pas over flink langere perioden kun je voorzichtige conclusies trekken.
Wat er op aarde allemaal aan de hand is, is opgesomd door Harry onder 13. Ik zie de (oplopende) CO2-uitstoot door de mens als een maatstaf voor hetgeen we allemaal aanrichten in de ecosfeer en daarboven. Ik weet ook niet precies hoe over 40 jaar het milieu en het klimaat er uit zullen zien, maar vind het voorzorgbeginsel (door sceptici ook al snel belachelijk gemaakt) een norm van beschaving: goed gemotiveerd datgene doen om de ‘ecologische druk’ uitgeoefend door de mens te verminderen, mede door te werken aan een wereldwijde verbetering van mentaliteit en gedrag. De goede kant van de geschiedenis kiezen, dus. Als die sceptici nu eens ophielden met hun gedram en zich ook voor deze betere zaak zouden gaan inzetten?
Rob Louw, Leiderdorp; r.louw@zonnet.nl
dinsdag 7 juli 2009, 11:31 uur
Rob Louw schrijft: ‘Ik weet ook niet precies hoe over 40 jaar het milieu en het klimaat er uit zullen zien, maar vind het voorzorgbeginsel (door sceptici ook al snel belachelijk gemaakt) een norm van beschaving: goed gemotiveerd datgene doen om de ‘ecologische druk’ uitgeoefend door de mens te verminderen, mede door te werken aan een wereldwijde verbetering van mentaliteit en gedrag.’
Door mensen die de menselijke broeikashypothese aanhangen wordt vaak op het voorzorgsbeginsel gewezen. Soms in termen die een beroep doen op de emotie, zoals: ‘ik ga niet dobbelen met de toekomst van mijn kinderen.’
Ik ben zelf ook niet iemand die met de toekomst van zijn (klein)kinderen wil dobbelen. Maar met een beroep op het voorzorgsprincipe kun je heel want kanten op en kun je de meest zinloze maatregelen legitimeren.
Mensen hebben velerlei behoeften. Maar ze hebben slechts beperkte middelen om die behoeften te bevredigen. Een deel van die middelen gaat naar lopende uitgaven. Een ander deel gaat naar verzekeringen. Binnen de verzekeringsportefeuille moeten ook weer prioriteiten worden gesteld: leven, ziekte, ongevallen, brand, inbraak, WA, auto enz. enz. Past men deze redenering toe op de samenleving, dan is het ook de kunst om de juiste balans te treffen tussen lopende uitgaven en verzekeringen. En ook de samenleving dient keuzes te maken binnen haar verzekeringsportefeuille, waar AGW een van de vele prioriteiten is. Je moet dan proberen informatie te verzamelen over wat de kans op AGW is en wat de mogelijke schade zal zijn. Over de kans en de hoogte van de schade zijn er grote meningsverschillen. Dat geldt niet (of minder) voor de hoogte van de premie. De hele maatschappij zal op de schop moeten. Onze maatschappelijke orde zal helemaal dienen te worden gericht op vermindering van de CO2-reductie, met groot verlies aan vrijheid voor zowel consumenten als producenten. Als je de klimaatmodellen van de AG-aanhangers mag geloven (en dat doe ik niet) zal het huidige Kyoto, dat reeds enorme kosten met zich brengt, geen meetbaar effect op de wereldtemperatuur hebben. Dat zou eveneens gelden voor een wereldwijde opvolger van Kyoto, tenminste als de klimaatconferentie in Kopenhagen zou lukken (hetgeen volgens mij niet het geval zal zijn). Met andere woorden: de verzekeringspremie zal bijzonder hoog zijn, niet alleen in geldbedragen maar ook in verlies aan vrijheid, maar de (vermeende) schade zal niet kunnen worden voorkomen. In dat geval is het niet rationeel om toch een dergelijke verzekering te sluiten.
En dat geldt eens te meer nu uit de metingen blijkt dat alle klimaatmodellen het fout hadden. De temperatuur stijgt al zo’n tien jaar niet meer en astrofysici verwachten een nieuw Dalton-minimum dan wel nieuwe kleine ijstijd. Deze laatsten kunnen het natuurlijk fout hebben. Maar op zijn minst kan worden vastgesteld dat de wetenschap verdeeld is. Het lijkt mij in een dergelijke situatie onverstandig om het beleid eenzijdig te baseren op de opvattingen van de AGW-aanhangers. Een ‘second opinion’ is nooit weg.
dinsdag 7 juli 2009, 14:41 uur
Ja, natuur en klimaat zijn complexe aangelegenheden, maar niets zit zo gecompliceerd in elkaar als het verschijnsel mens.
Ik ben inmiddels 58 jaar en heb de waarheid (van de grote lijn) in het “Eerste rapport van Rome” direct herkend. Het werd voor mij zelfs de aanleiding om politicologie te gaan studeren.
De laatste jaren verbaas ik me steeds meer over de onwil van vele mensen – wetenschapper, politicus of burger en soms zijn ze alle drie – om in geval van twijfel dat voorzorgs beginsel te hanteren.
Ik heb er lang naar moeten “zoeken”, : zou het antwoord waarom men er niet aan wil met het begrip COGNITIEVE DISSONANTIE te vangen zijn?
Het is al moeilijk toe te geven dat je een aankoop beter niet had kunnen doen.
Hoe moeilijk is het dan niet toe te geven dat je je hele leven achter schijn en de verkeerde doelen hebt aangelopen?
Of nog erger dat je mogelijk niet herkend hebt mede verantwoordelijk te zijn voor een klimaat ramp!
Professor Tavris stelde tijdens een interview ooit : Dissonantie is een emotionele toestand. Het is echt ongemakkelijk, vooral als basis aannames worden aangetast ..
Wetenschap is juist zo interessant omdat het ingaat tegen de manier waarop de menselijke geest werkt, omdat het ons forceert in een dissonantie positie. Zie : http://www.atheisme.eu/nl/entry/51/carol_tavris_over_cognitieve_dissonantie_en_zelfbedrog
Ik waag te betwijfelen dat “de” wetenschapper, in zijn dagelijkse bezigheden er constant in slaagt zichzelf in een dissonante positie te manoeuvreren. Kuhn en Latakos hebben juist aannemelijk gemaakt dat er sprake is van paradigma vorming, die het onmogelijk maakt dat noodzakelijke veranderingen in het wetenschaps bedrijf herkend worden.(vrij en in mijn eigen woorden)
Kortom “we” willen het niet zien, omdat ….
donderdag 9 juli 2009, 11:01 uur
Zoals wel blijkt uit al het voorgaande is de consensus wat betreft milieuproblematiek ver te zoeken. Een waardeoordeel over alle niet inhoudelijke argumenten hierover zal ik ieder die dit leest besparen.
Het lijkt me raadzaam om een discussie te voeren met slechts feiten die door beide partijen onomstotelijk vaststaan. Een goede aanzet hiertoe was in reactie 18, van Hans Migchels.
Persoonlijk zou ik als eerste feit noemen dat de huidige manier van leven door de mens niet duurzaam is. Simpelweg omdat er een grote afhankelijkheid is van aardolie.
Zowel sceptici als personen die overtuigd zijn van de klimaatverandering kunnen niet ontkennen dat de aardolievoorraden niet onuitputtelijk zijn. Het is daarom irrelevant of klimaatverandering gaande is en of deze veroorzaakt wordt door de mens.
Hoe dan ook zal de mens in de toekomst niet op deze manier door kunnen gaan. Dus zijn maatregelen die de afhankelijkheid van olie doen verminderen noodzakelijk. En als door deze maatregelen minder CO2 uitgestoten wordt, kan toch niemand hierop tegen zijn?
Met vriendelijke groet,
Leks Bolderdijk,
klimaat-leek en student
maandag 13 juli 2009, 20:19 uur
Nogmaals wil ik de lezers er aan herinneren, dat klimaatverandering en aardolieverbruik NIETS met elkaar te maken hebben. We zouden inderdaad veel zuiniger moeten zijn met aardolie, omdat olie schaars en dus duur wordt. Dat is de enige reden en die is belangrijk genoeg. Verkwisting van energie is verkwisting van geld, en dat hebben we hard nodig om honger- en milieuproblemen op te lossen.
Klimaatverandering wordt overwegend bepaald door natuurlijke factoren, vooral door verandering van de zonneactiviteit. En over 10.000 jaar, als we weer in een ijstijd zitten, is ons land zomer en winter door ijs bedekt. Konden we de aarde maar een beetje opwarmen, dan zouden we de komende ijstijd een beetje kunnen uitstellen. Maar dat kunnen we niet
woensdag 15 juli 2009, 10:55 uur
1939 of was het in 1940, en was het Colijn? :
U KUNT GERUST SLAPEN…..
Maar die oorlog kwam er inclusief bezetting.
Velen wilden er niet aan hoewel het aan de tekenen des tijds was af te lezen…..
En nu ? Mijnheer Thoenes?
Wetenschappelijk staat vast dat de mensheid in belangrijke mate de toename van CO2 veroorzaakt heeft , door verbranding van fossiele brandstoffen.
Wetenschappelijk staat het verband vast tussen CO2 en opwarming, hoewel niet alle opwarming daarmee verklaart wordt.
Maar zelfs als het maar de helft zou verklaren
( zie http://www.physorg.com/news166795736.html )
dan gaat het niet meer om zuiniger zijn maar om een noodzakelijke grote verandering in onze manier van leven!
Ik laat dan nog maar in het midden waar die verhoging van CO2 in de hierboven genoemde link vandaan kwam….
Want als die door grote branden, door vulkanisme, of inslag vanuit de ruimte veroorzaakt was, is de conclusie in dat artikel van nul en geen waarde, en zou het percentage hoger uit kunnen vallen….
donderdag 16 juli 2009, 10:14 uur
Mijnheer van Trotsenburg zegt:
“Wetenschappelijk staat vast dat de mensheid in belangrijke mate de toename van CO2 veroorzaakt heeft, door verbranding van fossiele brandstoffen. Wetenschappelijk staat het verband vast tussen CO2 en opwarming, hoewel niet alle opwarming daarmee verklaard wordt.”
Dat zeggen de alarmisten, maar het is niet waar. Dat verband tussen CO2 en temperatuur is in het laboratorium aangetoond, maar niet in de atmosfeer. Sinds 1998 is de temperatuur van de lucht niet toegenomen maar het CO2-gehalte wel.
Door verticale luchtstromingen, verdamping en condensatie van water, warmtewisseling tussen wolken op verschillende hoogten met de atmosfeer, is de temperatuurhuishouding in de atmosfeer veel ingewikkelder dan volgens het simpele broeikasmodel. CO2 zorgt voor absorptie van warmte op geringe hoogte en voor uitstraling van warmte op grote hoogte. Als u meer wilt weten lees de publicaties van Miskolczi of kijk naar http://www.klimatosoof.nl/Thoenes
vrijdag 17 juli 2009, 10:22 uur
Mijnheer Thoenes,
er wordt ongelooflijk veel onderzoek gedaan onder omstandigheden die de werkelijkheid niet volkomen nabootsen.
De resultaten daarvan, worden als”peergroups” ermee kunnen leven gepubliceerd, en losgelaten op de werkelijkheid zoals we die dagelijks meemaken.
De ellende is dat je met statistiek, waar die wetenschap gebruik van maakt, vaak , afhankelijk van de vooroordelen van de man of vrouw die ermee speelt, kan bewijzen dat a=b maar ook a is ongelijk aan b! Ondermeer daarvoor bestaat het verschijnsel peergroup.
Ik ben geen klimaatwetenschapper.
Probeer die discussie wel te volgen. U valt terug op en beperkt zich tot de luchttemperatuur. Ik denk niet dat dat aan de werkelijkheid voldoende recht doet.(Ik kan me voorstellen dat lucht altijd minder opwarmt dan de aarde of het oceaanwater er onder -zou graag het woord laten aan een wetenschapper die zich hier mee bezighoud – wie stapt erin?)
( is dat ook niet uw discussie techniek, u geeft een schijn argument, waar iemand die er in zit niet meer op reageert omdat het te gek voor woorden is?)
Waar het omgaat :
je kunt het aflezen
aan het afsterven van koraal riffen door het te warm worden van het zeewater
Je kunt het “aflezen” aan
het korter en minder dik worden en verdwijnen van gletsjers,
Je kunt het aflezen aan
het minder dik worden van zeeijs op de Noordpool,
alswel het later terugkomen of eerder weg zijn van het kleinere oppervlak aan zeeijs.
Je kunt het ook aflezen aan
het moeten ontruimen, momenteel vooral door het stijgen, van de grondwaterstand en het terugvallen van de landbouwkundige produktie van een aantal van de Zuidzee eilanden door de zeespiegelrijzing.
Je kunt het ook aflezen aan
de verdroging van grote oppervlaktes voorheen landbouwgrond in Australië en China
Je kunt het ook aflezen aan
de moessonachtige regens in Europa, Engeland, Polen, maar ook onze eigen kustgebieden,
Je kunt het ook aflezen aan
het verschuiven van de klimaatgordels.
Je kunt het ook aflezen aan
de verzuring van de oceanen door de verhoogde CO2 opname !
Daar gaat het om!
Waar het ook om gaat is dat een samenvatting zoals ik die hierboven schrijf tegenwoordig in het wetenschapsbedrijf praktisch onmogelijk is. De meeste wetenschappers houden zich met een zo klein deel van de werkelijkheid bezig dat dat niet meer kan, er is geen peergroup meer voor!
Ten slotte wordt het verschijnsel wetenschap door belangengroepen ook nog eens misbruikt om door middel van desinformatie hun belangen -het gaat om enorme bedragen, als er vergaande begrenzingen aan de inzet van fossiele energie gesteld zou worden- veilig te stellen.
Het gaat heel simpel om winst op korte termijn?
zaterdag 18 juli 2009, 12:06 uur
Dick Thoenes (31),
Is die Miskolczi wel serieus te nemen? Zie bv.:
http://www.realclimate.org/wiki/index.php?title=Ferenc_Miskolczi
Lijkt me toch niet echt een betrouwbare wetenschapper.
maandag 20 juli 2009, 12:26 uur
Ik sta paf van sommige reacties hier..
Hoe wetenschap, ” waarheidsvinding”, vermengd wordt met het redden van de aarde.
Rob Louw noemt “het verschil in stijl en toon” van de sceptici onder de reacties. Maar dan sluit ie af met de uitsmijter: ” Als die sceptici nu eens ophielden met hun gedram en zich ook voor deze betere zaak zouden gaan inzetten?”
Is dit de beschaving en de mentaliteit waartoe ie eerder opriep? ” Ik weet ook niet precies hoe over 40 jaar het milieu en het klimaat er uit zullen zien, maar vind het voorzorgbeginsel (door sceptici ook al snel belachelijk gemaakt) een norm van beschaving: goed gemotiveerd datgene doen om de ‘ecologische druk’ uitgeoefend door de mens te verminderen, mede door te werken aan een wereldwijde verbetering van mentaliteit en gedrag. De goede kant van de geschiedenis kiezen, dus. ”
Wat is beschaving, goede motivatie? Onze angst? Schuldbesef dat we een footprint op de aarde gezet hebben?
Zo ook Harry van der Laan ( “Astronoom”): “Wij moeten alles doen om wereldwijd de verdere groei van kolenexploitatie te stoppen, ook in China en India en daarvoor moeten wij met onze middelen en technologie hen helpen op kolencentrales met CO2 afvang en op de nieuwste kerncentrales over te gaan, teneinde aan de legitieme en ruimtelijk zeer compacte, gigantische vraag aan electriciteit voor honderden miljoenen mensen, samengebald in megasteden, te voldoen. ”
Ik weet niets van de toepassing van de techniek door de chinezen, maar lijkt het u nodig dat een land met valutaire reserves van 2,3 biljoen dollars, en met voorbereidingen voor een bemande maanvlucht op die hulp zit te wachten? Denkt u dat een land dat, zo horen we steeds, 1 nieuwe kolencentrale per week opent, niet de kennis van rookafvang zou kennen of beheersen?
Is dat geen paternalisme? En vanwege wat?
Hij gaat door:
“De planeet is niet in gevaar, maar de bewoonbaarheid van de aarde voor heel veel soorten, inclusief de menselijke, staat op het spel. Het probleem zit niet (meer) bij al die mensen die ‘er niet in geloven’, die feitelijk diep-gelovigen zijn in het licht van de feiten niet echt relevant. Je kunt de integere burgers daaronder slechts aanraden James Lovelock’s The Revenge of Gaia (Pinguin paperback) zorgvuldig te lezen.”
Ik heb Lovelock niet gelezen. Maar hoe overtuigd u ook kunt zijn door hem u moet natuurlijk wel open blijven staan voor onwelgevallige argumenten.. U wilt toh zelf geen gelovige worden! Want dat geeft iedereen toe: het klimaat is zo complex, heeft te maken met zoveel wetenschappelijke vakgebieden, het is moeilijk om daarover voorspellingen te doen..Zeker als de zon, ruimtestraling, en de invloed van wolken en oceaan onvoldoiende bekend zijn. Toch letterlijke en figuurlijke grootheden!
De sceptici ontkennen de klimaatverandering niet, maar zien dat nog steeds passen in het normale historische patroon. De sceptici doen hun onderzoek middels observaties, en ze hebben aardig wat onderzoek gedaan ( http://petesplace-peter.blogspot.com/2008/04/peer-reviewed-articles-skeptical-of-man.html) .
De alarmisten menen dat de mens met zijn uitstoot zijn eigen ondergang graaft.. Ze maken vooral veel gebruik van projecties middels modellen. Bij modellen komt het aan op de input, op correcties , en de verwerking.
Gebleken is nu dat daarmee flink wordt gesjoemeld.. Denk aan Michael Mann ´s hockeystick, of aan Eric Steig´s antarctica smelt: “This shoddy research was subsequently torn apart so comprehensively that it has been called the most discredited study in the history of science ”
(http://www.spectator.co.uk/melaniephillips/3332616/that-famous-consensus.thtml)
Niet alleen de wetenschappelijke methodologie is in het geding, ook de controle erop. Het peer review proces blijkt ook gepolitiseerd: in naam onafhankelijke anonieme wetenschappers deden het peer review, maar bleken leden van de eigen hobbyclub. http://scienceandpublicpolicy.org/images/stories/papers/originals/mclean/mclean_IPCC_review_final_9-5-07.pdf) :
Dé Wetenschap als waarheidsvinding bestaat niet (meer), het gaat verder dan paradigma´s, het gaat om politieke macht.
..En dan geldt des te meer de waarschuwing van Eisenhower:
” Yet, in holding scientific research and discovery in respect, as we should, we must also be alert to the equal and opposite danger that public policy could itself become the captive of a scientific-technological elite. The prospect of domination of the nation’s scholars by Federal employment, project allocations, and the power of money is ever present – and is gravely to be regarded. (http://mcadams.posc.mu.edu/ike.htm)
Wie heeft de nu de stijl, toon, beschaving en goede motivatie?
dinsdag 21 juli 2009, 9:29 uur
Heer Klein,
het punt nu is juist dat – de verandering in het gehalte van CO2 in de lucht en het gehalte van CO3- in zeewater(ook ondanks het bufferend vermogen va de zee)- de klimaatverandering in geen enkele historisch !!! patroon valt.
Men tracht van sceptische zijde wel e.e.a. in een geologische tijdrekening( die zoals u weet ongelooflijk veel langere tijdperken beslaat)in te passen.
In te passen, begrijpt u :
In Te Passen ….
Dit alles om maar tot de conclusie te kunnen komen dat het zo’n vaart niet zou lopen ? ….!
dinsdag 21 juli 2009, 13:21 uur
Harry van Trotsenburg (32). Zie mijn commentaar nr. 17.
Lennart van der Linden (33): Kwestie van oordeel. Mij lijkt Miskolczi een van de betrouwbaarste onderzoekers op dit gebeid. Hij is de eerste die het complexe systeem van alle energietransportprocessen in de atmosfeer met succes heeft beschreven. Realclimate.org is naar mijn oordeel zeer onwetenschappelijk en berucht om het manipuleren van gegevens, zie ook http://www.dagelijksestandaard.nl/2009/07/01/%e2%80%98realclimate%e2%80%99/
dinsdag 21 juli 2009, 17:55 uur
Er zijn twee discussies die parallel lopen. Het leidt tot verwarring als door elkaar worden gehaald.
Er is de wetenschappelijke discussie die tot doel heeft feiten boven water te krijgen en risico’s vast te stellen. In deze discussie is skepsis gezond en noodzakelijk. Echter het wereldklimaat is geen herhaalbaar wetenschappelijk experiment. We kunnen immers niet wachten tot we onherstelbare feiten hebben en blijkt dat de doemdenkers toch gelijk hadden.
Daarom is er de politieke discussie over welke maatregelen genomen moeten worden om de risico’s te beheersen. Hierbij ontkomen we uiteraard niet aan persoonlijke ambitie, lobbies, links gedram en rechts geschreeuw.
De politiek moet luisteren naar de wetenschap maar heeft een eigen verantwoordelijkheid. De wetenschap moet vooral niet luisteren naar de politiek en feiten produceren.
Het feit dat er wetenschappelijke skepsis bestaat zijn is dan ook geen enkele reden om politieke maatregelen na te laten om de menselijke invloed op het klimaat te beperken.
dinsdag 21 juli 2009, 22:35 uur
Geleidelijk groeit deze lijst van commentaren verder aan – en ook ditmaal zullen de sceptici niet van mening veranderen (evenmin de ‘zorgzamen’..). In aansluiting op m’n notitie (nr. 25)een vraag aan Dick Thoenes (of aan andere representatieve sceptici): Kunt u drie namen noemen van prominente ‘IPCC’-leden die u accepteert als bona fide wetenschappers? Eventueel twee namen? Of desnoods een?!
Dan nog in het kort over CO2 het volgende: In honderd jaar is het gehalte in de atmosfeer van pakweg 280 naar ruim 380 ppm opgelopen. Een in historisch geologisch perspectief razendsnelle toename.Door de mens. Door de bank genomen blijft over de jaren heen ongeveer de helft van die emissie in de atmosfeer, de andere helft duikt de zee in. Dit boven op de fikse natuurlijke (kring)loop, maar daarmee zijn die feiten niet weg te cijferen of te redeneren.
Vroeger zijn er op geologische tijdschaal (ook) grote verschillen in het CO2-gehalte van de lucht geweest -o.a. vastgesteld door boringen in het ijs op Antarctica. Een stijging van de temperatuur werd gevolgd door een toename van CO2 – begrijpelijk. De mens had hier nog niets mee te maken. We weten steeds meer over de (chemische, fysische, geologische) processen en veranderingen over miljoenen jaren, dramatische ontwikkeligen vaak, zonder dat de mens er een hand in kon hebben. Lees bijvoorbeeld ‘The Last Generation’ van Fred Pearce. De les: Op Aarde kan een bescheiden verandering in omstandigheden kennelijk de inleiding vormen tot snelle en grote veranderingen in klimaat.
En nu? Nu is geologisch gezien de mens in een paar ogenblikken de boel aan het veranderen, een compleet nieuwe uitdaging voor het systeem. Logisch is dat nu een temperatuurstijging zal volgen op die emissies in plaats van omgekeerd. Of dit goed of fout gaat aflopen deze eeuw – ik weet het niet. Maar laten we ons met die miljarden bewoners wel gaan gedragen, stel ik voor.
woensdag 22 juli 2009, 9:48 uur
Ondanks alle theorieen is het nog steeds niet gebleken dat door de enorme CO2-emissie de gemiddelde temperatuur van de aarde significant is gestegen. Van 1940-1975 iets gedaald, van 1975-1998 iets gestegen, daarna niet meer, in totaal sinds 1940 niet meer dan 0,2 graad gestegen. Dat is werkelijk niet van belang.
Het belangrijkste wat we nu nog moeten onderzoeken betreft de nog onbekende effecten die de CO2-toename mogelijk zou kunnen hebben. We weten niet wat we niet weten! Een interessante opgave voor de wetenschap.
woensdag 22 juli 2009, 20:06 uur
@ Anton van Oosten
“Het feit dat er wetenschappelijke skepsis bestaat zijn is dan ook geen enkele reden om politieke maatregelen na te laten om de menselijke invloed op het klimaat te beperken.”
Hoeveel heb je ervoor over?
Stel dat de politiek zegt dat de dijken met 10 meter moet worden opgehoogd, want ene James Hansen-heeft-toch-gezegd dat het reewaterpeil met minimaal 6 meter stijgt deze eeuw. En die 4 meer extra komt van Lennart van de Linde, omdat “je niet zeker genoeg kunt zijn”. Wil jij dan zondermeer 2 tot 3000 per jaar daarvoor neerleggen? Bedragen die in de VS per gezin genoemd worden voor de Waxley wet.
Dan wil je toch ook weten hoe die Hansen daaraan komt? En als dan vervolgens blijkt dat ie vooral in termen van modellen denkt, en dat de waarnemingen, de observaties heel anders zijn ( zie Thoenes) dan ben je toch een zelfkweller om daarin mee te gaan. Dan wil je toch dt de regering haar bronnen van informatie goed onderzoekt? Dat zou toch een kritisch parlement, of een parlementaire enquete waard zijn?
En dat bedoel ik.
Kijk eerst of de wetenschap klopt, en sneu voor de alarmisten: er worden steeds maar weer grote blunders in hun onderzoek AANGETOOND.
En: de temperatuur stijgt nauwelijks, is zelfs de laatste 10 jaar gedaald. Het gaat prima met de ijsberen. In de middeleeuwen was het wel warmer dan nu. En antarctica smelt ook niet.
Wanneer je dat eens laat bezinken, en de regering komt eindelijk bij zinnen en verwart de wens van andere energie niet meer met “klimaatprobleem”, dan kan je me eenmalig 1000 overmaken,de moderator weet mijn emailadres. Scheelt je toch weer een heel hoop geld, en dan heb je net als de sceptici hier, nu al gemoedsrust..
Laat-je-niet-gek-maken!
zaterdag 25 juli 2009, 17:01 uur
In de 40 reacties op het artikel van de heer Hofland kwamen tientallen punten van discussie voor. Die kan je letterlijk allemaal terug vinden in het “Skeptics Handbook” van Jo Nova, zie http://www.joannenova.com.au . Alle relevante argumenten worden daarin genoemd. Meer heb je niet nodig.
zondag 26 juli 2009, 12:23 uur
Peter Klein (40),
Over de mogelijke zeespiegelstijging: veel wetenschappers verwachten dat die de komende eeuw rond 1 meter zal bedragen, maar 2 meter in het slechtste geval is volgens de huidige kennis niet uit te sluiten. In de eeuwen daarna kan dit oplopen tot 6 meter, 10 meter of zelfs 70 meter (na vele eeuwen/millennia). Hoeveel en hoe snel de zeespiegel precies zal stijgen is afhankelijk van onze keuzes nu en van de gevoeligheid voor die keuzes van het klimaatsysteem. Zie voor een goed overzicht van een aantal projecties voor de mogelijke zeespiegelstijging figuur 35 op p.29 van ‘Hoogtij in de delta’, de recente inaugurele rede van Pier Vellinga:
http://www.urgenda.nl/files/vellinga.pdf
Omdat een hoge klimaatgevoeligheid niet uit te sluiten is en omdat er aanwijzingen zijn dat in het verleden zeer snelle zeespiegelstijging heeft plaatsgevonden (rond de 5 meter per eeuw), is ook niet uit te sluiten dat de maximaal 2 meter stijging in de komende eeuw nog een onderschatting is. Over de dynamica van smeltende ijskappen is nog te weinig bekend om daar met grote zekerheid iets over te kunnen zeggen. Jim Hansen pleit er uit voorzorg voor hier niet nodeloos in de praktijk mee te experimenteren. We hebben maar 1 aarde: als die kappen eenmaal flink beginnen te smelten kunnen we dat niet meer stoppen. Het zal wereldwijd zeer moeilijk en kostbaar zijn om ons aan 10 meter zeespiegelstijging in enkele eeuwen aan te passen, om over alle andere gevolgen nog maar niet te spreken. Nu hebben we nog de kans om die zeespiegelstijging zoveel mogelijk te vertragen en beperken, tegen relatief geringe kosten. Laten we die kans grijpen.
maandag 19 oktober 2009, 12:19 uur
Het wordt steeds warmer op de plek waar ik woon. Of dat door de mensen komt of niet, weet ik niet. Laten we aannemen dat het inderdaad door de mensen wordt veroorzaakt, kunnen wij mensen er dan wat aan doen om dat proces te stoppen? Misschien kunnen we dat. Maar gaan we dat ook echt doen? Nee, dat weten we al sinds het rapport van de Club van Rome, alle profeten die de weg van het consuminderen preekten hebben het moeten afleggen tegen de verleidingen van het consumeren. Het is geen toeval dat het neoliberale gebod “consumeer meer”, want consumeren is goed voor u en ons, het heeft gewonnen van Wouter van Dierens Kleine Aarde. Opvattingen en maatregelen die indruisen tegen ons driftleven leggen het op den duur af: geen politicus die echt Schiphol aan banden wil leggen, want dat zou niet alleen slecht zijn voor onze economie, maar vooral ons driftleven beknotten. De filosofie van het nalaten vindt geen gehoor waar het onze driftmatige activiteiten betreft: consumeren, reizen, ontdekken, bijvoorbeeld. We zullen steeds meer blijven reizen gedurende een bepaalde fase van ons leven althans, want die reisdrang zit nu eenmaal in de meesten van ons. We zullen ook steeds meer ontdekken en daarin zal ook zeker onze redding liggen: misschien ontdekken we ooit een manier om werkelijk klimaatneutraal te reizen, tot dan is het allemaal bla bla a la Gore.