Corpora zijn meestal niet geliefd in hun omgeving. Zij zijn – het woord zegt het al – aparte lichamen, die zich van hun omgeving onderscheiden door eigen gebruiken, taal en humor. Ze worden vaak arrogant gevonden – al hoeft dat niet voor elk individueel lid van zo’n corps te gelden. Natuurlijk denkt iedereen dat ik het hier over de studentencorpora heb. Inderdaad doet dat verschijnsel zich daar in versterkte mate voor, maar het gaat ook op in de echte wereld. Zo geldt Buitenlandse Zaken bij de andere departementen vaak als arrogant.

Lees verder »

Grote bewondering heb ik voor al diegenen die, zoals onze minister-president, het 551 pagina’s dikke rapport van de commissie-Davids al de dag zelf waarop het verscheen, of anders de dag daarop, gelezen hadden en met hun oordeel erover klaar waren. Ikzelf ben niet zo’n vlugge lezer en ben zelfs na ruim een week niet zo ver.

Toch wil ik alvast, als spuit elf, enkele kanttekeningen naar aanleiding van dat rapport maken – op het gevaar af dat ze onjuist zullen blijken te zijn en misschien zelfs door het nog ongelezen deel van het rapport gelogenstraft worden. Daar valt, dunkt me, de vraag niet onder of Balkenende – wiens beleid als minister-president van het eerste door hem geleide kabinet (2002-2003) nogal genadeloos door het rapport wordt veroordeeld – moet aftreden. In die dagen viel de beslissing politieke steun te geven aan de Amerikaans-Britse oorlog tegen Irak.

Lees verder »

In het begin van elk nieuw jaar maak ik schoon schip op mijn schrijftafel, waar zich knipsels hebben opgestapeld van artikelen die ik eens dacht misschien nog wel eens te kunnen gebruiken, waartoe ik echter, om de een of andere reden, niet gekomen ben. Sommige blijken hun actualiteitswaarde nog niet verloren te hebben. Hier volgt, in los verband, een keuze eruit.

In november besloot General Motors plotseling Opel niet af te stoten. Daarmee zette het de Duitse regering voor het blok. Die had immers een deal gesloten met het Oostenrijks-Canadese Magna en de Russische Sherbank, die beloofd had geen fabrieken in Duitsland te zullen sluiten. Hierover schreef prof. Filip Abraham, hoogleraar internationale economie in Leuven (De Standaard, 6 november):

Lees verder »

Dat de grondwet van 1848, waarvan de liberaal Thorbecke de geestelijke vader is, er niet zonder steun van de rooms-katholieken, aan wie zij de vrijheid beloofde hun kerkelijk bestel naar eigen wens in te richten, zou zijn gekomen – dat wist ik. Maar dat het toen zo kantje boord is geweest, dat wist ik niet of was ik vergeten.

Het ontwerp-grondwet passeerde de Tweede Kamer met een ruime meerderheid (41 tegen 15 stemmen), maar in de Eerste Kamer staakten de stemmen (13 tegen 13). Maar „na een half uur schorsing deelde de katholiek A.W. baron van Brienen van de Groote Lindt mee dat hij wenste terug te komen op zijn uitgebrachte tegenstem. Met veertien tegen twaalf stemmen werd het ontwerp zo bij tweede stemming gered”. (Van Brienen kwam dus niet alleen op, maar – belangrijker – ook van zijn tegenstem terug.)

Lees verder »