Mij was het ontgaan, maar in de Volkskrant schreef Evelien Tonkens er van de week een stukje over: de mislukte poging van de gemeente Ridderkerk om ontevreden buitenstaanders, de burgers die zich wentelen in hun onvrede, te overladen met „bestuurlijke warmte”. Een jaar lang was op allerlei manieren geprobeerd hen te bereiken en tot meedoen over te halen: om „een menselijk, warm gezicht te tonen” kregen alle inwoners een digitaal bloemetje gestuurd, nieuwkomers ontvingen bij het standaard informatiepakket een cake die ze „met de buren” konden opeten. Op een antwoordkaart konden bewoners invullen wat de gemeente allemaal nog meer kon doen om mensen met elkaar in contact te brengen.
Lees verder »
Dit bericht heeft 8 reacties
Afgelopen woensdag diende de PVV-Kamerleden Geert Wilders en Martin Bosma schriftelijke vragen in bij minister Plasterk (Onderwijs, PvdA) over een liedje van Kinderen voor Kinderen, getiteld ‘Baklava of rijstevla’. Dat liedje, over een klein meisje dat verscheurd wordt tussen liefde voor Nederland en Marokko, is volslagen onschuldig en bovendien zestien jaar oud, maar in de ogen van Bosma en Wilders het zoveelste teken aan de wand. Dus: „Is het u opgevallen dat er in het liedje maar liefst 27 keer ‘Allah Akbar’ wordt gezongen en dat zulks geschiedt in een tv-programma gericht op onze kinderen?’’ En: „Deelt u de mening dat dit opnieuw een indicatie is dat de staatsomroep vooral de belangen dient van een kleine multiculturele elite en niet van het Nederlandse volk, die (sic) echter wel de rekening mag betalen?”
Lees verder »
Dit bericht heeft 31 reacties
Het zal u ontgaan zijn, maar binnen de literaire wereld woedt op dit moment een discussie over hoe de literatuur weer maatschappelijk relevant gemaakt kan worden. Doen romans en verhalen er nog toe? Literatuur wordt, vreest men, niet langer gezien als een vorm van kunst, iets wat diepte geeft aan het menselijk bestaan, maar eenvoudig als een vorm van vermaak, of veel erger, iets voor een kleine groep fijnproevers, die het met elkaar heel gezellig hebben, maar die hun kennis en inzichten op geen enkele manier meer weten over te brengen buiten hun eigen groep. In de dag- en weekbladen worden de recensies van boeken korter en schaarser. Op televisie verschijnen weliswaar regelmatig schrijvers, maar je kunt niet zeggen dat met hen beschouwelijke gesprekken worden gevoerd over hun worsteling met het bestaan; meestal blijft het bij de vraag of ze wat ze hebben geschreven echt hebben meegemaakt. Of, als ze een prijs hebben gewonnen, wat ze met het geld gaan doen.
Lees verder »
Dit bericht heeft 16 reacties
Je kunt het ook zo zien: de aanhoudende strijd tussen ‘volk’ en ‘elite’ die Nederland de laatste jaren in zijn greep houdt, heeft weinig met idealen en visie, maar vooral met nijd te maken. De begrippen volk en elite zijn harde stokken om een hond te slaan. Mensen die namens ‘het volk’ spreken, blijken meestal niet ergs volks en mensen die ervan beschuldigd worden tot de verderfelijke elite horen, hebben vrijwel altijd een achtergrond die nogal gewoontjes is. Waartegen gestreden wordt is geen elite van baronnen en dubbele namen, het is een elite van gewone jongens en meisjes die zich een plaatsje in het centrum van het openbaar bestuur hebben verworven en nooit meer achterom hebben gekeken. De bestuurlijke elite, die voornamelijk bestaat uit mannen die nauwelijks boeken lezen en alleen naar het theater gaan om elkaar te ontmoeten, zegt cultuur hoog in het vaandel te hebben, net als een pluriforme samenleving – en zo ontstaat de onheilige drie-eenheid van allochtonen, bestuurders en cultuurliefhebbers, een prachtig doelwit. Aan de andere kant, het volk dat met de rotzooi achterblijft, de miskenden en gekrenkten, die gedwongen worden te luisteren naar vioolspel terwijl Rome brandt.
Lees verder »
Dit bericht heeft 23 reacties
In de Engelse voetbalwereld was er van de week ophef over een bedenkelijke actie: na gescoord te hebben tegen zijn voormalige werkgever Arsenal tartte Emmanuel Adebayor het supportersvak van die club door met uitgespreide armen zijn triomf op te eisen. De Arsenal-fans ontploften, er werd van alles naar de voetballer gegooid, er ging een stadionwacht tegen de vlakte. ’s Avonds werd er schande van gesproken op televisie, de volgende dag las ik lange meditaties op de sportpagina’s over hoe Adebayor naast de schoonheid ook het beest in zichzelf had laten zien (hij had ook zijn oud-ploeggenoot Van Persie een trap gegeven). De voetballer zelf had direct na de wedstrijd al eeuwige spijt betuigd.
Lees verder »
Dit bericht heeft 8 reacties
Je bent even weg en je mist zo drie, vier Nationale Kwesties: het ontslag van Tariq Ramadan, de zeiltocht van Laura Dekker, de presentatrice van Zomergasten. En Geert Wilders natuurlijk – Geert Wilders die nu eens een paar zetels in de peilingen zakt en volgende week weer een paar zetels stijgt, Geert Wilders die de ene week op Hitler lijkt en dan weer ineens juist helemaal niet, Geert Wilders die zijn islamhaat via zijn Indische voorouders in zijn bloed gekregen zou hebben en een dag later juist via een drie maanden sinaasappels plukken in Israël. Lees verder »
Dit bericht heeft 7 reacties
Als het niet verrassend is, dan is het tenminste opvallend: meer mensen in Nederland maken zich zorgen over het verval van normen en waarden dan over de economische crisis. Veel meer mensen: de uitkomst van de jaarlijkse 21minuten-enquête geeft een verschil aan van meer dan tien procent. De burger maakt zich zorgen over zijn baan en zijn huis, maar veel meer nog over grofheid en geweld. Maar liefst 74 procent van de ondervraagden ligt wakker van een „afname van tolerantie en respect en toename van verbaal geweld.’’ De onderzoekers spreken van een „normen en waarden crisis’’. Lees verder »
Dit bericht heeft 24 reacties
De typische PVV-stemmer, hoorde je in politieke kringen voorafgaande aan de Europese verkiezingen opvallend vaak beweren, was weliswaar tegen Europa, maar zou toch niet gaan stemmen. En mocht de PVV onverhoopt toch groot worden, binnen het Europees Parlement zou zij juist heel klein zijn. Weinig om je zorgen over te maken, dus. Lees verder »
Dit bericht heeft 10 reacties
Nietzsche geloofde dat alles in dit leven zich tot in de eeuwigheid zou herhalen – maar moet het echt om de vijf jaar? Wie de debatten en discussies rond de Europese verkiezingen van volgende week volgt, bekruipt het gevoel in een akelige time-warp terecht te zijn gekomen. Alles komt plotseling weer voorbij: de Nederlandse burger ziet Europa nog steeds niet zitten. Men gelooft wel in een Europa tegen de rest van de wereld, maar verzet zich tegen een Europa dat zich met Nederland bemoeit. De gedachte van een verenigd Europa is heel mooi, maar Europese politici zijn dat niet. Het moet beter uitgelegd worden, zegt de een. Het valt niet uit te leggen, zegt de ander. Lees verder »
Dit bericht heeft 7 reacties
Wat je er ook van vindt – het Nationaal Historisch Museum is, nog voor er één paal in de grond is geslagen, nu al erg Hollands. Een halfbakken idee, een onheldere procedure, gekissebis achteraf over de uitgangspunten, en afgelopen week heel veel nat vuurwerk in de Tweede Kamer – hier gaan we nog jaren plezier aan beleven. Lees verder »
Dit bericht heeft 8 reacties