Weer rustig in de praktijk, het inloopspreekuur op tijd klaar en de telefoon redelijk stil, de huisartsenpost draait met normale bezetting en over de tweede vaccinatie bij kinderen komen nauwelijks nog vragen. Het is bijna vreemd, zo rustig. Tijd voor elkaar, voor het gezin, voor opruimen en schoonmaken.
Na een telefonische ronde langs de wegblijvers vandaag de laatste vaccinatie gegeven. Resultaat: 950 geïndiceerden, een stuk of 15 zonder indicatie (waarvoor minister Klink me voor de Tuchtraad wil slepen), een verlies van ongeveer 5 vaccins en een rest van 230, waarvan 200 door een fout in de levering. De epidemie was al over het hoogtepunt voor de tweede vaccinatieronde moest beginnen. De invloed van vaccineren is mogelijk miniem. Tijdens de bestrijding van de Mexicaanse/H1N1/Varkensgriep rezen bij huisartsen twijfels, maar het is een officiële pandemie, niets doen was geen optie. Actie betekende vaccineren en rap!
Momenteel ben ik mijn tweede vaccinatieronde aan het afsluiten. De opkomst was 25 % minder dan de eerste ronde. We worden opgebeld door mensen die de tweede prik echt niet willen hebben. Het verdeelcentrum stuurde overigens een verkeerde zending, 200 vaccins meer in plaats van 100 minder. Met nog tien huisbezoeken te gaan en naar schatting 50 spijtoptanten blijven er 350 vaccins over in de koelkast, veilig volgens de normen bewaard, maar toch beperkt houdbaar.
Gisteravond hebben wij, de co-assistenten, assistentes, mijn vrijwillig meewerkende voorganger en ik, geprobeerd zoveel mogelijk risicopatiënten voor de tweede keer te vaccineren. Het blijkt een duidelijk andere griep. Een eerste echte pan(iek)demie, met een massale vaccinatiecampagne. Maar steekt er niet meer achter? Gevolgen van al dit vaccineren tekenen zich voor het getrainde oog duidelijk af.
Lees verder »
Dement of depressief ? De visites van de eerste prikronde sluit ik af met een bezoek aan een hoogbejaarde ex-collega. Meneer B zit weer onder zijn plaid in het najaarszonnetje bij het raam. In een comfortabele sta-op stoel, waar hij zich overigens niet vaker dan hoogst noodzakelijk uit zal verheffen.
Sinds een verdwaald musje preventief werd geruimd is Domino Day niet aan mij besteed. Vandaag was het Domino Day op de praktijk, twee collega’s ziek afgemeld, mijn collega in de praktijk thuis met zieke kinderen, mijn vrouw en dochter ziek thuis.
Binnen de criteria? Dat is momenteel een veelgehoorde vraag.
Iedere patiënt vindt de eigen hulpvraag terecht. Mijn assistente en ik gaan er gewoonlijk serieus op in. Afhankelijk van wat er op tv is geweest, 30 tot 60 keer per dag.
Beste collega’s: prik loodrecht, precies in het dunne midden, daarnaast is het rubber dik en stug. Ook bij het terugstoppen in zijn hulsje kan de vlijmscherpe punt beschadigen. De naalden zijn dus scherp, maar kunnen bot worden. Wij kregen geen klachten.
De zwangeren mogen zitten, de rij loopt door tot ver voorbij de ingang. Het onweer is losgebarsten. Op het moment dat ik me balend opmaak de mededeling te doen, dat de vaccins op de A12 in de file staan, stapt een koerier met een coolbox naar binnen. De man kijkt verbaasd naar de rij waar meligheid is toegeslagen “Tis gratis” en “Haring en Wittebrood ” Drie oktober ligt nog vers in ons Leidse geheugen.
Even voorstellen. Mijn naam is Walter Schrader en ik ben huisarts met een net bovenmodale praktijk. Een dag in de week werk ik samen met een vrouwelijke collega.
De afgelopen weken hebben in het teken gestaan van de griepvaccinaties. Niet vanwege de Grieprap die ik op youtube heb gezet, dit kostte me totaal maar een uur of drie, maar vanwege de gigantische werkdruk die drie vaccinatierondes met zich meebrengen.
Abonneer je