Ruim drie jaar heeft Wim Cornelis nog te gaan als burgemeester voor Gouda. Daarna wacht het pensioen. En als hij nu het veld overziet, aan het begin van een nieuwe raadsperiode, komt als vanzelf het woord ‘uitdaging’ op. Het gangbare eufemisme om aan te geven dat er zwaar weer op komst is.

,,Er moet vijftien miljoen euro worden bezuinigd. Maar Gouda heeft door de kosten van de verzakkende bodem geen vlees of vet meer op de botten. Deze bezuinigingen zijn onontkoombaar, maar ze zijn zo groot dat we een aantal heilige huisjes zullen moeten aanpakken. Ik heb in mijn leven negen colleges meegemaakt, als wethouder en als burgemeester. Maar dit wordt waarschijnlijk mijn moeilijkste periode.’’

En toch: Cornelis is niet somber. Op de vergadertafel in zijn werkkamer ligt een grote poster. Daarop staan met veel cijfers en tabellen verschillende scenario’s aangegeven voor de toekomst van Gouda. Het kernachtigste is een tabel met twee keer twee variabelen. De ene is krimp of groei. De andere variabele is rustig of explosief qua sociale problemen. Daar komen dan vier mogelijkheden uit. Het doel van Cornelis is rust en groei. ‘Gouda bloeit’, staat in dat hokje. Het verscheelt maar één letter van het doemscenario, krimp en een explosieve sociale sfeer: ‘Gouda bloedt’.

Een van de belangrijkste opgaven van dit moment vindt Cornelis dan ook de geesten rijpmaken voor de onvermijdelijke bezuinigingen, en het zo zuiver mogelijk delen van de pijn. Lees verder »