De Oranjeboulevard, zo wordt de straat Het Raam genoemd op 30 april. Hier wordt de jaarlijkse vrijmarkt gehouden. En aan deze straat ligt ook moskee Nour. Gaat dat samen op een vrijdag, de belangrijkste gebedsdag voor moslims?

Wachten tot het droog werd had vanochtend weinig zin, dus op een gegeven moment heb ik maar een regenjas aangetrokken en ben naar Het Raam gelopen. Niet zo druk als anders, maar bijna alle verkopers hielden de moed erin, ook degenen die geen plastic of afdekking hadden meegenomen om hun spulletjes te beschermen.

Bij de moskee komt net Jalal (liever geen achternaam) naar buiten. Volle baard, Hollands postuur, islamitisch gekleed, een dertiger die ruim acht jaar geleden vanuit Marokko naar Nederland is gekomen. Gezellig, is het woord dat hij het meest gebruikt, ondanks het miezerige weer. Veel overlast is er binnen niet, zegt hij. De muziek staat een paar honderd meter verder. Hij gebaart naar de voorbijschuifelende mensen, in allerlei soorten en maten. Er wordt vaak zo negatief gedaan, zegt hij. Maar op zo’n dag zie je toch ook dat je heel goed samen dingen kunt doen, Marokkaan en Gouwenaar en wie dan ook?

Daarom een korte impressie van de Oranjeboulevard vrijdagmorgen. Lees verder »

Met een groene markeerstift kun je heel goed het probleem van de politiek laten zien, had Johan Weeber bedacht. Hij had het coalitie-akkoord uitgeprint en overal de boosdoeners aangestreept. Woorden als beter, meer, optimaal, voldoende, ruimer, stevig, groter – of minder, waar er stond ‘We willen bereiken dat minder Marokkaans-Nederlandse Gouwenaars overlast en criminaliteit veroorzaken’.

Dat is allemaal te vaag, zei het kersverse gemeenteraadslid, een van de succesvolle nieuwkomers, in zijn maidenspeech in de gemeenteraad. Stel concrete doelen. Want dat ,,is essentieel om de kloof tussen burgers en politici te overbruggen’’. Hij had het groen-gestreepte exemplaar voor zich liggen en besloot na een korte aarzeling af te zien van een theatraal loopje door de zaal om dit te overhandigen. Dat gebeurde pas in de pauze. Het zou misschien te veel politiek theater zijn geweest in een vergadering die vooral bestond uit het voorlezen van lauw geserveerde vooraf opgestelde verklaringen. En waarschijnlijk vond hij het ook te voorbarig, want in het coalitie-akkoord staat al dat het verder zal worden ingevuld bij de begroting voor 2011.

Maar die vaagheid is wel waar het hem om gaat, vertelt hij als ik hem opzoek in zijn kantoor-naast-huis – Weeber is een sociaal-geograaf die adviseert over de ontwikkeling van vastgoed (‘maar niet in Gouda’). Eind vorig jaar heeft hij de partij Gouda Positief opgericht – samen met een aantal ondernemers en mensen op hoge functies in het bedrijfsleven, zegt hij, die elkaar regelmatig treffen in de Goudse sociëteit De Reünie.

Het zijn kiezers die op drift zijn geraakt. Mensen die zich profileren als doeners en vinden dat de politiek, of dat nu lokaal is of landelijk, te weinig doet.

,,Er is te veel algemeen beleid, te weinig aandacht voor uitvoering. Politici zeggen dat ze daar niet over gaan. Dat kan zijn, maar dan moet ze wel ambtenaren veel beter aansturen. Politici moeten veel meer gericht zijn op concrete resultaten. Er is geen sense of urgency.’’

Lees verder »

Informateur Hans Ouwerkerk

Politieke versnippering. Nieuwkomers die het goed doen in verkiezingen, maar toch niet mee willen of kunnen besturen. Coalitiebesprekingen met vijf of zes partijen. Als je in Gouda kunt zien wat de problemen zijn in Nederland, wat wel is beweerd, wordt dat straks het beeld op het Binnenhof. Want in Gouda is dat allemaal al werkelijkheid geworden.

Een duikje in de lokale politiek van Gouda. Zoals op veel plaatsen in Nederland was die al redelijk versnipperd geraakt, met tien partijen om de 35 zetels in de gemeenteraad te verdelen. Maar het is nog erger geworden, want veel kiezers willen wat anders. Na de gemeenteraadsverkiezingen van maart zitten er twaalf partijen in de raad. Voor een stad van deze grootte zijn dat er wel erg veel. Ter vergelijking: in Amsterdam zitten er negen partijen in de raad, in Rotterdam acht, in Utrecht negen. Van de grotere steden in de buurt evenaart alleen Den Haag de twaalf partijen van Gouda.

Meer partijen, meer problemen. Het succes van politieke nieuwkomers maakte voortzetting van de oude coalitie onmogelijk – in Gouda niet omdat ze ruzie met elkaar hebben gekregen, maar omdat ze meer dan een kwart van hun zetels zijn kwijtgeraakt, vijf van de 21. Veel Goudse stemmen gingen naar twee politieke nieuwkomers. Trots op Nederland van Rita Verdonk is met drie zetels in de raad gekomen, en kreeg veel steun in de wijken waar overlastproblemen zijn, met Marokkaanse jongens in de hoofdrol. Gouda Positief, een nieuwe ondernemerspartij die het negatieve beeld van de kaasstad wil veranderen, kreeg ook drie zetels.

De kiezer heeft gesproken, maar hoe je dat politiek moet vertalen, was niet duidelijk. Er moest een informateur aan te pas komen om de verschillende opties te onderzoeken. Gouda staat hier overigens niet alleen in. In zeker 25 andere gemeentes, groot en klein, is een informateur ingeschakeld als smeerolie in een haperend politiek bestel. Vooral oud-burgemeesters zijn gewild. Lees verder »

Waarom dit blog? De afgelopen jaren is ‘Gouda’ vaak voorbijgekomen in Den Haag. De stad is een symbool geworden in de nationale politiek. Sommige partijen en kranten praten over ‘Goudse toestanden’ om te verwijzen naar problemen rondom overlast en onveiligheid, in Gouda vaak veroorzaakt door Marokkaanse jongeren. Of, nog breder, om te verwijzen naar ‘wat er mis is in dit land’.  Neem Geert Wilders. Die heeft ervoor gepleit om het leger te sturen naar een wijkje in Gouda waar veel en vaak overlast is. Om ,,het straattuig keihard aan te pakken’’.

Hoe leeft deze stad van rond de 70.000 inwoners naar de verkiezingen toe? En hoe spelen hier concreet belangrijke thema’s uit de campagne, zoals veiligheid, onderwijs, zorg, werk, de relatie overheid-burger? De komende weken wil ik dit laten zien in een blog uit de stad waar ik nu bijna negen jaar woon.