In de damestoiletten in openbare gebouwen en winkels is in de hoek van sommige toiletten een plastic kinderstoel geinstalleerd, waar je je baby of peuter in kan zetten als jij je “boodschap” doet.

Dit vond ik heel handig. Je hoeft je kind dan niet buiten in de wagen te laten of mee te nemen in de wc en aldaar op je schoot te zetten terwijl je met iets anders bezig bent.

Of op de heren-wc een dergelijke kinderstoel aanwezig was weet ik niet. Voor Nederland, waar de vaders  heel veel met hun kleine kinderen doen, lijkt mij installatie aldaar dit ook gewenst.

Reni Stokvis

In Davos (Zwitserland) ontvangt iedere toerist bij inboeking in een hotel, camping of andere plek voor logies een soort OV-kaart.

Daarmee kan hij gratis in alle openbare vervoermiddelen in en rondom de stad. Of het nou een bus, (berg)trein of kabelbaan is. De kaart hoeft niet getoond, maar wel altijd meegenomen te worden.

Deze gang van zaken is gemakkelijk voor de toerist: geen gezoek naar gepast geld of een afstempel-apparaat en bovendien ook makkelijk voor het vervoerbedrijf.

Wel moesten wij, toen we inboekten op de (enige) camping een borg van 20 Zf betalen, die we bij vertrek weer terugkregen. Tenslotte zij vermeld dat de kaart ook reductie bood op een aantal evenementen en musea in de stad.

Kay Okma
Bloemendaal

Tijdens mij fietstocht naar Rome in Italië zie ik om de paar kilometer een bordje met ‘Agrotourisme’. De aanduiding dat er hier een boerderij is waar je een nacht of meerdere dagen kunt doorbrengen in een ‘groene’ omgeving.

Van basic tot uitgebreid met zwembad, restaurant en speeltuin voor de kinderen. De boer heeft nog zijn druiven stronken, olijven bomen of koeien en daarnaast een extra inkomstenbron uit het toerisme. Bij navraag blijken er vele honderden ‘Agrotourismes’ in Italië te zijn en ontstaan doordat vele boeren niet meer uitsluitend van de boerderij konden bestaan.

Tijdens een overnachting in een Agrotourisme nabij Rome vertelt de boer enthousiast over zijn zijn dagelijkse werkzaamheden op de boerderij en vele gasten, Italianen en buitenlanders, die hij op zijn boerderij ontvangt. Ik heb heerlijk gegeten, geslapen en lekker gezwommen. In Nederland heb ik nog geen geen bordjes met ‘Agrotoerisme’ gezien langs de weg. Kans?

Paul de Ridder
Utrecht

Wie kent het getuur in Nederland niet op de balkons als de trein bijna het station binnenloopt: krijgen we het perron nou aan deze of aan de andere zijde?

In Duitsland heb je dat niet. Daar wordt niet alleen omgeroepen welk station de trein nadert, maar ook of het uitstappen links zal gaan plaatsvinden of rechts.

Zo simpel en zo reizigersvriendelijk! Eigenlijk onbegrijpelijk dat dat in Nederland niet ook allang bij de treinomroeproutine hoort.

Freek Boon
Delft

Tijdens een rondreis door Frankrijk konden wij op diverse plaatsen onze lege wijnflessen en jam- en olijvenpotjes kwijt in de speciaal daarvoor bestemde glascontainers. Dat kunnen we in Nederland ook, maar in Frankrijk zijn  containers voorzien van ‘zijvakken’ speciaal bestemd voor de bij het glaswerk behorende (schroef)doppen, deksels en kurken. In Nederland moet je die maar ergens zien kwijt te raken. Een goed idee dus, die zijvakken!

Pien en Huub Vinkenburg
Velp