Verhaaltjes op gevels
Een immer weer boeiende gedachte als je een ouder huis bewoont is welke generaties mensen (en dieren) er generaties, ja soms zelfs eeuwen, lang hebben geleefd, geruzied, geliefkoosd en gestorven. Soms achterhaal je zoiets door verhalen van oude buurvrouwen of toevallig gevonden documenten, maar al te vaak blijft het een gesloten black box voor de huidige ‘beheerder’ van het pand.
Ook kun je in de prachtige oude Nederlandse dorpen en straten eindeloos ronddwalen zonder enige notie te hebben wat er door de jaren heeft plaatsgevonden. Gemiste kansen lijkt me.
In vele andere landen, zoals Ierland, maar ook Portugal, monteert men keurige bronzen plaatjes op gevels met een kort verhaaltje van beroemde vorige bewoners, wanneer ze (er) leefden en wat ze betekend hebben. Door zo’n relatief simpel gebaar stijgt de waarde van het pand voor de bezitter, en wordt voor vele buitenstaanders (andere stadsbewoners, maar zeker ook toeristen) de stad een veel meer levend organisme. Juist door de doden weer iets dichter bij te brengen.
Rutger Groot, Bussum
