Twitterende minister in problemen
Een tweet heeft minister Jan Kees de Jager (CDA, Financiën) politieke problemen opgeleverd. De minister verzond vanuit een vergadering van Europese ministers een bericht via twitter (een tweet). Daarin kondigde hij aan dat als Griekenland het monetair niet redt, heel wat Europese banken zullen omvallen. Een Europese minister van Financiën die openlijk speculeert over de val van banken, is een zeldzaam verschijnsel. Tijdens een spoeddebat in de Tweede Kamer kreeg de bewindsman daarvoor zodanig op zijn kop, dat hij “deemoedig” beloofde voortaan voorzichtiger te twitteren. Maar hij gaat er wel mee door. De Jager speculeerde niettemin op de mogelijkheid dat bewindspersonen in een volgend kabinet niet meer mogen twitteren.
De Jager heeft de omstreden tweet inmiddels van zijn persoonlijke site gehaald, maar op twitter zelf is hij nog wel te zien. (@jcdejager, 16 maart, 11:17 AM). Op een vraag van venture capitalist Sake Bosch, of er in monetaire termen naast systeembanken ook systeemlanden zijn, antwoordde de minister: “Ja, en als Griekenland valt ook heel veel Europese banken“. Daar namen de financiële woordvoerders Paul Tang (PvdA) en Frans Weekers (VVD) aanstoot aan.
De minister verweerde zich met de opmerking dat twitter alleen de antwoorden en niet de vragen toont. Dat is waar, maar in dit geval niet zo relevant. De vraag werpt geen ander licht op het antwoord. De minister liet de Kamer weten dat hij zijn tweets rond Griekenland op zijn persoonlijke site nog eens op een rijtje gaat zetten, maar dat heeft hij niet gedaan. De minister heeft zijn groeiende schare volgelingen op twitter (nu bijna 6.500) wel bedankt voor de morele ondersteuning die zij hem tijdens het debat boden en hen verzekerd dat hij doorgaat met twitteren: “het medium Twitter biedt heel positieve mogelijkheden om directer de burger te bereiken” aldus De Jager in de Tweede Kamer.
CDA-woordvoerder Frans de Nerée is er niet gerust op. “Gelukkig twitter ik niet en gelukkig houd ik ook geen twitterberichten bij. Dat geeft mij een hoop rust. Daardoor kan ik mijn stukken beter voorbereiden en hoeft er niet gereageerd te worden. Ik zou willen dat er binnen mijn fractie en zelfs binnen mijn fractiecommissie minder werd getwitterd. Dan zouden we ons absoluut meer kunnen concentreren op de zaken waarover het echt gaat.”
De fanatieke twitteraar waar Frans de Nerée zich aan ergert, is Pieter Omzigt. Die heeft al meer dan 1.000 tweets op zijn naam staan. Zo vroeg hij zojuist aan zijn bijna 1.000 volgers om input voor een hoorzitting over pensioenen die vandaag in de Tweede Kamer plaatsvindt.
Wat vindt u? Moeten politici twitteren of juist niet?
reacties op naam worden opgenomen (zie netiquette).
reageren kan ook op twitter: @aertjan
foto minister De Jager, parlementair persbureau Fiscafax
Abonneer je 
maandag 22 maart 2010, 13:40 uur
Het maakt eigenlijk niet uit of je twittert of op de radio/tv spreekt. In alle gevallen breng je als politicus je boodschap over. Wie op Twitter domme of gevoelige opmerkingen maakt, zou dat net zo goed op de tv of radio hebben gedaan. Dus het is naïef te veronderstellen dat Twitter ‘gevaarlijker’ zou zijn dan andere media. Het ligt helemaal aan jezelf.
Daarnaast is er een aantal mensen dat Twitter verafschuwt, maar die mensen weten vaak niet hoe twitter echt werkt. Zij hebben dus eerder problemen met het omgaan met nieuwe technologie. Een computercursus zou dan uitkomst kunnen bieden.
Ik vind Twitter heel erg leuk en ik ga ermee door!
Farshad Bashir, lid van de SP-fractie in de Tweede Kamer
(op Twitter: @FarshadBashir)
maandag 22 maart 2010, 13:51 uur
Die tweet over omvallende Europese banken was natuurlijk een beetje dom. Maar dat was het net zo goed geweest als hij het via een weblog of een interview had gezegd. Om nu het medium de schuld te geven zoals De Nerée doet (nota bene ook CDA) is de plank volledig mis slaan. Ik ben het eens met de minister dat Twitter een (nog) directer contact tussen Kamerleden en bewindspersonen mogelijk maakt. Ik twitter graag (@EwoutIrrgang). Goed dat de minister van Financiën er ook zo over denkt.
Ewout Irrgang, Tweede Kamerlid voor de SP
maandag 22 maart 2010, 13:53 uur
Ha ha, lees nu pas de reactie van mijn SP-collega Farshad Bashir, die precies dezelfde conclusie trekt! Gevaarlijk medium hoor, zo’n weblog
Ewout Irrgang
Aantekening Aertjan Grotenhuis: Binnen de SP lijkt er meer eensgezindheid te bestaan over het nut van twitteren dan binnen het CDA.
maandag 22 maart 2010, 18:17 uur
Het gevaar zit ‘m inderdaad niet in twitter. Het zit ‘m eerder in een minister die zijn woorden niet weegt. Dingen die beter niet openbaar gezegd worden verstuur je per DM (privé boodschap).
Berend Vroom
maandag 22 maart 2010, 18:42 uur
Tja. Ik heb het even geprobeerd, hierover een gesprek tot stand te brengen via Twitter. Er kwamen slechts 3 reacties. Iedereen vindt dat twitter moet kunnen en de bottom line is: gebruik je gezond verstand. Niet echt een hot topic onder mijn bescheiden aantal followers dus helaas.
Waarbij ik zelf wel blij word van het feit dat door transparantie en snelheid van online media mensen die domme dingen zeggen nóg sneller door de mand vallen. Dat kan ik alleen maar toejuichen.
Sanne Roemen
maandag 22 maart 2010, 19:36 uur
Tuurlijk mag een minister twitteren:). Het is toch juist leuk als de politiek wat dichter bij de “gewone man” komt te staan? Politici zijn volksvertegenwoordigers die de “belangen” van het volk behartigen, dus iedere vorm van communicatie met de bevolking juich ik van harte toe. Al ben ik het lang niet met sommige kamerleden, ministers die twitteren eens, vind ik het wel altijd leuk om die berichtjes te lezen en een reactie te krijgen al deel ik lang niet alle meningen.
Mariene Pien
maandag 22 maart 2010, 21:57 uur
Een Minister van Financiën speculeert niet, zeker niet op omvallende banken. Dat is onverantwoord. Maar, tuurlijk moet Jan-Kees de Jager blijven twitteren. Dat doet hij, dat doe ik en veel anderen met ons. Hij heeft in het debat ‘toegezegd’ te blijven twitteren. Hij doet z’n toezegging gestand, als ik zo z’n tweets zie.
Paul Tang, lid van de PvdA-fractie in de Tweede Kamer
dinsdag 23 maart 2010, 10:40 uur
Ach wat de heren in hun vrije tijd doen is aan hen.
Ik twitter nog niet, omdat ik redelijke ervaring heb met SMS waarbij slechts 160 tekens mogen worden gebruikt. Ik doe dit in 4 talen. Resultaat is, dat één komma verkeerd, één andere betekenis van een woord tot misverstanden kan leiden.
Discipline en kennis (EN VOORAL NALEZEN) is dan een vereiste. Geen “snelle” jongens gedoe.
Wel wens ik, dat men dat in de Kamer ook deed, te weten discipline, tijdens de debatten en kun je het niet, dan gewoon tijdens je werk niet doen.
John C. Vol
dinsdag 23 maart 2010, 12:30 uur
Het irriteert mij sowieso als politici openlijk in de Tweede Kamer zitten te rommelen met hun mobiel- Ze worden door ons – belastingbetalers – betaald om orde op zaken te stellen en niet om te spelen met hebbedingetjes.
Giovani Pellegrino
dinsdag 23 maart 2010, 15:13 uur
Net als Giovani Pellegrino vind ik dat politici belangrijkere dingen zouden moeten doen dan om de haverklap op een website te laten merken dat ze nog leven.
Als een politicus het nodig vindt om om de haverklap via Twitter een geurvlag uit te zetten, is het niet vreemd dat sommige geurvlaggen minder prettig geuren.
Ik volg overigens geen enkele “tweet”, opinie-pagina’s bevatten interessantere informatie.
Co Stuifbergen
dinsdag 23 maart 2010, 15:45 uur
Oh oh, wat kunnen we de bovenstaande reacties toch dankbaar zijn! Want wat heeft het ons toch dichter bij elkaar gebracht hè jongens; al die prachtige ‘tools’ om zogezegd ons referentiekader te vergroten.
“…het brengt toch de politici dichter bij de burger” (marinepien)…
Lekker he, iets zeggen waar je niet over na hoeft te denken en het toch ook nog eens klinkt alsof je het begrijpt? Het is twitter zelve die hier spreekt!
Want leg me eens uit dan wat dat precies is, ‘dichterbij de burger brengen’, want in mijn ogen is het gewoon bewust kiezen iets anders te doen dan waar je voor betaald wordt en waarschijnlijk ook niet geschikt voor bent.
Overigens is het wel of niet geschikt zijn van politici op zichzelf ook geen maat waarin gemeten kan worden. En zo zal het twitteren van je ongenuanceerde en onverantwoorde mening terwijl je je verdomme hebt bezig te houden met zeer gevoelige kwesties als vanzelf normaal gevonden worden.
En hoezo dichter bij de burger? Wat zeg je nou eigenlijk???
Gewoon die lippen eens op elkaar houden en luisteren naar elkaar. Lees eens een krant, verdiep jezelf nu eens voor dat je van de loze argumenten opwerpt. Als het jouw gaat om het beter luisteren van politici naar de burger moeten we ons dan niet kapotschamen dat we daar anno 2010 een oplossing voor hebben gevonden die toch het minst de nadruk legt op dat luisteren en veel meer op iets te zeggen willen hebben?
Je zou toch mogen aannemen dat we wel begrepen hebben dat we niet verder komen door elkaar bereikbaarder te maken, daarmee zelfs afstand doen van de enige mogelijkheid die we nog hebben om tot (een vorm van) verzoening te komen.
Mensen die van nature de drang voelen genuanceerd te zijn, even afvragen of ze het wel bij het juiste eind hebben voor het de wereld in te gooien, mag ik daar eens wat meer van horen misschien? Zou daar niet even een tweetgekte over kunnen ontstaan?
Helaas laat ook de SP weten sterk voorstander te zijn van genoemde praktijk. En niet alleen hen, talloze politici staan het zichzelf toe om af te zien van hun eigenlijke taak en zich de rol van intermediair toe te eigenen; tolk van het volk.
De burger is helemaal niet gebaat bij het gevoel dat politici zich iedere dag bezig houden met hun twitterpagina, zij zal het waarderen, zeker; maar is dat dan het hoogste wat we mogen verwachten van onze politici? Zijn we inmiddels zo diep gezonken?
Er zijn helaas genoeg mensen die denken dat als ze om hun (toch evident degraderende) inbreng maar genoeg gewaardeerd worden door het afgestompte onderontwikkelde samenlevinkje waarin we leven, je ook een succesvol politicus bent.
Willen we de illusie doorbreken dat vooruitgang het wel oplost dan zullen we ons meer moeten richten op de wenselijkheid van deze vraagstukken in plaats van louter de bruikbaarheid.
Wat levert iets ons gezamenlijk op, in plaats van; wat hebben we er nu aan?
Cas Leentfaar
dinsdag 23 maart 2010, 16:18 uur
Laten bewindslieden en kamerleden aan het werk gaan en blijven in plaats van werken aan hun profilering; we betalen ze niet om te twieten of gsmen.
Andre van Dokkum
dinsdag 23 maart 2010, 17:16 uur
Tijdens besprekingen dient men zich te concentreren op het onderwerp. Ondertussen telefoongesprekken voeren wordt niet geaccepteerd – voor twitteren zou dezelfde gedragsregel gevolgd moeten worden. Daarbij is Twitter bij uitstek een medium voor losse flodders, met een lage drempel, wat uitglijders in de hand werkt.
Het is onzin, dat zulk gedoe politici dichter bij ‘de burger’ zou brengen.
Ik ben geen politieke vriend van meneer De Nerée, maar in dit geval ben ik het van harte met hem eens.
Menno Tjoelker
dinsdag 23 maart 2010, 17:48 uur
Nuance: de politici die constructief twitteren zijn zij die zich niet bezig houden met profilering en verkiezingsleuzen (dan ben je inderdaad teveel tijd aan het verspillen) maar die het als medium gebruiken om de dialoog met burgers aan te gaan. Ik denk dat van alle twitterende politici ongeveer 5% het constructief gebruikt. Dus niet twitteren om te twitteren maar om contact te maken en onderhouden met burgers, hen te raadplegen en te informeren.
Sanne Roemen
dinsdag 23 maart 2010, 18:24 uur
Ook in de politiek is er de show en het ambacht.
Een artiest die zijn ambacht volkomen beheerst, maar geen showman is, heeft weinig fans. Hoogstens een langzaam groeiende groep bewonderaars met kennis van zaken.
Een kunstenaar die de show beheerst maar zijn ambacht niet, heeft ook weinig fans. Hoogstens wat aan het begin en dan een snel afnemend aantal.
Veel politici zitten te kort in het vak om tot de eerste groep te gaan behoren.
En politici van de tweede categorie maken het wel eens te bont. Zo blijkt.
De wrevel is de show-factor, niet Twitter. Die show is -logischerwijs ook – min of meer gelijkwaardig aan de grootste gemene deler in de samenleving. Zowel genuanceerdere als minder genuanceerdere opvattingen worden minder gehoord. Zowel de PSP als de CD hadden bijvoorbeeld geen grote aanhang. Om de huidige partijen niet te bestempelen.
Er zijn zogesteld dus de twitteraars die die show erkennen. Wat nog niet wil zeggen dat ze vakmanschap herkennen.
En er zijn de twitterhaters die de show niet erkennen of eigenlijk zelfs willen ontkennen.
Showmanship is nodig! Iedereen die iets kan, is gebaat bij kunnen overbrengen waarom dat zo interessant voor anderen is. Dit geldt voor de simpelste beroepen zelfs. En het is ook het hart van de politiek: overtuigen. Alleen in monisme is er niets dan bestuur/decreet (@ Cas Leentfaar: die dus bepaalt welk vraagstuk wenselijk is) en geen politiek proces.
Showmanship met onvoldoende kunde creëert labiele fans en is daarom niet iets wat je moet willen, maar als de situatie instabiel is en je kunde niet per se onvoldoende doch vooral ongezien is, is het een factor waar je echt niet omheen kan. Leuk is hierin dat de kunst van het aandacht krijgen vol paradoxen zit, waar je op moet durven vertrouwen en waarin je je integriteit en identiteit in terug zult kunnen vinden.
De sukkel die door de mand valt, is waarschijnlijk beter gebaat bij een legertje media-experts dat voor hem twittert of de tweets filtert: Obama-stijl. Maar in dat stadium waren we nog niet aangeland in kikkerland. Coming soon!
Jurriaan Hartog
dinsdag 23 maart 2010, 18:36 uur
De man moet geen populariteitswedstrijd doen maar zijn werk. Dan heb je geen tijd voor die flauwekul.
J. Gaertner
dinsdag 23 maart 2010, 21:41 uur
@ marienepien
U schrijft: “Tuurlijk mag een minister twitteren:). Het is toch juist leuk als de politiek wat dichter bij de “gewone man” komt te staan?”
En u gelooft dat zelf? Dichter bij de gewone man? Kom, nu toch. We hebben iets wat in de verte op democratie lijkt en daarbij komt dus de schijnvertoning van Twitter. De minister of het kamerlid blijft even ver van je afstaan en gezien de illusie van sterkere nabijheid staat deze volksvertegenwoordiger eigenlijk nog eerder verder van je af. Maar als u de illusie wil koesteren, gaat uw gang.
Regeerders moeten resultaten boeken. Woorden zijn ontzettend gemakkelijk en zeker met twitter spuit de ordi-partijpolitieke-rethoriek er nog gemakkelijker uit.
Edmond V.O. Katusz
dinsdag 23 maart 2010, 21:53 uur
@ Farshad Bashir
U zegt: “Het maakt eigenlijk niet uit of je twittert of op de radio/tv spreekt. In alle gevallen breng je als politicus je boodschap over. Wie op Twitter domme of gevoelige opmerkingen maakt, zou dat net zo goed op de tv of radio hebben gedaan. Dus het is naïef te veronderstellen dat Twitter ‘gevaarlijker’ zou zijn dan andere media. Het ligt helemaal aan jezelf.”
Geachte heer Bashir, Inderdaad het ligt helemaal aan u zelf en kennelijk begrijpt u het verschil niet tussen diverse media en hoe men daarbij overkomt. Het verschil alleen al tussen een boodschap die alleen auditief wordt overgebracht en een boodschap die daarbij voorzien is van beeld. Een twittertje is als het laten van een boer of een scheet. Het moest er even uit en voordat je het weet sta je met de billen bloot zoals De Jager. U bent zeer naïef in uw opvattingen over de media.
“Daarnaast is er een aantal mensen dat Twitter verafschuwt, maar die mensen weten vaak niet hoe twitter echt werkt. Zij hebben dus eerder problemen met het omgaan met nieuwe technologie. Een computercursus zou dan uitkomst kunnen bieden.”
Hoe komt u aan die kennis? Mensen die niet weten hoe Twitter werkt? Heeft u een onderzoekje laten doen of iets dergelijks? Sakkerloot, het lijkt wel een tweet, een gemakzuchtige en arrogante in dit geval!
“Ik vind Twitter heel erg leuk en ik ga ermee door!”
U verdient een gigantisch salaris en u wordt veronderstelt te werken voor ons, doe dat! Leuke dingen doet u maar in uw vrije tijd. Twexit en aan de arbeid, heer Bashir!
Edmond V.O. Katusz
dinsdag 23 maart 2010, 22:45 uur
@ Ewout Irrgang
U zegt op maandag 22 maart 2010 om 13:51 uur
“Die tweet over omvallende Europese banken was natuurlijk een beetje dom. Maar dat was het net zo goed geweest als hij het via een weblog of een interview had gezegd. Om nu het medium de schuld te geven zoals De Nerée doet (nota bene ook CDA) is de plank volledig mis slaan. Ik ben het eens met de minister dat Twitter een (nog) directer contact tussen Kamerleden en bewindspersonen mogelijk maakt. Ik twitter graag (@EwoutIrrgang). Goed dat de minister van Financiën er ook zo over denkt.”
Geachte heer Irrgang, het gewenste rappe en vluchtige karakter van een tweet maakt het als communicatiemedium zeer onbetrouwbaar. Hierboven heb ik ook al een opmerking gemaakt over schijnnabijheid. In ieder geval beperkt u zich in uw opmerkingen alhier tot contacten tussen bewindpersonen en kamerleden. Misschien nuttig voor een afspraak maar meer ook niet en liever niet!
De kans is redelijk groot dat De Jager via een andere medium deze gigantische stommiteit niet had gedebiteerd gezien het totaal andere karakter van die media.
Aan de ander kant is het natuurlijk schitterund dat een bewindspersoon een dergelijke kolossale uitglijer maakt, want het verschafte ons een kijkje in ‘s mans werkelijke gedachten.
Edmond V.O. Katusz
woensdag 24 maart 2010, 01:28 uur
Misschien moet De Jager het vak nog een beetje leren. Dat komt vast goed. Cees Veerman maakte aan het begin van zijn ministerschap ook enkele flinke blunders.
Dat neemt niet weg dat meer politici al met hun tweets in de problemen zijn gekomen (Verhagen, Boekesteijn). Het nodigt erg uit tot impulsieve hartekreten. Daar moet je mee om kunnen gaan en anders kun je het beter laten.
Arnoud Veilbrief
woensdag 24 maart 2010, 11:40 uur
100% eens met Edmond V.O. Katusz
Een kamerlid houdt zijn oprispingen maar voor zichzelf. Dat kamerleden ook maar gewone mensen zijn, weten we ook zonder getwitter wel.
Emil Havas
woensdag 24 maart 2010, 13:56 uur
Frappant te zien dat onze linkse politici tijd te hebben te reageren, sommigen meer dan eens, op op internet gepubliceerde artikelen. Ronduit pathetisch en zorgmakend.
Ronnie Hermens
woensdag 24 maart 2010, 15:32 uur
Ik zou liever zien dat kamerleden elkaar meer (en directer) over de partijgrenzen heen benaderen/informeren, dan dat ze de media/het volk direct van allerlei (non)informatie voorzien (met het idee de kloof met het volk te overbruggen). Het zou fijn zijn als de politici weer wat beter in staat zouden zijn elkaar te vinden op het inhoudelijke vlak.
Alexander Rouvoet
woensdag 24 maart 2010, 23:51 uur
Politici zouden meer moeten zwijgen en alleen hun mond moeten opendoen, wanneer ze werkelijk iets te zeggen hebben. En dan zouden ze kort, bondig, duidelijk en levendig moeten spreken. Hun apparaatjes zouden ze alleen intern, en buiten het zicht van het publiek moeten gebruiken. Anders lopen ze het gevaar steeds meer te gaan lijken op een klas vol hyperactieve pubers die maar niet van hun apparaatjes af kunnen blijven. Dat wekt weinig vertrouwen.
J. Duchateau
donderdag 25 maart 2010, 10:08 uur
`een “beetje dom”? dat zeggen we toch alleen van leden van het koninklijk huis waar tegen we nog beleefd willen blijven? Een minister, waard de titel, moet weten wat voor consequenties het heeft als hij iets zegt in het openbaar (twitter is openbaar). Banken zijn niet maar bakkerijtjes op de hoek – die maken onderdeel uit van een internationaal financieel stelsel. In de VS zeggen ze heus niet dat De Jager ‘a little stupid’ was, maar draaien ze de euro de nek om. Dag Jan-Kees.
Jetje van der Hoek
vrijdag 26 maart 2010, 00:01 uur
@Edmond V.O. Katusz “het gewenste rappe en vluchtige karakter van een tweet maakt het als communicatiemedium zeer onbetrouwbaar.”
Verhalen kunnen inderdaad een eigen, onbetrouwbaar, leven gaan leiden. Omdat iedereen zijn mening kan geven (ook al is het slechts een gedeelte van de Nederlandse stemmers dat twittert). Toch is er ook een andere optie: méér inzichten.
Men zag nl. dat na het overlijden van prinses Diana er op Internet men eerder rekening hield met de juiste optie, terwijl de tv-stations elkaar nog aan het napraten waren.
Wel eens ben ik het met zijn angst voor ‘schijnnabijheid’ die ook door A. Rouvoet mooi wordt verwoord.
Vroegah, wist je wat je aan politici had. Ze gaven richting. Daar kon je al dan niet mee eens zijn. Nu sturen ze gespinde informatie over een onderwerp en partijen beslissen op basis van enquêtes wat goed valt. Niet wat goed is.
Of ben ik te cynisch?
Politici hoeven niet elke vijf minuten te verantwoorden wat ze doen via Twitter, of welk medium dan ook. We spreken elkaar eens in de vier jaar aan op hun daden (of eerder, als het kabinet de rit niet uitzit).
H.C. Sies
vrijdag 26 maart 2010, 16:40 uur
Ministers mogen twitteren; ze mogen ook naar recepties of kiezersbijeenkomsten… sommigen kunnen die vrijheid alleen niet aan
Jaap de Bruijn