Reacties op: Nederland belastingparadijs voor multinationals

Door: E.Nieuwenhuijsen

E.Nieuwenhuijsen — Sat, 16 Jan 2010 12:25:18 +0000

“Ook dat Nederland miljarden misloopt is dus misplaatst.”

Oneens. Het is legaal, maar daarom niet wenselijk, noch rechtvaardig; immers, de multinationals profiteren van de regelingen hier; onderwijs, infrastructuur, etc. De wet moet dus aangepast worden, de mazen gedicht.

“Die discussie is voor multinationals zinloos, ze schieten er niets mee op en vertrekken.”

Waarnaartoe? Nergens is de situatie zo goed voor ze. Behalve op bepaalde eilanden, waar ze juist de voordelen van de infrastructuur, grote markt en connectie met achterland missen.

Juist daarom moet de TK nú handelen, anders gaan andere landen ook hun belastingwetten aanpassen en krijgen we een race naar de goot waarin álle kosten om een land goed draaiende te houden worden betaald door de factor arbeid (gewone burgers) en het midden-en kleinbedrijf, en de mega-rijke bedrijven vrijuit gaan.

Bovendien is het onrechtvaardig tegenover het midden- en kleinbedrijf, dat een slechtere concurrentiepositie krijgt. Daarmee schaadt het per saldo de hele economie.

“Ook hier weer geldt: “Wie heeft wie nodig”?”

Mwah, valt ook wel weer mee. Veel van de buitenlandse multinationals zijn brievenbusfirma’s, met een werkgelegenheid van 0.

Ik raad je aan >hier< Zembla hierover te bekijken, hierin wordt het allemaal nagegaan.

E. Nieuwenhuijsen

Door: E v.Leeuwen

E v.Leeuwen — Fri, 15 Jan 2010 14:32:55 +0000

Menige reactie hier en in het parlement gaat er van uit, dat multinationals handelen tegen de wet.
Dat is niet het geval, zoals men handelt is volkomen legaal. Ook dat Nederland miljarden misloopt is dus misplaatst.

Wie de inspanning heeft geleverd is van belang, en dat zijn niet staatssecretarissen of kiezers cq parlementariërs. Die willen slechts met achterover leunen het vermeende staats-deel incasseren. Dat willen wel meer op deze aardkloot, Italië kent er een grote traditie in.

Die discussie is voor multinationals zinloos, ze schieten er niets mee op en vertrekken. Gelijk hebben ze.
Ook hier weer geldt: “Wie heeft wie nodig”? Ooit wordt Nederland wakker met alleen nog inwoners die menen recht te hebben op een deel van de opbrengsten van andermans inspanningen.
Maar die andere zijn dan allemaal vertrokken.
Het zou best leuk zijn om de gezichten dan te zien: Huh, hoe kan dat nou ?

E. van Leeuwen

Door: A.G. Haasnoot

A.G. Haasnoot — Mon, 07 Dec 2009 13:46:04 +0000

@ meneer de Jager:

De deelnemingvrijstelling stamt al uit 1893 (De deelnemingsvrijstelling in de Wet op de vennootschapsbelasting 1969,
Door D. Juch,W.C.M. Martens)

En zou u misschien in kunnen gaan op de onderwerpen die meneer Michielse aansnijd, want die blijft absoluut niet hangen op de deelnemingsvrijstelling, en u wel.

A.G. Haasnoot,
Studente te Utrecht, die nu de fiscale master daar niet meer kan volgen omdat die opgeheven wordt.

Door: Rob Heusdens

Rob Heusdens — Wed, 02 Dec 2009 01:16:34 +0000

Wat gebeurt er als een belastingplichtige in Nederland zijn belasting niet betaalt? Uiteindelijk legt de belastingdienst dan beslag. Niks van, dan vertrek ik wel naar het buitenland.
Dus wat moet er gebeuren om in Nederland gevestigde multinationals belasting te laten betalen?
juist ja. gewoon als staat dat bedrijf nationaliseren.
Eenvoudige keuze lijkt me toch.
Hoezo vertrekt dat bedrijf dan naar het buitenland, als het genationaliseerd is vertrekt het helemaal nergens heen.

Rob Heusdens

Door: Jan Kees de Jager

Jan Kees de Jager — Mon, 09 Nov 2009 20:34:47 +0000

Dat wij 16 miljard euro zouden mislopen is onzin, eigenlijk een beetje een gotspe. De berekening gaat uit van een illegale premisse, namelijk dat wij de deelnemingsvrijstelling niet zouden toepassen, dat wij de belastingverdragen ter voorkoming van dubbele belasting niet zouden toepassen, eenzijdige voorkoming niet zouden toepassen en dat wij eenzijdig de moeder-dochterrichtlijn buiten werking zouden stellen binnen de Europese Unie. Dat is geeneens mogelijk. Overigens was ook nog opvallend dat zelfs binnenlandse situaties tussen de moeder en de dochter twee keer werden belast in die berekening. Daardoor zouden een moeder, een dochter en een kleindochter bij elkaar zo’n beetje 75% over dezelfde grondslag moeten betalen. Dat is een misverstand. Dat is een verkeerde berekening geweest. Dat is overigens niet alleen door mij gezegd maar ook door anderen uit de wetenschap en de praktijk.
Dan kun je de vraag stellen of de deelnemingsvrijstelling dan kan worden afgeschaft, omdat het dan misschien toch nog geld oplevert. Dat is echter niet realistisch. Ik dacht dat wij al sinds 1918 de deelnemingsvrijstelling hebben. Inmiddels heeft de rest van de ontwikkelde wereld voor een groot deel ook die deelnemingsvrijstelling. Dat is ook logisch, want wij willen dat onze Nederlandse bedrijven in het buitenland kunnen concurreren tegen dezelfde verhoudingen als ze aantreffen in de lokale markt. Dat is de belangrijkste reden waarom die vrijstelling er is. Dat is ook de ratio achter de deelnemingsvrijstellingen die andere landen hebben. Als een Nederlands bedrijf in Frankrijk, de Verenigde Staten of in Italië opereert, dan wordt het daar belast. Dat is prima. Als die winst terugkomt naar Nederland moeten wij die niet weer een keer gaan belasten, want dan zou een Italiaans bedrijf in de Italiaanse markt een groot voordeel hebben op dat Nederlandse bedrijf. Datzelfde geldt voor een Frans bedrijf in de Franse markt of zelfs voor ieder ander internationaal bedrijf dat in Frankrijk opereert en wel een deelnemingsvrijstelling kent bij zijn moederregime in zijn land, wat in heel veel situaties gewoon het geval is.
Het is dus heel simpel. Om ervoor te zorgen dat onze bedrijven tegen gelijke omstandigheden kunnen concurreren in dat land, hebben we de deelnemingsvrijstelling nodig. We hebben de vrijstelling al sinds 1918 en zij heeft Nederland geen windeieren gelegd. We hebben gelukkig een heel gezond internationaal vestigingsklimaat en er zitten hier een heleboel bedrijven die allerlei werkgelegenheid verschaffen. Die zou je enorm treffen en het zou enorm ten koste gaan van banen als je dit ineens negatief zou gaan doen. Dat zou enorme schade toebrengen aan het Nederlandse vestigingsklimaat. Het belangrijkste is dus dat die 16 miljard niet klopt, aangezien die helemaal verdampt als je de deelnemingsvrijstelling en de verdragen en de moeder-dochterrichtlijn van toepassing verklaart.

Jan Kees de Jager
staatssecretaris van Financiën
(citaat uit de binnenkort verschijnende Handelingen van het wetgevingsoverleg over onder meer dit onderwerp op 9 november 2009)

Door: Geerten Michielsen

Geerten Michielsen — Thu, 29 Oct 2009 22:57:20 +0000

In Zembla van 18 oktober jl. is gemeld dat de Nederlandse schatkist in 2007 een bedrag van € 16 miljard is ‘misgelopen’. Overigens was het de jaren daarvoor (veel) minder. De oplettende toeschouwer moet hebben opgemerkt dat ik heb gesproken over de kosten van de keuzes die wij in onze vennootschapsbelasting hebben gemaakt, te weten: het opnemen van een deelnemingsvrijstelling, de invoering van de royaltybox, de renteaftrek en ook niet te vergeten de (mogelijke) effecten van het zogenoemde Bosal-arrest. Belastingen op winst hebben twee fundamentele problemen. Het eerste probleem is dat zij winst trachten te belasten. Winst gedraagt zich als water. Als men er druk op uitoefent verplaatst het zich in alle richtingen en uiteindelijk verdwijnt het in een afvoerputje. Belastingplichtigen hebben de neiging om belastbare winsten buiten de heffingsjurisdictie van het thuisland te plaatsen, bij voorkeur in een lager belastende jurisdictie. Dit gebeurt onder andere door het betalen van management en allerlei andere service fees, royalties voor het gebruik van intellectuele eigendom en financieringskosten. Pogingen om internationale winstverschuivingen tegen te gaan via het arm’s length-beginsel zijn zeer arbitrair en discutabel. Enerzijds moet worden vastgesteld dat de arm’s length-prijs niet aansluit bij de economische realiteit; de groepsactiviteiten worden immers – naar men mag aannemen – bewust niet ge-outsourced. Anderzijds moeten multinationale ondernemingen enorme kosten maken om hun interne verrekenprijzen naar de fiscus toe te rechtvaardigen, zonder daardoor overigens zekerheid te verkrijgen dat een eventuele correctie niet tot internationale dubbele belasting zal leiden. Het karakter van interne activiteiten is vaak ook dusdanig dat er feitelijk geen prijzen vast te stellen zijn. De parallel met de problemen die toezichthouders hebben kosten te alloceren bij gereguleerde monopolies dringt zich hier op. Het tweede probleem is dat de gangbare belastingstelsels vreemd vermogensfinanciering bevorderen boven een financiering met eigen vermogen. Hierdoor vormen zij als het ware de katalysator van de huidige financiële crisis. Dit tweede probleem trachten we al meer dan twintig jaar – zonder al te veel succes overigens – te repareren met antimisbruikbepalingen (debt-to-equity-verhoudingen, complexe aftrekbeperkende regels, aftrek primair rendement en/of defiscalisering). Ook de meest recente pogingen van de staatssecretaris van Financiën zullen gedoemd zijn te mislukken. Behalve dan voor de buitenlandse productiemaatschappijen van multinationals die aldaar hun rente tegen een hoog tarief kunnen blijven aftrekken om vervolgens in Nederland het 5%-tarief van de verplichte rentebox te genieten. Onze concurrentiepositie ten opzichte van Ierland is daarmee in ieder geval weer veilig gesteld. Het voorgaande is overigens niet een specifiek Nederlands probleem, maar speelt in alle landen. Met name in de lage lonen landen (vaak ontwikkelingslanden) waar de feitelijke productie plaatsvindt. Ook daar zullen multinationale ondernemingen weinig of geen winstbelasting betalen. Zij genieten van een tax holiday – die al dan niet onder druk is verkregen of verlengd – of zijn in staat om hun belastinggrondslag zoals hiervoor beschreven uit te hollen. Het ligt voor de hand dat de betalingen die deze erosie veroorzaken als winsten worden gerealiseerd in laagbelastende jurisdicties, waar vaak geen reële activiteiten plaatsvinden; denk aan de hoge winsten van VS-ondernemingen in Nederland zonder onderliggende productie. De daadwerkelijke inning van belasting in deze landen wordt bovendien vaak nog verder bemoeilijkt door de beperkte capaciteiten van de lokale belastingdiensten. Ingegeven door de wens om het Nederlandse bedrijfsleven op de buitenlandse markten te laten concurreren met de lokale bedrijven, is in het verleden gekozen voor een vrijstellingsmethode (kapitaalimportneutraliteit). Dat was in het midden van de vorige eeuw een begrijpelijke keuze voor een klein land met een open economie. Inmiddels heeft de wereldeconomie zich als gevolg van de voortschrijdende internationalisering en digitalisering echter sterk veranderd. De winsten die toevallen aan de reële productie (location rents) kunnen nog steeds volgens deze methode worden belast. Daarnaast is er echter een toenemend aantal bedrijfsactiviteiten (zoals bijvoorbeeld allerlei dienstverleningsactiviteiten, financieringsactiviteiten, alsmede de rechten voor het gebruik van intellectuele eigendom; ofwel de firm-specific rents) dat zich niet meer stoort aan geografische gebondenheid. Zij kunnen eenvoudig worden verplaatst naar laagbelastende jurisdicties. De huidige winstbelastingstelsels, alsmede het geldende internationale belastingrecht, zijn echter nog altijd sterk geografisch gebonden. Dit dwingt landen ertoe om met elkaar te concurreren over de mate waarin zij hun multinationals toestaan de belastinggrondslag uit te hollen, dan wel gebruik te maken van allerlei fiscale faciliteiten. Uiteraard maken multinationale ondernemingen hiervan (terecht of onterecht) gebruik. Prof. dr. G.M.M. Michielsen Universiteit van Utrecht passage uit NTFR 2009/2257

Door: Jan Kees de Jager

Jan Kees de Jager — Tue, 27 Oct 2009 22:07:20 +0000

Ten onrechte is gesteld dat Nederland 16 miljard euro aan winstbelasting zou mislopen bij multinationals. Professor Michielse kwam op dit bedrag door te berekenen wat het zou opleveren als Nederland zou gaan heffen over de winsten van buitenlandse dochterondernemingen.
Hij vergat te zeggen dat dit zo slecht is voor de concurrentiepositie van het Nederlandse bedrijfsleven en voor de werkgelegenheid dat het naar alle waarschijnlijkheid geen extra opbrengst zou opleveren.

Nederlands heeft sinds 1918 in de vennootschapsbelasting (Vpb) een deelnemingsvrijstelling. Winsten die in het buitenland worden belast, worden in Nederland niet nogmaals belast. Dit geeft in Nederland gevestigde concerns in het buitenland een zelfde concurrentiepositie als het lokale bedrijfsleven. Hetzelfde geldt voor het uitgebreide netwerk van belastingverdragen. Dit is essentieel voor de Nederlandse concurrentiekracht, en essentieel in een globaliserende economie. Zonder deze deelnemingsvrijstelling, die overigens in steeds meer landen wordt toegepast, bestaat het risico dat hoofdkantoren naar het buitenland verdwijnen. Hierdoor zal Nederland echt belastingopbrengsten mislopen.

Alle ondernemingen worden voor hun in Nederland verrichte activiteiten in Nederland belast. Dit geldt ook voor multinationals die wereldwijd actief zijn. Een belangrijk element in deze discussie is de problematiek van excessieve renteaftrek in de vennootschapsbelasting. Deze staat los van de deelnemingsvrijstelling. Naar schatting gaat het hierbij om 1 à 2 miljard euro aan gederfde belastingopbrengst. Het aanpakken van dergelijke renteaftrek vereist een zorgvuldige afweging van verschillende belangen. Om voor multinationals en mkb-ondernemingen een gelijk speelveld te behouden, is hiervoor een wetsvoorstel in voorbereiding.

Jan Kees de Jager
staatssecretaris van Financiën
zie >nieuwsbericht<

Door: cor mol

cor mol — Tue, 27 Oct 2009 20:41:43 +0000

Elke multinational geeft precies in zijn jaarverslag aan wat het effectieve belastingpercentage is en welke componenten de afwijking ten opzichte van het statutaire vennootschapbelastingtarief verklaren. Dit gebeurt echter op geconsolideerde basis.
Zo laat pagina 149 van het AKZO jaarverslag zien hoe dit percentage in 2008 van 25,5% (Nederland) door diverse oorzaken (o.a. niet aftrekbare bronbelasting en fiscaal niet aftrekbare kosten) naar 31,4% gaat en in 2007 van respectievelijk 25,5% naar 27,4%.
Het zou goed zijn om een onderscheid te maken tussen de echte multinationals die ook een bijdrage leveren aan de Nederlandse economie en de monkey business van de internationale tussenholdings die een legertje juristen, accountants en belastingconsulenten maatschappelijk uiterst onnuttig aan het werk houden en die hoofdzakelijk dienen om voornamelijk buitenlandse belasting te ontgaan. De multinationals betalen over de Nederlandse winst gewoon belasting en de belastinginspecteur hoort er op toe te zien dat geen baten aan de Nederlandse winst worden onttrokken. Voor de tussenholdings geldt dat het belang voor de Nederlandse economie sterk wordt uitvergroot en, nu Amsterdam zeker geen financieel centrum moet worden om de belastingbetaler te sparen, sterk kan worden afgebouwd.
Het zou dus goed zijn als De Jager inzicht gaf in de bijdrage van de multinationals over de Nederlandse winst. Niets houdt echter de Nederlandse multinationals tegen om deze informatie in het kader van maatschappelijk verantwoord ondernemen bekend te maken om deze onzinnige discussie te beëindigen.

Cor Mol

Door: Emil Havas

Emil Havas — Thu, 22 Oct 2009 15:00:40 +0000

Veel buitenlandse ondernemingen hebben juist in Nederland een tussenholding gevestigd om fiscale redenen. Ik dacht dat dit goed was voor onze economie en schatkist, zoniet waarom doen we dat dan?

Emil Havas

Door: Wim Streep

Wim Streep — Thu, 22 Oct 2009 10:41:51 +0000

Bij schimmige belastingontduikingsconstructies en -paradijzen loopt Nederland voorop, al wordt dat ontkend.
Plato: De eerlijke betaalt te veel belasting en de oneerlijke te weinig.
Nederland hoort bij de belastingparadijzen, volgens Obama. Nederland ontkent dat maar staat wel op de kaart volgens rapporten OESO en EUROPA en aan de Nederlandse regering zal dat zelf ook bekend zijn. Tijdens de G20 is hierover ook gesproken. In Amsterdam zijn bij drie banken en financiële instellingen minimaal 5357 brievenbus belastingontduikingsconstructies geregistreerd.
Belastingparadijzen kunnen alleen bestaan door de medewerking van grote financiële instellingen als banken, die hebben immers de infrastructuur en de faciliteiten. De belastingontduikingsproducten worden geleverd door grote accountancyconcerns als KPMG en minimaal drie andere. De meeste kleinere zijn inmiddels gefuseerd. Deze accountancyconcerns zijn zelf al weer bedrijven met een miljardenomzet. bedrijven. Zij worden regelmatig tot de orde geroepen wegens belastingontduikende adviezen en constructies. In deze branche zijn duizenden specialisten op alle uithoeken van de wereld actief voor dat doel actief.

De miljarden aan geldstromen worden rondgepompt via geld systemen zoals SWIFT.
Als een van de remedies hiertegen is het wereldwijd afschaffen van het bankgeheim en het samen werken bij grensoverschrijdende belastingontduiking. Opheffing van geheime bankrekeningen en ontmanteling van offshore-trusts etc.

De miljarden kunnen zelfs stabiele regeringen ontwrichten. Zij zorgen er ook voor dat de toch al kwetsbare landen een extra reserve moeten aanhouden, reserves die eigenlijk aan de infrastructuur besteed zou moeten worden. Door de zelfde geldstroom wordt corruptie gevoed, en illegale handel zoals drugs, wapens en vervuilde grondstoffen betaald. En witwaspraktijken in stand worden gehouden Ook zorgt het voor kapitaalvlucht en zijn er minder openbare bestedingen.
Door deze belasting ontduiking, afhankelijk van het regeringsbeleid of corrupte machtshebbers legaal of illegaal genoemd zorgen er ook voor dat de niet Internationals, dus hun veelal kleinere, concurrenten voor valse concurrentie.

Het MKB en de “gewone” belasting betaler draait voor de tekorten op en betaalt een veel hogere belasting, die door de betrokkenen, als een onevenredige belastingdruk wordt ervaren.
De infrastructuur moet toch tot stand komen en onderhouden worden. Dat deze internationals hiermede van profiteren, maar “slechts” maximaal 5 % betalen, is in dit soort gevallen een gegeven. Dat er dan sprake is van onmaatschappelijk en ongewenst handelen, staat ook vast.

De OESO en Europese Unie hebben van deze praktijken dikke rapporten en geven Nederland, dat zich graag etaleert als het braafste jongetje, een dikke onvoldoende. Japan heeft maatregelen genomen om deze beschamende uitwassen te bestraffen met een straftarief. Engeland voedt zijn burgers weer opnieuw op in Jersey.
Bij vragen hierover in de kamer naar “onze” AEX Fondsen houdt men de kaken stijf op elkaar.

De accountancy, advocaten, fiscaal juristen e.d. die zich hiermee bezig houden zien het als een spel de wet “op te rekken” en daarmee de regels te overtreden. Beter zou het zijn niet telkens nieuwe regels te bedenken, maar principes vast te leggen. En deze overtredingen streng financieel, zoals b.v. Japan doet, te bestraffen en niet toe te staan die weer te vereffenen in de producten van dit Internationaal of nationaal bedrijf zodat uiteindelijk de consument er weer voor op draait. Ook zou men de bestuurder(s) ter verantwoording moeten roepen.

Conclusie: Erg belangrijk is belastingconcurrentie te elimineren, omdat daardoor een klimaat wordt geschapen voor belasting/vermindering/ontduiking en de concurrentie positie van bedrijven wordt vervalst.
Aanpak van belastingontduiking zou kunnen betekenen dat de “echte” belastingbetaler minder belasting zou gaan betalen omdat immers er meer belasting binnen komt. Van die multinationals, er wordt geschat dat het de helft van de wereldhandel betreft, komt dan er minimaal twee tot driemaal zoveel binnen als nu. Dus er is sprake van gigantische hoeveelheden geld.
Stel: voor iedereen een 10% tarief, dan kan er meer besteed kan worden, zoals al eerder is gesteld o.a. aan de infrastructuur. Er komen ook stabielere regeringen omdat de regeringen van ontwikkelingslanden ook 10 % kunnen heffen en ook ontvangen voor hun exportproducten.
De zwartspaarders die toch al achter de broek worden gezeten (boete 300%) kunnen dan weer zonder bezwaard gemoed, met hun koffertjes, huiswaarts keren. En hun bijdrage leveren aan de infrastructuur, onderwijs en gezondheidszorg, waar zij toch, zonder enige schaamtegevoel, dagelijks van profiteren. Het bankgeheim heeft zijn laatste tijd gehad. De notoire belastingontduiker heeft de “sterkste schouders” nu nog de rug rechten en dan kan je de ander weer recht in de ogen kijken. Het zou gelijk aanleiding kunnen geven tot belastingvermindering voor de minder draagkrachtigen. Zou Plato toch het laatste zetje geven met zijn uitspraak?

Wim Streep
Bronnen:
http://web.me.com/heli1/Gein/weblog/nederland_fraudeland.html

http://www.sp.nl/service/dossiers/fraude/

http://www.taxjustice.nl/?nid=41000&oid=de515a9e-cfb7-4d72-b2cf-dca44ac7c590

http://web.me.com/heli1/Gein/_Media/pakons.jpg

http://ikregeer.nl/document/KST135481