Is duivenmelken een sport?
Wedstrijdduiven leveren een olympische inspanning. Maar geldt dat ook voor hun eigenaar? Is het verzorgen en trainen van duiven echt een sport? Niet in de ogen van de belastinginspecteur. Hij maakte in 2007 een eind aan de fiscale voordelen die duivenhouders al jaren genoten. Dat kost deze hobbyisten of sportlieden (het is maar net hoe je er naar kijkt) jaarlijks 80.000 euro aan belastingvoordeel. Genoeg om naar de rechter te stappen.
Bij de rechtbank kreeg de inspecteur gelijk maar bij het gerechtshof in Amsterdam wisten de duivenhouders de buit binnen te slepen. Dat kwam niet zozeer door het -door de fiscus betwiste- sportieve gehalte van hun activiteiten. Doorslaggevend waren uitspraken die de toenmalige staatssecretaris van Financiën Willem Vermeend in 1997 had gedaan. De sociaal-democraat had het duivenhouden als sport erkend. De staatssecretaris is de baas. Omdat die uitspraak nooit door een opvolger van Vermeend is herroepen, is de inspecteur er nog steeds aan gebonden, zo oordeelt het Amsterdamse gerechtshof. Dat weidde zelfs een persbericht aan deze zaak. De koepelorganisatie van postduivenhouders telt fiscaal dus weer mee als heuse sportbond.
De huidige staatssecretaris Jan Kees de Jager zou niettemin best wel eens in de verleiding kunnen komen de uitlatingen van zijn voorganger alsnog terug te nemen.



Abonneer je 
donderdag 6 augustus 2009, 16:20 uur
De duiven krijgen doping, dus is het sport. Net als bij schaatsen, wielrennen en paardensport. Klik op mijn naam voor meer info over duivendoping.
donderdag 6 augustus 2009, 16:29 uur
Als duivenmelken een sport is dan is fotograferen dat ook. Bij het fotograferen gaat het er om, dat je met enige inspaning en het juist bedienen van de apparatuur een kwalitatief hoge foto kunt afleveren. In het huidige digitale tijdperk is het verleidelijk om de foto te bewerken. Hij moet er zonder bewerking STAAN dat is de kunst.
vrijdag 7 augustus 2009, 08:28 uur
Voor de goede orde: Het is niet zo dat Vermeend in 1997 duivenhouden als sport zou hebben erkend.
Voor de koepelorganisatie gold al sinds 1954 dat ze door de belastingdienst als landelijke sportorganisatie werd behandeld.
Wat er aan de hand is, is dat er juridisch gezien geen enkele landelijke sportorganisatie is ‘erkend’.
In dit geval behandelt de belastingdienst – waar het gaat om BTW – een groot aantal organisaties als ‘landelijke sportorganisatie’. Maar daarmee is het voor het vakdepartement, het ministerie van VWSport, nog geen landelijke sportorganisatie. En voor de toepassing van de nieuwe Successiewet gelden weer andere regels.
Het allerbelangrijkste is dat er door de rijksoverheid geen eenduidige vastlegging is wat voor de rijksoverheid ‘sport’ is, wanneer er sprake is van een spórtorganisatie of een spórtaccommodatie. Er is geen Kaderwet Specifiek Sportbeleid.
En Jan Kees de Jager zou dat eens aan Jet Bussemaker moeten vragen.
Loek Jorritsma
zondag 9 augustus 2009, 20:57 uur
Ik ben benieuwd of de belastingdienst bij de Hoge Raad in cassatie zal gaan tegen deze beslissing van het Hof Amsterdam (de termijn daarvoor loopt 27 augustus af), maar ik verwacht het niet. Het Hof heeft helder uiteengezet dat de uitspraak van toenmalig staatssecretaris Willem Vermeend niets anders was dan een bevestiging van wat al lang bekend is: een postduivenhoudersvereniging is een sportorganisatie in de zin van artikel 11, eerste lid, onderdeel e, van de Wet omzetbelasting en dus zijn de diensten daarvan vrijgesteld, tenzij (zoals is te lezen in de artikelen 132(1)m en 134 van Europese BTW-richtlijn) deze niet onontbeerlijk zijn voor het verrichten van de vrijgestelde handelingen. Zonder enige twijfel zijn het individueel ringen en registreren van de verrichtingen van de wedstrijdduiven onontbeerlijk voor een controleerbare beoefening van deze wedstrijdsport. Dus als de huidige staatssecretaris Jan Kees de Jager de uitspraak van het Amsterdamse Hof goed heeft gelezen, kan ik me nauwelijks voorstellen dat hij terugkomt op de uitspraak van zijn ambtsvoorganger.
Han Kogels, hoogleraar Europees belastingrecht
dinsdag 11 augustus 2009, 09:37 uur
Het gaat overigens om de belastingregels voor de postduivenhouders organisatie en niet om particuliere liefhebbers. Het zal toch net als paardrijden zijn. De rijder zit erop en spoort het paard aan. De rijder verzorgt vaak niet zelf het paard.
Vrijwel alle duivenhouders verzorgen zelf hun dieren. Heel fanatiek zelfs. Een aantal duifjes wordt geselecteerd en mag op de wedstrijddag een uurtje of wat vliegen. De duif die de hoogste gemiddelde snelheid haalt krijgt de eerste prijs. Op de ranglijst staan de ringnummers vermeld met daarbij de naam van de eigenaar. Bij wedstrijden van groot belang komt de eigenaar in het clubblad. Deze zal altijd trots de winnende duif tonen.
Heel menselijk, sociaal en sportief allemaal. Er wordt zelden op anderen gescholden. Ongelijk sporten als voetbal en hockey.
Antje Hages