Kamer zoekt oplossing voor alternatieve artsen
Heeft het kabinet serieus geprobeerd alternatieve artsen buiten de btw te houden? Dat vraagt de hele Tweede Kamer zich af, met uitzondering van het CDA, de partij van de hoofdrolspelers staatssecretaris Jan Kees de Jager (Financiën) en minister Klink (Volksgezondheid). Vorig jaar zaten de fiscaal specialisten van de Kamer in hun maag met een belastingmaatregel die een verkapt medisch dossier bleek: het gaan toepassen van het normale btw-tarief van 19 procent op artsen en fysiotherapeuten die aanvullende behandelingen bieden zoals acupunctuur of homeopathie. Die zijn nu belastingvrij, net als erkend medisch handelen.
Er daalde vorig jaar een regen van protesten neer op de fiscalisten die wel verstand hebben van btw maar niet uit de voeten konden met een medische discussie. Die discussie vond onder meer in >dit blog< plaats. Het gaat in de kern ook niet om een fiscaal probleem. De sleutel ligt bij een speciaal register waarin (para)medici worden ingeschreven: het BIG-register. Zonder inschrijving in zo’n register verplichten de Europese regels De Jager om de artsen voor hun alternatieve diensten naar het 19%-tarief over te hevelen. De Kamer stak daar vorig jaar via een amendement tijdelijk een stokje voor. Verder verplichtte zij het kabinet via een motie om eerst de BIG en vervolgens het btw-voorstel goed onder de loep te nemen. Dat was een motie van GroenLinks Kamerlid Kees Vendrik die ook door de regeringsfracties werd ondersteund.
Het schrappen van de btw-verhoging scheelde de schatkist uiteraard belastinginkomsten. Dat eenmalig verlies werd opgevangen door de wijnaccijns met 16% te verhogen. Die verhoging heeft het kabinet trouwens voor dit jaar zonder er woorden aan vuil te maken bij de normale belastinginkomsten gevoegd.
De Kamer wilde in het voorjaar antwoord op de motie. Dat kwam pas op Prinsjesdag toen de invoering van de btw opnieuw in het Belastingplan 2009 stond. Het blog daarover levert een record aan reacties op. De meerderheid daarvan haakt in op de constatering van minister Klink dat de overheid alleen kan meewerken aan een kwaliteitsregister als er aan objectieve normen wordt voldaan. In zijn woorden als het gaat om behandelingen die een objectief bewijsbaar resultaat (evidence based en protocolleerbaar) opleveren. Dat is niet het geval bij complementaire behandelmethoden, zo constateert de minister. De minister wordt op dat punt in de blogdiscussie aangevallen met wetenschappelijke en gevoelsmatige argumenten.
Dat was vorig jaar om deze tijd ook al zo. Toen was dat voor de Kamer de reden om De Jager op pad te sturen voor overleg met de alternatieve artsen. Die missie heeft de staatssecretaris zuinigjes uitgevoerd. Hij heeft in april gesproken met zijn ambtsvoorganger Steven van Eijck (indertijd LPF) die nu voorzitter is van de Landelijke Huisartsenvereniging. Toen dat geen oplossing bracht, hield de staatssecretaris het voor gezien. Met Prinsjesdag diende hij het oorspronkelijke btw-plan opnieuw in. De belangengroepen van alternatieve artsen nemen hem kwalijk dat hij niet bij hen langs is geweest. Dat is evenwel een achterhoedegevecht.
Het echte gevecht gaat de komende weken plaatsvinden in de politieke arena. GroenLinks parlementariër Jolande Sap (de opvolgster van Vendrik) wil de hele btw-verhoging schrappen. Daartoe wil ze het Belastingplan aanpassen. Waarschijnlijk krijgt ze een flink deel van de linkse oppositie mee maar botst ze met Europese regels. De VVD wil opnieuw een jaar uitstel nu het kabinet de wens van de Kamer niet heeft uitgevoerd. D66 houdt het kruit droog en verwijst naar de discussie op dit blog. De PVV toont geen interesse. Het CDA en de PvdA zijn cruciaal. De PvdA neigt naar een vooral wetenschappelijke aanpak van gezondheidsproblemen. Het CDA wil de kool en de geit sparen en zoekt een oplossing in een alternatieve BIG-lijst voor alternatieve behandelmethoden met een kwaliteitsstempel.
Staatssecretaris De Jager, houdt zich in de medische discussie afzijdig maar minister Klink heeft een uitgesproken mening. Hij moet niets hebben van niet wetenschappelijk erkende geneeswijzen. Hij wil geen kwaliteitsstempel zetten op wetenschappelijk gezien onzinnige behandelingen. Sterker nog, hij zou homeopathische en andere alternatieve artsen het liefst uit het artsenregister schrappen. Daar tegenover staan natuurlijk de belangenverenigingen van die artsen. Die voeren aan dat voor acupunctuur en homeopathie wél wetenschappelijk bewijs bestaat dat het kabinet maar niet wil accepteren. Bovendien laat een arts altijd zijn medische kennis meespelen als hij behandelt, ook als acupuncturist. Daardoor moet hij altijd de btw-vrijstelling voor artsen krijgen. Voor fysiotherapeuten en psychologen geldt dan hetzelfde. Overigens houden alle politieke partijen zich verre van een standpunt over alternatieve geneeswijzen maar gooien de voorstanders van een vrijstelling het vooral over de boeg van een keuzevrijheid voor de patiënt.
De twee visies in de Kamer staan nu net zo loodrecht tegenover elkaar als de opvattingen in de blogdiscussie. Dat kan leiden tot een confrontatie die de regeringspartijen in een lastig parket brengt. Twee keer de eigen bewindspersonen een zeperd laten halen is geen teken van politieke kracht. Nog een jaar uitstel om het huiswerk over te doen is dus niet aantrekkelijk. De oppositie voelt dat haarfijn aan. Eerst moet De jager zich voor de Kamer uitspreken, dan moet minister Klink zijn beleid verdedigen. Als het zo ver is gekomen zonder dat er een oplossing is, zit het kabinet zo verschanst dat een oplossing steeds moeilijker wordt. De alternatieve artsen hebben ook door dat het nu erop of eronder is; zij zetten alles op alles. Onder meer met een handtekeningenactie op internet en het aanbieden van een petitie. Dat laatste gebeurt aanstaande dinsdag in de hal van de Tweede Kamer voor de ogen van iedereen die er bij wil zijn.
Over dit onderwerp verscheen >dit artikel< in NRC Handelsblad op 18 oktober 2008 in de fiscale rubriek.
Abonneer je 
zaterdag 18 oktober 2008, 00:15 uur
Volgend jaar worden ze wakker, en komen er nog veel meer discussies op gang dankzij deze film. Dan zal je de feiten op een rij zien dat de reguliere minder resultaten boek dan de alternatieve of beter gezegd informatie geneeskunde. In Amerika zijn ze al veel verder zie >hier< en >hier< maar Nederland loopt achter.
zaterdag 18 oktober 2008, 10:55 uur
Ik heb een vak met voldoende wetenschappelijke fundering, te weten acupunctuur. Bij enkele indicaties staat hij nummer één als we kijken naar effectiviteit, denk aan de behandeling van de tennisarm. In de dagelijkse praktijk wordt er regulier van alles gedaan wat wetenschappelijk gezien niet significant is en als de patiënt in aan de huisarts voorstelt om acupunctuur te proberen is het antwoord; “Als u daar in gelooft dan doet u dat maar “.
Vervolgens worden wij geconfronteerd met met het signaal dat je geen btw hoeft af te dragen als je in het BIG register staat, alleen, klein detail, die bestaat niet voor jullie beroepsgroep.
Het BIG register is niet in het leven geroepen om een onderscheid op belastingtechnisch gebied te maken en we vinden dan ook nergens in Europa deze vreemde gang van zaken. De bovengenoemde tekst wekt de indruk alsof dit onder druk van de Europese regelgeving plaatsvindt. De realiteit ligt anders. De Europese regels dienen het doel om meer homogeniteit op dit gebied te bewerkstelligen. Bepaalde politieke krachten proberen juist een tweespalt te forceren met gekunstelde argumenten.
Maatschappelijk wordt de reguliere geneeskunde links en rechts ingehaald door een groeiend aantal ervaringsdeskundigen. Als de houding van de politiek en de reguliere geneeskunde star blijft in het houding ten opzichte van de CAM-therapeuten kennen we alleen maar verliezers. Mensen zullen de politiek en de reguliere geneeskunde steeds minder serieus nemen.
Paul Heijer
zaterdag 18 oktober 2008, 17:09 uur
Er is een simpele oplossing: laat mensen kiezen tussen alternatieve of reguliere geneeskunde, en stem de premie daar op af. Men krijgt de behandelwijze die bij deze keuze hoort. Men krijgt dus geen chemotherapie in combinatie met handoplegging door Jomanda. Het is het een of het ander. Nu is er sprake van rechtsongelijkheid als serieuze cliënten moeten betalen voor het bijgeloof van anderen.
zaterdag 18 oktober 2008, 21:23 uur
Het argument van Ab Klink, de minister van VWS, dat reguliere geneeskunde evidence based is en alternatieve geneeskunde niet-evidence based is, is geheel ongefundeerd. Het verschil tussen alternatief en regulier is nagenoeg niet te maken. Namelijk wat bewijsvoering betreft, zegt Lode Wigersma, directeur Beleid van de KNMG in Nummer 40, najaar 2008, van Het Weleda Artsen Forum: ‘Ja, van alle dingen die je als arts doet is hoogstens 30 procent evidence-based. Als je je daar toe zou beperken, zou je de patiënt tekort doen. In ons standpunt over professionaliteit staat dan ook dat je primair het belang van de patiënt voor ogen moet houden. Ook als je daarvoor af moet wijken van EBM.’ zie http://www.iocob.nl“>>hier<
Wat betreft Evidence based behandelingen op het gebied van complementaire en alternatieve behandelwijzen (CAM), zijn er vele studies en meta-analyses gepubliceeerd die ondubbelzinnig aantonen dat vele vormen van deze therapieen effectief zijn, kostenbesparend werken en veilig zijn. De heer Klink zou de IOCOB site eens moeten lezen om tot dit inzicht te komen, of wetenschappijke journals die duidelijk aangeven hoe de stand van zaken is op het gebied van CAM. eCAM van Oxford Journals.
Een paar kostenbesparende studies kan hij vinden op:
http://www.iocob.nl/kosteneffectief/index.php
En over bewijsvoering, bekijk de rest van de site.
zaterdag 18 oktober 2008, 22:13 uur
Er heerst in onze maatschappij een krachtige lobby tegen alternatieve behandelwijzen. Waardoor deze lobby zich laat voeden, laat zich raden. De lobby tégen natuurlijke behandelingen is namelijk wetenschappelijk óngefundeerd. Bewijslast voor effectiviteit van alternatieve geneeswijzen is allang geleverd! Het huidige establishment weigert buiten de poorten van haar ‘gelimiteerde’ bolwerk te kijken ondanks het feit dat de Nederlander in groten getale zijn onvrede met het reguliere systeem laat blijken door de toenemende bezoekersaantallen aan niet-reguliere geneeskundigen.
Hier kun je vóór integratie van alternatieve geneeswijzen stemmen!
zaterdag 18 oktober 2008, 22:31 uur
Het is een uitermate vreemde zaak de gehele BTW heffing. Is het niet vreemd dat ik bij a) een kind met een middenoorontsteking met antibiotica of paracetamol of afwachten geen BTW hoef te heffen en bij b) hetzelfde kind met middenoorontsteking maar dan behandeld met paracetamol of afwachten of homeopathie wel BTW moet heffen. Ten eerste geeft dit een giga-verzwaring van de administratieve lasten en ten tweede is dit een fundamentele rechtsongelijkheid voor mensen die complementair behandeld willen worden. Daarnaast beseft men onvoldoende dat homeopathie goedkoop en uitermate milieuvriendelijk is en geen chemische belasting(CO2 belasting) van het milieu betekent. Tijd om het hele BTW-plan af te blazen!
a.j.m.brockhoff, huisarts
zaterdag 18 oktober 2008, 23:12 uur
Dat de staatssecretaris van Financien hier als kop van jut fungeert ten dienste van, ja zelfs in de rol van lakei figureert voor, de minister van VWS is staatsrechtelijk zeer opmerkelijk. De staatssecretaris wilde de Tweede Kamer namelijk, in lijn met de motie-Vendrik uit 2007, in het belastingplan 2009 alsnog tegemoet komen door voor complementaire artsen de BTW-vrijstelling te handhaven. Dat voornemen is echter door de minister van VWS gesaboteerd doordat deze bewindsman, opererend achter de coulissen, de rol vervult als de regisseur van het plan om de hele complementaire geneeskunde op termijn om zeep te helpen, en waarvan zijn obstructie tegen handhaving van de BTW-vrijstelling, slechts de eerste stap is. Om dit doel te bereiken, bedient de minister van VWS zich van de zogeheten ‘grote leugen’: iets met voorgewende stelligheid beweren dat hij graag voor waarheid gehouden wil zien terwijl deze bewindsman weet of kan weten dat hij een doelgericht onjuiste voorstelling van zaken aan het parlement geeft. De waarheid is namelijk dat tussen het wetenschappelijke bewijs inzake de effectiviteit van de reguliere geneeskunde versus die der complementaire geneeskunde geen enkele principieel verschil maar hoogstens een gradueel verschil bestaat. Het merendeel der reguliere geneeskundige handelingen is namelijk – anders dan de minister van VWS ons en onze volksvertegenwoordigers wil doen geloven – helemaal niet wetenschappelijk aangetoond, zoals ook David in zijn reactie nummer 4 terecht constateert en hetgeen ook de ondubbelzinnige visie is van de directeur beleid van de KNMG, de organisatie van circa 60.000 artsen die voor het overgrote deel regulier werken.
De ‘grote leugen’ van onze minister van VWS, zonder het verkondigen waarvan zijn afkeer van complementaire geneeskunde als een plumpudding in elkaar zakt, dient door onze volksvertegenwoordigers tot de fundamenteel ‘ware’ proporties te worden teruggebracht. De reguliere geneeskunde moet dan ook, anders dan de heer Ab Klink voor ogen staat, te worden verrijkt met de integratie van bewezen complementaire behandelwijzen daarin.
zaterdag 18 oktober 2008, 23:49 uur
Om vooraf ieder misverstand te vermijden; ik neem de reguliere geneeskunde bijzonder serieus en vind het ongelooflijk wat deze allemaal heeft bereikt en presteert.
In de hele discussie over reguliere en alternatieve geneeskunde wordt echter volgens mij veel te weinig rekening gehouden met het algemeen bekende feit dat in veel gevallen ziekten en kwalen kunnen worden genezen door het lichaam/de geest de goede impulsen te geven om tot “zelf” genezing te komen (terrein van de bijv. de homeopathie en antroposofische geneeskunde; ook echte aandacht en goede zorg vallen hieronder) c.q. belemmeringen weg te nemen (bijv. acupunctuur, al honderden jaren tot op heden de officiële geneeskunde in China).
Vaak is het nodig om de kwaal/ziekte direct te bestrijden. (bijv. bij een gebroken been, hardnekkige excemen of veel ernstige, al dan niet levensbedreigende situaties c.q. ziekten). Voor de laatste categorie moeten we ons gelukkig prijzen dat de reguliere geneeskunde ons hierbij ten dienste staat. Dat hiervoor de strenge dubbelblind methode voor medicijnen en behandelmethoden als maatgevend wordt beschouwd is misschien wat “over de top “, maar geeft natuurlijk wel een hoge mate van zekerheid.
Dat de dubbelblind methode onverkort als eis wordt gesteld voor medicijnen en behandelmethoden die het lichaam stimuleren tot genezing is een methodologische misser, en het is ondanks alle pretenties allesbehalve wetenschappelijk en het miskent zelfs het algemeen bekende feit dat er middelen en methoden zijn die genezing stimuleren i.p.v. de kwaal/ziekte rechtstreeks bestrijden.
Ik denk dat het hard nodig is dat ten principale onderkend wordt dat genezing op verschillende wijze mogelijk is en dat een goede testmethode wordt ontwikkeld – anders dan de dubbelblind methode – om de werkzaamheid van de zg alternatieven medicijnen en methoden te toetsen. Dit helpt ook ter bestrijding van allerlei echte onzin medicijnen, therapieën en kwakzalvers.
Naar mijn mening zit de oorzaak van het probleem dat in deze discussie naar voren komt bij degenen die – begrijpelijk – kwakzalverij bestrijden, maar vervolgens vervallen in wetenschappelijk dogmatisme, niet openstaan voor nieuwe gezichtspunten en zelfs zover gaan dat zij de praktijk negeren en zelfs bestrijden omdat zij dat niet kunnen rijmen met hun zogenaamde wetenschappelijke inzichten. (grote aantallen evaringsdeskundigen worden niet serieus genomen of zelfs voor gek versleten; volgens de NRC werd recent de direkteur van de medische faculteit van de VU zelf nagedragen dat hij een “duistere kant” heeft omdat hij wetenschappelijk onderzoek heeft toegestaan naar de werking van alternative medicijnen)
Vooralsnog ben ik al tientallen jaren zeer tevreden met een erkende, afgestudeerd reguliere arts – die mij goed werkende en goedkope antroposofische c.q. homeopathische middelen voorschrijft als dit nodig is en niet aarzelt om reguliere middelen voor te schrijven als dit nodig is. Ik ben uiteraard niet tevreden met het feit dat de goedkope en goedwerkende alternatieve middelen niet worden vergoed terwijl ik wel mijn volledige ziekteverzekering betaal; waarin begrepen de kosten voor vergoeding voor de duurdere reguliere middelen die ik niet gebruik. Voorts blijf ik mij verzetten tegen politici en zg wetenschappers en deskundigen en die mij het onmogelijke proberen wijs te maken, namelijk dat iets op wetenschappelijke gronden niet kan werken, terwijl tien- cq honderdduizenden mensen waaronder bekenden, mijn gezinsleden en ikzelf, bij herhaling hebben ervaren dat het wel werkt.
A. van ‘t Zelfde
zondag 19 oktober 2008, 12:50 uur
De minister van VWS slaat de plank helemaal mis wat betreft het door hem veronderstelde wetenschappelijke bewijs van de reguliere geneeskunde (EBM). Zijn standpunt wordt eveneens afgewezen door de directeur Beleid van de KNMG.
Als de minister van VWS het Position Paper van de CAM-ARTSEN zou hebben geraadpleegd zou hij daarin hebben kunnen lezen dat volgens een recente publicatie in de British Medical Journal bij 2500 reguliere behandelingen is onderzocht wat daarvan de (bewezen) effectiviteit is. Het resultaat van dat onderzoek moet voor de minister van VWS bijzonder onthutsend zijn. Slechts 13% van de toegepaste behandelingen werd heilzaam bevonden, slechts 23% vermoedelijk heilzaam, 8 % schommelde tussen heilzaam en schadelijk, 6 % was vermoedelijk niet heilzaam, 4% waarschijnlijk niet werkzaam of zelfs schadelijk, en van maar liefst 46 %, het grootste percentage, was de effectiviteit geheel onbekend. De conclusie uit dat breed opgezette onderzoek is dan ook dat het merendeel van de reguliere geneeskunde geen wetenschappelijke basis heeft, en dus niet EBM is, zodat de minister van VWS in dit opzicht een volstrekt valse tegenstelling suggereert tussen reguliere en complementaire behandelwijzen.
Het lijkt er dan ook sterk op dat de minister van VWS zich hier heeft laten blinddoeken door de hijgerige standpunten van de Vereniging tegen de Kwakzalverij die al jaren doende is om aan de Nederlandse bevolking een totalitaire geneeskunde op te dringen. Zo ver mag het echter nooit komen. Als de patiënt volledig overgeleverd dreigt te worden aan een nog goeddeels onbewezen strikt reguliere geneeskunde, is dat een nachtmerrie voor iedereen voor wie het zelfbeschikkingsrecht over zijn eigen gezondheid een onvervreemdbaar goed is. En bedenk daarbij wel, regeringen komen en gaan, ministers van VWS komen en gaan, maar het grondrecht om in volle omvang over het eigen lijf te beschikken, dient uitsluitend aan de burger te blijven toekomen, en behoort niet te worden ontfutseld door een minister van VWS die zich hier op wankele gronden het aureool van onfeilbaarheid heeft aangemeten.
zondag 19 oktober 2008, 13:13 uur
Door de BTW maatregel en de halsstarrige houding van VWS wordt CAM geneeskunde gediscrimineerd t.o.v. de reguliere geneeskunde. Dit terwijl er in verschillende praktijken al een goede samenwerking is ontstaan tussen de reguliere huisartsen en CAM artsen. Deze maatschappelijke ontwikkeling wordt nu door VWS belemmerd in plaats van bevorderd.
Met drie artsen voor homeopathie en een arts voor acupunctuur hebben wij 10 jaar lang gefunctioneerd binnen een gezondheidscentrum met reguliere huisartsen. De samenwerking was prima, en de CAM geneeskunde was een aanvulling op reguliere geneeskunde. Uitgangspunt voor de samenwerking was het vooropstellen van de centrale functie van de huisarts binnen de gezondheidszorg. De functie van deze medisch deskundige gezondheidscoach is in de huidige geneeskunde onontbeerlijk. Mijns inziens wordt de functie en de kwaliteit van de huisartsgeneeskunde in Nederland nog steeds, ook door VWS, fors ondergewaardeerd. Het idee dat CAM en reguliere geneeskunde tegenover elkaar staan wordt door de houding van VWS bevorderd, terwijl er in het veld bij de CAM artsen een hoge waardering is voor de huisartsgeneeskunde. De minister kan hiervoor de gedragscodes van de verschillende CAM artsenverenigingen raadplegen.
Met de centrale positie van de huisarts als uitgangspunt hadden wij een aantal afspraken gemaakt, bijvoorbeeld dat de CAM artsen zelf geen reguliere medicatie zouden voorschrijven, dat ze de patiënt niet zelf zouden doorverwijzen naar de specialist, etc. Deze afspraken werden in onderling overleg vastgesteld. De samenwerking verliep op deze wijze uitstekend en zo nodig was er overleg. Een overleg waarin het van twee kanten mogelijk was ook ieders [!] beperkingen in therapeutische mogelijkheden te bespreken. Respect voor elkaar en communicatie [hoor ik Balkenende ?] waren voldoende om een ‘anti-vóór’ situatie om te zetten in een synergetische win-win-win situatie, waarbij het meeste gewin de patiënten ten deel viel.
In de moderne huisartsgeneeskunde heeft de huisarts de regie, maar werkt hij niet solitair. Hij werkt samen met gespecialiseerde verpleegkundigen, GZ psycholoog, fysiotherapie etc. Binnen dit veld kan de CAM geneeskunde als complementaire geneeskunde een waardevolle en extra aanvulling zijn op de reguliere geneeskunde. In verschillende CAM praktijken bestaat er al een uitstekende samenwerking met de huisartsen. Deze ontwikkelingen in het veld worden nu door de overheid niet gesteund maar juist belemmerd. VWS verschanst zich achter oude stellingen in plaats van de ontwikkelingen in het veld te volgen en te reguleren, in het belang van een gezonde gezondheidszorg. VWS lijkt in deze ontwikkeling te fungeren als een ‘Klink’ in de kabel. De eenzijdige stellingname van VWS werkt polariserend en de tegenstelling tussen vóór- en tegenstanders van CAM geneeskunde wordt erdoor aangewakkerd. Een regulerend overheid die verantwoorde samenwerking tussen CAM geneeskunde en reguliere geneeskunde bevordert zou mijns inziens te prefereren zijn boven een polariserende overheid.
Arnold Deckers
zondag 19 oktober 2008, 13:57 uur
In deze hele BTW-discussie mis ik de maatschappelijke gevolgen. Het betreft hier een hele grote groep van patiënten welke niet alleen kiezen voor de alternatieve geneeswijzen maar ook bereid zijn daar extra voor te betalen. De aanvullende verzekering waar deze behandelingen onder vallen vergoeden zelden volledig. Juist deze groep patiënten met vaak chronische aandoeningen wordt nu nog eens extra gepakt. Zij zullen die 19 % extra moeten gaan betalen. Voorts staat de politiek bol van de kreten. Europees gezien moet er een BIG registratie zijn. Die heeft iedere arts.
Voorts was een van de argumenten om de oude WUG te vervangen voor de Wet BIG dat de mensen mondig genoeg waren om te kiezen voor een regulier dan wel alternatief behandeltraject. Klink wil enkel bewezen methoden en behandelingen. Nou dan kun je behoorlijk veel reguliere behandelingen gaan schrappen. Ook worden er operatief diverse implantaat aangebracht waarvan de werking en de duurzaamheid onvoldoende vaststaat ( uitspraak orthopeed Erasmus MC ). Ik snijd geen mensen open en heb nog geen operatiekamer hoeven te sluiten. Hoezo kwaliteit bewijzen.
A. Mulder, arts OMG en sportarts
zondag 19 oktober 2008, 17:47 uur
Wat betreft het belang van het BIG register voor CAM artsen:
Om wederzijds wetenschappelijk te blijven denken is het van belang dat reguliere artsen en CAM artsen van gelijk niveau blijven.
Het is een inperking van wetenschap om het alleen maar over Evidence Based te hebben. Wetenschap is veel meer dan dat. Wetenschap is ook het volgen van bepaalde gegevens betreffende een groep mensen zoals de studie naar ouderen binnen een bepaald gebied, of een groep kinderen tot een bepaalde leeftijd. Welke gegevens komen uit zo’n studie en hoe interpreteer je die gegevens? Wat voor vervolgonderzoek is er mogelijk?
Om echt te kunnen spreken van wetenschap op het gebied van de geneeskunde is het van belang dat de kennis van CAM-geneesmethoden beschikbaar komt voor de reguliere geneesmethode. Dat levert een schat aan mogelijkheden op om studies als bovengenoemd uit te diepen, zodat de opbrengst van dergelijke studies voor iederéén zinvol wordt.
Om elkaar op dit terrein als gelijkwaardig te kunnen ontmoeten, is het van belang dat ALLE artsen, dus ook de CAM artsen IN het BIG register blijven. Is het van belang om het hek dat tussen regulier en CAM staat te slechten en over en weer naar elkaar te luisteren!
M. Plouvier
zondag 19 oktober 2008, 23:46 uur
Net ben ik terug van de huisartsenpost waar vele klachten de revue passeren. Vanavond waren er diverse kinderen/mensen met obstipatie die beter complementair behandeld zouden kunnen worden. De overheid onderschat wat de betekenis kan zijn van de complementaire geneeswijze voor Nederland. Is de overheid in staat om boven alle partijen te staan en in staat de wens van de bevolking te volgen of volgt de overheid alleen het dictaat van oa dr Renckens en zijn Vereniging. Een zichzelf respecterende overheid discrimineert niet, komt op voor minderheden, komt op voor integriteit en eerlijkheid. Komt op voor zelfredzaamheid van mensen en zelfontplooiing en ontwikkeling. Schrijnende voorbeelden van de reguliere geneeskunde komen voor: denk bijvoorbeeld aan de beïnvloeding van de industrie bij de vaccinatie voor baarmoederhalskanker, denk aan de vioxx affaire, denk aan het softenondrama, denk aan de giga milieuvervuiling door de vele honderden tonnen farmaceutisch afval van de bedrijven en overtollige medicatie om niet te spreken over de iatrogene schade. Het wel belasten van de de complementaire geneeskunde met BTW te opzichte van de reguliere geneeskunde is onuitvoerbaar. Er behoort geen scheidslijn te zijn tussen conventioneel en complementair. Tijd voor een nieuwe tijd: integratie van complementaire geneeskunde in Nederland!
A.J.M. Brockhoff, huisarts
maandag 20 oktober 2008, 10:56 uur
Het blijft toch werkelijk onbegrijpelijk wat hier allemaal te lezen valt.
@ A. van ‘t Zelfde:
Waarom zouden medicijnen die ‘het lichaam stimuleren tot genezing’ niet via de placebogecontroleerde dubbelblinde onderzoeksmethode kunnen worden aangetoond?
@ Sonny (over zelfbeschikkingsrecht):
Alsof patiënten dat niet meer zouden hebben als de BTW-heffing doorgaat! Iedereen mag doen met zijn lichaam wat hij wil, maar die persoonlijk afweging kan nooit een graadmeter zijn voor welke behandeling/medicijn werkt en welke niet, en kan dus ook niet bepalend zijn voor het al dan niet heffen van BTW.
@ A.J.M. Brockhoff (geen scheidslijn regulier en CAM):
Mee eens, er kan maar één geneeskunde zijn, precies zoals de Vereniging tegen de Kwakzalverij ook altijd bepleit. En de laatste stand van de wetenschap is daarvoor de graadmeter. Dus: exit homeopathie, acupunctuur, antroposofie, etc. Eerst voldoende onderzoek, publicatie in de (echte) vakbladen, peer review en vervolgonderzoek!
Jan Cornelissen
maandag 20 oktober 2008, 11:41 uur
@ Jan Cornelissen,
De Vereniging tegen de Kwakzalverij bepleit inderdaad één geneeswijze, een geneeswijze die volgens de laatste stand der wetenschap is opgesteld. Nou dan kunnen een groot aantal huisartsen en specialisten hun deuren sluiten omdat zeker de helft van het regulier medisch handelen niet of onvoldoende wetenschappelijk is onderbouwd!
Wat is daarop uw antwoord?
maandag 20 oktober 2008, 11:57 uur
@ Jan Cornelissen
Wat dacht u trouwens van het grote aantal doodsoorzaken door verkeerd medicijngebruik? Uit onderzoek van de universiteit Utrecht blijkt dat ieder jaar ruim 40.000 mensen in het ziekenhuis wegens verkeerde medicijnen of een gevaarlijke combinatie of dosis van pillen slikken. Ruim 1200 patiënten overleven een dergelijke misser niet, 1800 mensen blijven last houden, ook na ontslag uit het ziekenhuis. Jaarlijks kosten opnames wegens verkeerd medicijngebruik 85 miljoen euro. Is dit ook door de laatste stand der wetenschap?
En bovendien: Volgens Europees onderzoek overlijden in Europa jaarlijks 194500 mensen aan de medicijnen die hen hadden moeten genezen.
maandag 20 oktober 2008, 12:24 uur
Bij mijn weten is aan het invoeren van antibiotica nooit een dubbelblinde studie vooraf gegaan. Als op dit moment acetosal geregistreerd zou moeten worden zou het vanwege de bijwerkingen afgewezen worden. Slechts 20% van wat binnen de reguliere geneeskunde wordt toegepast is Evidence Based.
Een groot percentage van consulten in de reguliere geneeskunde betreft bijwerkingen van de medicatie of gevolgen van verkeerde medicatie.
Misschien kan de Vereniging tegen Kwakzalverij zich ook eens bezighouden met de kwakzalverij binnen het eigen vakgebied.
M. Plouvier
maandag 20 oktober 2008, 13:25 uur
@ minister Klink,
U heeft de kennis, de intelligentie en de positie om naar een overstijgend inzicht te handelen.
Maak de gezondheidszorg gezond. Laat de gezondheidszorg niet door valse motieven, foute belangen of angst net zo ziek worden als de financiële wereld. Durf de stap nu te nemen. Het kan, een groot deel van de Complementaire en Alternatieve Geneeskunde is allang wetenschappelijk bewezen. De reguliere visie, pillen, snijden of praten, is beperkend. De complementaire, holistische visie biedt een breder perspectief en past beter bij de verschillende levensbeschouwingen in onze samenleving. De combinatie van beide geneeswijzen overstijgt de loodrecht tegenover elkaar staande standpunten en brengt een meerwaarde die meer is dan de afzonderlijke delen. Maak uzelf politiek onsterfelijk. Durf goed te doen.
Kijk bijvoorbeeld eens hier naar de toename de laatste 20 jaar van de wetenschappelijke artikelen.
Succes,
Gio Meijer, arts
maandag 20 oktober 2008, 13:29 uur
Als ik als voormalig huisarts binnenkort mijn artsentitel verlies, geen bloedonderzoek meer kan aanvragen en mijn patienten 19% BTW extra moet gaan betalen voor mijn behandelingen dan voel ik mij genoodzaakt Nederland te verlaten en mijn carrière in het buitenland voort te zetten. Dit alles terwijl ik met mijn behandelingen de laatste jaren hoger scoor in effectiviteit dan ooit. Negen van de tien keer heb ik prachtige resultaten, iedereen mag hierbij komen meekijken. Wat is dan evidence based. Ik heb honderden goed gedocumenteerde, geslaagde casuïstieken. In de USA is 29% van alle ziekenhuizen bezig met CAM-geneeskunde binnen de muren, en Nederland is te dom of te klein om ons CAM-artsen binnen zijn gelederen te houden!?
Excuses voor het feit dat hier wellicht ook sprake is van enige emotie bij mij.
Hans Reijnen, arts voor Homeopathie en Bioresonantie
maandag 20 oktober 2008, 14:11 uur
@ minister Klink,
ik sluit me bij een vorige spreekster, Gio Meijer, aan. Een gesprek tussen u en de artsen voor complementaire geneeswijzen zou u een evenwichtiger inzicht kunnen verschaffen in deze beroepsgroep, aan wie een belangrijk deel van de medische zorg voor chronisch zieke mensen is toevertrouwd. Complementair werkende artsen zijn allereerst medici. Velen hebben als huisarts gewerkt of doen dat nog. Overigens zijn complementaire behandelingen wel degelijk protocolleerbaar, op z’n minst gedeeltelijk. Dat misverstand wil ik ook nog even uit de weg ruimen.
Christien Klein
maandag 20 oktober 2008, 14:35 uur
@Jan Cornelissen
Zoals gebruikelijk bij de pleitbezorgers van de Vereniging tegen de Kwakzalverij hanteert ook Jan Cornelissen de bekende echoput-methode: hard roepen met als enig resultaat de terugkerende boodschap van het eigen geluid. Jan C. gaat namelijk niet in op de terechte constatering van Sonny (bericht nr. 9) dat het merendeel van de reguliere geneeskunde helemaal niet evidence based is. Enige bescheidenheid in de eigen opvattingen toont Jan C. derhalve allerminst. En Jan C. is blijkbaar ook niet op de hoogte van het feit dat medicijnen die worden verstrekt op basis van onderzoek dat wel EBM is, in vele gevallen niet werken omdat de ‘vertaalslag’ van die onderzoeksresultaten naar de individuele patiënt op een fiasco uitloopt. Sterker nog: ondanks de nadruk op de RCT (randomised clinical trial) bij regulier medisch-wetenschappelijk onderzoek sterven er in Nederland gemiddeld 10 patiënten per dag als gevolg van de bijwerkingen van reguliere medicijnen.
En realiseert Jan C. zich wel dat vooralsnog onbewezen behandelingen niettemin ook uiterst zinvol kunnen zijn gedurende de periode waarin deze nog niet door later onderzoek werden bevestigd? Om deze behandelingen dan in die periode niettemin reeds bij voorbaat tot kwakzalverij te bestempelen zoals Renckens c.s. voorstaan, is toch wel volstrekt bizar. En over de meer dan incidenteel voorkomende gemanipuleerde resultaten van het regulier-medisch wetenschappelijke onderzoek zwijg ik dan nog maar.
Er behoort dan ook een omvattende geneeskunde te zijn, namelijk die waarin de vele bewezen complementaire behandelwijzen (ja, Jan C. je leest het goed) worden geïntegreerd in de reguliere geneeskunde. En dat perspectief komt pas naderbij zodra de propagandisten van het gedachtegoed van de antikwakkers, zoals Jan C., hun echoput-technieken eindelijk afdanken.
maandag 20 oktober 2008, 14:56 uur
@ Victor
Hoor nu wat je zelf zegt. Je suggereert dat artsen gewoon door moeten gaan met het voorschrijven van medicijnen waar geen bewijs voor is. Wat is dat voor waanzin?
Er zijn genoeg behandelingen en medicijnen die wel werken. Daartoe moeten ze zich beperken.
Verder probeer ook jij de erkenning van CAM te bewerkstelligen door te wijzen op de fouten in de reguliere gezondheidszorg. Kwaad met kwaad goedpraten dus. Sorry, vlieger gaat niet op!
@ m.plouvier
Evidence based is meer dan randomized clinical trials. Er is ook nog zoiets als laboratoriumonderzoek en testen bij kleine dieren. Er is daarom minder onderzoek voor nodig, omdat de chemisch-biologische basis er gewoon is en je directe werking (middel vs bacterie) gewoon kunt waarnemen. Die basis ontbreekt bij CAM in hoge mate, vooral bij homeopathie en acupunctuur. Daarom wordt er bij deze ‘geneeswijzen’ zo gehamerd op RCT’s.
@ Meijer
Dat alleen CAM holistisch is, is een fabeltje. Waarbij meteen aangetekend dient te worden dat de verregaande claims van CAM op dit gebied megalomaan zijn (net als de claims m.b.t. het stimuleren van het zelfgenezend vermogen van het lichaam).
@ Hans Reijnen
Iedere arts die wetenschap probeert te weerleggen door zich te beroepen op mooie persoonlijke resultaten, moet echt nog een handboek wetenschapsfilosofie ter hand nemen.
Jan Cornelissen
maandag 20 oktober 2008, 15:59 uur
@ Michael
Wat betreft je echoput-opmerking, dat is toch echt een staaltje van de pot verwijt de ketel. Eindeloos herhalen dat CAM holistisch is en regulier niet. Dat regulier alleen aan symtoombestrijding doet en niets aan preventie. Mooi klinkende, maar ongefundeerde claims over het stimuleren van het zelfgenezend vermogen van het lichaam. Enzovoort. Komaan, de oneerlijkheid druipt af van al die alt-websites.
Maar goed, jouw oplossing voor de eventuele problemen binnen de reguliere gezondheidszorg is dus het toevoegen van nog meer onzin. Nee Michael, wat er moet gebeuren is de geneeskunde ontdoen van medicijnen en behandelingen waar geen bewijs voor is. Dat de meerderheid binnen de reguliere gezondheidszorg daaruit zou bestaan is een stelling die vooralsnog bewezen dient te worden. Een enkel bericht in het BMJ (wat je alleen tegen betaling kunt inzien) is daarvoor niet voldoende.
Verder ga je niet in op mijn eerder gemaakte opmerking dat EBM meer is dan het doen van RCT’s en dat extraordinary claims ask for extraordinary proof.
Jan Cornelissen
maandag 20 oktober 2008, 16:15 uur
Toevoeging mbt de ronduit doortrapte opmerking dat gemiddeld 10 patiënten per dag sterven aan bijwerking van reguliere medicijnen:
Hoeveel zouden er sterven zonder die medicijnen? Een chemokuur is nu eenmaal een paardenmiddel met ernstige bijwerkingen. Wat is het alternatief?
Het is een grof schandaal om hier ook maar een opmerking over te durven maken. Ook makkelijk roepen trouwens als je je alleen maar bezig hoeft te houden met het ‘genezen’ van verkoudheid, griep, een stijve nek en als-ik-hier-druk-heb-ik-daar-pijn. Want ernstige zaken, zoals kanker, daar wil de gemiddelde homeopaat of acupuncturist zijn handen natuurlijk niet branden.
Jan Cornelissen
maandag 20 oktober 2008, 17:25 uur
@ Jan Cornelissen,
Hou vooral vol! Nog even en al die miljoenen CAM-patienten en duizenden CAM-artsen (stelletje dommerikken!) geven de moed op. Dan zullen alle (twaalf) anti-kwakkers het in Nederland voor het zeggen hebben en zal iedereen evidence-based-gelukkig worden….(met veel pillen).
Hans Bolck
maandag 20 oktober 2008, 17:41 uur
@ Jan Cornelissen
Ik maak je graag attent op de website van het Nederlandse Genootschap van Orthomoleculaire Oncologie (www.ngoo.nl) alwaar door de arts-bioloog E. Valstar een tweetal lijsten is gepubliceerd inzake het belang van voedingsinterventie bij kanker, goeddeels ontleend aan publicaties in PubMed. De eerste lijst, opgesteld naar de toestand per 8 maart 2008, bevat 1.449 gerandomiseerde studies op het terrein van de voedingsgeneeskunde die van belang zijn bij de behandeling van kanker. De tweede lijst, eveneens op die datum vastgesteld, bevat 306 studies inzake voedingsstoffen die zinvol zijn bij de preventie van kanker. De Nederlandse reguliere oncologen die vrijwel niets afweten van voeding, en a fortiori niets van de relevantie van voedingsinterventie bij kanker, lijden aan dezelfde tunnelvisie als Jan C. die niet laat blijken deze belangwekkende literatuur te kennen. Ook het enige jaren geleden door onder meer Harvard Medical School en het Sloan Kettering Institute uitgegeven standaardwerk ‘Nutritional oncology’ zal wel door Jan C. als kwakzalverij worden betiteld.
Eerst dus maar eens aan de studie, Jan C., alvorens aan je tunnelvisie op complementaire geneeswijzen in brede kring bekendheid te blijven geven.
maandag 20 oktober 2008, 18:58 uur
De heer Cornelissen heeft blijkbaar last van kokerzien. Jammer, durf eens over grenzen te kijken dan zou bescheidenheid meer op zijn plaats zijn. Maar ja dan verliest u uw schijnwerkelijkheid waar u aan vasthoudt.
Niemand beschikt over de volle waarheid, geen mens en geen enkele stroming. Alle hebben deeltjes van de waarheid en werkelijkheid in zich. Er is niet 1 geneeskunde, dat is de waan die de reguliere geneeskunde zichzelf continu voorhoudt. Er is meer tussen hemel an aarde maar blijkbaar snapt de heer Cornelissen dat niet.
a.j.m.brockhoff, huisarts
maandag 20 oktober 2008, 21:35 uur
We kunnen deze hele actie natuurlijk ook op een positieve manier bekijken. BTW staat nog altijd voor belasting TOEGEVOEGDE waarde als ik mij niet vergis.
En zo ver heeft het reguliere veld het dus nog niet weten te schoppen. Ik ben er eigenlijk wel trots op dat ons werk onder toegevoegde waarde valt, volgens onze minister.
H. Mossel (homeopathisch) arts
maandag 20 oktober 2008, 21:36 uur
Tot nu toe heb mij nooit gemengd in discussies over regulier en complementair. Na het kennisnemen van sommige reacties op deze weblog en vooral na een avondje in het weekend surfen op de site van de Vereniging tegen de Kwakzalverij ben ik oprecht verbijsterd over de anti-wetenschappelijke houding van de hard-core “regulieren”. In de natuurwetenschap is het usance – wat zeg ik; een gebod – om een open mind te hebben voor andere zienswijzen en de beginselbereidheid te hebben om zich te laten bijsturen door waarnemingen die niet sporen met de eigen opvattingen. (Kennelijk – zie de site van de vereniging – worden de waarnemingen van vele duizenden ervaringsdeskundigen, zonder ook maar één uitzondering te maken, als hallucinaties en zelfbedrog gezien). Daarbij komt nog dat uit veel reacties uit de hard-core reguliere zijde een agressief fundamentalisme spreekt; je kunt je nog zo positief en respectvol uit laten over de reguliere geneeskunde en je tegelijkertijd volmondig uitspreken tegen kwakzalverij, als je daarnaast enig begrip vraagt voor de wereldwijd toegepaste homeopathische en antroposofische geneeswijzen en de acupunctuur, worden je de oren terstond op niet mis te verstane wijze gewassen.
Ik sluit mij graag aan bij een vereniging die op een volwassen en wetenschappelijk verantwoorde wijze charlatans en kwakzalverij bestrijdt. Ik voel echter niets voor een foeterende en toeterende, zich als fundamentalisten gedragende groep, die alles op één hoop gooit en daarmee zijn missie verzaakt.
A. van ‘t Zelfde
maandag 20 oktober 2008, 22:00 uur
Ik kan niet veel nieuwe argumenten toevoegen aan deze discussie. Ik vind het vooral betreurenswaardig dat de patiënten straks de dupe zijn. Ik ben arts geworden en heb de eed afgelegd om patiënten naar beste eer en geweten te kunnen helpen en door de dreigende financiële beperkingen is dat straks voor een grote groep niet meer haalbaar. Ik ben zowel regulier werkzaam alsook binnen de CAM geneeskunde ( als homeopaat) en vind het juist een voordeel dat ik in die gevallen waarin de reguliere geneeskunde geen uitkomst biedt, met homeopathie mensen wel kan helpen. CAM geneeskunde wordt straks een beandelvorm die alleen nog betaalbaar is voor een elitegroep en dat is dan de zoveelste keer dat de minder bedeelde mensen binnen de samenleving de dupe zijn. Ik had van deze regeringscoalitie een standpunt verwacht waarin meer rekening wordt gehouden met deze grote groep.
M.H.L. Sevat, kinderarts
maandag 20 oktober 2008, 23:14 uur
@ Jan Cornelissen
Lees nog eens het bericht nummer 4 van David waarin vermeld wordt dat volgens de directeur Beleid KNMG slechts circa 30% van de reguliere geneeskunde evidence based is. Dat standpunt, gebaseerd op onderzoeksgegevens, heeft weliswaar forse kritiek uitgelokt in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde maar die bedenkingen hebben niet geleid tot enige bijstelling van dat standpunt. Als jouw onbezonnen voorstel tot het afschaffen van alle medicijnen en behandelingen waarvoor geen bewijs bestaat, zou worden gevolgd, sneuvelt daarmee circa 70% van de reguliere behandelingen. En zoals je weet is de KNMG een beroepsorganisatie van circa 60.000 goeddeels regulier geörienteerde artsen zodat het officiële beleidsstandpunt van die organisatie op dit punt je wel als een graat in de keel moet steken, temeer omdat je in je reactie al je kaarten zet op wetenschappelijk onderzoek dat het beleidsstandpunt van de KNMG verder onderstreept.
Wat mijn vermelding van het belang van voedingsinterventie bij kanker in bericht nummer 26 betreft, ben ik nog wachtende op jouw commentaar. Ik heb je in dit verband circa 1.800 wetenschappelijke publicaties aangereikt zodat je je in dit geval niet hoeft te beklagen over het gebrek aan wetenschappelijk onderzoek naar de effectiviteit van complementaire kankerbehandeling. Aan de slag dus.
dinsdag 21 oktober 2008, 09:18 uur
@ A. van ‘t zelfde
Iemand die het woord ‘wetenschap’ en ‘ervaringsdeskundig’ in een zin gebruikt, mag echt nooit meer kritiek leveren op de wetenschappelijkheid van andersmans argumenten. Want wat en wanneer is iets dan wèl kwakzalverij? Elke vorm van kwakzalverij kent ervaringsdeskundigen.
@ M.H.L. Sevat
Patiënten de dupe, alleen betaalbaar voor elite. O wat klinkt het allemaal nobel en natuurlijk zou je gelijk hebben, ALS homeopathie zou werken. Maar het werkt niet! Lees de meta-analyses!
@ Michael
Nogmaals: De term EBM wordt op verschillende manier gebruikt. Maar als (ik zeg ALS!) er voor 70% van de medicijnen inderdaad geen enkel bewijs is, dan moeten we UITERAARD stoppen met het voorschrijven ervan! Al gaat ook de hele sector op z’n gat en moeten we ‘m opnieuw opbouwen. We kunnen toch niet onzinnige medicijnen (vaak met bijwerkingen) blijven voorschrijven omdat artsen anders zonder werk komen te zitten? Het moet niet gekker worden…
Jan Cornelissen
dinsdag 21 oktober 2008, 10:49 uur
Centraal staat de kwestie dat de reguliere geneeskunde wordt beschouwd als IDENTIEK met het geneeskundig VELD.
De reguliere geneeskunde verkreeg haar wettelijk mandaat rond 1850. Dit gebeurde in hoofdzaak op grond van inzichten verkregen door Koch en Pasteur en het inzicht in oorzaken van infectie ziekten.
Deze ziekten hebben eeuwenlang de mensheid bedreigd.
Nadien heeft een ziekteclassificatie plaatsgevonden
waarbij de infectie ziekten als een geselecteerde groep van symptomen model stond.
Dientengevolge wordt nagenoeg elke ziekte behandeld als ware het een infectie ziekte met een vermeende oorzaak. Deze methode wordt op handen gedragen op grond van het succes bij de infectie ziekten. In de ogen van de leek is het derhalve plausibel bij alle soorten ziekten naar oorzaken te zoeken terwijl de onderzoeken geen oorzaken aangeven maar manifestaties van de ziekte in biochemische en/of biophysische context.
Op deze wijze worden chronische ziekten behandeld alsof het infectie ziekten zijn. Een bloedwaarde wordt beschouwd als oorzaak terwijl het een waarneming op een ander niveau is.
De reguliere methode is uiteindelijk helemaal niet geschikt om chronische ziekten te behandelen. In de praktijk blijkt immers dat men medicatie chronisch moet innemen terwijl de ziekte niet geneest. (Zoals meestal wel bij een infectie ziekte.).
KORTOM: De reguliere methode heeft wetenschappelijk gezien zijn beperkingen en haar aanspraak op het gehele medische veld kan geschieden op grond van successen bij de infectieziekten.
Feitelijk is hier sprake van een methodische blunder.
Preselecte waarneming wordt veralgemeniseerd. Dit verschijnsel “Inductie” is het wetenschappelijk crux. Er zijn acute en levensbedreigende ziekten waar oorzaken duidelijk bestreden kunnen worden.
Bij chronische ziekten echter geldt multicausaliteit en moeten geneesmiddelen worden gericht op het zelfherstel.
Zolang dit onderscheid niet tot het bewustzijn doordringt zal Babylon eeuwig heersen in het geneeskundig veld waar de reguliere geneeskunde op een troon zit die haar slechts ten dele toekomt.
Fout van de zgn. alternatieven (zgn. CAM = Complementary and Alternative Medicine) is zeker dat zij dit onderscheid niet expliciet naar voren brengen. Daarmee maakt zij zichzelf net zo schuldig aan pretenties als de reguliere geneeskunde zelf. Niettemin verricht de CAM natuurlijk wel degelijk gezondheidsbevorderende diensten waardoor het verschuiven van de argumenten binnen de wet BIG
ook neerkomt op misbruik van methodische mogelijkheden.
Wat plaatsvindt in het geneeskundig veld is identiek aan wat plaatsvindt in de politiek.
Als gevolg van selectieve waarneming worden bepaalde eenheden (groepen) buiten werking gesteld. Waardoor deze dan BTW zouden moeten betalen….
Xavier Beijeri
dinsdag 21 oktober 2008, 12:07 uur
@ Jan Cornelissen
Gezien je opstelling in bericht nummer 32 zou je je nu tot de Vereniging tegen de Kwakzalverij moeten richten die het (schijnbaar) onverwrikbare standpunt verkondigt dat alleen EBM-geneeskunde (circa 30%) ware geneeskunde mag heten, en de rest (circa 70%) slechts kwakzalverij is. In plaats van dit voor de reguliere geneeskunde ontluisterende feit te erkennen, houdt de Vereniging tegen de Kwakzalverij echter een opmerkelijke vluchtroute achter de hand. Zij ‘erkent’ namelijk, nolens volens weliswaar, tevens alle vormen van niet EBM-bewezen vormen van geneeskunde mits deze volgens haar plausibel zijn op grond van hypothesen die zijn ontleend aan natuurwetenschappelijke /biohumane inzichten. Met die laatste move maakt de Vereniging echter een fundamentele inbreuk op haar centrale dogma op basis waarvan zij reeds decennia lang haar afschuw van complementaire geneeskunde heeft getoond. De gekozen vluchtroute van de antikwakkkers zet immers deur wagenwijd opent voor een scala van vooralsnog speculatieve geneeswijzen die haar een steeds een gruwel zijn geweest.
Hopelijk ziet ook die Vereniging thans in dat het verkondigen van medische dogma’s zo zijn problemen oproept: een dogma is immers naar zijn aard niet voor bijstelling of herroeping vatbaar. Mede gelet op de relatief bescheiden halfwaardetijd van vigerende medische ‘waarheden’ voorspel ik voor de Vereniging tegen de kwakzalverij dan ook een sombere toekomst.
dinsdag 21 oktober 2008, 12:09 uur
Ik heb bezwaar tegen (het voorstel tot) heffing van BTW op consulten en behandelingen van CAM-artsen. Dit is één van de maatregelen waarmee het patiënten in Nederland steeds moeilijker gemaakt wordt om voor een CAM-arts te kiezen. Meer in het algemeen protesteer ik tegen de discriminatie van CAM-artsen: sinds de Millecam-zaak komen wij CAM-artsen vooral negatief in de media en verder zijn er ontwikkelingen gaande die het voor CAM-artsen steeds moeilijker maken hun werk te (blijven) doen. Zo zou er een wijziging van de wet BIG ophanden zijn waarmee zij uit de gezondheidszorg worden verbannen.
Ik pleit voor een gelijke behandeling van CAM-artsen en regulier werkende artsen.
Benedenstaand betoog ik dat de strijd tussen regulier en “alternatief” in de kern een probleem met een levensbeschouwelijk karakter is. Graag wil ik daarbij wijzen op binnen onze samenleving fundamentele waarden als de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van godsdienst (omdat dit in wezen de vrijheid van levensbeschouwing is).
Argumenten zijn vaak dat CAM-behandelingen niet bewezen zijn of zelfs dat CAM helemaal geen geneeskundig handelen is.
Daar wil ik tegenin brengen dat er wel degelijk veel bewijs is voor CAM – bijvoorbeeld fraai geillustreerd in het boek “Met Het Oog Op De Naald”, prof. dr. Keppel Hesselink/drs. Kopsky. Dit boek bevat ruim 200 verwijzingen naar wetenschappelijk onderzoek. Verder geldt dat van de methodes die op de universiteit worden onderwezen in maar 26 tot 71 % van de gevallen (afhankelijk van het onderzoek) voldaan wordt aan de eisen van Evidence Based Medicine !
Waarom blijven zoveel regulieren toch volhouden dat CAM niet kan werken ? Er is wat betreft de controverse tussen regulier en “alternatief” sprake van een veel fundamenteler probleem dat van levensbeschouwelijke aard is. Wat ons artsen op de universiteit wordt bijgebracht is overduidelijk een mechanistisch/materialistisch wereldbeeld (machine model). Deze visie heeft de reguliere geneeskunde inmiddels bijna volledig in haar greep: de mens wordt gezien als louter een ingewikkelde biologische machine en onze hele menselijke ervaringswereld wordt gereduceerd tot materiële (moleculaire) processen (“als u depressief bent, dan ontbreekt er een stofje in uw hersenen.”). Het machine model is heel waardevol; het is vooral een succesvol uitgangspunt in de chirurgie en in de acute geneeskunde bij traumata en ongelukken. Echter het is een model van de werkelijkheid en niet de allesomvattende werkelijkheid. Bijvoorbeeld: voor een machinedenker staat onomstotelijk vast dat ons bewustzijn een stoffelijk of electrisch proces in ons brein is, echter uit wetenschappelijk onderzoek kunnen we hooguit afleiden dat er een relatie is tussen bewustzijn en de materie van ons brein. We zullen NOOIT in staat zijn om de inhoud van uw gedachtenwereld op een PET-scan of MRI-scan te tonen, maar hieruit mogen we niet afleiden dat de inhoud van uw denken onwerkelijk is ! Naar analogie hiervan is het onwaarschijnlijk dat de werking van bijv homeopathie of acupunctuur binnen het mechanistische/materialistische paradigma kan worden verklaard, echter voor ons CAM-artsen en voor onze patiënten is deze werking een realiteit die zichzelf allang bewezen heeft in de praktijk en verder in klinisch onderzoek is aangetoond (zie boven). Als het gaat om fundamenteel onderzoek, dan laten veel CAM-methoden zich waarschijnlijk beter verklaren binnen een biofysisch paradigma (biologisch elektromagnetisme en informatie) dan een materieel/moleculair paradigma.
Het machine model schiet met name bij de benadering van chronische klachten/ziekten behoorlijk tekort en met name daar kunnen CAM-artsen een waardevolle bijdrage leveren.
De vrijheden van meningsuiting en van godsdienst impliceren dat wij Nederlanders vrij zijn om er een persoonlijke levensbeschouwing op na te houden. Hoezo vrijheid van levensbeschouwing ? Helaas is het machine model binnen de reguliere geneeskunde tot ideologie verworden: anders (buiten dit kader) denken en het zoeken naar nieuwe wegen leiden al snel tot ridiculisering en afwijzing van jouw denken, jouw behandelmethode en jouw (kijk op) wetenschappelijk onderzoek. Zo stelde een fervent tegenstander van CAM in het programma Uitgedokterd (NCRV): “Er is maar één geneeskunde en dat is de reguliere geneeskunde !” Zelfs uitsluiting (zie wet BIG) lijkt nu op de loer te liggen.
In de TV-programma´s Tros Radar (mei 2008) en Zembla (september 2008) is naar voren gebracht de volgende, wat mij betreft schokkende informatie:
De machtswellustige en manipulatieve farmaceutische industrie bepaalt inmiddels grotendeels het wetenschappelijk onderzoek en selecteert “medical opinion leaders” die de nascholingen aan artsen regelen. Er zijn nauwelijks onafhankelijke nascholingen meer.
Deze grootschalige indoctrinatie van artsen in Nederland levert m.i. bepaald geen positieve bijdrage aan de relativering van het machine model en is al helemaal niet in het belang van de gezondheid van onze patiënten. Het merendeel van de artsen zou zich nauwelijks bewust zijn van een zodanig grote invloed van de farmaceutische industrie, aldus Tros Radar.
Voor een aantal reguliere collegae lijkt het machine model zelfs de trekken van een fundamentalistische religie te krijgen. Ik wijs hier met name op de activiteiten van de Vereniging Tegen De Kwakzalverij: als een moderne Inquisitie spant zij zich al jaren volledig in om elke arts of instantie die van HUN pad afwijkt te vervolgen. Hun voorzitter pleit al jaren voor opsluiting van CAM-artsen in een psychiatrische inrichting en recentelijk nog voor royement van hun KNMG-lidmaatschap. Ik ben blij dat het tegenwoordig verboden is om mensen op de brandstapel te zetten.
Maar laten we vooral niet vergeten dat CAM-artsen voor zéér veel patiënten een behoefte vervullen. De CAM-benadering wordt door hen gewaardeerd. Als ik naar mijn eigen praktijk kijk, dan durf ik te beweren dat ik een aanzienlijk deel van de mensen kan helpen die in het reguliere circuit vastloopt en ik weet dat dit ook voor de andere CAM-collegae geldt. Een deel van mijn patiënten komt alleen omdat de reguliere geneeskunde ze niet kan genezen of omdat ze last hebben van bijwerkingen van reguliere medicatie. Andere komen ook omdat zij zichzelf niet (meer) kunnen vinden in dit machinedenken, of in “de machinale bejegening” die hier misschien het gevolg van is (“Je bent maar een nummer”, hoor ik vaak). Zij kiezen dus voor CAM uit overtuiging ! Hoe rijmt de onder druk staande vrijheid van therapiekeuze voor deze patiënten zich met fundamentele waarden als de vrijheid van meningsuiting en van levensbeschouwing !?
Tenslotte wil ik de hele kwestie nog eens bekijken vanuit het perspectief van concurrentie: als de reguliere geneeskunde er nu gewoon eens voor zorgt dat ze een stuk beter wordt en meer recht gaat doen aan de behoeften van de patiënten, dan worden wij CAM-artsen en een paar miljoen CAM-consulten per jaar vanzelf overbodig.
P. de Bruin
Arts in opleiding tot bedrijfsarts en arts voor homeopathie
dinsdag 21 oktober 2008, 14:02 uur
@ Michael
Het beoordelen van 1800 onderzoeken laat ik over aan de deskundigen. Wat die echter zeggen over voedingssupplementen in het algemeen, is dat je die in normale omstandigheden en bij een normaal gevarieerd dieet niet nodig hebt. Omgekeerd is allang bekend dat mensen met een donkere huidskleur in onze regionen er verstandig aan doen om extra Vitamine D te slikken en dat zwangere vrouwen gebaat zijn bij foliumzuur. Als er in die 1800 studies wordt aangetoond dat we ook in andere omstandigheden baat hebben bij extra stoffen, dan heb ik daar geen problemen mee. Wel een probleem is dat er tal van mensen zijn die munt willen slaan uit dit soort onderzoeken, en in de voedingssupplementen-industrie gaat dan ook veel geld om.
PS: Ik zal het verder maar niet hebben over Houtsmuller…
Jan Cornelissen
dinsdag 21 oktober 2008, 15:27 uur
@ jan Cornelissen
Mijn bijdrage van 20 oktober j.l. maakt, wat mij betreft, iedere reactie op het spreek/schrijfverbod dat J. Cornelissen mij oplegt overbodig. (Zijn reactie op de bijdragen van dhr Sevat en Michael vind ik overigens – zowel qua toon als inhoud – echt stuitend)
Op zijn noodkreet ” Want wat en wanneer is iets dan wèl kwakzalverij?” zou ik willen reageren met de noodkreet van zeer velen ” waarom wordt de Complementaire Geneeskunde en de zeer vele mensen die hier goede ervaringen mee hebben niet serieus genomen en zelfs bestreden.”
Op de stelling “Elke vorm van kwakzalverij kent ervaringsdeskundigen” zou ik willen reageren met de basale stelling uit de Logica – 1e jaars WO – dat deze stelling niet kan worden omgedraaid in “Elke ervaringsdeskundige kent zijn vorm van kwakzalverij”.
Overigens sluit ik mij aan bij de openingszinnen in de bijdrage van 20 oktober j.l. kinderarts Sevat.
A. van ‘t Zelfde
dinsdag 21 oktober 2008, 18:27 uur
Staatssecretaris De Jager en minister Klink baseren hun beleid op een wijdverbreid vooroordeel dat westerse geneeskunde (in Nederland is dat regulier) wetenschappelijk bewezen (evidence based) is en complementaire geneeskunde niet. Er zou zelfs geen onderzoek van enige betekenis en kwaliteit op het gebied van de complementaire geneeskunde zijn. Of worden ze geadviseerd door ‘deskundigen’ die ook al bevooroordeeld zijn?
Door gewoon naar de websites van PubMed en de British Medical Journal te gaan zouden deze bewindslieden en andere bevooroordeelde landgenoten al uit de droom geholpen kunnen worden. Op PubMed zijn twee interessante publicaties in dit verband te vinden die aantonen dat gerandomiseerd gecontroleerd onderzoek en meta-analyses (systematic reviews) in complementaire geneeskunde een minstens even hoge kwaliteit hebben als in de reguliere geneeskunde:
- Lawson ML et al. (2005) Systematic reviews involving complementary and alternative medicine interventions had higher quality of reporting than conventional medicine reviews. J Clin Epidemiol. 58:777-784. PubMed ID: 16018912
- Klassen TP et al. (2005) For randomized controlled trials, the quality of reports of complementary and alternative medicine was as good as reports of conventional medicine. J Clin Epidemiol. 58:763-768. PubMed ID: 16018911
En dat hoogwaardige onderzoek toont ook steeds meer aan dat complementaire geneeswijzen effectief kunnen zijn. Niet voor niets zijn er in de Verenigde Staten inmiddels al 41 academische centra, waaronder Harvard, Stanford, Johns Hopkins, Mayo Clinic, die reguliere en effectief gebleken complementaire geneeskunde geïntegreerd hebben, zie hiervoor http://www.imconsortium.org. En in Nederland is dat alles nog niet doorgedrongen, lijkt het.
En mensen die geloven dat reguliere geneeskunde bewezen effectief is mogen wel eens kijken naar de website van het British Medical Journal BMJ Clinical Evidence – een van de brievenschrijvers heeft daar al op gewezen – die stelt dat 13% van de toegepaste reguliere behandelingen bewezen effectief zijn, 23% vermoedelijk effectief, en dat van 46 %, het grootste percentage, de effectiviteit niet is aangetoond. Je kunt het gewoon > hier< nalezen.
Ton Nicolai
dinsdag 21 oktober 2008, 21:05 uur
Gelukkig kan Jan Cornelissen en alle anderen kennis nemen van de overwegingen die dit jaar weer zullen gaan leiden tot het uitroepen van een vooruitstrevende reguliere medicus of een vooruitsrevend instituut via de Smurfen Inzichten:
http://nl.youtube.com/watch?v=KggsUEv0_Xk
Dat geeft een nieuwe dimensie op deze discussie!
dinsdag 21 oktober 2008, 21:10 uur
Vandaag had ik de eer om met dr Nienhuys van gedachten te mogen wisselen op de radio over dit thema. Opvallend in de hele discussie was het meten met twee maten. Aanleiding was nu de Sylvia-Jomanda kwestie. Hier is dat meten met twee maten we heel duidelijk.
Hoe men ook over deze al zo lang slepende affaire denkt – Sylivia M. is al jaren geleden overleden – het is wel opvallend dat de Inspectie van de Gezondheidszorg en de Vereniging tegen de kwakzalverij zich muisstil houden en geen enkele activiteit richting het OM hebben ondernomen of denken te ondernemen om op vervolging aan te dringen van bijvoorbeeld de falende cardiologen uit het Radboud-ziekenhuis te Nijmegen en de ruzieende specialisten uit het ziekenhuis van Boxmeer, als gevolg waarvan bij deze droevige incidenten meerdere doden onder de patienten te betreuren zijn geweest.
Daarmee hebben het OM en de IGZ wel de schijn op zich geladen hier met twee maten te meten. Als een complementaire behandelaar een medisch bedrijfsongeval veroorzaakt, zitten de Vereniging en de IGZ er direct bovenop, maar als een vergelijkbaar, ja zelfs veel ernstiger, ongeval in de reguliere sector plaats vindt, valt er opeens een oorverdovende stilte.
Deze rechtsongelijkheid is ons inziens niet alleen opvallend maar zij tast ook het fundament van het recht aan.
Met de handhaving van de gelijkheid voor de wet van alle burgers, inclusief de reguliere en alternatieve dokters, staat of valt immers het gezag van het recht.
En dan de koppeling tussen deze affaire en kwakzalverij. Kwakzalverij omschreven zoals de Vereniging tegen de Kwakzalverij dat doet. Op hun website staat: Onder kwakzalverij verstaan we het toepassen van behandelmethoden en/of onderzoeksmethoden waarvan het nut niet wetenschappelijk is aangetoond. Volgens een directeur van de KNMG is dat meer dan de helft van alle hedendaagse reguliere geneeskunde. Meten met twee maten komt dus ook hier voor. En de Vereniging gebruikt wederom wijlen Sylvia Millecam om de publieke opinie op te zetten tegen de complementaire geneeskunde. Het is behoorlijk misselijkmakend.
Gezondheidszorg anno 2020
Waar zullen we staan in 2020? Is iedere arts dan doodsbang om iets fout te doen en aangeklaagd te worden? Wordt het een puur defensieve geneeskunde, met een overmaat aan diagnostiek, formulieren, protocollen en dwingende richtlijnen? Het ziet er wel naar uit dat de angst regeert binnen onze maatschappij. Zo veel aandacht als aan deze casus is besteed doet dan ook de principiele vraag rijzen of er ook zoveel publiciteit zou zijn geweest zijn als Sylvia Millecam gewoon mevrouw Janssen had geheten die door toedoen van een reguliere behandelaar zou zijn overleden?
Addendum voor het perspectief
Nederland werd niet zo lang geleden opgeschrikt door ernstige medische blunders in het ziekenhuis Boxmeer. Het gevolg: 7 overleden patiënten en vele blijvend invalide patiënten. Volgens Shell-directeur de heer Rein Willems in zijn onderzoeksrapport www. snellerbeter.nl is dit slechts het topje van de ijsberg. In dat rapport wordt ook vermeld dat elke dag 4 tot 16 patiënten door medische blunders overlijden in Nederlandse ziekenhuizen. Oorzaak daarvan is volgens de heer Willems de structurele onveiligheid in Nederlandse ziekenhuizen o.a. door medische specialisten die ruzie met elkaar hebben en slecht of helemaal niet met elkaar communiceren. Net zoals in Boxmeer. En wat te denken over de recente gebeurtenissen in het IJsselmeer-ziekenhuis alwaar een niet-steriele operatiekamer door de medische specialisten niettemin langdurig werd gebruikt terwijl zij wisten dat hierdoor ontoelaatbare risico’s door hun patienten werden gelopen?
Over deze met regelmaat voorkomende en zeer ernstige regulier-medische bedrijfsongevallen zwijgt de Vereniging tegen de kwakzalverij in alle talen terwijl zij anderzijds de tragische gebeurtenissen rondom Sylivia Millecam luidkeels en tot in den treure aangrijpt om de complementaire geneeskunde in diskrediet te blijven brengen. Deze bedenkelijke morele dubbelhartigheid in de opstelling van de Vereniging tegen de kwakzalverij moet met kracht aan de kaak worden gesteld. In elk geval dient die verwerpelijke opstelling van de Vereniging tegen de kwakzalverij niet aan de aandacht te ontsnappen van onze volksvertegenwoordigers en van de strafrechters die binnenkort tot een oordeel worden geroepen in de zaak-Millecam.
Nederland is een uitzondering in de wereld. Elders zoeken regulier en alternatief werkende artsen elkaar op om samen te werken voor de patient, hier doen we aan loopgraven oorlog….
dinsdag 21 oktober 2008, 21:12 uur
Stel dat het BTW-plannetje van Financiën en VWS en vervolgens het streven van VWS om Complementair werkende artsen hun arts-bevoegdheid te ontnemen door gaat, wat heeft dat dan voor consequenties? Er is al op gewezen dat bv. chronisch zieken daarvan de dupe worden maar er zijn veel meer gevolgen.
Bijvoorbeeld dat Nederland dan op slag een paar duizend ervaren artsen minder heeft. Om dat tekort aan te vullen zullen de medische faculteiten met enkele honderden opleidings-plaatsen moeten worden uitgebreid. Reken maar uit wat dat kost, het gaat in ieder geval niet uit de begroting van VWS.
Voordat die extra artsen zijn opgeleid zijn we 8 à 10 jaar verder. Hoe komen onze zieken die periode door? Artsen zonder grenzen te hulp roepen? Niet practisch, te weinig capaciteit.
In buitenlandse vakbladen adverteren voor buitenlandse artsen?
Vergeet dat maar, die buitenlandse artsen hebben complementaire geneeswijzen geïntegreerd in hun praktijkvoering en dat is blijkbaar des duivels, dat kan Nederland onder geen voorwaarde toelaten?
Meer voor de hand ligt om veel meer dan tot dusver gebeurt voor Nederlandse patienten in de buurlanden geneeskundige voorzieningen te huren. Hier ligt vooral voor zorg-verzekeraars een organiserende taak. Dat betreft niet alleen het afsluiten van behandel-contracten met ziekenhuizen, klinieken en praktijken maar ook het structureren van vervoer, verblijf en bezoek van huisgenoten. Immers deze extra kostenposten zijn veelal mee verzekerd, de zorgverzekeraars hebben er dus belang bij om dit te structureren.
Een ander voorspelbaar gevolg zal zijn dat de Nederlandse CAM-artsen-organisaties de Nederlandse overheid aanklagen bij het Europese Hof op grond van ongelijke behandeling van artsen en burgers in vergelijking met andere lidstaten misschien ook op grond van discriminatie. Mocht het E.H. de klacht toewijzen dan volgt een schadeclaim jegens de Staat der Nederlanden namens de gedupeerde CAM-artsen.
——
Een bijdrage aan een weblog mag niet te lang zijn.
Als weblog-master Grotenhuis geen bezwaar maakt zal ik het slot van deze bijdrage in de loop van deze week inbrengen. (geen bezwaar van de webmaster)
Pro Gnosticus.
dinsdag 21 oktober 2008, 21:55 uur
De discussie in deze weblog spitst zich toe op de vraag in welke mate er wetenschappelijk bewijs is voor CAM methoden. Dat is een interessante vraag waar ik graag wat kanttekeningen bij wil plaatsen.
Overigens valt op dat de discussie van tijd tot tijd bepaald wordt door irrationele argumenten waarin emoties doorklinken. Daaruit blijkt maar weer eens dat emoties in hun kwaliteit van irrationele uitingsvorm van menselijk leven uiteindelijk belangrijker blijken te zijn dan de cognitieve benadering van levensvormen. In deze discussie klinkt de angst door bij beide partijen dat ze hun wereldbeeld moeten prijsgeven, respectievelijk een materialistisch wereldbeeld, corresponderend met exoterische wetenschappen die zich bezig houden met het bestuderen van de dode materie en uitgaan van het primaat van materie enerzijds en anderzijds een energetisch wereldbeeld corresponderend met esoterische wetenschappen die zich verdiepen in fenomenen die zich niet alleen door het bestaan van materie laten verklaren en die het primaat niet aan materie verlenen, maar aan enige vorm van bewustzijn.
Behalve onze cognitie en ons gevoelsleven hebben wij mensen ook nog zoiets als een intuïtie, welke in deze weblogdiscussie vertegenwoordigd word door de ervaringsdeskundigen die hier getuigenissen afleggen van evidente genezingen door CAM artsen verricht.
Waar het om gaat is dat medisch handelen niet wetenschappelijk kan zijn. In strikte zin is de geneeskunde dan ook helemaal geen wetenschap, maar een toepassing van wetenschap. De therapeutische handeling is niet werkelijkheidsonderzoekend, maar vindt plaats in de context van een totaal andere relatie: een intermenselijke relatie, te weten een door mededogen gekenmerkte helpende relatie, die creatief van aard is en die dan ook tot voor kort een kunst, geneeskunst, werd genoemd.
De voornaamste wetenschap waar de geneeskunde op stoelt is de biologie. Geneeskunde zou je kunnen kwalificeren als toegepaste biologie. Dat is volstrekt logisch: biologie houdt zich bezig met het bestuderen van levensuitingen (bios = leven) en ziekten zijn inherent aan leven. Wat niet leeft, kan niet ziek zijn. De biologie zag zich lang geleden al geplaatst voor de moeilijkheid dat de meest elementaire levensfenomenen als groei, weefselherstel en celdifferentiatie met natuurwetenschappelijke inzichten uit de chemie en de fysica absoluut niet benaderbaar, laat staan verklaarbaar zijn. Als antwoord daarop ontwikkelde zij het Systeemdenken (o.a. von Bertalanffy), dat later als holistisch werd benoemd als tegenhanger van het reductionistische karakter van de het causaal-analytische denken. Opmerkelijk is dat de moderne geneeskunde in haar benadering van de werkelijkheid en de bewijsvoering omtrent de herhaalbaarheid van waarnemingen zich nog volledig baseert op het causaal-analytische denken, dat nu juist in de biologie zijn onvermogen in dezen had laten blijken. De chemie en de fysica heten dan ook terecht hulpwetenschappen voor de geneeskunde.
Farmaca werken alleen in levende organismen; dat laat zich gemakkelijk inzien wanneer men zich realiseert dat er geen enkel geneesmiddel is dat nog werkt nadat iemand overleden is; iemand waaruit het leven geweken is kun je onderdompelen in de farmaca, er zal geen werking meer van uitgaan. Een aspirientje is machteloos in een levenloos organisme. De werking van farmaca berust dus op de wisselwerking tussen materie en leven en is niet uitsluitend een verdienste van de farmaceutische industrie. En juist omdat het een wisselwerking is zal het bij de een wel werken en bij de ander niet, hetgeen ook door kopstukken uit de farma-industrie is bevestigd. De meeste alternatieve geneeswijzen houden zich bezig met die andere pool in deze wisselwerking en omdat die zich afspeelt in een niet-materiële dimensie laat hij zich niet zo gemakkelijk onderzoeken met de methodieken van de materiële tegenpool. Dat is de kern van de controverse tussen universitaire technologische geneeskunde, zoals die in onze cultuur dominant is en de CAM methoden die cultuurhistorisch gezien (deels) nog bezig zijn zich op te werken uit de heuristisch-creatief-vernieuwende en paradigma-verschuivende minderheidspositie.
In dit verband rijzen een groot aantal vragen, waarvan de belangrijkste:
1. Wat is wetenschap?
2. Wat is leven?
3. Is geneeskundig handelen dat zich uitsluitend baseert op in principe herzienbare wetenschappelijke feiten – of beter gezegd wetenschappelijke resultaten – mogelijk en/of wenselijk?
4. Wat is de grondslag van de uitdrukkelijke wens van enkele miljoenen aardbewoners om anders dan regulier-technologisch behandeld te worden in geval van ziekte en waar komt het vertrouwen vandaan dat deze mensen hebben in de CAM methoden, respectievelijk: hoe kan het dat wereldwijd vele honderdduizenden universitair opgeleide artsen, wetende dat e.e.a. nog niet is bewezen volgens gangbare methodologieën toch kiezen voor een CAM benadering?
5. Hoe gaat de wetenschappelijke gemeenschap om met controversen in eigen kring en met controversiële inzichten die niet uit het eigen kamp voorkomen?
6. Is pluriformiteit van het medisch handelen wenselijk of noodzakelijk?
7. Mogen wij ervan uitgaan dat wat nog niet bewezen is ook onbewijsbaar is?
Wordt vervolgd, Fernand Debats
dinsdag 21 oktober 2008, 22:17 uur
De huidige discussie over cam-artsen geeft weer aan hoe in deze tijd het fundamentalistische denken de overhand dreigt te krijgen. Terwijl we meer gebaad zijn bij het accepteren van de pluriformiteit van de wereld.
Discrimineren op basis van ras, sexualiteit is uit den boze. Het lijkt alsof de medische wetenschap het absolutisme bereikt heeft en precies kan dicteren wanneer iets zinvol is en wanneer niet. Het evidence based medicin principe is lovenswaardig maar wordt zeer eng als het tot een absolutisme komt als zijnde de enige methode om tot goede conclusies te kunnen komen van de werkbaarheid van geneesmethoden.
Van het KNMG-congres op 29 november 2007 waarop besproken werd hoe de nieuwe richtlijnen zouden moeten worden t.a.v. cam-artsen was een uitspraak die zeer typerend is voor hoe met cam omgegaan word. Een van de panelleden deed de uitspraak dat ook al zou uit wetenschappelijkonderzoek blijken dat je met homeopathie goede resultaten zou boeken en patiënten er baad bij zouden hebben dit niet accepteren zou worden omdat het werkingsmechanisme niet begrepen wordt.
Vergeten wordt dat de meeste huidige reguliere behandeling begonnen zijn op een moment dat nog niet begrepen werd hoe of het werkte en dat van vele behandelingen het nog steeds onduidelijk is, maar wel toe ge past.
Kennelijk gaat het zo ver dat er een grote onwil is om überhaupt naar andere mogelijkheden te kijken dan de bekende paden ook al zouden patiënten daar baad bij hebben.
In de hele discussie wordt vaak de patiënt vergeten en wordt alleen nog maar gesproken over of het wel of niet wetenschappelijk bewezen is.
Ook al is het goed voor de patiënt we doen het niet omdat we het niet begrijpen!
Gezien de duidelijke onwil is de kans niet erg groot dat meer wetenschappelijk onderzoek dan er tot nu toe gedaan is het positieve denken over complementaire geneeswijzen groter maakt.
De medische wetenschap is de enige wetenschap die zich vastlegt op een methode van onderzoek. Elke andere wetenschap kijkt wel uit om zich vast te leggen en heeft de beschikking over meerdere mogelijkheden om onderzoek te doen.
Een wetenschapper hoort onbevangen te kijken en vandaar uit nieuwe terreinen te onderzoeken. Dit is ook een van de redenen dat goed opgeleide artsen op een gegeven moment op onderzoek gaan als blijkt dat de methoden die ze geleerd hebben in vele gevallen geen uitkomst bieden aan de patiënten. Zij doen wat alle artsen in beginsel doen namelijk zoeken naar oplossingen voor allerlei kwalen.
Genezen is een moeilijk aangelegenheid die op vele manieren benaderd kan worden. Zou de pluriformiteit van we wereld niet gelden voor de geneeskunde? Dat zou de eerste wetenschap zijn!
De huidige reguliere methoden blinken uit in het behandelen van acute problemen. Daarvoor alle lof. Echter bij chronische ziekten blijkt steeds maar weer dat de huidige geneesmethoden te kort schieten.
Zij die de moed hebben om andere geneesmethoden te onderzoeken vinden daar wel mogelijkheden om de ziekten aan te pakken. Ook hier geldt geen absolutisme als zijnde de enige mogelijkheid.
Als de verschillende methoden regulier en niet-regulier samengebracht worden ontstaat een zeer rijk geschakeerde methodologie die de gezondheidszorg meer mogelijkheden biedt aan behandelingsmogelijkheden en meer tevreden patiënten zal opleveren.
Een gezondheidszorg die minder gaat kosten door de grote besparing op allerlei dure geneesmiddelen en dure diagnostiek.
Meerdere onderzoeken hebben dit aspect al aangegeven.
Laten we verder kijken dan ons eigen land en de hoogmoed achter ons laten dat wij het beter weten. Dan zien we om ons heen dat complementaire geneesmethoden volwaardig benaderd worden en een ware aanvulling zijn voor de gezondheidszorg.
In de Verenigde Staten waar sinds een aantal jaren gekozen is voor het stimuleren van onderzoek naar complementaire geneesmethoden is het in vele vooraanstaande ziekenhuizen op basis van onderzoek het gebruikelijk geworden om de complementaire geneesmethoden te integreren.
Integratie van complementaire geneesmethoden is de toekomst. Het is alleen wanneer wil de politiek in nededrland daar wakker voor worden en hier eens een lans voor breken en niet de oren laten hangen naar de vereniging tegen de kwakzalverij die uitblinkt in fundamenteel fanatisch denken en een goed geïntegreerde gezondheidszorg tegen houden. Het werkelijk wetenschappelijk benaderen van de gezondheidszorg is hen vreemd. Ze doen goed werk voor de farmaceutische industrie die er alles aan gelegen is om vanuit winstbejag zoveel mogelijk geneesmiddelen te verkopen. Voor hen is elk genezen chronische patiënt een verliespost.
Laten we kijken naar wat ons samenbrengt in plaats van wat ons scheidt. De Wens van elke arts is om de gezondheidszorg op een zo hoog mogelijk peil te krijgen en de patiënten te helpen waar mogelijk is.
De cam-artsen die ik ken werken vanuit een diep medeleven met de patiënt. Het is geen vetpot om cam-arts te zijn. Daarvoor hoef je het niet te doen. Het is een bewuste keuze om van het gebruikelijke pad af te durven gaan vanuit compassie met de patiënt.
De gezondheidszorg heeft nieuwe impulsen nodig om verder te komen en om betaalbaar te blijven. Dit kan als de politiek bereid is om geld uit te trekken om complementaire geneesmethoden te onderzoeken en uit te bouwen tot goed gefundeerde methoden. Waarbij de zin en onzin helder wordt en de tevredenheid van de patiënten groter zal worden dan nu het geval is. Nu kan in Nederland elk onderzoek op dit terrein door geld gebrek slechts op zeer beperkte schaal uitgevoerd worden in.
Geen ontmoedigingsbeleid t.a.v complementaire behandelingen door een btw heffing maar juist een openheid om het te onderzoeken en te kijken naar de waarde die een andere blik de gezondheidszorg kan geven.
Ed Brink
woensdag 22 oktober 2008, 11:59 uur
De geneeskunde bestaat uit twee onderdelen, beide waardevol: de ziektekunde (reguliere geneeskunde is dat voor 90 %), met als onderzoeksbril het bekende dubbelblindonderzoek en de genezingskunde, waarin het dubbelblindonderzoek als maatstaf van werkzaamheid een ondergeschikte rol speelt. Te discussiëren is nog wat ten aanzien van de genezingskunde de meest optimale onderzoeksmethode is. Ik beoefen beide als huisarts al 35 jaar, niet als tegenstelling, maar complementair. De discriminatie van de genezingskunde in de media, door de zorgverzekeraars en de overheid (volgens het NRC vindt minister Klink “alternatieve” artsen kwakzalvers), is schandalig en zou een verdere uiting vinden in de voorgenomen BTW heffing. Het wordt hoog tijd voor emancipatie van de “genezingskundige” beroepsgroep!
Harry Bodde
woensdag 22 oktober 2008, 13:26 uur
P. Gnosticus, slot
In bijdrage 40. kwam een scenario aan de orde: wat te doen als een verwacht artsentekort als gevolg van vergrijzing van de bevolking (vraagzijde) en vergrijzing van de artsen (aanbodzijde) wordt verergerd door een briljant idee van VWZ om alle CAM-artsen hun BIG-registratie te ontnemen.
Nu als slot wat materiele consequenties, zoals een mogelijke schadeclaim.
Uit de losse pols kun je ongeveer schatten om welk bedrag dit zal gaan. Stel 2000 gedupeerde artsen, gedupeerd gedurende gemiddeld 10 jaar, gemiddelde jaar-omzet praktijk een ton dan kom je op 2 miljard Euro. Zoals we de laatste weken hebben geleerd is een dergelijk bedrag voor de Nederlandse overheid geen probleem. Het is wel aanzienlijk meer dan de geraamde opbrengst van het BTW-plannetje, vooral omdat het laatste toch al niets oplevert als je de CAM-artsen hun bevoegdheid ontneemt.
Overigens duurt het jaren voor een eventuele claim wordt gehonoreerd. Het zou een volgend kabinet zijn dat zich bezig houdt met schade-herstel in medisch Nederland.
Er zal ook nog wat collateral damage zijn. We wezen al op de kosten van het uitbreiden van de capaciteit van de medische faculteiten. Daarnaast zal van over onze grenzen een ruim beroep worden gedaan op Nederlandse complementair-reguliere artsen om bij te springen bij de geneeskundige verzorging van al die nederlands-talige patienten die door de ziektekosten-verzekeraars naar het buitenland worden begeleid. Voor zover deze nederlandse artsen hun geld over de grenzen verdienen zijn ze daar belasting-plichtig en kan de Nederlandse fiscus naar de inkomsten-belasting fluiten. Kortom, de gecombineerde plannetjes van de ministeries van VWS en Financiën maken een goed-doordachte
indruk.
Kunnen Nederlandse CAM-artsen over de grenzen werken als ze uit de Nederlandse BIG gegooid worden? Ja, hun registratie in de respectieve CAM-registers blijft behouden, hun bijscholingen, complementair en regulier, zijn op orde, en zij hebben hun Nederlandse artsen-bul. Voorts zorgen de Nederlandse CAM-verenigingen dat hun zuster-verenigingen over de grenzen goed geïnformeerd worden over het medisch overheidsbeleid in NL
Daarnaast beginnen de CAM-patienten-verenigingen op stoom te komen. Zij zullen een steeds krachtiger woordje meespreken bij hun counterparts over de grenzen. En in Nederland hebben zij op tijd voor de volgende verkiezingen hun zaakjes georganiseerd.
Een boze patient is een boze kiezer.
Pro Gnosticus
woensdag 22 oktober 2008, 20:47 uur
vervolg op 41.
ad 1. Wat is wetenschap?
Wetenschapsfilosofen zijn uiterst omzichtig bij het behandelen van deze vraag.
Er zijn twee basisbenaderingen. Ten eerst een metafysisch-filosofische benadering die leidt tot een formulering als: wetenschap is een menselijke bezigheid die erop gericht is de ons omringende werkelijkheid via waarneming met onze verstandelijke vermogens te benaderen en wetmatigheden op te sporen, opdat we gebeurtenissen in deze werkelijkheid kunnen voorspellen en liefst ook beheersen. De nadruk ligt hier op verstandelijke vermogens, hetgeen impliceert dat die delen van de werkelijkheid die zich krachtens hun aard niet aan onze verstandelijke vermogens kunnen tonen buiten beschouwing moeten worden gelaten. Vergelijk de slotstelling van de Tractatus logico-filosoficus van Wittgenstein: ‘Wovon man nicht sprechen kann, darüber muss man schweigen.’
De tweede benadering is een methodologische definitie van wetenschap, kort samengevat: als je je aan bepaalde, gezamenlijk afgesproken regels houdt, handel je wetenschappelijk. Deze manier van definiëren noemt men in de wetenschapstheorie een operationele definitie. Een operationele definitie omschrijft de betekenis van een term door meetoperaties aan te geven welke kunnen leiden tot vaststelling van zulk een betekenis, bijvoorbeeld het IQ als maatstaf voor verstandelijke vermogens.
Het nadeel van de eerste manier van definiëren is dat het heel veel ruimte laat voor interpretaties. Het voordeel is dat je je concentreert op het aftasten van de grondslagen van wetenschap als menselijke bezigheid en dat je niets per ongeluk uitsluit. En het grootste voordeel is dat je creativiteit in het vinden van nieuwe wegen en oplossingen open laat, hetgeen zelfs een mooie naam heeft: heuristiek, de kunst van het vinden.
Het nadeel van de methodologische manier van definiëren is dat het verdere ontwikkelingen in de gedachtengang over het wezen van wetenschap blokkeert en ertoe neigt de beschrijving van de werkelijkheid belangrijker te vinden dan de werkelijkheid zelf. Of zoals van Peursen (De opbouw van de Wetenschap, Boom, Meppel 1980) het formuleert: ‘(dat) de wetenschap al te zeer wordt afgeschermd tegen vernieuwende impulsen en een beroep op verder reikende verantwoordelijkheden.’
Voorstanders van deze operationele definiëring, waartoe zonder uitzondering de tegensstanders van CAM methoden behoren, hebben dan ook veel te vertellen over de zgn demarcatiecriteria, dat wil zeggen de grens tussen wetenschap en niet-wetenschap of pseudowetenschap, zoals dat dan genoemd wordt.
Het voordeel van operationeel definiëren is dat je je niet druk hoeft te maken over wat je doet, zolang je je maar aan de regels houdt.
Thomas Kuhn (The structure of scientific revolutions) heeft al enkele decennia geleden aangetoond dat het niet zo gemakkelijk is demarcatiecriteria vast te leggen en wijst erop dat de creatieve impuls tot het ontdekken van nieuwe stukken van de werkelijkheid niet in regels te vatten is. Dat is een bekend gegeven, waarvan talrijke voorbeelden te vinden zijn in ieder boek over wetenschapstheorie, bv de ontdekking van de benzeenring door Kekulé, naar aanleiding van een droom over de ouroubouros, het archetype van de slang die zichzelf in de staart bijt, of van Mendelejev, die worstelde met de systematiek van de elementen en in een droom zag hoe deze als blokken op een tafel in een bepaalde ordening neervielen; zonder de betekenis te begrijpen schreef hij deze ordening op en ziedaar het periodiek systeem der elementen was een ontsloten werkelijkheid geworden en dan hebben we nog de ontdekking door penicilline, een toevalstreffer door een slordigheidje in het laboratorium. Dit zijn enkele van de vele voorbeelden van wetenschappelijke ontdekkingen die volstrekt niet het gevolg zijn van noeste methodologische arbeid.
We zien dat wel meer in de geschiedenis, groeperingen die rigide registratiesystemen in stand houden om anderen de wet voor kunnen te schrijven. Ofwel netjes geformuleerd: ‘Door zulk een accent te leggen op één soort definitie, in dit geval de operationele, trekt men niet alleen wetenschapstheoretisch, maar ook praktisch, de macht aan zich. Er blijft in de betekenis van een bepaald begrip dan geen restwaarde meer over en daarmede sluit men de mogelijkheid af om ook alternatieve definities – en uiteindelijk theorieën te ontwikkelen. Wetenschappelijke creativiteit wordt onmogelijk gemaakt’ (van Peursen, zie boven)
Wie in de huidige polarisatie tussen reguliere technologische geneeskunde en de CAM methoden eerder een machtsstrijd ziet dan een methodenstrijd, vindt in het voorafgaande de verklaring.
Dit gezegd hebbende wil ik nog graag wijzen op de manier waarop de Commissie Muntendam (de eerste commissie die de regering aanstelde om de stand van zaken met betrekking tot wat toen nog alternatieve geneeswijzen heette in kaart te brengen) het begrip kwakzalverij benaderde. Men leze het rapport ‘Alternatieve geneeswijzen in Nederland, Staatsuitgeverij 1981, pag 35 e.v.
Wat mij persoonlijk betreft mag het woord kwakzalver obsoleet verklaard worden als zijnde een middeleeuws begrip en iedereen die toch meent dit woord in de mond te moeten nemen kwalificeert zich m.i. als inquisiteur, die Galileo veroordeelt, ‘omdat de aarde nu eenmaal stilstaat’.
woensdag 22 oktober 2008, 23:59 uur
@ P. de Bruijn:
Wat u in uw bijdrage stelt raakt de kern van de zaak als u zegt:
“Er is wat betreft de controverse tussen regulier en “alternatief” sprake van een veel fundamenteler probleem dat van levensbeschouwelijke aard is.
Wat ons artsen op de universiteit wordt bijgebracht is overduidelijk een mechanistisch/materialistisch wereldbeeld (machine model)”..etc.
Als voorbeeld; ook de site van de Vereniging tegen de Kwakzalverij getuigt van een dergelijk mens- en wereldbeeld. Uitspraken gedaan tijdens KNMG-congres op 29 november 2007 – zie bijdrage van Ed Brink – duiden hier eveneens op. “Ook al zou de homeopathie goede resultaten boeken en patiënten er baat bij hebben,dan nog zou dit niet accepteert worden omdat het werkingsmechanisme niet wordt begrepen.”
Bij een wereldbeeld dat het bestaan van de geest, de ziel, het “ik” e.d. ontkent en de hieraan gerelateerde algemeen menselijke ervaringen reduceert tot het resultaat van chemische processen, zal uiteindelijk ook het mensbeeld reduceren tot dat van een chemische machine.
Wat ik opmerkelijk, verbazend en vooral zeer verontrustend vind is dat het uitgerekend CDA politici zijn die zich niets gelegen laten liggen aan de verworvenheden van geneeskundige benaderingen die uitgaan van de mens als geestelijk/fysiek wezen, maar zich wel éénzijdig laten leiden door woordvoerders die uitgaan van een mechanistisch/materialistisch – de geest ontkennend – wereldbeeld.
Ik snap hier echt niets van en ik hoop van harte dat de verantwoordelijke politicy, en zeker ook de CDA politici, hun beleid – te beginnen bij de BTW discussie – baseren op een menselijk wereldbeeld im plaats van op een éénzijdig mechanistisch/materialistisch wereldbeeld.
A. van ‘t Zelfde
donderdag 23 oktober 2008, 01:21 uur
vervolg 2 bij 41
ad vraag 2. Wat is leven?
Een voor de hand liggende, maar moeilijk te beantwoorden vraag. Voorstel: leven is een onafgebroken inspanning van organismen om niet terug te vallen tot de toestand van de dode materie.
Wanneer iemand dood is heb je dat i.h.a. vrij snel door, maar de vraag wat er nu precies verdwenen is toen de dood intrad, is moeilijker te beantwoorden. Je zou het ‘leven’ kunnen noemen.
Zijn dit soort vragen relevant voor het onderwerp waar wij het over hebben?
Wis en waarachtig!
Onze nosologie (ziektenleer) berust op de cellulair pathologie, die ontwikkeld is door Virchov, die overigens een belangrijke rol heeft gespeeld bij de ‘verbanning’ van de eerder in deze weblog genoemde Semmelweiss van Wenen naar Budapest, waar hij krankzinnig werd omdat hij duizenden kraamvrouwen voor zijn ogen zag sterven, terwijl hij wist hoe het te voorkomen zou zijn geweest, maar niet geloofd werd.
In de diagnostiek die bij de cellulairpathologie hoort, heeft de patholoog-anatoom veelal het laatste woord. Als de patholoog-anatoom niets afwijkends vindt, wordt het in veel gevallen al gauw moeizaam om een diagnose met zekerheid te stellen. En wat onderzoekt die? Juist … preparaatjes van materiaal dat niet meer leeft, aan de hand van veranderingen in niet meer levende cellen en hun samenhang. De meeste CAM methoden concentreren zich op een fenomenologische benadering van de nog levende mens als geheel en zijn uitingsvormen tijdens het leven. Niet dat de technologische geneeskunde dat helemaal niet doet, maar omdat deze zich bindt aan haar materialistische ziekteklassificatie kan ze niets diagnostiseren dat daarin niet voorkomt. Dan is de conclusie noodgedwongen: ‘U hebt niets’
Denk eens na over de volgende vraag: je hebt een aantal tarwekorrels en als je die zaait ontkiemen die. We zeggen dan dat ze kiemkracht hebben. Wat is dat? En wanneer je die korrels nou heel lang bewaart, zijn er een aantal hun kiemkracht kwijt, die ontkiemen dan niet meer. Zo’n korrel had kiemkracht en op een gegeven moment is die weg. Er is dus een moment dat de kiemkracht er nog is en een fractie van een seconde later is die weg. Wat is er nu precies verdwenen op het moment dat die kiemkracht verloren ging? De korrel is bij fysisch-chemisch onderzoek in die fractie van een seconde niet waarneembaar veranderd. Anders gezegd, hoe komt het dat in een eikel een hele eikeboom schuil gaat, waaraan weer eikels komen die weer elk een hele eikeboom in zich bergen? (Dit is niet persoonlijk bedoeld hoor!).
We hebben al gezien dat ziekte gebonden is aan leven. Een stoel kan niet ziek zijn. Vele CAM methoden zoeken naar modellen en waarnemingsstrategieën om signalen van verstoring van de ‘onafgebroken inspanning van organismen om niet terug te vallen tot de toestand van de dode materie’ op te sporen. Dat leidt tot andere klassificaties, andere waarnemingsstrategieën, lees andere diagnostiekvormen, en uiteraard andere interventies. De oorsprong van de controverse tussen universitair-technologisch en CAM begint dus al in een zeer vroeg stadium van het wetenschappelijke proces van ontdekking van de werkelijkheid: de waarneming.
Fernand Debats
donderdag 23 oktober 2008, 10:28 uur
@ Fernand Debats
Interessante samenvatting van de wetenschap, maar wetenschap schrijft niet voor hoe iemand op een bepaald idee moet komen. Het sluit een spontane EUREKA helemaal niet uit. Maar, niet iedere EUREKA leidt tot een zinvolle bijdrage aan ware kennis. Integendeel, veel ideeën zijn volslagen onzinnig (wat ik ‘s nachts allemaal niet voor onzin bij elkaar droom…). Wetenschap biedt nu juist een methode om zin van onzin te scheiden.
Het woord ‘kwakzalverij’ obsoleet verklaren is werkelijk onzinnig. We kunnen erover van mening verschillen wat er wel en niet onder valt, maar dàt er onwerkzame behandelingen en medicijnen bestaan is een keihard feit. Het woord daarvoor is al sinds jaar en dag: Kwakzalverij.
Jan Cornelissen
donderdag 23 oktober 2008, 10:42 uur
@ Ferdinand Debats
Je zegt: “Niet dat de technologische geneeskunde dat helemaal niet doet, maar omdat deze zich bindt aan haar materialistische ziekteklassificatie kan ze niets diagnostiseren dat daarin niet voorkomt.”
Geneeskunde richt zich op alle mogelijk aspecten van de mens, zolang het op een of andere manier maar aantoonbaar is. Ik heb er in principe niets op tegen dat er rondom ons lichaam een ziel zou hangen en dat die ziel ziek kan zijn en genezen kan worden met een energetische behandeling (ik noem maar wat). Maar het is toch evident dat we op enigerlei wijze moeten kunnen aantonen dat die ziel bestaat, dat ze ziek is en dat de behandeling die ziel geneest. Toch?
Kortom: Kun je eens een voorbeeld geven van iets dat niet voorkomt in de ‘materialistische ziekteklassificatie’ (want volgens mij wordt gewoon alles onderzocht wat menselijkerwijs te onderzoeken valt)?
Jan Cornelissen
donderdag 23 oktober 2008, 12:01 uur
@ A. van ‘t zelfde
Het materialisme gaat ervan uit dat we alle fenomenen die zich in de wereld voordoen uiteindelijk het best kunnen verklaren door ervan uit te gaan dat alles in die wereld zich gedraagt volgens een samenhangend geheel van wetten over de basisobjecten van de wereld, nl. de objecten en de wetten die men in de natuurwetenschappen, met als basis de natuurkunde, bestudeert. Alles wat op enigerlei wijze kan worden aangetoond zal automatisch onderdeel uitmaken van het materialistisch wereldbeeld.
Behoeft het dan nog enig betoog dat als er daarnaast nog een andere niet-materialistische/bovennatuurlijke werkelijkheid is, zich die per definitie niet laat kennen?
En iets dat niet gekend kan worden, kan ook niet op worden geanticipeerd. Hoe wil je een behandeling opstellen voor ziekten die verband houden met niet-materialistische oorzaken?
(En om de new-age aanhangers voor te zijn: Energie is iets dat perfect past in het materialistisch wereldbeeld).
Jan Cornelissen
donderdag 23 oktober 2008, 14:24 uur
@ Jan Cornelissen
Het valt mij op dat u woorden als zin en (on)zinnig nogal kwistig gebruikt. Om in te kunnen gaan op uw vragen zou u mij moeten zeggen wat u verstaat onder zin’ en hoe u de zin van iets bepaalt, wat daarvoor uw maatstaf is, en vooral hoe u van tevoren zeker kunt zijn van de zin van iets.
Verder vraag ik u te specificeren wat u verstaat onder alle mogelijke’ aspecten van de mens, waar de geneeskunde zich op richt. Zowel het woord alle’ als het woord mogelijke’ verdienen in dit verband toelichting. En u zegt het zelf al: zolang het maar op een of andere manier aantoonbaar is’; sommige methoden tonen aan op de ene’ manier en sommige op de andere’.
Ik heb het woord ziel niet gebruikt. Wanneer u denkt dat u geen ziel heeft belemmert dat een vruchtbare discussie verder overigens niet. U hebt misschien nooit zielepijn gehad, waarom ik u benijd en u bent misschien nooit zielsgelukkig geweest, wat ik voor u zeer betreur. Wellicht zijn zielen niet denkbaar en alleen maar voelbaar.
Ik wil mij in dit stadium niet laten verleiden tot polemische schermutselingen in de marge van mijn betoog door voorbeelden te geven, waarop u dan weer kunt amenderen met tegenvoorbeelden enz, die de aandacht afleiden van de grote lijn. Wanneer u de conceptuele lijn van mijn betoog niet kunt volgen zonder voorbeelden, verzoek ik u nog even geduld te hebben totdat de andere vragen die ik naar voren gebracht heb in mijn eerste bijdrage aan de orde zijn geweest.
Wanneer u mijn bijdragen nauwkeurig leest zult u overigens zien dat ik niet Ferdinand heet, maar Fernand, liefst op zijn Frans uitgesproken.
Fernand Debats
donderdag 23 oktober 2008, 14:33 uur
@ Jan Cornelissen
U slaat de spijker op zijn kop als u zegt dat het materialisme zich baseert op de wetten die men in de natuurwetenschappen, met als basis de natuurkunde, bestudeert.
Alle – nou ja, bijna alle – natuurkundigen, wiskudigen, statistici, astronomen e.d. weten ook dat het kenobject van de natuurwetenschappen de zg “dode” materie is en zij zullen zich ook verre houden van uitspraken over die buiten dit kenobject liggen. (Zij laten sowieso ruimte voor twijfel, realiseren zich dat hun wetenschap is gebaseerd op hypothesen en weten dat er meer is dan door deze hypothesen kan worden omvat)
Wetenschappers die zich bezighouden met het levende, de psyche e.d.( biologen, medici, psychologen en psychiaters) zouden de uitdaging moeten aangaan om de basis van de natuurwetenschappen zodanig te verbreden dat het kenobject van de natuurwetenschappen kan worden verbreed, zodat ook hetgeen wat thans niet gekend wordt, wel kan worden gekend. (de wetenschap heeft zich nog nooit neergelegd bij de stelling dat iets niet gekend kan worden, dus waarom nu het hoofd in de schoot gelegd?). Vooralsnog mogen zij terecht trots zijn op al hun knappe vindingen en theorieën, zolang ze zich maar wel realiseren dat hun wetenschap geen beschrijving geeft van de volledige werkelijkheid, en deze naar de huidige stand van de wetenschap ook niet kan geven.
A. van ‘t Zelfde
donderdag 23 oktober 2008, 16:21 uur
vervolg 3 bij 41
ad vraag 3 Is geneeskundig handelen dat zich uitsluitend baseert op in principe herzienbare wetenschappelijke feiten – of beter gezegd wetenschappelijke resultaten – mogelijk en/of wenselijk?
De geneeskundige praktijk bestaat uit een aaneenschakeling van rationele en irrationele handelingen (zo men wil resp. evidence based en niet evidence based) die betekenis en effect krijgen door de context, waarin ze plaats vinden (men oriëntere zich omtrent het begrip ‘positional value’, zoals dat in het systeemdenken ontwikkeld is). Als zodanig is geneeskundig handelen dan ook maar ten dele causaal analytisch benaderbaar.
Toelichting:
In de (huisarts)geneeskunde komt van tijd tot tijd het fenomeen ‘pluis-nietpluis gevoel’ (let op het woord gevoel) ter sprake. Prof. Rümke spreekt van een, wat hij noemt, ‘praecoxgevoel’ (alweer gevoel) dat je onmiddellijk krijgt wanneer je met een schizofreen te doen hebt zonder nog verdere aanwijzingen voor die diagnose te hebben. Degenen die dit pluis-nietpluis gevoel uit eigen ervaring kennen weten dat het een grote rol speelt in hun praktisch-medische besluitvorming en er zijn talloze patiënten die zich bij een arts gezien en begrepen voelen, juist omdat die dit pluis-niet-pluisgevoel heeft, of anders gezegd: intuïtief begaafde artsen doen het beter. (leuk onderwerp voor een proefschrift; voor een van de heden ten dage zo talrijke vrouwelijke jonge collega’s uiteraard). Naast het feit dat de arts in spé velerlei vaardigheden moet oefenen is een van de redenen dat de medische opleiding lang duurt het simpele gegeven dat de student ervaring moet opdoen. Iedereen die therapeutisch werk doet, weet dat er talloze probleemsituaties zijn, die alleen vanuit ervaring op te lossen zijn. Maar wat is ervaring? Handelen op basis van ervaring betekent dat men consequenties verbindt aan herhaaldelijke reacties op identieke of vergelijkbare situaties, zonder dat de daaruit voortvloeiende handeling aan een eenduidige logische gedragsregel gekoppeld kan worden. Ervaring opdoen is een ingewikkeld proces van trial and error, dat we bij het bemeesteren van een therapeutische methode moeizaam moeten doorlopen. Deze ervaring bestaat uit niet-cognitief-overdraagbare kennis. Hierbij worden menselijke mogelijkheden ingeschakeld waarover wij beschikken naast onze ratio. Op deze plaats wil ik ermee volstaan te constateren dat de pragmatische oplossingen die gevonden worden op basis van ervaring, berusten op patroonherkennende strategieën, waarbij de positional values, d.w.z. de relatieve plaatsing binnen een patroon of systeem (men leze een inleiding in het systeemdenken) doorslaggevend zijn voor het handelen en niet oorzaak-gevolg verbanden. Vergelijk de betekenis van de leidtoon in een musikale frase, die zijn betekenis en spanning krijgt door de constellatie van de voorafgaande tonen binnen de toonsoort, terwijl hij los gespeeld of gezongen betekenis- en spanningsloos is.
Ervaring brengt nu juist datgene tot stand wat niet cognitief aan te leren is en ik stel voor dat we eindelijk de dingen bij hun naam noemen, het gaat hier om het ontwikkelen van intuïtie, zo men wil Fingerspitzengefühl. Hier geldt dus net als in de definiëring van wetenschap dat niet de hele werkelijkheid met regeltjes te benaderen is, omdat niet alle wetmatigheden waaraan het leven onderhevig is bekend of cognitief kenbaar zijn. Wanneer de geneeskunde uitsluitend zou bestaan uit het toepassen van regels, zou je het in een paar jaar kunnen leren.
Wat de een nu aan intuïtie toeschrijft, zal als ‘toeval’ beschouwd worden door iemand die zijn intuïtie niet ontwikkeld heeft en/of waarneemt of het fenomeen helemaal ontkent. Wat wij in de geneeskunde kennen als de ‘Multiplizität der Fälle’ is door C.G. Jung in een theoretisch kader geplaats m.b.v. het concept van synchroniciteit, dat causaal analytisch niet verklaarbaar is en weer verwijst naar het systeemdenken.
Wanneer je je als medicus-practicus voorstelt dat je bij het uitoefenen van je beroep je intuïtie en creativiteit niet meer mag beluisteren, slaat je de schrik om het hart. Het zich uitsluitend mogen baseren op naar gangbare methodologieën verkregen en derhalve uitsluitend daarom geaccepteerde wetenschappelijke resultaten is onrealistisch en illusoir en volstrekt onaanvaardbaar. In tegendeel, het wordt hoog tijd dat de niet-cognitieve vaardigheden die zo wezenlijk zijn voor het uitoefenen voor een therapeutisch beroep onderwerp van diepgaande studie worden. Het lijkt me een goed idee om bij de instroom van medische studenten voortaan niet alleen te letten op het cognitieve niveau van een 8 gemiddeld voor je eindexamen, maar ook naar intuïtieve en communicatieve aanleg van de aanstaande artsen.
Fernand Debats
donderdag 23 oktober 2008, 17:19 uur
@ dr. Klink
Ik schaam mij bijna voor mijn CDA-lidmaatschap. Terwijl ik vroeger in het CDA (1970-1980) in de voorste gelederen heb gestreden tegen de toenmalige pogingen tot staatspedagogiek, gaat nu een minister van CDA-signatuur de eenheidsworst van de staatsgezondheidszorg proberen overeind te houden. Nog droeviger is dat het gevecht plaats vindt als was het een belastingtechnische kwestie. Dr. Klink, ik verwacht van u, oud-directeur van het CDA-wetenschappelijk bureau, dat u gevoel toont voor het onderscheid tussen uiteenlopende paradigma’s, “waarden” in de zorg; deze verschillen in de zorg zijn van even groot belang als die in het onderwijs.
Dr. Huib G. van den Doel, oud directeur Nationale Ziekenhuis-Raad (NZR)
donderdag 23 oktober 2008, 23:40 uur
Waar hebben jullie het nou allemaal over? Mijn moeder is zo´n dokter. Als ze allemaal zo zouden werken dan was de kwaliteit van leven van mensen beter hoor! En een stuk goedkoper voor de maatschappij. Ze luistert,met volledige aandacht en mededogen. Dat geeft kracht; mensen weten zelf het beste wat goed voor ze is! Leven is. Beperk het niet met waardeoordelen! Maak het niet kapot met pillen!
donderdag 23 oktober 2008, 23:57 uur
vervolg 4 op 41
ad vraag 6.
Is pluriformiteit van het medisch handelen wenselijk of noodzakelijk?
.
Het toepassen van CAM methoden in mijn hoedanigheid van arts, dat wil zeggen bewust van het gegeven dat de hedendaagse technologische geneeskunde veel te bieden heeft en dat sommige CAM methoden volgens momenteel gangbare methodologieën (nog) niet volledig gegrondvest kunnen zijn op wat men noemt ‘wetenschappelijk bewijs’, berust op mijn overtuiging dat geneeskunde noodgedwongen pluriform moet zijn. Immers in de loop van de tijd en in verschillende culturen zijn er allerlei opvattingen ontwikkeld over hoe de wereld in elkaar zit en wat de diepere zin van leven en ziekte is. Geen enkele van deze opvattingen kan van zichzelf bewijzen dat ze de enig juiste is. Vergelijk het zogeheten inductieprobleem, zoals dat door de Engese Empiristen is geformuleerd en waar in de filosofie nog steeds geen oplossing voor is gevonden: geen enkele methode kan van zichzelf bewijzen dat ze de enig juiste is, want dan zou ze zichzelf als bewijsmethode nodig hebben, en dat is een ongeoorloofde manoeuvre.
Het is een onomstotelijk gegeven dat er onder de mensen verschillen in opvatting over leven en ziekte bestaan en dus ook over genezen.
Redelijkerwijs is het uitgesloten dat de werkelijkheid met behulp van slechts één model volledig verklaard en begrepen kan worden. Elementaire deeltjes kunnen als materie of als trilling beschreven worden. Wanneer je mensen wil helpen met hun klachten, zul je dan ook meerdere modellen nodig hebben. Niemand kan een ander voorschrijven wat hij van de wereld moet denken en niemand kan een ander voorschrijven hoe hij tegen het leven aan moet kijken en dus kan ook niemand een ander voorschrijven hoe hij zich in geval van ziekte moet laten behandelen. Niemand kan met zekerheid zeggen welke de best mogelijke oplossing is in geval van ziekten en klachten die in de individuele of in de evolutionaire ontwikkeling ontstaan.
In onze Grondwet staat:
Art. 1.
Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.
Art. 6.
-1. Ieder heeft het recht zijn godsdienst of levensovertuiging, individueel of in gemeenschap met anderen, vrij te belijden, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet.
(cursiveer in gedachten ‘op welke grond dan ook’ in art 1. en ‘levensovertuiging’ in art 6.)
Het medisch handelen vindt altijd plaats in een bepaalde variabele context en niet onder standaardcondities zoals dat bij wetenschappelijk onderzoek gebeurt. Tot de context van medisch handelen behoort o.a. en zeker niet op de laatste plaats het wereldbeeld en de mensopvatting van behandelaar en behandelde.
Wanneer we als uitgangspunt nemen dat eenieder recht heeft op een eigen wereldbeeld en een eigen mensbeeld, volgt daaruit dat therapiekeuze in geval van ziekte vrij dient te zijn. Dit betekent dat in principe alle geneesmethoden ter beschikking dienen te staan, wanneer er vraag naar is.
.
Een pluriforme geneeskunde is dus een cultuurhistorische noodzaak en vrijheid van therapiekeuze is een grondwettelijk recht.
.
De geschiedenis van de wetenschap leert ons dat de ontwikkeling van de wetenschappen gekenmerkt wordt door een aaneenschakeling van ontdekkingen en verklaringen van feiten die tot dan toe niet ontdekt en/of niet verklaard waren. Dit houdt in dat er steeds nog-niet-ontdekte werkelijkheid om ons heen is. De werkelijkheid blijft de wetenschap als het ware steeds vóór. De vanzelfsprekendheid waarmee de wetenschap haar aandacht richt op het onverklaarde en nog niet theoretisch vatbare illustreert dat dit gegeven algemeen aanvaard wordt.
Het besluit wat wel en niet opgenomen wordt in wetenschappelijke aandachtsgebieden wordt mede bepaald door niet-wetenschappelijke overwegingen van o.a. financieel-economische, politieke en culturele aard, bijvoorbeeld traditie of winstbejag. Deze overwegingen zijn in hoge mate irrationeel, dat wil zeggen niet verstandelijk gestuurd. Dit is onvermijdelijk, omdat van te voren nooit bekend kan zijn wat de volgende nieuwe ontdekking of verklaring zal zijn. Hieruit volgt dat geen enkel aandachtsgebied van wetenschappelijk onderzoek uitgesloten kan worden op basis van rationele overwegingen. Ook niet de CAM methoden. Of zoals Chalmers (Wat heet wetenschap, Boom , Meppel 1981) het uitdrukt: ‘dat over het cumulatief zijn van kennis alleen achteraf kan worden beslist, zodat dit als criterium om wetenschap van niet-wetenschap te onderscheiden op het moment zijn waarde verliest.’ Derhalve zal de wetgever zich dienen te beperken tot het beoordelen van eventuele directe aantoonbare schadelijkheid of gevaarlijkheid van geneesmethoden, want hij kan de onvoorspelbare wetenschappelijk aangedreven of pragmatisch gestuurde ontwikkeling niet voorzien en/of beheersen.
Geneeskundig handelen is heel wat anders dan een geleide economie en de zorg is geen merk (ook al wordt die momenteel helaas zo benaderd).
Fernand Debats
vrijdag 24 oktober 2008, 15:41 uur
@ Fernand Debats (excuses voor het misspellen van uw naam)
U schreef:
“Wanneer je je als medicus-practicus voorstelt dat je bij het uitoefenen van je beroep je intuïtie en creativiteit niet meer mag beluisteren, slaat je de schrik om het hart. Het zich uitsluitend mogen baseren op naar gangbare methodologieën verkregen en derhalve uitsluitend daarom geaccepteerde wetenschappelijke resultaten is onrealistisch en illusoir en volstrekt onaanvaardbaar.”
Intuïtie mag uiteraard gebruikt worden bij het diagnosticeren van een patiënt, maar een diagnose mag nooit alleen maar daarop gebaseerd zijn. Als u bij binnenkomst van een patiënt al zoiets heeft van ‘schizofreen’, dan is dat een aardig begin, maar vervolgens ga je langs de gebruikelijke wetenschappelijk weg toetsen of dit gevoel klopt, door alle kenmerken die een patient vertoont te toetsen aan de kenmerken die horen bij dit ziektebeeld.
Uw verdere pleidooi voor intuïtie kan ik deels wel onderschrijven, maar eerlijk gezegd zou ik niet zo goed weten hoe je hierop zou moeten testen, vooral ook omdat intuïtie iets is dat groeit met de tijd. Hoe meer kennis en ervaring iemand heeft, des te sneller zal hij onbewust in een bepaalde richting gaan denken bij het stellen van een diagnose.
Tuurlijk, de een zal er wat meer aanleg voor hebben dan de andere, maar hoe test je aanleg voor intuïtie? Het lijkt me dat hier eerst nog maar eens goed naar gekeken moet worden alvorens we dit serieus laten meetellen.
En wat me ook nog invalt: Worden de cijfers die men in de vooropleiding behaalt niet medebepaald door iemands intuïtie? Komt er bij zoiets cognitiefs als natuurkunde of wiskunde ook niet een heleboel intuïtie kijken (bij het bestuderen van een wiskundig probleem al snel een idee hebben over hoe het op te lossen)?
Kortom, zeggen hoge cijfers sowieso al niet iets over iemand’s intuïtie? Volgens mij wel.
Wat betreft communicatieve eigenschappen:
Iedereen wil graag vriendelijk en correct behandeld worden. Dat wil je als je een bus instapt, als je met de leraar van je dochter gaat praten en dus ook als je naar de dokter gaat. Voor doktoren geldt het wellicht nog wat meer, omdat je daar doorgaans niet voor je lol heengaat. Is allemaal waar. En toch ben je als patiënt meer geholpen met een briljante lomperik als Gregory House (bekend?), dan met de o zo empathische Klazien uut Zalk.
Jan Cornelissen
vrijdag 24 oktober 2008, 19:20 uur
@ Fernand Debats:
U stelt:
“Derhalve zal de wetgever zich dienen te beperken tot het beoordelen van eventuele directe aantoonbare schadelijkheid of gevaarlijkheid van geneesmethoden, want hij kan de onvoorspelbare wetenschappelijk aangedreven of pragmatisch gestuurde ontwikkeling niet voorzien en/of beheersen.”
Hier is het totale spectrum aan alle mogelijke bedrog binnen gehaald en zijn kwakzalvers onherkenbaar gemaakt.
Oorkaarsen, handopleggen, gedroogd melksuiker, wichelroede, het doet allemaal zeker geen kwaad en mag geen kwakzalverij meer worden genoemd. . . . .
Mag ik een betere grens om als leek bedrog te kunnen herkennen ?
Roeland Heeck
vrijdag 24 oktober 2008, 19:40 uur
@ de heer Cornelissen,
Behalve dat u, zoals de heer Debats opmerkt, kwistig strooit met kwalificaties als “zinnig” en “onzinnig”, heeft u het ook over “ware kennis”. Dit impliceert wat mij betreft dat er volgens u ook zoiets is als “onware kennis”. Kunt u mij uitleggen wat u bedoelt met ware kennis en wat dan vervolgens onware kennis is ? Kunt u ook hier aangeven wat uw maatstaven en criteria zijn ?
Dan enkele citaten uit uw betoog:
Ad “Alles wat op enigerlei wijze kan worden aangetoond zal automatisch onderdeel uitmaken van het materialistisch wereldbeeld” en “behoeft het dan nog enig betoog dat als er daarnaast nog een andere niet-materialistische/bovennatuurlijke werkelijkheid is, die zich per definitie niet laat kennen?”.
Je kunt je afvragen hoe je “materialisme” precies moet definiëren, echter als u de verschijnselen die het object van studie van de klassieke fysica zijn, wil zien als passend binnen het materialistische paradigma, mij best. Maar waar baseert u uw idee op dat alles wat kan worden aangetoond automatisch deel zal uitmaken van het materialistische wereldbeeld ?
Laten we bijvoorbeeld eens kijken naar de moderne natuurkunde. Ik ben geen natuurkundige en, als ik u niet verkeerd inschat, u ook niet. Toch meen ik begrepen te hebben dat quantumfysische verschijnselen als entanglement (verstrengeling) en non-lokaliteit niet causaal verklaarbaar zijn, laat staan verklaarbaar binnen een materialistisch of mechanistisch model.
Zou u mij verder kunnen uitleggen, c.q een materialistische verklaring kunnen geven hoe het kan dat u en ik elektrische of chemische processen (in ons brein) ervaren als een gedachte of een emotie ?
Hoe het ook zij, u heeft recht op uw geloof in een louter materiële werkelijkheid. Evengoed vind ik dat anderen er recht op/redenen voor hebben te vinden dat het materialistische paradigma te benauwend of te beperkt is en dat zij er recht op hebben de werkelijkheid tegemoet te treden met een andere (wetenschappelijke) bril op.
Persoonlijk denk ik – en velen met mij – dat geen enkel paradigma de hele werkelijkheid kan omvatten en dat paradigma´s (wat in wezen slechts modellen of ideeën zijn) ook niet bedoeld zouden moeten zijn om de werkelijkheid te claimen.
P. de Bruin
zaterdag 25 oktober 2008, 17:28 uur
vervolg 5 op. 42 (per abuis heb ik in de voorafgaande ‘vervolgen’ naar 41 verwezen)
ad vraag 5.
.
Hoe gaat de wetenschappelijke gemeenschap om met controversen in eigen kring en met controversiële inzichten die niet uit het eigen kamp voorkomen?
.
In het gebied tussen de beoefening van de wetenschap en de toepassing daarvan bestaat altijd een spanningsveld. Dit spanningsveld omvat de wisselwerking tussen enerzijds waarneming en wetenschappelijke theorievorming onder standaardcondities en anderzijds het ontdekken van nieuwe mogelijkheden in het werkveld van de pragmatische therapie. In het ideale geval werkt deze wisselwerking onderling stimulerend en bevruchtend. Tenslotte is alles wat nu wetenschappelijk bewezen is begonnen als intuïtieve vondst, als waarneming of experiment of onbewezen hypothese. Dit houdt in dat er behandelingsmethoden zijn, waar we (nog) geen wetenschappelijke onderbouwing voor paraat hebben en waar dan voor- en tegenstanders van ontstaan. Zo’n verschil van inzicht in een’probleemtherapie’ noemt men een controverse: twee tegenovergestelde handelwijzen zijn verdedigbaar binnen een en dezelfde geneeskunde.
Een bekend voorbeeld is het knippen van de amandelen, een ‘therapie’ waarvan het nut voor de patiënt op lange termijn nog op geen enkele manier eenduidig is aangetoond. De indicatiestelling voor deze ingreep verschilt per medische faculteit en van tijd tot tijd komt de discussie erover weer op gang. De oplossing bestaat erin dat men probeert tot consensus te komen. Dat wil zeggen, men houdt een congres, consensus meeting of een openbare discussie in gerenommeerde tijdschriften, zodat alle autoriteiten hun mening kunnen geven en dan wordt als het ware bij stemming besloten wat het beste beleid is.
Wanneer dit spanningsveld tussen theorie en praktijk zich voordoet op het grondgebied van de reguliere geneeswijzen spreekt men dus van een controverse en streeft men naar consensus.
Echter, wanneer dit spanningsveld ontstaat buiten het grondgebied van de mainstream geneeswijzen komt er een heel ander soort gedrag tot stand. Er ontstaat verzet tegen de behandelwijze die ter discussie staat en men probeert niet te komen tot consensus, maar men werkt toe naar polarisatie, waarbij allerlei rationele en irrationele argumenten lijken toegestaan. In het spanningsveld tussen de theorievormende wetenschap en de oplossingen-voor-concrete-situaties-zoekende therapie doemt dan ineens de term kwakzalverij op. Een therapie waarvan het nut niet wetenschappelijk is vastgesteld, noemt men dus controversieel wanneer ze in de geaccepteerde geneeskunde wordt toegepast. Een therapie waarvan het nut niet wetenschappelijk is vastgesteld noemt men kwakzalverij, wanneer ze toegepast wordt buiten de standaardgeneeskunde.
.
We zien dus dat het criterium of een behandeling al dan niet als kwakzalverij beschouwd wordt, direct ermee samenhangt of ze binnen of buiten de scientific community van de mainstream plaatsvindt, waarbij deze community zonder enig geldig bewijs (zie het inductieprobleem) haar door zichzelf souverein verklaarde operationele definitie van wetenschap toepast.
.
Wat gebeurt er nu, wanneer een behandelwijze in de reguliere geneeskunde in zwang is en gaandeweg blijkt, dat deze niet effectief is of zelfs gevaarlijk, of ze wordt door nieuwe wetenschappelijke inzichten achterhaald? Bijvoorbeeld de behandeling van allerlei psychische stoornissen door middel van de electroshock, een therapie die in de vijftiger jaren voor een veelvoud van indicaties werd toegepast (kijk eens naar de film One flew over the cuckoo’s nest). Na verloop van tijd bleken er grote nadelen aan verbonden, met name het optreden van persoonlijkheidsveranderingen. Daardoor werd de methode ter discussie gesteld en werd het indicatiegebied sterk ingeperkt tot uitsluitend de zogenaamde endogene depressies. Op deze manier is dus een schadelijke manier van behandelen stilzwijgend verlaten via de weg van het controversieel worden. Maar niemand haalt het in zijn hoofd om nu achteraf te zeggen, dat de electroshocktherapie als kwakzalverij beschouwd moet worden. In deftig potjeslatijn heet dit dat de methode ‘obsoleet’ geworden is en daarmee zijn de boeken gesloten en heeft de wetenschap haar werk gedaan. Hetzelfde lot is ten deel gevallen aan talloze geneesmiddelen en andere therapeutische technieken (Softenondrama, Halcionaffaire, uterusextirpatie bij bloedingen na de menopauze etc).
Wanneer we terugkijken in de geschiedenis van de geneeskunde zien we dat telkens wanneer er nieuwe technische inzichten ontstaan deze met volle kracht op alle mogelijke aandoeningen worden uitgeprobeerd. Zo is na het ontdekken van de röntgenstralen geprobeerd of men er kanker mee kon genezen, men heeft eczemen bestraald, men heeft er zelfs de volstrekt onschuldige wijnvlekken mee bestraald. Een patiënte toonde mij dat haar ene hand na zo’n behandeling voor een wijnvlek niet verder gegroeid was, zodat ze haar hele leven de hand van een achtjarig kind heeft gehouden. Was dat kwakzalverij?
Binnen de grenzen van wat men als wetenschap beschouwt zijn kennelijk allerlei experimenten gerechtvaardigd, ook al zijn ze risicovol, gevaarlijk of schadelijk. De legitimatie hiervoor wordt gevormd door de statistische evaluatie waaraan in wetenschappelijke kringen een soort slaafse gehoorzaamheid tot norm is verheven.
Sommige kwakzalverspraktijken worden na verloop van tijd opgenomen in de erkende wetenschappelijke geneeskunde. Zo was in de achttiende eeuw het zetten van gebroken beenderen vrijwel geheel in handen van niet-artsen, die er ook veel bedrevener in waren. Talloze geneesmiddelen zijn uit de volksgeneeskunde overgenomen, zoals Digitalis (Vingerhoedskruid). Hoe moeilijk het is nieuwe inzichten in de geneeskunde in te voeren zagen we al bij de geschiedenis van Semmelweiss, die als assistent niet tot het toenmalige wetenschappelijke establishment behoorde. En de wiskundestudent Adams, die de positie van Neptunus berekende, maar niet serieus genomen werd door de sterrenwacht van Greenwich, maar wel gelijk bleek te hebben.
Fernand Debats
zaterdag 25 oktober 2008, 22:50 uur
Belang van complementaire geneeswijze.
Door onbekendheid van complementaire geneeswijze is er in Nederland een extreme kostenontwikkeling ontstaan.
Complementair , de naam zegt het al , aanvullend. Een goede aanvulling op twee gebieden van de huidige basis zorg zijn de ,
1 Preventieve geneeskunde en de
2 Behandeling van chronische ziektes.
Het inzetten van de aan de universiteiten gedoceerde geneeskunde is in de praktijk niet effectief gebleken voor bovenstaande indicaties. Dit is af te leiden uit de statische cijfers [CBS], jaarlijkse toename van chronische ziekten en jaarlijkse toename van kosten. Op den duur wordt de zorg op deze manier onbetaalbaar. Om dit proces te veranderen is moed en doorzettings vermogen nodig. Moed om een bestaand systeem te wijzigen. En doorzetings vermogen om bepaalde hardnekkige misverstanden uit de weg te ruimen.
Echter het belang is te groot om deze ontwikkeling te negeren. Ik adviseer daarom mensen een brief te schrijven met ervaringen betreffende complementaire geneeskunde. En deze brief te richten aan minister president J.P. Balkenende. Om zo te werken aan de bekendheid van de complementaire geneeskunde.
Stuart de Wit
zondag 26 oktober 2008, 10:02 uur
Slechts enkele waarnemingen die controversieel zijn in relatie tot het materialistische/mechanistische paradigma:
Onderzoekers van de Bastyr University en de University of Washington recruteerden paren met zowel een sterke emotionele relatie als met een ruime meditatie-ervaring. De partners werden in twee vertrekken gezet, op 10 m afstand van elkaar, waarna de occipitaalkwab – voor de niet-medicus: de achterhoofdskwab van de hersenen, wat de plaats is waar visuele prikkels gedecodeerd worden, c.q. omgezet worden in een visuele waarneming – van iedere deelnemer werd aangesloten op een electro-encefalograaf (EEG-apparaat). Telkens als de partner die als zender fungeerde, werd blootgesteld aan een flikkerend licht, probeerde hij een gedachte of beeld van dit flikkerend licht naar zijn partner te zenden. Bij 5 van de 60 geteste ontvangers (8 %) werd gedurende de tijd dat de zender visuele beelden “uitzond” een significant hogere hersenactiviteit geregistreerd. “Electroencencephalographic evidence of correlated event-related signals between the brains of spatially en sensory isolated human subjects” (L. J. Standish, et al.,Journal Of Alternative And Complementary Medicine, 2004).
Hierna selecteerden de Washington-onderzoekers 5 participantenparen die een significant resultaat hadden gescoord en sloten hen aan op een fMRI-apparaat en verzochten hun dit experiment te herhalen. Nu bleek dat het bloed in het visuele deel van de hersenschors van de ontvangers tijdens de gedachten-overdracht zuurstofrijker was dan anders. Deze zuurstoftoename deed zich niet voor als de zendende partner niet visueel werd gestimuleerd (Standish, et al., “Evidence Of Correlated Functional Magnetic Resonance Imaging Signals Between Distant Human Brains”, Alternative Therapies In Health And Medicine en T. Richards, et al., “Replicable Functional Magnetic Resonance Imaging Evidence Of Correlated Brain Signals Between Physically And Sensory Isolated Subjects”, Journal Of Alternative And Complementary Medicine, 2005).
Er zijn meer van dit soort onderzoeken gedaan, o.a. op de universiteit van Edinburgh. De Bastyr-onderzoekers hebben het hele onderzoek later nog gerepliceerd met vrijwilligers die zeer ervaren meditatiebeoefenaren waren. Het resultaat was eenzelfde waarneming.
Deze onderzoeken gaan over rechtstreekse mentale beinvloeding: Hoe kan het dat de hersengolfrespons van de zender op de prikkel een afspiegeling vindt in het hersengolfpatroon van de ontvanger ? Hoe kan het dat een prikkel in de hersenen van de ontvanger optreedt op dezelfde plaats als die in de hersenen van de zender ? De hersenen van de ontvanger lijken te reageren alsof zij hetzelfde beeld op hetzelfde moment zien als de hersenen van de zender.
Iets anders:
Hoe kan het dat tijdens familie-constellaties (een vorm van psychotherapie) de representant emotionele ervaringen heeft en zelfs fysieke klachten krijgt die “toebehoren” aan de persoon die hij representeert ? En dat terwijl de gerepresenteerde en de representant elkaar helemaal niet kennen !
P. de Bruin
zondag 26 oktober 2008, 10:05 uur
Slechts enkele waarnemingen die controversieel zijn in relatie tot het materialistische/mechanistische paradigma:
Onderzoekers van de Bastyr University en de University of Washington recruteerden paren met zowel een sterke emotionele relatie als met een ruime meditatie-ervaring. De partners werden in twee vertrekken gezet, op 10 m afstand van elkaar, waarna de occipitaalkwab – voor de niet-medicus: de achterhoofdskwab van de hersenen, wat de plaats is waar visuele prikkels gedecodeerd worden, c.q. omgezet worden in een visuele waarneming – van iedere deelnemer werd aangesloten op een electro-encefalograaf (EEG-apparaat). Telkens als de partner die als zender fungeerde, werd blootgesteld aan een flikkerend licht, probeerde hij een gedachte of beeld van dit flikkerend licht naar zijn partner te zenden. Bij 5 van de 60 geteste ontvangers (8 %) werd gedurende de tijd dat de zender visuele beelden “uitzond” een significant hogere hersenactiviteit geregistreerd. “Electroencencephalographic evidence of correlated event-related signals between the brains of spatially en sensory isolated human subjects” (L. J. Standish, et al.,Journal Of Alternative And Complementary Medicine, 2004).
Hierna selecteerden de Washington-onderzoekers 5 participantenparen die een significant resultaat hadden gescoord en sloten hen aan op een fMRI-apparaat en verzochten hun dit experiment te herhalen. Nu bleek dat het bloed in het visuele deel van de hersenschors van de ontvangers tijdens de gedachten-overdracht zuurstofrijker was dan anders. Deze zuurstoftoename deed zich niet voor als de zendende partner niet visueel werd gestimuleerd (Standish, et al., “Evidence Of Correlated Functional Magnetic Resonance Imaging Signals Between Distant Human Brains”, Alternative Therapies In Health And Medicine en T. Richards, et al., “Replicable Functional Magnetic Resonance Imaging Evidence Of Correlated Brain Signals Between Physically And Sensory Isolated Subjects”, Journal Of Alternative And Complementary Medicine, 2005).
Er zijn meer van dit soort onderzoeken gedaan, o.a. op de universiteit van Edinburgh. De Bastyr-onderzoekers hebben het hele onderzoek later nog gerepliceerd met vrijwilligers die zeer ervaren meditatiebeoefenaren waren.
Deze onderzoeken gaan over rechtstreekse mentale beinvloeding: Hoe kan het dat de hersengolfrespons van de zender op de prikkel een afspiegeling vindt in het hersengolfpatroon van de ontvanger ? Hoe kan het dat een prikkel in de hersenen van de ontvanger optreedt op dezelfde plaats als die in de hersenen van de zender ? De hersenen van de ontvanger lijken te reageren alsof zij hetzelfde beeld op hetzelfde moment zien als de hersenen van de zender.
Iets anders:
Hoe kan het dat tijdens familie-constellaties (een vorm van psychotherapie) de representant emotionele ervaringen heeft en zelfs fysieke klachten krijgt die “toebehoren” aan de persoon die hij representeert ? En dat terwijl de gerepresenteerde en de representant elkaar helemaal niet kennen !
P. de Bruin
zondag 26 oktober 2008, 20:57 uur
vervolg 6 op 42
ad vraag 4
.
Wat is de grondslag van de uitdrukkelijke wens van vele miljoenen aardbewoners om anders dan regulier-technologisch behandeld te worden in geval van ziekte en waar komt het vertrouwen vandaan dat deze mensen hebben in de CAM methoden, respectievelijk: hoe kan het dat wereldwijd vele duizenden universitair opgeleide artsen, wetende dat e.e.a. nog niet is bewezen volgens gangbare methodologieën toch kiezen voor een CAM benadering?
.
Het antwoord op deze vraag luidt als volgt: De grote tevredenheid van de patiënten die zich laten behandelen met CAM methoden, wordt verklaard door de verbetering van het existentiële welbevinden dat gepaard gaat met genezing van klachten of ziekten volgens een natuurlijke hiërarchie.
.
Wie deze stelling ten volle wil bevatten leze mijn boek ‘Diadoxie’ (uitg. Alonnissos, Utrecht 2000.)
Verkorte uitwerking: Al ten tijde van Hippocrates, ca 450 jaar voor onze jaartelling waren de griekse artsen bekend met het fenomeen syndroomverschuiving ofwel diadoxie (diadoxis). Dit houdt in dat ziekte-uitingen elkaars plaats kunnen innemen of in elkaar over kunnen gaan. In de Nederlandse vakliteratuur is daar bij mijn weten voor het laatst over geschreven in 1958 door Prof. Groen (NTVG, I 13. 1958 pag 616-625) die net als Hippocrates in zijn werk ‘Aforismen’ talrijke voorbeelden beschrijft. Het bekendste voorbeeld is het verdwijnen of verbeteren van astma, wanneer er een eczeem optreedt en omgekeerd. Ook de verschuiving van psychische klachten naar lichamelijke, en omgekeerd, is in brede medische kring (helaas niet zozeer in reguliere kringen) bekend. Bijvoorbeeld het ontstaan van een colitis bij het herstellen van een depressie, door Groen beschreven, of het verdwijnen van neurotische symptomen wanneer een acute koortsende ziekte optreedt, zoals door Sigmund Freud in een briefwisseling met Viktor von Weizäcker wordt beschreven.
Het is in de natuurgeneeskunde, in de homeopathie en in de TCM (traditional chinese medicine) e.a. bekend dat een verschuiving van binnen naar buiten prognostisch gunstig is, omdat blijkt dat gepaard daarmee het algemeen welbevinden en hogere psychische, mentale en spirituele funkties verbeteren en daarmee de kwaliteit van leven (let in dit verband op het woord ‘leven’ en zie reactie 48 hierboven).
Er is dus een hiërarchie van levensfuncties, zoals die bv ook beschreven is door de Franse psychiater Janet. Wanneer men ziekten behandelt op een zodanige manier dat de diadoctische verschuivingen van buiten naar binnen gaan, astma i.p.v. eczeem, depressie i.p.v. colitis, treedt er een verslechtering op van de hogere psychomentale en spirituele functies en zal de patiënt zich existentieel slechter voelen.
De verklaring hiervoor is, dat ons organisme in geval van bedreiging of verstoring altijd het gunstigste homeostatische evenwicht zoekt voor de handhaving van het organisme als geheel. Dat wil zeggen dat een ziekte of klacht altijd de best mogelijke oplossing voor het organisme is op het gegeven moment onder de gegeven omstandigheden en in de ontwikkeling waarin het organisme zich bevindt. Als er een betere oplossing mogelijk was had het organisme in zijn ‘biologische wijsheid’ die immers gekozen. Wanneer men nu deze symptomen onderdrukt, is het organisme genoodzaakt een minder gunstig homeostatisch evenwicht in te stellen. Dit gaat gepaard met de boven genoemde psycho-mentaal-spirituele vermindering van het existentiële welbevinden. Het mechanisme van diadoxie verklaart ook waarom het onderdrukken van acute koortsende ziekten op den duur leidt tot chroniciteit: acute ziekten zijn genezingspogingen van het organisme (o.a. Dieter Beck, Krankheit als Selbstheilung) en wanneer ze onderdrukt worden, wijkt het ziekteproces als het ware uit naar diepere lagen en chronisch verstorende compensatiemechanismen waarop het organisme dan een beroep moet doen. Bij niet toelaten van de door het organisme gekozen symptomatologie treden diadoctische reeksen ‘naar binnen’ op, bv eczeem – astma – colitis – depressie met de daarmee gepaard gaande achteruitgang in existentieel welbevinden.
Mensen die deze verschuivingen aan den lijve ondervonden hebben weten heel goed onderscheid te maken tussen onderdrukkende therapieën, die in de technologische farmacotherapie regel zijn: anti-biotica, anti-flogistica, anti-reumatica, anti-arhitmica, anti-depressiva anti-etcetera etc. en therapieën die de genezingshiërarchie van binnen naar buiten respecteren en deze als maatstaf voor wezenlijk herstel nemen.
Het hierboven beschreven fenomeen, in de homeopathie bekend als de wet van Hering, verklaart de populariteit van veel CAM methoden bij mensen die er bekend mee zijn. Ondanks het feit dat er voor dit verschijnsel, diadoxie, geen plausibele causale verklaring is. En het verklaart ook de door patiënten vaak niet nader specificeerbare onvrede die ze ervaren bij reguliere behandeling, ook als deze correct uitgevoerd wordt: onderdrukken van symptomen leidt tot existentiële verslechtering. Overigens verklaart dit ook de soms marginale resultaten van klinisch effectonderzoek naar CAM methoden: wanneer men een meetmethode zou ontwikkelen om de subtiele psycho-mentale en spirituele verbetering te meten naast de klinische symptoomverbetering en diadoctische verschuivingen mee zou beoordelen, zou het verschil tussen placebo en CAM wel eens veel significanter kunnen zijn.
.
Hier dringt zich de vraag op: kunnen we van genezing spreken wanneer iemand levenslang geneesmiddelen moet nemen?
Voor alle duidelijkheid: de hierboven gevolgde redenering geldt voor ziekten in engere zin, dus niet voor trauma’s en reeds in de materie geconsolideerde eindtoestanden van ziekteprocessen als bv verkalkte vaten en galstenen; wanneer een ziekteproces eenmaal geleid heeft tot mechanische veranderingen in de materie van het lichaam is in veel gevallen (maar lang niet in alle!) ook een mechanische oplossing onontkoombaar en zoals bekend is de moderne technologische geneeskunde daar zeer goed in. Kortom: iedere methode haar eigen indicatiegebied.
.
De wet van Hering, zoals hierboven kort beschreven vormt de grondslag voor de gedoemde mislukking van de pogingen die in Nederland door overheid en pers momenteel ondernomen lijken te worden om een staatsgeneeskunde te vestigen door de CAM methoden uit te roeien en de patiënten monddood te maken.
.
Want de wezenskern van de mens verlangt naar waarheid.
zondag 26 oktober 2008, 21:41 uur
Kleine rectificatie: in bijdrage 57 staat: „…en de gezondheidszorg is geen merk.“ Dit moet uiteraard zijn: Geneeskundig handelen is heel wat anders dan een geleide economie en de zorg is geen markt (ook al wordt die momenteel helaas zo benaderd).
zondag 26 oktober 2008, 22:49 uur
vervolg 7 op 42
ad vraag 7. Mogen wij ervan uitgaan dat wat nog niet bewezen is ook onbewijsbaar is?
.
De geschiedenis van de wetenschap is een aaneenschakeling van herzieningen van standpunten en inzichten. We kunnen erop rekenen dat over honderd jaar op onze chemokuren terug gekeken zal worden met dezelfde verbijstering als waarmee wij nu terugblikken op voorheen gangbare en voor toenmalige wetenschappelijke inzichten volkomen verantwoorde therapieën als aderlaten en purgeren.
.
Het denkbeeld dat de wereld slechts met één model te benaderen of te verklaren zou zijn – m.n. het huidige westerse materialistische wereldbeeld en mensmodel, met als verlangen de maakbare mens – komt voort uit wat de filosoof Ortega y Gasset in zijn boek ‘De opstand der horden’ noemt: het gevoel van de volheid der tijden: ‘Tijden derhalve waarin men geloofd heeft dat men aan het eindpunt van een weg was gekomen, waardoor een langdurig gekoesterd verlangen werd vervuld en een verwachting werd verwezenlijkt. Dit is de volheid der tijden, het geheel en al volgroeid zijn in de tijd.’
.
Zo meende de natuurkundige Kelvin (van het absolute nulpunt) aan het eind van de 19e eeuw dat de natuurkunde haar taak wel zo ongeveer volbracht had. Hoe had hij ook kunnen vermoeden dat Einstein in 1905 met zijn relativiteitstheorie de hele natuurkunde en ons hele wereldbeeld op zij kop zou zetten? Sommige mensen hebben stilzwijgend het idee dat de evolutie iets van het verleden is, dat die gestopt is op het moment dat Darwin zijn evolutietheorie wereldkundig maakte. Dat is natuurlijk niet zo, de evolutie gaat gewoon door, dus ook die van het menselijk bewustzijn. De volheid der tijden is ook nu nog niet bereikt.
Niet-materialistische ofwel energetische wereldbeelden gaan ervan uit dat energie of bewustzijn voorafgaat aan materie en dat materie een verdichting ervan is, ook al snappen wij niet hoe dat kan. Maar het denkbeeld dat leven uit materie ontstaat is even onbegrijpelijk. Zowel het primaat van de materie als het primaat van bewustzijn berust namelijk op een metafysische hypothese en deze hypothesen zijn derhalve volkomen gelijkwaardig. Bovendien zijn ze als denkbeeld antinomisch van karakter, hetgeen wil zeggen dat ze onverenigbaar zijn en niet in een of-of relatie in de kenbare wereld kunnen bestaan, maar alleen in een en-en relatie. Net als het causaal analytische denken en het synthetische systeemdenken respectievelijk materialistische geneeskunde en energetische geneeskunde. De enige manier om de of-of relatie van antinomische levensopvattingen af te dwingen is met behulp van machtsmiddelen die we uit de geschiedenis in overvloed kennen, bv in de vorm van verboden, boekverbrandingen, vervolgingen etc.
Welke politicus wil de historische vergissing op zijn naam hebben de vruchteloze poging ondernomen te hebben van twee antinomische wereldopvattingen en hun practisch-therapeutische consequenties er één uit de (Nederlandse) wereld te helpen zonder door de telescoop van Galileo naar de manen van Jupiter te hebben gekeken?
.
Slotvraag.
Toen 200 jaar na de ontdekkingen van Copernicus eindelijk door wetenschap, kerk en staat erkend moest worden dat de aarde rond is en zich om de zon beweegt, is er toen iets aan ons zonnestelsel veranderd?
.
Conclusie: er bestaat geen enkele wetmatigheid die zegt dat de laatste criticus ook het grootste gelijk heeft.
.
Epiloog:
‘Eppur si muove’
(En toch beweegt zij (de aarde))
Toegeschreven aan Galileo op zijn sterfbed, een der grootste westerse wetenschappers aller tijden; door de machtshebbers veroordeeld wegens ketterij in 1633 tot levenslang huisarrest en ternauwernood ontkomen aan het lot van zijn collega-vrijdenker Giordano Bruno, die in 1600 op de brandstapel was beland omdat hij niet zijn opvatting wilde herroepen dat het heelal oneindig is.
Galileo werd in 1992 na 360!! jaar gerehabiliteerd door Johannes Paulus II.
Fernand Debats
maandag 27 oktober 2008, 14:12 uur
@ Jan Cornelissen
alsjeblieft geen appels met peren vergelijken: artsen vergelijk je met artsen, niet-artsen vergelijk je met niet-artsen (Klazien uut Zalk mag je vergelijken met elke andere kruidenier, maar niet met een arts). Je bent niet beter uit met een lompe reguliere arts dan met een niet-lompe CAM-arts. Waar slaat dat in ‘s hemelsnaam op ? Een arts hoort respect te hebben voor de patiënt die hij of zij behandelt. Als hij of zij dat niet kan, dan is er wat mij betreft maar één conclusie: kies een ander vak en stop in ieder geval met andere artsen de maat te nemen.
Wim Verest
maandag 27 oktober 2008, 15:39 uur
Ok Wim, dan graag nu van jouw kant een duidelijke afkeuring van het feit dat iedereen in Nederland zich zonder pardon kan uitgeven voor therapeut van ‘t een of ander. Medische handelingen en adviezen dienen alleen voorbehouden te zijn aan artsen. We gaan de homeopathisch therapeut dus afschaffen! Mee eens?
Voorts dient iedere arts zich te houden aan de laatste wetenschappelijke consensus, d.w.z. wat er op dit moment onderwezen wordt aan de universiteiten. En dat betekent dat de ‘homeopathisch arts’ een contradictio in terminis is.
Jan Cornelissen
maandag 27 oktober 2008, 20:10 uur
@ n.a.v. bijdrage 69
“We gaan de homeopathisch therapeut dus afschaffen!”
Wat zijn de motieven om zo éénzijdig te volharden in een standpunt dat door vrijwel alle moderne beta wetenschappers als onhoudbaar en achterhaald wordt beschouwd? Wie terug wil grijpen op de wetenschap kan proberen iets te begrijpen van de quantummechanica. Het zal dan vrij snel duidelijk worden waarom velen het materialistisch/mechanisch wetenschaps- en wereldbeeld, waarop een groot deel van de Nederlandse medische elite zich op baseert, achterhaald vinden.
Maar los van de vraag of men dit niet begrijpt of wil begrijpen acht ik de motieven om de Complementaire geneeskunde te bestrijden verwerpelijk.
In bijdrage 69 wordt als suggestie in de discussie gesteld “We gaan de homeopathisch therapeut dus afschaffen!”
Waaraan ontleent “men” – waaronder de “hard core” reguliere medicijnmannen en sommige politici- het recht om ons streven om gebruik te maken van o.m. de wereldwijd gerespecteerde en erkende homeopathische en antroposofische geneeswijzen alsmede de acupunctuur, zelfs maar in discussie te brengen en ter discussie te stellen.
Mijn gezinsgenoten en ondergetekende laten ons het onvervreemdbare recht niet afnemen om ons te laten behandelen door serieuze en toegewijde artsen die wij zelf kiezen en vertrouwen.
maandag 27 oktober 2008, 20:14 uur
Ad “Hierna selecteerden de Washington-onderzoekers 5 participantenparen die een significant resultaat hadden gescoord en sloten hen aan op een fMRI-apparaat en verzochten hun dit experiment te herhalen.”
Rectificatie (correctere weergave):
Hierna selecteerden de Washington-onderzoekers 5 participantenparen die een significant resultaat hadden gescoord en verzochten hun dit experiment te herhalen, terwijl er een fMRI-scan werd gemaakt.”
dinsdag 28 oktober 2008, 09:02 uur
@ A. van ‘t zelfde
Het is zoals gewoonlijk weer de omgekeerde wereld. De Beta-wetenschappers die pro-homeopathie zijn vormen een kleine minderheid.
Wat betreft mijn opmerking:
Als je goed gelezen zou hebben, dan zou je begrijpen dat dit betrekking heeft op mijn vergelijking tussen een reguliere arts en een kruidenvrouwtje. Wim Verest vindt die vergelijking niet terecht, en ik kan daar zelfs nog in komen ook. Je mag een gediplomeerd arts niet vergelijken met iemand zonder kwalificaties. Maar als Verest dan zo hoog opgeeft op het beroep van arts, waarom spreekt hij zich dan niet wat duidelijker uit tegen allerhande therapeuten die ook medische adviezen geven en handelingen verrichten? Dat is meten met twee maten. Dààr ging het me om toen ik riep: “We gaan de homeopathisch therapeut dus afschaffen!”
Verder heb je van materialisme en quantummechanica blijkbaar geen kaas gegeten. Materialisme is de stelling dat alles wat in de werkelijkheid bestaat in principe kan beschreven en verklaard worden via de wetenschappen. De wetenschappen, en meer bepaald de natuurwetenschappen, vormen een samenhangend geheel van beweringen over feiten, wetten en theorieën : daar behoren uiteraard de veralgemeende relativiteitstheorie en de quantummechanica toe. De quantummechanica is een wiskundig formalisme dat toelaat een massa empirisch waarneembare feiten te voorspellen, soms onder de vorm van probabiliteiten, die echter steeds door de feiten werden bevestigd. Bij definitie kan er dus in de quantummechanica niets beweerd worden dat strijdig is met materialisme, aangezien al deze beweringen deel uitmaken van het materialisme. Wat verwarring zaait, is dat bepaalde interpretaties van dit wiskundig formalisme verwijzen naar iets dat schijnbaar niet materieel zou zijn, nl. het bewustzijn van de waarnemer; maar dat behoort uiteraard ook tot het domein van het wetenschappelijk bestudeerbare en dus tot de materie. Men verwijst ook naar het feit dat volgens de quantummechanica een deeltje nu eens op de ene plaats kan zitten en dan, zonder beweging, instantaan op een andere plaats; dat is niet in strijd met materialisme omdat blijkbaar op dit micro-niveau de materie deze eigenschap heeft.
En voordat je allerlei moeilijke vragen gaat stellen wil ik dit nog zeggen:
Vooralsnog onbeantwoorde vragen zijn niet in strijd met het materialisme. En als je moeite blijft houden met het woord materialisme, dan kunnen we het voortaan ook hebben over naturalisme. In de praktijk komt dat grofweg op hetzelfde neer. Zelf noem ik me liever een naturalist.
Jan Cornelissen
woensdag 29 oktober 2008, 15:48 uur
Minister Klink is niet medisch geschoold en al helemaal niet exact. Het meeste van de reguliere geneeskunde is niet alleen gerandomiseerd niet onderbouwd, het nodige uit de complementaire hoek is wel gerandomiseerd en vaak ook nog placebo-gecontroleerd onderbouwd. Placebocorrectie is overigens alleen relevant bij zaken die subjectief worden waargenomen over meestal korte termijn ; bij objectieve waarneming en nog meer bij langdurige objectieve waarnemening is er geen placeboeffect. Zie Cochrane :
PMID 15266510 ; zie ook PMID 18552056.
Klink kan met recht een medisch analfabeet worden genoemd. De scheidslijn van bewezen/onbewezen loopt dwars door regulier en complementair heen. Eigenlijk moet je alleen wat goed bewezen is regulier noemen en de rest complementair : alleen doet wat nu regulier heet doet het niet of niet veel beter dan wat nu complementair heet.
Verder zijn complementair werkenden breder opgeleid dan alleen regulier werkenden.
Het onthutsende tekort bij vooral reguliere artsen mbt beta-vakken (zie bijv. NRC van 2 dagen terug over rekenles voor artsen uit het AMC) maakt dat zij net zo min als Klink echt over wetenschap kunnen oordelen.
E. Valstar
donderdag 30 oktober 2008, 09:07 uur
Blij dat de heer Valstar aangeeft dat huisartsen geen wetenschappers zijn. Dat is precies de reden waarom ze zich het beste gewoon kunnen houden aan de laatste wetenschappelijke consensus, namelijk wat er aan universiteiten onderwezen wordt.
En dat betekent: Exit CAM!
Jan Cornelissen
donderdag 30 oktober 2008, 12:07 uur
Het is goed te zien dat deze discussie de gemoederen nogal bezighoudt.
De vele aanbieders en vragers van natuurlijke/alternatieve/complementaire geneeswijzen laten zich blijkbaar niet in een hoekje duwen.
Binnen een democratisch bestel kan en mag de overheid niet over de hoofden van diegenen die zij vertegenwoordigen een beslissing nemen.
Wanneer dat toch gebeurt, spreken we van een dictatuur en het gevolg daarvan is dat burgers gewoon ondergronds verder gaan met datgene waarin zij geloven. Kijk maar naar het opensnijden van lijken in de middeleeuwen en het pil en condoomgebruik binnen de katholieke kerk.
Het kenmerk van wetenschap is nieuwsgierigheid. Blijf niet op een plek staan maar heb het lef om te weten. Aude Sapere!
Dat er kleine wezentjes in de lucht zaten die mensen ziek maakten, werd al jaren door verschillende mensen vermoed maar was een (electronen) microscoop voor nodig om dat zichtbaar te maken. Ook over de zogenaamde alternatieve geneeswijzen zullen we nog veel leren en begrijpbaar kunnen maken zolang we die maar gewoon behandelen als iets dat zeer de moeite waard is om verder te bestuderen.
Als Nederland zo graag wil nivelleren met Europa, kijk dan eerst naar landen die hun zaakjes wel goed geregeld hebben op het gebied van complementaire geneeswijzen, met name Duitsland, een land dat internationaal erkend wordt als technisch en wetenschappelijk hoog ontwikkeld en Engeland waar de koninklijke familie een homeopathische lijfarts heeft.
Mensen kiezen niet zomaar uit onwetendheid voor een homeopatische behandeling of acupunctuur. Uit onderzoek is gebleken dat het grootste deel van de gebruikers van de homeopathie een HBO opleiding heeft of meer. Als regiocoordinator van de Koninklijke Vereniging Homeopathie Nederland zet ik mij in voor de patienten die uit overtuiging kiezen voor een geneesmethode die mens- en milieuvriendelijk is, waarvoor geen proefkonijnen hoeven te lijden en te sterven en die vaak in tegenstelling tot reguliere geneeswijzen uiteindelijk mensen onafhankelijk maakt van zorg en middelen.
En dan is er nog een grote groep mensen die simpelweg geen chemische geneesmiddelen verdraagt. Wanneer de minister deze mensen de meer natuurlijke geneesmethodes ontneemt blijft deze groep grotendeels zonder geneesmiddel.
Gezien het in onze hedendaagse samenleving voornamelijk om het geld draait, wil ik hier nog aan toevoegen dat de overheid zichzelf handenvol geld kan besparen doordat mensen zelf kiezen voor een methode die veel goedkoper is en die ze erg genoeg grotendeels zelf moeten betalen.
Tip; wanneer de overheid het welzijn van de burgers zo aan het hart gaat, laat ze dan flink wat extra geld steken in onderzoek naar de werking en effectiviteit van complementaire geneeswijzen. Dat willen de gebruikers en aanbieders van die methoden net zo graag. Dat geld betaalt zich gauw genoeg terug doordat de complementaire middelen stukken goedkoper zijn en de gebruikers ervan veel vaker dan binnen het reguliere circuit niet afhankelijk worden. Een methode zonder meer afdoen als kwakzalverij is wel erg onwetenschappelijk.
Birgit Blankers
vrijdag 31 oktober 2008, 10:12 uur
@ Birgit Blankers
Waarom meer onderzoek als het allemaal al bewezen is? Dat toont in ieder geval mooi aan dat u donders goed weet dat (in uw geval) homeopathie niet werkt. Zonder meer afdoen als kwakzalverij is bijna een gotspe. Er is veel onderzoek gedaan naar homeopathie en dat levert 200 jaar lang al niets op. Lees mijn bijdrage van drie weken geleden.
Wat betreft de rol van de overheid.
De overheid dient de kwaliteit van de gezondheidszorg te waarborgen. Als mensen per se gebakken lucht willen, is dat hun zaak, maar dan uiteraard geen vrijstelling van BTW. Voor wat wel en niet gebakken lucht is dient de overheid te kijken naar de laatste wetenschappelijke consensus, m.a.w. wat er onderwezen wordt aan universiteiten.
Jan Cornelissen
vrijdag 31 oktober 2008, 11:39 uur
@ mw Blankers
Ik onderschrijf uw bijdrage
Los van het feit dat de heer Cornelissen met de woorden ”exit cam” zijn mening na diverse stukjes op dit forum wel heeft duidelijk gemaakt en met, op dit gebied, een bord voor zijn kop kruiden…eh zwarte koffie kan gaan drinken met de garde van de anti-kwakstrijders, was ik wel benieuwd of er na het aanbieden van de petitie deze week bekend is of dit onderwerp in de tweede kamer nog wordt aangesneden een deze weken..?
Praktisch gezien is er nog wat te regelen als de btw weer in mijn leven komt in het nieuwe jaar. Gelukkig hoef ik overigens voor mijn big geregistreerde fysiotherapiewerkzaamheden geen btw af te dragen. Wellicht kan ik het het gespannen nekgebied van dhr Cornelissen nog ,evidence based?, masseren. Al kan het zo maar zijn dat acupunctuur beter werkt, maar daar moet dan wel vanaf 2009 wat meer voor betaald worden…
vrijdag 31 oktober 2008, 12:56 uur
De heer Cornelissen vergeet een paar dingen. Veel van wat in het vermeende curriculum voor waar wordt aangenomen is nooit gerandomiseerd onderzocht en veel wat gerandomiseerd is onderbouwd zit hier niet in het curriculum ; bijv. PSK is in 9 gerandomiseerde studies effectief tegen colonkanker ; in Japan is het daarom een regulier geneesmiddel, maar hier zit het niet in het curriculum. Curriculum heeft minder weg van wetenschap, maar meer van liturgie. De vraag is overigens ook wat versta je allemaal onder het curriculum en ook telt het curriculum van andere universiteiten in de EU niet mee. Bovendien is in de Europese jurisprudentie het curriculum nooit als onderscheidend criterium geëist/meegenomen.
Kortom dit BTW-voorstel hoort bij voorbaat al thuis op de mestvaalt der geschiedenis.
e.valstar
vrijdag 31 oktober 2008, 20:48 uur
Beknopte vergelijking van het Nederlands voornemen BTW te heffen op geneeskundige behandeling, met de opvattingen in Duitsland en het Verenigd Koninkrijk.
Deze weblog gaat toch over BTW, of niet? Bij herhaling komen we tegen de bewering dat in de omringende landen geen BTW wordt geheven op CAM-geneeskundige verrichtingen. Hoe zit dat eigenlijk?
1. De Duitse UStG, http://de.wikibooks.org/wiki/Umsatzsteuer:_Materielles_Recht:_P004.14” rel=”nofollow”>UmsatzSteuer Gesetz,
GRONDSLAG: Geneeskundige behandelingen zijn vrij van MWSt, Mehrwertsteuer, equivalent van BTW
Von den unter § 1 Abs. 1 Nr. 1 fallenden Umsätzen sind steuerfrei:
14. die Umsätze aus der Tätigkeit als Arzt, Zahnarzt, Heilpraktiker, Physiotherapeut (Krankengymnast), Hebamme oder aus einer ähnlichen heilberuflichen Tätigkeit und aus der Tätigkeit als klinischer Chemiker. Steuerfrei sind auch die sonstigen Leistungen von Gemeinschaften, deren Mitglieder Angehörige der in Satz 1 bezeichneten Berufe sind, gegenüber ihren Mitgliedern, soweit diese Leistungen unmittelbar zur Ausführung der nach Satz 1 steuerfreien Umsätze verwendet werden.
WAAROM? Zweck der Steuerbefreiung von Umsätzen der heilbehandelnden Berufe ist es, die Kosten ärztlicher Heilbehandlung zu senken (BFH-Urteil vom 12. 10. 2004, Az. V R 54/03).
In Duitsland wordt geen Mehrwertsteuer geheven op CAM-geneeskundige behandelingen.
2. De Engelse V.A.T.
De Engelse wetgever slooft zich uit om alles wat maar enigszins lijkt op Geneeskundige Voorzieningen vrij te stellen van VAT (Value Added Tax, het Engelse equivalent van BTW). (http://www.opsi.gov.uk/acts/acts1994/ukpga_19940023_en_20#sch9-pt2 ” rel=”nofollow”>Internet)
In Part II (Part II is die -pt2 in de URL) – The Groups, ga naar Group 7 – Health and Welfare
Dit past in de Engelse traditie om na de verschrikkingen van Eerste Wereldoorlog oorlogsinvaliden en vervolgens de vaak armlastige weduwen van gesneuvelden en overleden invaliden, financieel tegemoet te komen in hun geneeskundige verzorging.
Hoe doet de Engelse wetgever dat?
Ze hebben aan de wet “VAT Act 1994″ een waslijst gehangen van Registers, Diensten en Middelen die vrijgesteld zijn van VAT. Voor Geneeskundige Voorzieningen is die lijst opgenomen in Group 7:
onder Diensten vind je bv. ambulance-vervoer, onder Middelen bv. humaan bloed en daarvan afgeleide middelen.
Interessant zijn de Registers. De Engelsen hebben blijkbaar geen alles omvattend register zoals ons BIG-register maar werken met de respectieve registers van de vak-richtingen. Ik tel zo al 13 registers en er zijn nog meer items.
De CAM-artsen zijn gezamenlijk opgenomen in “Professions, Supplementary to Medicine”.
Opvallend is de aandacht die de Engelsen besteden aan “een uniforme Europese basis voor het opleggen van overdracht-belastingen” (zoals BTW, VAT) conform Art. 13A(1)(c) Zesde Raads-Directief EU voor harmonisatie van de wetten in de lidstaten. Zo nodig brengen zij een correctie aan in de vorm van een “amendment to the Act”, in het onderhavige geval dus “to Group 7″.
In het Verenigd Koninkrijk wordt geen VAT geheven op CAM-geneeskundige behandelingen.
De Engelsen staan niet bekend om enthousiaste instemming met Europese regelgeving maar zij trachten de harmonisatie toe te passen terwijl Nederland, dat tot dusver net als Duitsland en het Verenigd Koninkrijk geen BTW op CAM-geneeskundige verrichtingen heeft geheven, de harmonie en aanzien van BTW-heffing nu wil doorbreken en wèl BTW op deze verrichtingen wil invoeren.
Pro Gnosticus
zaterdag 1 november 2008, 00:59 uur
(VtdK-lid?) Klink gaat er ten onrechte vanuit dat complementaire geneeswijzen totaal onbewezen zijn. Waar geen discussie over bestaan kan, dan is dat er dan juist in de allereerste plaats BTW geheven moet worden op een bewezen ineffectieve therapie. Zo heeft taxol bij de eerste lijnsbehandeling van eierstokkanker geen toegevoegde waarde bovenop carboplatin (Zie Int. Collaborative Ovarian Neoplasm Group, Lancet 360: 505-15 ; 2002): over taxol dan wel en over carboplatin geen BTW.Een stap verder : experimentele chemo bij terminale kankerpatienten zou dan uitgaande van de ideeen van Klink net als andere experimentele complementaire therapieën eveneens BTW-plichtig worden. Als later blijkt dat dat de therapie werkt, kan dan de BTW teruggevraagd worden? Reeds bewezen complementaire behandelingen zouden dan juist net als reeds bewezen reguliere therapieen vrijgesteld moeten worden want je bent aantoonbaar verzorgend/curatief bezig. Het zou dus een BTW-warboel worden. Jager heeft ook dit jaar weer extra centjes via de drank binnen ; hij heeft de extra centen dus niet nodig. Waarom moet VWS dan, wat bewijzen betreft bewust een verkeerde voorstelling van zaken geven? Waarom is minister Klink wanneer deze zaak speelt er een poos niet? Waarom wilde VWS niet met de organisaties, waarvan juist ook primair CAM-artsen lid zijn, praten? Heel simpel ze willen niet echt communiceren (zie je juist ook bij de VtdK), want dan komen de feiten echt op tafel. Ter geruststelling van de minister ; ik heb al lang een serie protocollen op basis van vele gerandomiseerde studies.
e.valstar
dinsdag 18 november 2008, 19:56 uur
Beste heer Cornelissen,
Ad uw reactie/ad 72:
Als wij nu met zijn allen naar eigen goeddunken de grenzen van definities gaan oprekken of zelfs begrippen eigenhandig gaan herdefiniëren, dan weten we straks zeker dat we allemaal gelijk hebben !
En als we dan vervolgens ook nog elkaar´s gelijk zouden accepteren, dan kunnen we elkaar de hand schudden. Dat laatste, d.w.z. als de opponenten onder ons elkaar de hand zouden kunnen gaan schudden, zou ik zeer op prijs stellen, maar het lijkt mij niet handig dat we zelf definities verzinnen.
Als ik mij niet vergis, was ik de eerste in deze discussie die de woorden “materialisme”, “materialistisch” en “mechanistisch” gebruikte. Ik ging er impliciet vanuit dat we allemaal hetzelfde zouden verstaan onder deze begrippen/kwalificaties, maar helaas bleek dat een verkeerde aanname te zijn. Zo blijkt maar weer dat aannames uiteindelijk illusies zijn en dat geldt dus evengoed voor de mijne als voor de uwe. Als we ons DAT nu eens allemaal zouden realiseren, dan zou de wereld er een stuk beter op worden !
Maar als we elkaar niet de hand willen schudden en besluiten elkaar voorlopig nog om de oren te blijven slaan, kunnen we dan niet eerst afspreken dat we dezelfde definities gebruiken die het woordenboek geeft ? Dat zou mijn voorstel zijn. Of heeft iemand een ander voorstel ? Of zullen we maar de persoonlijke definities van de heer Cornelissen bezigen ? Volgens mij moeten we in elk geval om zinvol te kunnen discussiëren het met elkaar eens zijn wat we onder een bepaald begrip verstaan.
Mijn Van Dale zegt:
Materialisme = de leer dat de materie of stof de enige begin- en eindoorzaak is van al wat bestaat.
Mijn Prisma woordenboek definieert trouwens ook:
Materialisme = stofvergoding
Mijn betoog wordt vervolgd…
P. de Bruin
woensdag 19 november 2008, 22:01 uur
Misschien wat laat, maar met stijgende verbazing.. en met stijgende woede heb ik de brief van 18 november 2007 van Dr. Renkens (Vereniging tegen de Kwakzalverij) aan de leden van de vaste kamercommissie VWS gelezen. Hieruit blijkt wel de onkunde die over alternatieve geneeswijzen binnen die club bestaat: alle niet reguliere behandelingen zijn flauwekul. Wie denkt deze heer wel dat hij is? Een paar regels uit het stuk deden mijn bloeddruk naar ongekende hoogte opstuwen.
1—De onwerkzaamheid van deze geneeswijzen is er ook de reden van, dat ze aan medische faculteiten niet worden onderwezen—
2—Als fiscale maatregelen ertoe kunnen leiden dat minder mensen van deze hulp gebruik maken, dan is de volksgezondheid daar zeer mee gediend, want schadelijk zijn ze altijd.—
3—Nietgebruikers van alternatieve geneeswijzen betalen nu onvrijwillig mee aan de vergoeding van die flauwekul en..—
4—…want het is niet uit te leggen waarom kermisexploitanten wel BTW moeten betalen, maar aanbieders van kermisgeneeskunde niet.—
-1 Als de heer Renkens eens de moeite had genomen om over de grenzen van ons land te kijken, dan had zij kunnen weten, dat diverse universiteiten in Frankrijk, Engeland, Denemarken toch ook opleiden op medisch gebied in bachelor of master titel; opleidingen die niet in verwegistan zijn verkregen maar wel wereldwijd erkend worden. Doe je ogen eens open en beperk je niet alleen tot je eigen zichtveld.
(Tip: Europa is groter dan je denkt)
-2 Patiënten, die door de reguliere geneeskunde niet verder te behandelen zijn, maar door alternatief behandeld te worden weer kunnen functioneren, geven een boost voor zowel patiënt als voor de behandelaar. (Hoezo schadelijke hulp?)
-3 Niet-gebruikers van alternatieve geneeswijzen betalen nu onvrijwillig mee aan de vergoeding van die flauwekul? Gebruikers van alternatieve geneeswijzen betalen toch ook mee aan (die flauwekul) van reguliere geneeswijze.–
-4 …want het is niet uit te leggen, waarom kermis-exploitanten wel BTW moeten betalen, maar aanbieders van kermisgeneeskunde niet. Vindt meneer zichzelf niet een beetje over het paard getild?–
Er is een beroepsgroep, die in de site van de VtdK bottenkrakers wordt genoemd. Alleen in het kleine Nederland is er voor hen geen opleiding mogelijk. O.a Denemarken, Frankrijk, Amerika en Engeland hebben universiteiten, waar met VWO.een 5 jaar durende studie kan worden afgerond. Terug in Nederland moet de beginnende chiropractor 1 jaar “Geppen” d.w.z. dwz. zijn of haar beroep uitoefenen onder begeleiding van een ervaren collega.na dat jaar volgt er opnieuw een examen (waarin meestal een buitenlander als mede-examinator is vertegenwoordigd)en kan de collega worden opgenomen in de associatie.De associatie stelt hierna het bijscholen verplicht. Voor elke vervolgstudie worden punten gegeven en in een bepaalde periode moet een aantal punten worden behaald.
Meneer Renckens, voordat u weer oordeelt, steek eens uw licht op bij de associatie of laat u eens behandelen. Heus het lucht op.
Roel Imbos
donderdag 20 november 2008, 10:57 uur
Mensen laten we gewoon eerlijk zijn. De hele BTW-invoering gaat om macht en belangen. De CAM beoefenaren zijn meestal mensen die dit spel niet goed beheersen. Ze handelen meestal uit liefde voor hun professie en compassie met de patienten. Het zijn geen harde zakelijke beroepsbeoefenaren die politiek bedrijven. Zo zijn we niet en zo wilen we niet zijn. Maar delven we dan niet het onderspit?
Kijk eens naar de vereniging tegen Kwakzalverij die keer op keer de kwestie Sylvia Millecam (die dus duizend maal voor CAM was) schandelig misbruikt voor haar eigen doeleinden.
In de TV uitzending uitgedoktert was ook de harde onhebbelijke toon en houding van de reguliere vertegenwoordigers te zien.
De politiek heeft al duidelijk gemaakt dat ze een keuze heeft gemaakt ter zijde van de vereniging tegen kwakzalverij.
Nog steeds proberen we argumenten te noemen, maar de staatssecretaris en minister laten duidelijk weten daar niet in geïnteresseerd te zijn. Ze willen dit er gewoon doordrukken tenzij het voor hen politieke schade zal opleveren.
J.P. van der Woude
Of ben ik nu te somber?
donderdag 20 november 2008, 21:35 uur
VWS zou toch met een brief komen? Waar blijft die? Nogmaals de staatsecretaris moet van Europa niets. Het is minister Klink die BTW voor complementaire diensten wil en net doet of hij niet weet, dat CAM deels bewezen/onbewezen is net als de reguliere geneeskunde. Staatssecretaris De Jager kan minister Klink gewoon laten voor wat hij is. Recente informatie doet mij beseffen dat BTW selectief voor CAM, op de gestelde gronden juist Europees gezien juridisch geen stand zal kunnen houden.
e.valstar
donderdag 20 november 2008, 22:59 uur
@ heer Cornelissen,
Uw persoonlijke definitie van materialisme zijnde “de stelling dat alles wat in de werkelijkheid bestaat in principe kan beschreven en verklaard worden via de wetenschappen” vind ik geen hout snijden. Of, om een woord te gebruiken dat u zelf graag bezigt, onzinnig.
De quantumfysica/quantummechanica heeft overigens veel diepere implicaties dan een wiskundig formalisme of een probabilisme. Bijvoorbeeld entanglement is het verschijnsel dat twee op hetzelfde moment gecreëerde elementaire deeltjes verstrengeld zijn, ofwel in superpositie. Als zij zich op verschillende plaatsen (in het universum) bevinden en er wordt iets veranderd aan de toestand van het ene deeltje, dan verandert het andere deeltje instantaan, c.q. neemt onmiddellijk een overeenkomstige toestand aan. Instantaan: er is geen sprake van causaliteit.
Er zijn aanwijzingen dat entanglement zich niet alleen in de subatomaire wereld voordoet. Ad 63: hoe kan het dat de hersenen van de ontvanger lijken te reageren alsof zij hetzelfde beeld op hetzelfde moment zien als de hersenen van de zender ? Dit terwijl bij de ontvanger het oog en de n. opticus niet daadwerkelijk worden geprikkeld door een visuele stimulus; de hersenen van zender en ontvanger zijn alleen maar met elkaar op afstand “verbonden” door intentie.
Zowel dit soort waarnemingen als de quantumfysica op zichzelf beschouwd zijn in strijd met het materialisme als enige verklaringsmodel van de werkelijkheid.
Even terug naar waar deze discussie eigenlijk om ging, CAM.
Bijvoorbeeld homeopathie. Voor materialisten is het “verdunnen” (“potentiëren” zeggen homeopaten) een “onzinnige” bezigheid. Uitgaande van een louter materiele werkelijkheid is het dat ook.
Laten we dit fenomeen eens vanuit een andere invalshoek bekijken…
Dit betoog wordt vervolgd.
zaterdag 22 november 2008, 10:48 uur
Misschien moeten we eens becijferen hoeveel geld het kost om klachten die beter complementair behandeld kunnen worden juist regulier te behandelen. Misschien is de politiek daar wel gevoelig voor. Welk cijferaar staat op?
Voorbeeld 1:
De farmaceutische industrie heeft ons jarenlang misleidt, maar antidepressiva zijn dus echt geen wondermiddellen. Bij lichte tot matige depressies helpen ze niet beter dan een placebo. Terwijl vele artsen dit jaren hebben voorgeschreven en dit nog doen. Vaak worden ze ook buiten hun indicatiegebied voorgeschreven. Hoeveel geld gooit de reguliere gezondheidszorg hier over de balk?
Voorbeeld 2:
Eczeem bij kinderen kan net zo goed behandeld worden met homeopathische middelen. Zie:Complement Ther Med. 2008 Feb;16(1):15-21. Epub 2006 Dec 27
Hoeveel geld zouden we uitsparen als de hoemeopatische behandeling voor deze groep de eerste keus zou zijn?
Voorbeeld 3:
Een ander voorbeeld van misleiding door de farmaceutische industrie (zie Journal of Empirical Legal studies 2008;5(3): 507-550): Van lipitor is nooit aangetoond dat het ook bij vrouwen een verminderd risico op hart- en vaat ziekten geeft!! Toch schrijven vele collega’s het ook voor aan vrouwen. Hoeveel geld wordt hier (regulier)de balk over gesmeten?
Voorbeeld 4
Prikkelbare darm syndroom is een ander klachtenbeeld wat de reguliere sector beter kan overlaten aan de complementaire sector, m.n. aan de osteopaten. Zie: J Gastroenterol Hepatol. 2007 Sep;22(9):1394-8.
Hoeveel besparing zou dat opleveren? De voorgeschreven medicatie is daarbij niet de grootste kostenpost , maar met name het bezoek aan huisartsen en specialisten?
Voorbeeld 5
Chronische hoofdpijn geeft eveneens veel doktersbezoek en medicatie. Acupuncture biedt hier een beter alternatief. Zie: Anesth Analg. 2008 Dec;107(6):2038-2047.
Voorbeeld 6
Mensen met hoge bloeddruk worden regulier aan de medicatie gezet. En dat vaak levenslang! Een goed alternatief is een mensen trainen in langzaam ademen. Zie: Hypertension. 2005 Oct;46(4):714-8. Epub 2005 Aug 29. Wat een geweldige besparing zou dat opleveren?
Voorbeeld 7.
Dean Ornish heeft zeer duidelijk aangetoond dat verandering in levensstijl vele welvaarstziekten kan voorkomen en zelfs kan omkeren. Dat levert enorme besparingen op. Zijn presentatie op youtube is daarin heel duidelijk http://www.youtube.com/watch?v=naWt-i9Q3os Maar er zijn ook genoeg publicaties in pubmed hierover te vinden.
Maar in Nederland hebben de reguliere collega’s vaak een zeer cynische houding ten aanzien van de gezondheidseffecten van lifestyle-veranderingen. Hoeveel geld zou het niet uitsparen als we meer zouden investeren in gedegen programma’s voor verandering in levensstijl?
Als ik met reguliere collega’s praat over de studies van Dean Ornish, Colin Campbell (china study), Russell Blaylock etc blijkt dat ze er niets van te weten en reageren ze toch praktisch allemaal zeer cynisch. Jammer vind ik dat. Het lijkt wel alsof ze bang zijn voor alternatief te worden aangezien!
woensdag 26 november 2008, 14:06 uur
Een geweldige discussie en wie zorgt er nu voor dat de ambtenaren op het ministerie deze inhoud tot zich nemen en omzetten in opbouwend werk? Over één ding zijn we het eens: er moet aandacht besteed worden aan de homeopathie.Veel Nederlanders gebruiken het, dat is duidelijk. Deze aandacht moet door goed gekwalificeerde mensen dus dokters gebeuren. Jan Cornelissen, mag ik u vragen op grond van welke kennis bijvoorbeeld studies of boeken u uw oordeel over de homeopathie gevormd heeft en bent u ook arts of anderszins academisch geschoold? Graag wil ik weten vanuit welke wetenschappelijke discipline u schrijft,
Pietje Sligcher
maandag 1 december 2008, 11:58 uur
@ Pietje,
Mijn persoon en wat ik doe valt buiten deze discussie. Ik heb al aangegeven waar mijn opvattingen over homeopathie op gestoeld zijn: De laatste stand van het wetenschappelijk onderzoek op dit gebied, ik geef er >http://weblogs3.nrc.nl/geld/2008/09/16/alternatieve-artsen-moeten-toch-btw-betalen/#comment-3146” rel=”nofollow”>hier
Jan Cornelissen
dinsdag 6 januari 2009, 23:49 uur
@ Cornelissen,
Mag ik even?
Er is wel degelijk wetenschappelijk aangetoond dat homeopathie werkt en hoe op celniveau. Roel van Wijk, Fred Wiegant, Utrecht 1997. En dat is er nog maar een. Volgens mij hebben cellen geen last van inbeelding of het placebo effect.
Overigens zit ik niet zo met dat wetenschappelijk bewijs, het zijn de tegenstanders van de natuurlijke, alternatieve, aanvullende geneeswijzen die constant hiermee aankomen om sterker te staan in hun zaak, zolang het maar veilig is en werkt . En dat doet het al jaren voor mij en mijn hele gezin, inclusief de huisdieren.
Als je al in discussie gaat is het wel zo handig om eerst je huiswerk te maken.
Curiosity killed the cat maar in uw geval kan het geen kwaad om iets meer te weten.
Vriendelijke groeten en een goede gezondheid gewenst,
Birgit Blankers
woensdag 7 januari 2009, 16:46 uur
@Birgit Blankers
Ik heb al meerdere keren gewezen op de laatste stand van het onderzoek naar homeopathie, de grote meta-analyses van de laatste jaren, en daaruit volgt géén bewijs is voor homeopathie.
Zie: >hier<
Vervolgens komt u weer aanzetten met het idee dat het hier gaan om natuurlijke, alternatieve, aanvullende geneeswijzen, en dat sommige mensen daar tegen zijn.
1. Vele stoffen uit de natuur zijn levensgevaarlijk, dus het predicaat ‘natuurlijk’ is volstrekt betekenisloos. Verder kennen hebben vele reguliere medicijnen hun oorsprong in de natuur, dus daar kunnen de alternatieven niet alleen aanspraak op maken.
2. Alternatieve en aanvullende geneeswijzen heten zo omdat ze onbewezen zijn! Als het bewijs ervoor geleverd wordt, dan worden ze als vanzelf onderdeel van DE gezondheidszorg. Het enige dat (tijdelijk) naast de normale evidence based medicine kan bestaan is experimentele geneeskunde, en daar zijn stricte regels voor opgesteld.
En dan na zoveel domheid mij verwijten dat ik mijn huiswerk niet doe. Het is echt moedeloosmakend…
Jan Cornelissen
woensdag 7 januari 2009, 23:44 uur
@ meneer Cornelissen,
Nergens heb ik beweerd dat u dom bent maar wel wil ik u graag aanmoedigen om u iets veelzijdiger te laten informeren.
U geeft zelf aan dat zodra bewezen is dat alternatieve geneeswijzen werken, deze opgenomen worden in De Gezondheidszorg. Nog even afgezien van de economische factoren die daar een grote rol in spelen, zou het natuurlijk ook kunnen zijn dat er meer onderzoek nodig is en meer tijd om de werking van homeopathische middelen te begrijpen. Laten we op een positieve en constructieve manier bezig zijn met wetenschap en de gezondheid van mensen.
Dat bepaalde stoffen in de natuur niet zo gezond zijn is bekend, arsenicum en zo, en daarom laat ik een behandeling door een natuurgeneeskundige of homeopaat ook graag over aan goed opgeleide mensen die weten waar ze mee bezig zijn.
Wat die oorsprong in de natuur betreft, fabrieksmatige gemaakte vitaminepillen hebben ook hun oorsprong in de natuur en toch zal geen enkele arts adviseren om dagelijks vitaminepillen te slikken in plaats van gewoon gezonde voeding te eten.
Laat u zich verder vooral niet ontmoedigen, dat doe ik ook niet.
Birgit Blankers
donderdag 8 januari 2009, 15:48 uur
@ Jan Cornelissen,
Nog een opmerking en dan is deze discussie voor mij gesloten.
U bent gewoon een purist. Dat komt voor. U houdt u strikt aan de reguliere geneeskunst en ik hoop voor u dat u het daarmee uw leven lang redt. De realiteit is echter dat er mensen zijn die, ondanks het feit dat zij jarenlang alle mogelijke reguliere medicijnen slikken en andere wetenschappelijk onderbouwde behandelingen ondergaan nog steeds ziek zijn of juist ernstig ziek worden van die wetenschappelijk beproefde medicijnen. Veel van deze mensen gaan hun heil, vaak met succes, zoeken buiten het reguliere circuit en die keus moet niet bemoeilijkt worden door financiële of andere barrières.
Het is de taak van de overheid om ervoor te zorgen dat geneesmethodes veilig zijn en van een professionele homeopathische behandeling heb ik nog nooit gehoord dat er mensen door in het ziekenhuis belandden of zelfs sterven.
Birgit Blankers
.
vrijdag 9 januari 2009, 11:25 uur
@ Birgit Blankers
Naar homeopathie is al zeer veel onderzoek gedaan, en nogmaals: de grote meta-analyses die gedaan zijn op basis van dat onderzoek vellen een negatief oordeel over homeopathie. Iets anders kan ik er helaas niet van maken.
U hebt de term ‘natuurlijke geneeswijze’ in de mond genomen, en ik heb u er slechts op willen wijzen dat dat een nietszeggende kwalificatie is.
Ik houd me inderdaad strikt aan de reguliere geneeskunde, omdat er gewoon maar één geneeskunde is (zij die gebaseerd is op wetenschappelijk bewijs). Natuurlijk heb ik niets tegen nieuwe veelbelovende ontwikkelingen, en als homeopathie dat zou zijn, dan zou ik het graag een kans geven. Punt is dat het al 200 jaar bestaat en er nog steeds geen enkel bewijs voor effectiviteit gevonden is. Gegeven dat feit is een ‘professionele homeopathische behandeling’ een contradictio in terminis, want je kunt nog zoveel weten van de homeopathische methodieken en de gebruikte stoffen, maar als iets niet werkt, dan werkt het niet.
De overheid heeft als taak zieke kwetsbare mensen te bescherming tegen op geld beluste charlatans enerzijds en goedbedoelende domoren anderzijds. En dat kan ze doen door alleen behandelingen toe te staan die onderwezen worden aan universiteiten, en die toegepast worden door mensen die dààr een opleiding hebben genoten.
Jan Cornelissen
vrijdag 9 januari 2009, 23:08 uur
@ meneer Cornelissen,
Nu moet ik even persoonlijk gaan worden. Van veel reguliere medicijnen, helemaal wetenschappelijk onderbouwd, word ik letterlijk doodziek. Als je weet wie die medicijnen produceren en hoe weinig gewetensvol die bedrijven vaak hun product aan de man brengen (agressieve reclame, stuur de oude of voor Europeanen gevaarlijke rotzooi maar naar de arme negertjes in Afrika) is dat ook niet zo vreemd. Maar dat even terzijde.
Er blijft voor mij dus niet veel over dan, zal ik zeggen mensvriendelijker methodes te gebruiken. Een daarvan is homeopathie. Je kunt je inbeelden dat je vrolijker wordt van wat suikerkorreltjes of dat je je een stuk rustiger voelt omdat die homeopathisch werkende arts zo vriendelijk is en alle tijd voor je neemt, waardoor de kans op een verkeerde diagnose ook al kleiner wordt.
Maar je kunt je niet inbeelden dat een jarenlang vastzittende voorhoofdsholte ontsteking na gebruik van een homeopatisch middel helemaal loskomt en verdwijnt of dat jeugdpuistjes binnen een week bijna helemaal verdwenen zijn, of dat een fikse amandelontsteking binnen drie dagen na inname van een homeopathisch middel overgaat. Onze oudste dochter was een jaar of drie toen ze last kreeg van een acute oorontsteking. Ze schreeuwde letterlijk van de pijn. Rond middernacht heb ik mijn homeopathisch arts gebeld en vervolgens die dochter van me een door mijn arts geadviseerd homeopathisch middel gegeven. Na een keer herhalen en een kwartier tijd viel mijn dochter in slaap en de oorontsteking was over. Het middel dat we gebruikten was typisch zo’n middel waar “niks” inzit. En dat is nog maar een kleine greep uit de effecten van een homeopathische behandeling die ik in mijn eigen gezin heb meegemaakt. En zo zijn er heel veel verhalen wereldwijd.
Ik moet er niet aan denken, en met mij vele duizenden andere Nederlanders, dat voor ons een homeopathische behandeling onmogelijk wordt gemaakt.
Ik ben opgeleid om wetenschappelijk onderzoek te doen maar ook om dat kritisch te analyseren. Je kunt bij veel wetenschappelijk onderzoek vraagtekens zetten bij de manier waarop dat onderzoek is gedaan maar ook de manier waarop uitkomsten worden geïnterpreteerd. Wat de persoonlijke ervaring is van mensen, dat blijft overeind. Persoonlijk zou ik het ook geweldig vinden als we in Nederland een homeopathisch ziekenhuis hadden maar dat zal nog een tijd een mooie droom blijven.
Overigens ben ik ook opgeleid om lekker leesbaar te schrijven en dat vind ik nog wel het leukste.
Birgit Blankers
maandag 12 januari 2009, 14:47 uur
@ Birgit Blankers
Dat je doodziek kunt worden van een heleboel reguliere medicijnen bestrijd ik niet. Ik propageer dan ook geen medicijnen. Als het niet hoeft, kun je beter niks slikken. Maar soms ben je echt ziek, en dan wil je in ieder geval iets dat werkt. Dat het dan soms ook bijwerkingen kan hebben is bekend, en dan moet er dus een afweging gemaakt worden tussen de ernst van de ziekte en de eventuele bijwerkingen van het medicijn. Niemand ondergaat voor z’n lol een chemokuur, nietwaar?
En ja, als je geschud water inneemt, dan zullen er geen bijwerkingen zijn, dat snapt een kind, maar helaas heeft het dan ook geen (heilzame) effecten die je wèl wenst.
Mensen schijnen maar niet te beseffen dat anekdotische verhalen, hoe frappant soms ook, helemaal niets bewijzen. Als er bij de behandelingen van ziekten in uw gezin daadwerkelijk sprake was van een effect van homeopathie, dan zouden die effecten ook gemeten moeten worden in deugdelijk onderzoek. En nogmaals, als je naar het overkoepelende onderzoek kijkt op dit gebied, dan blijkt er géén effect te zijn.
Bedenk ook dat het verdwijnen van een kwaal na gebruik van homeopathie niet direct een causaal verband inhoudt. Oorzaken kunnen liggen in de sfeer van natuurlijk verloop van de ziekte (die oorontsteking van uw dochter lijkt me typisch zo’n geval), het placebo-effect, psychosomatiek, vervuilde homeopathische preparaten, etc.
Kortom: U houdt uzelf en uw gezin al jarenlang voor de gek. Of liever gezegd: u wordt voor de gek gehouden door de homeopathie-lobby. En dat is wat mij dwars zit, want ik gun u een beter lot.
Groet,
Jan Cornelissen
dinsdag 13 januari 2009, 11:52 uur
Op pagina 98 van het proefschrift van Jos Kleijnen is de conclusie van een meta-analyse dat homeopathie wel degelijk werkt.
hier volgt nog een bijdrage aan de discussie:
Artsen in Nederland worden geacht zich te houden aan de laatste stand van de wetenschap. De KNMG waakt over de kwaliteit van het werk van de artsen in Nederland en waarschuwt in een nota getiteld ‘De arts en niet-reguliere behandelwijzen” artsen zich te onthouden van schadelijke praktijken en niet-wetenschappelijke methoden.
Wist u ….
…dat de artsenverenigingen voor complementaire geneeskunde daar geheel achter staan?
Zie http://www.abng.nl/downloads/positionpaper.pdf ” rel=”nofollow”>postionpaper CAM-artsen
…er ook in de reguliere geneeskunde niet zo wetenschappelijk gewerkt wordt als in het algemeen gedacht wordt? Als we kijken naar de website van het British Medical Journal over clinical evidence, dan is daar te zien dat slechts 13 % van de reguliere toegepaste therapieën (common clinical interventions) bewezen werkzaam is.
…dat er in de ‘alternatieve geneeskunde’, of beter ‘complementaire geneeskunde’ meer wetenschappelijk onderzoek gedaan is als in het algemeen gedacht wordt?
…dat wat hier alternatieve geneeskunde wordt genoemd in andere landen de reguliere geneeskunde is en andersom? Bijvoorbeeld is er in Sri Lanka een departement van het gezondheidsministerie voor Ayurveda en in China werd door de Chinese regering een internationaal acupunctuur-trainingscentrum opgezet.
…dat het dus belangrijker is om te kijken naar wat er echt werkt dan te polariseren over ‘regulier of alternatief’? Complementair werkende artsen handelen over het algemeen integer, zijn zich bewust van hun verantwoordelijkheid en verbinden zich aan de algemene KNMG-gedragsregels. (C.T. Klein-Laanmsa in Medisch Contact 2 mei 2008)
…dat ondanks strenge wetenschappelijke protocollen voor veiligheid van reguliere geneesmiddelen
* er in Engeland per jaar 250.000 mensen in het ziekenhuis worden opgenomen vanwege bijwerkingen van medicijnen? Een studie van de Universiteit van Liverpool vond dat van de 18.820 opnames in 6 maanden tijd er 1.225 gerelateerd waren aan ‘adverse drug reactions’. Deze cijfers geëxtrapoleerd naar het gehele United Kingdom gaven aan dat het totaal 250.000 per jaar zou kunnen zijn.
* in de Verenigde Staten naar schatting per jaar 106.000 mensen overlijden ten gevolge van bijwerkingen van medicijnen? (ref.: Starfield, B. 2000 Jul 26, Journal American Medical Association; 284 (4) : 483-5). Het aantal van 106.000 maakt ongewenste bijwerkingen tot de 4e doodsoorzaak in de USA. En dit zijn alleen nog maar de cijfers uit ziekenhuizen. De Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) schrijft op haar website dat ongewenste bijwerkingen (‘adverse drug reactions’) een significant probleem zijn voor de volksgezondheid, hoe de precieze getallen er ook uit zien. Let op: het gaat hier niet eens om medische fouten, maar om regulier voorgeschreven medicijnen.
…dat het dus dringend noodzakelijk is om niet-schadelijke behandelmethoden meer aandacht te geven?
Als goed wetenschappelijk onderzochte geneesmiddelen, die voldoen aan erkende medische eisen in één land per jaar een kwart miljoen ziekenhuisopnames veroorzaken, en er in de VS 106.000 mensen aan overlijden, dan is het belangrijk om te kijken of dit soort wetenschap wel helemaal klopt.
CAM-geneeskunde heeft in het algemeen veel minder risico’s dan die die van de reguliere geneeskunde doorgaans geaccepteerd worden. (pag. 193-201 van achtergrondstudie RVZ-rapport over de risico’s van alternatieve geneeswijzen). Het Positionpaper Complementaire geneeskunde ziet het organisme als een systeem dat de organen met elkaar verbindt, terwijl het reguliere medische beeld ziekte ziet als een afwijking van afzonderlijke organen.
…dat juist de verbondenheid van de afzonderlijke organen en cellen met het klassieke natuurkundige model niet voldoende te verklaren is? “Alle biologische systemen meten de natuurkundige wetten gehoorzamen, zowel de klassieke- als de kwantum-natuurkundige wetten. De kwantumfysica verklaart een reeks verschijnselen die binnen een klassieke context niet begrepen kunnen worden: het feit dat licht of ieder elementair deeltje zich kan gedragen als een golf als een deeltje afhankelijk van de opzet van het experiment. (golf-deeltjes-dualiteit); het niet tegelijkertijd kunnen vaststellen van de positie en het momentum van een object (onzekerheidsprincipe van Heissenberg); en het feit dat de kwantumtoestanden van multipele objecten, zoals 2 gekoppelde elektronen in hoge mate gecorreleerd kunnen zijn, zelfs hoewel de objecten in ruimte van elkaar gescheiden zijn. (C. Koch and K. Hepp (Nature 2006 440:611)
…dat er een top-natuurkundige is die de implicaties van de nieuwste ontdekkingen in de natuurkunde vertaald heeft naar de geneeskunde en andere vakgebieden? De implicaties van de kwantumfysica zijn nog nauwelijks tot de dagelijkse geneeskundige praktijk doorgedrongen. De kern van Dr Hagelin’s inzicht is:
…dat de basis van het objectieve universum en de basis van het universum subjectief gezien hetzelfde is?
De kwantumfysica komt er op uit dat de subjectieve invloed van de onderzoeker niet uit te sluiten is, zoals in het klassiek-wetenschappelijke model geprobeerd wordt. De diverse natuurwetten konden in de afgelopen jaren verklaard worden door steeds meer-omvattende theorieën: een unificatie van natuurwetten. Er zijn heel duidelijke overeenkomsten tussen de beschrijving van de grondtoestand van de natuurwetten in de natuurkunde en de grondtoestand van bewustzijn, zoals beschreven in de traditionele vedische kennis:
Dit impliceert voor de geneeskunde dat de ervaring van Bewustzijn in de eenvoudigste toestand (grondtoestand) tegelijk de ervaring is van de Bron van de natuurwetten. Deze ervaring is de kern van genezing en volkomen gezondheid. De toepassing van dit inzicht heeft geleid tot het systeem van ‘Unified Field Based Medicine‘.
…dat de methoden die Dr Hagelin aanbeveelt effectief stress reduceren en grondig wetenschappelijk getoetst zijn? De transcendente meditatie-techniek is uitgebreid wetenschappelijk onderzocht in meer dan 600 wetenschappelijke studies, verricht aan meer dan 250 verschillende onderzoeksinstituten en universiteiten overal in de wereld, die gepubliceerd zijn in vooraanstaande wetenschappelijke tijdschriften.
…dat de Transcendente Meditatie-techniek (TM-techniek) in meta-analyses het best uit de bus komt als remedie tegen stress? In vergelijking tot andere ontspanningstechnieken is de TM-techniek 2x beter dan de second best, zoals blijkt uit een meta-analyse van 146 wetenschappelijke studies.
…dat de toepassing van de Transcendente Meditatie-techniek leidt tot aanzienlijke kostenbesparingen?
Uit gegevens van 2000 verzekerden bij Blue Cross en Blue Shield (USA) blijkt dat TM-mediterenden de helft minder vaak ziek zijn, 50% minder ziekenhuisopnames en 50% minder doktersbezoeken hebben. (ref.: Reduced medical care utilization and expenditures through an innovative approach. American Journal of Managed Care 3 (1):135-144, 1997 (CP5, 378). Een longitudinaal onderzoek gedaan in Canada, waar de gegevens van de kosten van artsenbezoek voor iedereen van overheidswege worden bijgehouden. Op het moment dat mensen met TM beginnen, blijken deze cijfers te gaan dalen ten opzichte van overeenkomstige personen. In de 6 jaar dat het onderzoek liep, reduceerden de ziektekosten van mensen in de werkende levensfase met 55%, die van mensen ouder dan 65 jaar met 70% en daalde het vóórkomen van ziekten in alle ziektecategorieën. Referentie: Herron, R.E., Hillis, S.L. The Impact of the Transcendental Meditation Program on Government Payments to Physicians in Quebec: An Update. American Journal of Health Promotion 2000; 14(5): 284-291.
Een stroming van integratieve geneeskunde die sinds de jaren 80 in opkomst is in het westen is de ‘Maharishi Vedische Geneeskunde‘, een door de tijd getest, preventie-georiënteerd, systeem van natuurgeneeskunde Het heeft een eeuwenoude traditie, is erkend door de Wereldgezondheids Organisatie en is in oorspronkelijke luister hersteld door Maharishi Mahesh Yogi in samenwerking met de top-experts uit India op dit gebied. Referentie: Schneider, RH; Alexander, CN; Salerno, J, et al. Disease prevention and health promotion in the aging with a traditional system of natural medicine: Maharishi Vedic Medicine (MVM). Journal of Aging and Health. 2002;14:57-78.
…dat een gecombineerde aanpak van behandelmethoden die de patiënt niet schaden plus preventie door stressvermindering leidt tot aanzienlijke ziektenkostenreductie en verbetering van levenskwaliteit?
De Transcendente Meditatie-techniek is de centrale component van ‘Maharishi Vedische Geneeskunde”, een door de tijd geteste, preventie-georiënteerd, systeem van natuurgeneeskunde. Deze gecombineerde aanpak leidt tot aanzienlijke kostenbesparing, (Kostenreductie bij toepassing van meerdere invalshoeken van Maharishi Ayurveda, Orme Johnson 1993).
Gerrit Jan Gerritsma
vrijdag 19 maart 2010, 21:55 uur
Het wordt tijd dat de homeopathie volledig wordt erkend in Nederland. Het is een universitaire studie! Dus er is veel kennis voor nodig om het te begrijpen. Er is veel kritiek op van mensen die niet voldoende er over weten om er over te kunnen oordelen. Veel mensen hebben baat bij homeopathie. Die zou veel meer als complementaire geneeswijze gezien moeten worden. In Engeland zijn ook homeopathische ziekenhuizen. Daar doen de gewone artsen normaal hun werk en krijgen de patiënten het aanbod of ze daarnaast homeopathisch behandeld willen worden. Er wordt dan tijd genomen voor de patiënt om te vertellen hoe het met hem/haar gaat en hoe hij/zij het ziekenhuis ervaart. Dat lijkt mij zeer nuttig en het zou voor veel mensen een grote meerwaarde betekenen. Ik hoop dat we hier in Nederland wat meer gaan kijken naar wat mensen willen en niet wie er gelijk heeft. Ik mijn eigen praktijk staat ook altijd de wens van de patiënt voorop.
Daan van der Meulen, natuurtherapeut