Betalen multinationals belasting? (2)
Engelse multinationals betalen nauwelijks belasting. Dat heeft de Britse Rekenkamer geconstateerd >zie eerder blog<. Dit inspireerde PvdA-Tweede Kamerlid Paul Tang eens bij staatssecretaris Jan Kees de Jager (Financiën) na te vragen hoe dat in Nederland zit. Vertaald naar Nederlandse verhoudingen is de vraag hoe veel belasting er in totaal binnenkomt van de 25 grootste Nederlandse bedrijven (AEX-fondsen) met een waarde van meer dan 600 miljard euro. Hoeveel van die bedrijven storten écht geld belasting in de schatkist, zo wil Tang weten. Dat wil De Jager hem overigens niet onthullen.
Tang krijgt de informatie niet omdat “geen tot individuele belastingplichtigen herleidbare informatie kan worden verstrekt”, zo antwoordt de staatssecretaris. Die stelling is alleen begrijpelijk als geen enkele multinational belasting betaalt. Als het er bijvoorbeeld 17 zouden zijn, dan geeft hij immers geen individueel herleidbaar gegeven prijs.
Schoorvoetend geeft de staatssecretaris wel toe dat niet alle 25 beursfondsen belasting afdragen. Dat verbaast hem overigens niet. De conjunctuur kan tegen zitten, misschien zijn er nog oude verliezen te verrekenen en misschien wordt de winst in het buitenland en niet in Nederland gemaakt. Overigens is de Nederlandse fiscus in die laatste situatie niet laks. Multinationals met een hoofdkantoor in Nederland, hebben wereldwijd de grootste kans scherp te worden gecontroleerd op de verrekenprijzen die ze binnen het concern hanteren, zo concludeerden onderzoekers van het wereldwijde belastingadvieskantoor Ernst & Young eind vorig jaar. Door de interne verrekenprijzen te verhogen of te verlagen, kan een multinational de winst laten neerslaan in landen met lage belastingtarieven. Dat is is zeker niet in Nederland maar misschien in Luxemburg of in een belastingparadijs.
Amsterdamse medewerkers van het kantoor zoeken naar een verklaring voor dit succes van de Nederlandse fiscus. Ze schrijven het toe aan jarenlange succesvolle interne coördinatie bij de fiscus en de investering in speciaal opgeleide inspecteurs die een goede tegenspeler zijn voor de eveneens gespecialiseerde belastingadviseurs. Het belang is enorm want 60 tot 80 procent van alle wereldhandel vindt plaats binnen concerns. Daarbij spelen verrekenprijzen dus een belangrijke rol.
Zie >hier< voor een vervolg op dit blog
Abonneer je 
donderdag 14 februari 2008, 20:17 uur
Ook de deelnemingsvrijstelling speelt een rol bij het verlagen van de vennootschapsbelasting. ING had niet voor niets meer dan 5% van de aandelen ABN-Amro.
donderdag 14 februari 2008, 22:40 uur
Ze betalen dus geen of weinig belasting, terwijl de kleine zelfstandige uitgeperst wordt. Dank u wel.
zondag 17 februari 2008, 10:52 uur
Het is een van de drijvende krachten achter onze economie dat we een belastingparadijs voor internationale firma’s zijn…
Denk maar aan de vele postbusfirma’s die nederland rijk is !
Zo ook de oliehandelaar die die ramp met de Probo Koala heeft veroorzaakt, bleek statutair in Nederland gevestigd !?!
Het is net als met die anonimisers op het internet, Nederland fungeert als een soort doorgeefluik, wat de tracering van de geldstromen verdoezelt
Wat aan de ene kant tot een goed vestigingsklimaat leidt, maar ook tot een hele grote grijze economie veroorzaakt …
Want waarom “lukt” het het OM maar niet om de Hell’s Angels aan te pakken? Puur omdat de handel waar ze in zitten inmiddels een te groot deel van onze grijze economie is geworden, waar de Fiscus toch iets van vangt via de wiet handel…
Waarom worden de files maar niet opgelost, terwijl dat met een kleine herscholing van de rijbewijsbezitters geregeld kan worden? Omdat de Nederlandse economie op de accijnzen draait. Als de files zouden verdwijnen zou dat de staat enorm veel minder brandstofaccijnzen opleveren.
Kortom er word een heleboel door de vingers gezien, omdat ze veel te bang zijn om dat “beetje” wat ze wel vangen te verliezen. Het doet me altijd weer denken aan een vrouw die bij haar mishandelende man blijft, omdat de stap naar zelfstandigheid te groot is…
maandag 18 februari 2008, 22:30 uur
Het is een publiek geheim dat de Nederlandse multinationals in Nederland weinig tot geen vennootschapsbelasting betalen. Het hoort geen “geheim” te zijn.
Feitelijk kennen internationaal opererende en binnenlandse geörienteerde bedrijven een ongelijke behandeling. Dat is niet efficiënt.
Bovendien, de grote internationaal opererende bedrijven vertonen steeds minder binding met de Nederlandse samenleving: ze betalen niet alleen weinig tot geen vennootschapsbelating maar betalen ook weinig energiebelasting en profiteren ook van de 30%-regeling. Dan spreek ik nog maar niet over de topinkomens, die veel sneller stijgen dan de lonen. In hoeverre wordt de binding dan niet eenzijdig, in hoeverre is nog van een wederkerige relatie sprake? Het begint voor mij te wringen dat de grote internationale bedrijven wel zeggenschap (over het Nederlandse beleid) willen houden, maar hun bijdrage aan de Nederlandse samenleving tegelijkertijd terugschroeven.
Paul Tang, lid van de Tweede Kamerfractie van de PvdA
maandag 18 februari 2008, 23:12 uur
Het is betrekkelijk curieus dat de heer Tang ongemotiveerd betoogt dat de multinationals geen of vrijwel geen vennootschapsbelasting betalen. Dat is curieus omdat hij zijn stelling niet onderbouwt met cijfers. Maar bovenal omdat als het goed is niemand van een ander weet, wie hoeveel belasting betaalt. De fiscus doet daar namelijk gelet op art. 67 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen geen mededelingen over evenmin als de wetgever. En van belastingplichtigen zelf zal in de regel niet worden vernomen hoeveel belasting zij (niet) betalen. Kortom: het verzoek aan de heer Tang is zijn stelling met feiten te onderbouwen.
Er blijkt overigens recent wel een opmerkelijk andersoortig bericht te zijn verspreid over een individuele belastingplichtige (nrc 15 februari 2008), namelijk dat het ministerie van buitenlandse zaken als inhoudingsplichtige 66 miljoen (!) te weinig belasting heeft ingehouden en afgedragen. Dat is in de regel (meer dan) voldoende voor een stevige boete c.q. strafvervolging. Maar daar hoor ik de Kamerleden niet over.
prof dr. P. Kavelaars, hoogleraar fiscale economie Erasmus Universiteit Rotterdam.
donderdag 21 februari 2008, 18:16 uur
1. Uw financieel redacteur (van het krantenstuk) zou toch moeten weten dat de belastingen naar de winst in het jaarverslag staan en dat daar geen loonbelasting e.d. inzit.
2) Dit is dus een aanvullend staaltje puin gecreëerd door de vorige staatssecretaris Wijn die onze belastingdienst echt de vernieling in heeft gedraaid. ‘Gelukkig’ zit hij nu bij de RABO bank.
3) Wetgeving wordt toch beoordeeld door de Raad van State, Eerste {reflectie] en Tweede Kamerspecialisten. Kennelijk is daar de fiscale kennis zo schandalig laag dat dit soort gatenkaas er als wetgeving doorheen slipt. Iets voor een parlementaire enquête?
4) Het belastingschandaal bij onze Oosterburen loopt nu al een week, met forse onthullingen over de belastingmoraal bij de rijke elite w.o. topmanagers in de privésfeer.Dit soort managers doen ook de belastingplanning voor hun concern – dus wat krijg je dan? Wedden dat dezelfde problematiek ook bij ons speelt want het controleapparaat is kwalitatief en kwantitatief zwaar onderbezet. Maar ja de Nederlandse pers en de politiek moet zoiets natuurlijk op een presenteerblaadje aangeboden krijgen.
5) Zet is in een grafiek uit wat de belastinginkomsten zijn voor de laatste tien jaar van de loon- en inkomstenbelasting en BTW in relatie tot de winstbelasting. Wedden dat dat beeld er niet zo droevig uitziet als dat voor Duitsland het geval is?
6) We zullen ons dit wel weer moeten laten welgevallen in verband met – u raadt het al- de globalisering van de economie.
Cor Mol
donderdag 21 februari 2008, 19:26 uur
@ prof dr P. Kavelaars
Over curieus gesproken. Laat ik maar feitelijk reageren.
U kunt vandaag in het NRC lezen dat ik eerder Kamervragen heb gesteld, waarop de antwoorden zo bedroevend zijn dat ik maar aanvullende vragen heb gesteld. Mijn reden hiervoor heb ik al opgeschreven. De multinationale onderneming heeft mogelijkheden om belasting te ontwijken die een MKB-bedrijf niet heeft. Bovendien is het een publiek geheim mij door veel fiscalisten ingefluisterd. Ik hoop maar dat u mijn motivatie begrijpt.
De vragen zijn juist bedoeld om de cijfers boven water te halen. Daarbij heb ik niet de gegevens van individuele belastingplichtigen opgevraagd. Ik heb gevraagd om het verschil tussen internationale opererende en binnenlandse georienteerd bedrijven te maken. Het kan toch niet de bedoeling zijn dat art. 67 van de AWR deze informatie in de weg staat. Dat is nl de informatie die voor beleidsmakers essentieel is.
Overigens lijkt het me prachtig als de multinationals nu bekend maken hoeveel vennootschapsbelasting ze in Nederland afdragen. Het argument van bedrijfsgevoelige informatie is ver gezocht, en ik neem aan dat ze niets te verbergen hebben.
Paul Tang, lid van de fractie van de PvdA in de Tweede Kamer