Gemeenten moeten probleem recreatiewoningen zelf oplossen
Gemeenten en provincies moeten de problemen met illegale maar gedoogde bewoners van vakantiewoningen zelf oplossen. Minister Jacqueline Cramer (klikbare foto) wil zich niet branden aan het dossier dat in een >eerder blog< leidde tot een heftige discussie. Die maakt duidelijk dat veel mensen al jaren in een martelende onzekerheid wonen. Ze zijn ooit naar de vakantiewoning verhuisd; soms met de verzekering van de gemeente dat dit geen problemen zou opleveren. Ook niet als is permanente bewoning van zo’n recreatiewoning officieel verboden is. Ondertussen gaan zij in hun gemeente als illegalen door het leven, terwijl ze wel alle plaatselijke belastingen betalen. De Haagse politiek accepteert niet langer dat de gemeenten niet kiezen tussen uitzetten of legaliseren.
De minister kreeg gisteren in de Tweede Kamer brede steun voor deze aanpak die is beschreven in een >eerder blog<. Wel toonde VVD-Kamerlid Helma Neppérus (klikbare foto links) zich een voorstander van een breed generaal pardon. Zij verzet zich tegen het met terugwerkende kracht intrekken van gedoogbeleid. Ze kreeg bij minister Cramer evenwel geen voet aan de grond omdat de minister de inhoudelijke discussie soepel ontweek. Zij beperkte zich tot de toezegging in een speciale regel (amvb) een datum te noemen waarop de gemeenten duidelijkheid aan hun ‘illegale’ bewoners moeten geven. Het kan de minister niet schelen of een gemeente streng wil zijn (en mensen uit hun huis zet) of mild wil zijn (en de permanente bewoning legaliseert), zolang er maar duidelijkheid komt.
De PvdA kwam gisteren niet meer terug op een eerder plan voor een aparte belasting voor bewoners van recreatiehuisjes. De partij pleitte eerder voor het afromen van de winsten van mensen die goedkoop een huisje hadden gekocht om het nu als permanant bewoonbare woning duur te verkopen. Zo’n prijsstijging zou zich kunnen voordoen na een legalisering. Het is los van fiscaal-technische problemen overigens de vraag of er inderdaad woekerwinsten worden gemaakt. Uit de reacties op het eerdere blog blijkt dat op veel plaatsen de markt zo slap is dat recreatiewoningen voor spotprijzen van de hand gaan.
Abonneer je 
zaterdag 26 januari 2008, 08:50 uur
VROM vindt dat het ‘probleem’ van de permanente bewoning is opgelost zodra de bewoners duidelijkheid hebben gekregen over hun woonsituatie. Veel van de bij het recente overleg aanwezige Kamerleden – merendeels niet de woordvoerders voor het dossier recreatiewoningen – leken in deze benadering mee te gaan.
Het gaat de bewoners echter absoluut niet om het verkrijgen van duidelijkheid, als dit inhoudt dat zij uit hun eigen woningen worden gezet. Het verdraaien van de wens om te kunnen blijven wonen naar het verschaffen van duidelijkheid getuigt van de onmacht van de regering om dit kunstmatige ‘probleem’ op te lossen. De regering is zelfs niet bij machte om concreet aan te duiden wat het ‘probleem’ nou eigenlijk is. Alle argumenten die VROM ooit voor het woonverbod heeft opgevoerd zijn weerlegd en weer ingetrokken door VROM of op zijn best volstrekt onverdedigbaar. Het woonverbod mist dan ook werkelijk iedere reële grondslag. De regering ontwijkt de inhoudelijke discussie. Wordt er iets of iemand benadeeld door het permanent bewonen van recreatiewoningen? Laat maar horen.
Wordt er iets of iemand benadeeld door de bewoning te verbieden? Dat is overduidelijk. De bewoners worden uit hun eigen huizen gezet en op hoge kosten gejaagd. Noem eens een ander land waar dit gebeurt, zonder aantoonbaar nut? Woningen waar een duidelijke behoefte aan bestaat voor bewoning en niet voor toerisme, staan leeg en verloederen. Dit, in het land met het grootste woningtekort van Europa en waar efficient ruimtegebruik als een van de hoogste prioriteiten geldt. VROM presteert het de landelijk gesignaleerde grote leegstand af te doen als een conjunctuurverschijnsel, terwijl als belangrijkste oorzaak ervan het woonverbod wordt genoemd. Op de vraag van de Kamer wat een hogere prioriteit verdient: het voldoen aan de vraag naar eerste woningen of naar tweede woningen in een groene omgeving, antwoordt VROM: beide zijn van belang, maar het doel van het recreatiewoningbeleid is niet gericht op wonen maar op recreëren (in je tweede woning). Ofwel: sorry maar voor wonen moet u bij een ander loket zijn. Nederland is klein, denk groot?
Per saldo dient het huidige beleid geen concreet maatschappelijk nut, is het schadelijk voor het land en al helemaal voor de betrokken burgers. Het is niet minder dan volkomen terecht als de Tweede Kamer centraal ingrijpt en het woonverbod waar mogelijk opheft. Geachte Kamerleden, dit is de duidelijkheid waar wij u om vragen.
Frans Franken, BVVW
voorzitter@bvvw.nl
zondag 27 januari 2008, 13:40 uur
Met haar brief d.d. 27-12-2007 aan de Tweede Kamer heeft minister Cramer aangegeven hoe zij het probleem denkt op te lossen. Ze wil van het hoofdpijndossier af. Welnu, dat doet ze. Ze schuift het hele probleem rigoureus op het bord van de gemeenten. Ze wil dat het decentraal wordt opgelost en komt toch met een halfbakken centrale oplossing. Gemeente moeten maar doen wat hun goeddunkt, als ze maar wat doen. De rechtsongelijkheid wordt met deze oplossing voor betrokkenen alleen maar groter. Stel, mijn buurman heeft nooit van enige handhaving door de gemeente iets vernomen. Hij heeft straks recht op een woonvergunning. Ik heb een aanschrijving tot handhaving van de gemeente thuisliggen en val met deze regeling buiten de boot en zou moeten worden uitgezet. Jacqueline wordt bedankt voor haar centraal geregelde toepassing van rechtsgelijkheid.
Wel moeten wij alle belastingen betalen voor permanent wonen en er niet mogen wonen !!!
Wel volledig mee moeten meebetalen aan de WMO voorzieningen en er geen gebruik van mogen maken !!! Dit is hier al realiteit. Een verzoek van een ouder echtpaar om hulp wordt door de gemeente waar zij staan ingeschreven afgewezen met de motivatie: “U verblijft meestal toch in uw recreatiewoning en betaalt ook in die gemeente mee aan deze pot, dus verzoekt u daar maar om hulp”. U snapt het al, ook hier werd het verzoek afgewezen met de mededeling: “U moet bij de gemeente wezen waar u staat ingeschreven”. Het bekende kastje en de muur in niemandsland Nederland.
Toen deze regering aantrad, was binnen de kortste keren een Generaal Pardon voor uitgeprocedeerde asielzoekers geregeld. Dit stemde ons hoopvol. Immers wij zijn al sinds 1999 uitgeprocedeerd. Helaas geldt dit niet voor keurig alle belastingbetalende en niemand tot last zijnde autochtone Nederlanders. Mijn conclusie is dat de asielzoeker hier beter af is dan wij. Het hart veler onze bestuurders tikt m.i. alleen wat socialer in verkiezingstijd.
Tenslotte vraag ik mij af hoe ‘groen’ en milieubewust deze minister Cramer nu echt is. Wij zijn in de positie dat wij naast onze recreatiewoning een prachtige tweekamerflat kunnen aanhouden waar ons officiële hoofdadres is gevestigd. Hier staan plastic bloempjes voor de ramen en wordt eens per week de gemeentepost opgehaald, maar er wordt natuurlijk wel verwarmd om het ‘bewoonbaar’ te houden. Als het voorstel van de minister realiteit wordt, zullen vele duizenden deze weg volgen en bij gemeenten aankloppen om een reguliere woning, hetgeen veel extra groen en energie zal vergen ten koste van het milieu.
Henk Rietberg
Holten
maandag 28 januari 2008, 11:23 uur
Het is absurd: illegale permanenten verknoeien het recreatiegenot van de oorspronkelijke en echte recreanten. Er mag absoluut geen sprake zijn van een generaal pardon. De illegale permanenten dienen zo spoedig mogelijk te verdwijnen. Gedogen en een generaal pardon verknoeit het recreatieplezier. Uit de brief aan de Tweede Kamer van BVVW(zie voorgaande Blog) blijkt dat er 50.000 echte recreanten over zijn: nu nog steeds de meerderheid. Zij dienen zo spoedig mogelijk een anti BVVW op te richten om hun recreatiebezit veilig te stellen overeenkomstig de oorspronkelijke doelstellingen van recreatiewoningen.
Waardeontwikkeling is van ondergeschikt belang hierbij: er dient gehandhaafd te worden overeenkomstig wetten, nota’s en voorschriften. De illegale permanenten verdienen geen enkel recht op legalisering van hun burgerlijke ongehoorzaamheid en dienen zo soedig mogelijk hun permanente bewoning op te geven. Dat is de taak van een handhavende overheid.
maandag 28 januari 2008, 12:39 uur
@ Jaap
Waarom bent u dan voorstander van: “De regels zouden in elk geval zo kunnen worden toegepast/aangepast dat je ook permanent in je eigen recreatiewoning mag wonen, als je de woning al in je bezit had voor 2003, en niet alleen als je er voor die datum ook al illegaal woonde!”
Zie uw reactie onder nr. 12 en de reacties nrs 9, 13 en 61 van het vorige weblog.
Frans Franken, BVVW
voorzitter@bvvw.nl
maandag 28 januari 2008, 15:12 uur
Waarom houden politici zo vast aan het scheefgegroeide verleden? Waarom kunnen ze niet vooruitkijken?
Er wordt nu alleen maar met scheve ogen naar legalisatie gekeken, omdat de eigenaren van gelegaliseerde woningen zich zouden verrijken.
Door de burger wordt nog steeds gedacht, dat die woningen alleen maar van de “rijken” zijn. Nu is dat niet zo; veel mensen hebben zo’n woning in de laatste 10 jaren gekocht uit pure woningnood. Bij het vasthouden aan de recreatiebestemming worden die huizen echt alleen maar voor de “rijken”, die zich een 2e woning kunnen permitteren.
Weten politici eigenlijk wel, dat er op een recreatiewoning hooguit maar 70% hypotheek wordt verstrekt. Bij aankoop van een tweede woning van 250000 moet dus 75000 eigen geld op tafel gelegd worden. Wie heeft dat zomaar? Dan nog alle belastingen, heffingen en verzekeringen, die daarbij om de hoek komen kijken. Ook niet misselijk. Ook een tweede woning moet verwarmd worden.
Het kabinet maakt zich druk over dienstauto’s voor de ministers, die niet voldoen aan de milieunormen. De nu in gebruik zijnde auto’s gaan waarschijnlijk voor een habbekrats weg en worden daarna gewoon weer gebruikt door anderen.
Eigenaren van recreatiewoningen, die de woningen ook voor een normale prijs hebben gekocht, zien hun huizen door de maatregelen van de overheid alleen maar dalen in prijs. Ze willen niet door de overheid gedwongen worden om die ook voor een schijntje te verkopen, wetende dat ze waarschijnlijk door anderen weer op dezelfde manier zullen worden gebruikt!
En wat dat vooruitkijken betreft. Over een paar jaar wordt de kilometerheffing ingevoerd. Dat houdt in, dat diegenen, die er een tweede woning op na kunnen houden echt een selectief gezelschap wordt.
Politici: Kijk achterom om misstanden op een goede manier op te lossen en houd daarbij de toekomst – niet die van morgen, maar van 10 jaar – eens in de gedachten.
Dat voorkomt veel leed van huidige bewoners; de rechterlijke macht hoeft voor dit item niet te worden uitgebreid; en het is goed voor het milieu.
Madelon van Hartingsvelt, secretaris BVVW
maandag 28 januari 2008, 16:15 uur
Het is zo jammer dat sommige mensen maar niet (willen) begrijpen dat een zogenoemde ‘harde aanpak’ het probleem van permanente bewoning van recreatiewoningen niet oplost. Zeker niet als je als overheid, door misleidende informatie, vele medelanders jarenlang volstrekt op het verkeerde been hebt gezet. Permanent wonen in je eigen huisje en op je eigen stukje grond, niemand die daar bezwaar tegen had.
Toen kwam er ene minister Pronk (u wellicht bekend) aan het bewind die het ‘probleem’ begon aan te kaarten. Daarna hebben achtereenvolgens de ministers Kamp en Dekker hun tandjes meer dan stuk gebeten op dit loodzware dossier. Pronk heeft inmiddels toegegeven dat de onzalige aanpak van dit probleem geen soulaas kan en zal bieden. En nu is onze huidige minister Cramer aan de beurt.
Het begon allemaal zo hoopvol voor de al jarenlang geplaagde permanenten, voornamelijk oudere bewoners en starters. Eindelijk een minister met een menselijk gezicht die actief naar een voor alle partijen bevredigende oplossing zou gaan zoeken. De kranten stonden er als van ouds weer bol van. Termen als: generaal pardon, eindelijk de oplossing voor permanente bewoning en in ieder geval een gedoogstatus voor mensen die voor november 2003 in een recreatiewoning woonden, vielen weer als rijpe appeltjes uit de bekende boom! Zelfs de grootste pessimisten onder de permanenten kregen zowaar weer hoop! Maar helaas lijken zij toch weer gelijk te krijgen.
Zo gauw er een minister aantreedt die zich enigszins positief uitlaat over het in ieder geval bespreekbaar maken van permanente bewoning ontstaan er onmiddellijk tegenkrachten. Ooit hadden wij de ‘rekkelijken en de preciesen’. De geschiedenis lijkt zich, zoals zo vaak, te herhalen. Met dien verstande dat de rekkelijken nu worden vertegenwoordigd door liberaal denkende mensen en organisaties. Terwijl daar voornamlijk confessionelen (CDA, CU en SGP), ambtenaren (lees VROM en VNG) en niet te vergeten Provinciale Staten (Gelderland) lijnrecht tegenover staan. Het blijft toch een merkwaardig fenomeen dat mensen die geloven in het toekeren van die alleraardigste andere wang, daar in de praktijk heel anders mee om blijken te gaan. Wat andere wang, aan de schandpaal! Het is toch merkwaardig dat een kamerbrede meerderheid (de motie Veenendaal, peildatum 31 oktober 2003) keer op keer gewoon onder het tapijt wordt geschoffeld. Wat, democratie!
Ik heb veel leed gezien op de diverse parken. Mensen die na jarenlang geschoffeerd en gebrutaliseerd te zijn te maken kregen met lichamelijke en psychische problemen. Voor de onwetende burger is het niet te begrijpen wat deze mensen is aangedaan door lokale bestuurders! Terwijl er in Nederland geen geld is om onze aftakelende ouderen, die dit land hebben opgebouwd, een menswaardig bestaan (zes oudjes op een kamer is beslist geen uitzondering) te geven gedurende de laatste fase van hun aards bestaan, een aperte schande, wordt er bakken met geld uitgegeven aan mensonwaardige controles. En dat in een landje dat als eerste een vingertje opsteekt als er elders op deze wereld misstanden zijn.
In bijna geheel Europa kun je wonen in je eigen huisje op je eigen stukje grond. In bijna de hele wereld wordt er geen onderscheid gemaakt tussen een recreatie- en reguliere woning. Nederland blijft op deze manier ver achter bij het liberale gedachtegoed en wordt daarmee de risee van het oude continent. Ecco homo!
Hans Ebbens
Hierden
maandag 28 januari 2008, 16:58 uur
Als ik het hoor en weder hoor zo lees, bekruipt mij een onaangenaam gevoel. De ”illegale” bewoners van vakantiewoningen willen een gratis generaal pardon.
Daarmee verdwijnt het woord en de status van een recreatiewoning op kosten van de wet eerbiedigende burger. Immers, gemeenten moeten gevolg geven aan heel veel wetten bij het realiseren van een uitbreidingsplan. Voor de bouw van recreatiewoningen werd weliswaar ook vergunning verleend, maar onder een geheel ander regiem. Opmerkelijk is ook het gesjoemel met de volgens de toenmalige wet toegestane afmetingen.
Er zijn dus burgers benadeeld die gewoon wel aan de regelgeving gehoorzaamden. Het mag niet beloond worden als men de wetten overtreedt. Tevens vind ik het argument woningnood, oneigenlijk want die zou juist beter zichtbaar zijn geworden zonder de ”slimme” burgers. Ik ken een aantal mensen die hun normale woning hebben verkocht, een recreatiewoning permanent bewonen en inmiddels fors hebben uitgebreid en er de nodige euro’s aan hebben overgehouden. Stel voor dat de ledenlijst van de vereniging eens door de Belastingdienst wordt gescreend. Tevens dat bij een generaal pardon alle leges etc. die bij een normaal uitbreidingsplan aan de gemeenschap toekomen alsnog met een index en boete in rekening worden gebracht.
Schande dat deze mensen hun wetsovertreding normaal vinden.
dinsdag 29 januari 2008, 10:02 uur
Het maakt de minister niet uit of een gemeente hard optreedt tegen de illegalen of soepel.
Is er dan ook een mogelijkheid voor de illegalen om te vluchten naar een gemeente waar mensenrechten niet geschonden worden om aldaar asiel aan te vragen?
Bij de gemeente Epe moet je als illegaal uit je recreatiewoning. Vele staan, net als ik, ingeschreven bij de gemeente en wonen in een recreatie woning omdat er geen reguliere woningen beschikbaar is. Ik heb mij laten inschrijven als woningzoekende en heb het advies gekregen om een recreatiewoning te zoeken in afwachting van een reguliere woning dat kan 12 jaar duren.
De woningbouw corporatie geeft verder nog de tip te controleren of er geen overgangsrecht op de recreatie woning rust. “dan bent u namelijk geen starter maar doorstromer”
dinsdag 29 januari 2008, 10:43 uur
Het verhaal gestript van al het politieke gewauwel geeft deze realiteit:
De minister is lekker bezig zich te profileren. Belangrijk voor haar carrière na de politiek. De gemeente rommelt fijn met haar “belangenverstrengelinkjes”
De burger krijgt de keus: wees creatief of sterf (de laatste heeft de voorkeur van de minister, lost een hoop op en is bovenal kosten besparend)
dinsdag 29 januari 2008, 17:04 uur
Het gaat weer net zo als overal mee in Nederland: afschuiven en onzekerheid. Laat de mensen met rust en laat ze zitten dan hebben de jonge mensen ook meer kans op een woning. Wij zijn een generatie die niet zolang meer mee gaat. Moeten wij dan nog een keer door het stof? Wat betreft de zogenaamde rijke recreanten: onzin wij betalen ook onze belastingen ook aan de gemeente.
dinsdag 29 januari 2008, 20:02 uur
Deze minister weet zich er ook geen raad mee. Een zwarte kant van het verhaal is dat vele gemeente voor handhaven hebben gekozen terwijl dit onuitvoerbaar is. Voor Den Haag lijkt het of al deze gemeenten een welbewuste overwogen keuze hebben gemaakt en komen ze niet terug in de statistieken van de nog openstaande probleemgevallen. Ondertussen wordt het een puinhoop op veel van deze parken en laat de gemeente er voor de “boeken” een controleur overheen wandelen. Waar eindigt dit? ik denk nooit op deze manier.
dinsdag 29 januari 2008, 23:30 uur
De gemeente Raalte kiest uit de opties die de minister de gemeenten geeft, voor de harde aanpak.
Lees een verslag van een emotionele discussieavond daarover:
http://www.heino-online.nl/gember/nieuws080.html
woensdag 30 januari 2008, 09:22 uur
De minister wil dat gemeenten zelf de problematiek van de permanente bewoning van recreatiewoningen gaan oplossen. Een soort ‘lafheid’ (gebrek aan moed!) spreekt hieruit. De minister (als eindverantwoordelijke voor het door haar VROM-ambtenaren opgestelde beleid: ze mag haar handtekening eronder zetten!) wil haar vingers er blijkbaar niet meer aan branden. Haar handen dus in onschuld willen wassen en daarbij de (bestaande) permanente bewoners van recreatiewoningen ontredderd in de kou laten staan.
Let wel: ik ben er geen voorstander van dat er steeds maar weer nieuwe recreatiewoningen bijgebouwd gaan worden, waar permanente bewoning zou kunnen gaan plaats vinden. Voor nieuw te ontwikkelen parken met recreatiewoningen zou de zaak vanaf het allereerste begin daarom zódanig moeten worden geregeld, dat permanente bewoning geheel uit te sluiten is. Het niet uitponden (verkavelen) van percelen en een van het begin af aan opgelegde verhuurplicht (verplichte commerciële exploitatie) zouden daar bijvoorbeeld voor kunnen zorgen. (Mede) door foute beslissingen van overheden (provincies en gemeenten) in het verleden is de huidige problematiek van de permanente bewoning ontstaan. Deze problematiek nu door diezelfde gemeenten laten oplossen over de hoofden van de desbetreffende burgers getuigt van een grote absurditeit.
Door de oplossing aan gemeenten over te laten (decentraal wat kan, in plaats van centraal wat hier zou moeten!) zal een grote willekeur bij gemeenten ontstaan en een daardoor te ontstane grote rechtsongelijkheid zal het desastreuze gevolg zijn. Die rechtsongelijkheid tekent zich reeds jaren lang af:
De ene gemeente wil best legaliseren, maar wordt meestal weer door een andere overheid (de provincie of het rijk) daarin gedwarsboomd. Een andere gemeente wil op zo ruim mogelijke schaal gedoogbeschikkingen verstrekken, omdat zij reeds decennia lang zelf een (vaak zeer actief) gedoogbeleid hieromtrent voerde, zij het dat er weer exorbitante verschillen (kunnen en zullen) ontstaan in de hoogte van de (misschien wel ten onrechte) te heffen legeskosten!
Weer andere gemeenten willen koste wat het kost handhavend optreden, d.w.z. de permanente bewoners er zo gauw mogelijk uit zien te jagen door met torenhoge dwangsommen te dreigen en razzia-achtige controles op de parken uit te voeren.
Hoezo decentraal wat kan?! Het kan dus blijkbaar niet, als er zoveel rechtsongelijkheid door ontstaat!
Grote rechtsongelijkheid dus, en dát in een klein landje als Nederland, waar de betuttelende macht van de overheid en vooral van de beleidsambtenaren (want deze bedenken al die leuke en minder leuke plannetjes en maatregelen voor ons: de vaak ‘alles slikkende burgers’ van ons kleine landje) groter is dan in welk ander Europees land dan ook. En dan een VROM-leuze bedenken als: Nederland is klein, denk groot! Hoe verzinnen ze het! ‘Groot denken’ doen ze alleen als ze naar het (grote) buitenland kijken, waar men zoveel dingen anders (abortus, drugsbeleid, ontsnapte criminelen die gewoon hun uitkering doorbetaald krijgen en deze van n.b. JUSTITIE niet behoeven terug te betalen, en noem maar op.) dan in Nederland, en dus (blijkbaar) verkeerd, doet. De échte criminelen in Nederland worden vaak beter behandeld en hebben vaak meer rechten dan eigenaren van recreatiewoningen die er gebruik van willen maken zoals zij dat willen. Permanente bewoners worden ook als criminelen beschouwd! Waarom? Omdat ze alleen maar willen wonen en met rust gelaten willen worden?
Men ziet vaak beelden op TV van krottenwijken in andere landen. Krotten waarin wij in Nederland bij wijze van spreken onze kippen nog niet eens zouden willen huisvesten. Krotten, waarin mensen permanent moeten wonen. Hoe verschrikkelijk die beelden ook zijn, ik denk elke keer op zo’n moment weer hoe die mensen zouden reageren als wij hen foto’s van onze, vaak zeer luxueuze, recreatiewoningen zouden laten zien, zeggen dat dat ónze woningen zijn, maar dat we daar niet in mogen wonen!
Hoe zou men in het buitenland (bijv. in de andere EU-landen) reageren als op grote schaal bekend zou worden (gemaakt) dat men in Nederland burgers uit hun eigendommen jaagt? Ik denk dat men zich daar ‘dood lacht’! Zoiets kan (vinden die buitenlanders dan) alleen maar in Nederland bestaan! Nederland op z’n smalst! Het Nederland, waar de overheid maar al te graag haar vingertje opsteekt en naar de in haar ogen bestaande misstanden in andere landen wijst. Daar is de Nederlandse overheid heel erg goed in! ‘De hand in eigen boezem steken’ is een kreet die ze liever zo weinig mogelijk willen horen en al helemaal niet willen toepassen!
In andere landen zijn ze op het gebied van permanent wonen in je eigendom (in casu in recreatiewoningen) niet zo betuttelend. Daarvoor moet je alleen in Nederland zijn!
Met de één-wording van Europa, zouden voor de burgers van alle aangesloten landen dezelfde rechten en plichten gaan (en moeten) gelden. Daarvoor is (notabene) in Maastricht destijds de EVRM (Europese Rechten van de Mens) opgesteld. Eén van de daarin opgenomen grondrechten voor ALLE burgers van de EU is: “Een ieder mag gebruik maken van zijn of haar eigendom zoals hij of zij dat wil”! Mits “de nationale veiligheid van het land daarbij niet in gevaar is”. Welk ‘gevaar’ permanente bewoning van recreatiewoningen voor Nederland zou opleveren en welke nationale veiligheid daarbij in het geding zou zijn, hebben ze mij echter nooit duidelijk kunnen maken; en dat zullen ze natuurlijk ook niet kunnen!
Met de aanpak van de permanente bewoning van recreatiewoningen in Nederland wordt dit grondrecht dus geschonden. Uiteraard wordt van overheidszijde dan gezegd dat deze grondregel heel anders uitgelegd moet worden, maar hoe, dat wordt er niet bij verteld of er worden allerlei nonsens verteld, die er helemaal niets mee van doen hebben. Ook het Europese Hof wenst zich tot nu toe niet in deze discussie te mengen. Laten ze het in Nederland maar lekker zelf uitzoeken is daar blijkbaar de leuze! Gemakzucht? Lekker makkelijk dus, zo’n Europees Hof, waar de burgers dus blijkbaar niet met hun problemen terecht kunnen! Wat heeft zo’n EU (waarin iedere inwoner gelijk behandeld zou moeten worden en waarin een ieder dezelfde rechten en plichten heeft) nog voor zin voor de gewone burger? OK, de EU heeft ook best hier en daar zijn voordelen. Maar over gelijke rechten en plichten hoeven ze bij mij niet meer aan te komen!
We laten ons blijkbaar met z’n allen weer mooi inpakken door al die mooie praatjes van onze politici! Deze hebben de mond er vol van “dat ze naar de burger willen luisteren” (of in ieder geval zouden móeten luisteren, wat vooral in verkiezingstijd de meest gehoorde kreet van de aspirant-politici is! Zijn ze eenmaal gekozen, dan wordt die slogan maar al te vaak en al te graag weer totaal vergeten!). Ik heb talloze malen meegemaakt dat er in het geheel niet (of heel slecht) geluisterd wordt. Veel politici zijn namelijk veelal geheel overtuigd van hun eigen gelijk en hen op andere gedachten brengen met steekhoudende argumenten is een schier onmogelijke opgave. Het lijkt er vaak op dat veel politici er voornamelijk voor zichzelf zitten en niet voor de burgers, die zij in feite zouden moeten vertegenwoordigen. De burger is er echter niet voor de politici, maar andersom! Dat wordt heel vaak vergeten! Het daadwerkelijk luisteren naar de burgers is dus één van de hoofdzaken van de heren en dames politici! Politici kunnen bij volgende verkiezingen nog afgerekend worden op hun daden; ambtenaren worden niet gekozen en blijven (vaak helaas) met hun (soms slechte) plannen en ideeën zitten, jaar in, jaar uit! Het zou mooi zijn als er ook eens andere ambtenaren gekozen zouden kunnen worden.
Nico Fokkema
woensdag 30 januari 2008, 11:33 uur
Naast het feit dat ik het volkomen eens ben met de inzendingen van Frans Franken, Nico Fokkema, Hans Ebbink, Madelon van Hartingsveld en Henk Rietbergen speelt er nog een ander probleem n.l. van de WMO de wet maatschappelijke ondersteuning.
Een permanente bewoner van een recreatiewoning heeft financiële hulp nodig en vraagt die aan in de gemeente waar hij of zij ingeschreven staat. Daar wordt gezegd sorry maar u verblijft vaak in uw recreatiewoning en daar moet de hulp ook gegeven worden dus vraag het maar aan in de gemeente waar deze woning staat. De tweede gemeente reageert met de afwijzing op grond van het feit dat de persoon niet staat ingeschreven dus maar naar de eerste gemeente terug moet.
Een burger die alle belastingen betaalt (en vaak meer omdat deze bij recreatiewoningen hoger is dan bij gewone woningen) heeft geen recht op hulp als dat echt nodig is. De rechtsongelijkheid gaat wel erg ver. Alle permanente bewoners van recreatiewoningen worden minder behandeld dan welke andere mensen in dit land dan ook.
Maja Hoogstraten
woensdag 30 januari 2008, 13:45 uur
Reactie op een aantal stellingen; stelling 1; (van Jaap 3e reactie)
‘Het is absurd: illegale permanenten verknoeien het recreatiegenot van de oorspronkelijke en echte recreanten’
Vraag
Geldt dit recreatie genot ook nog op de parken waar niet of nauwelijks meer wordt verhuurd en op de parken die langzamerhand verslonzen omdat ze onverkoopbaar en onverhuurbaar zijn ? Er zijn zeer veel (verouderde) parken die allang uit de gratie zijn gevallen van de alsmaar meer eisende huurders. Deze parken staan grotendeels leeg en ooit aangelegd als recreatie bestemming. Mogelijk dat een review van deze oorspronkelijke bestemming op zijn plaats zou zijn. Goedkope starters woningen zijn niet of nauwelijks verkrijgbaar. Een deel van de woningen op bovengenoemde parken kunnen m.i. dit gat opvullen.
Stelling twee (stelling PvdA)
‘de partij pleitte eerder voor het afromen van de winsten van mensen die goedkoop een huisje hadden gekocht om het nu als permanent bewoonbare woning duur te verkopen’
vraag;
De meeste (oude) vakantiehuizen worden steeds minder waard. Krijgt men die verloren waarde dan ook gecompenseerd ?
woensdag 30 januari 2008, 19:01 uur
Ik wil graag reageren op uitspraken van personen die vinden dat permanente bewoners van recreatiewoningen ‘goedkoop’ zouden wonen, ‘gratis’ een generaal pardon willen ontvangen, e.e.a. op kosten van ‘de wet-eerbiedigende burger’, die ‘de nodige euro’s hebben overgehouden aan de verkoop van hun reguliere woning en aankoop van hun recreatiewoning’ en die ‘voor hun burgerlijke ongehoorzaamheid (permanente bewoning) daarom niet beloond mogen worden’.
E.e.a. als antwoord op de reactie van ene “Henny” (reactie nr. 7) en op een aantal reacties op de vorige weblog van de NRC over dit onderwerp. Met een aantal argumenten hoop ik af te rekenen met de vooroordelen van het goedkoop wonen!
Hoe goedkoop wonen eigenaren van recreatiewoningen dan wel?
Er kan gesteld (en bewezen) worden dat de eigenaar van een recreatiewoning (die er al dan niet permanent woont) aanmerkelijk duurder uit is dan de eigenaar van een reguliere woning.
Allereerst over de aanschafprijs van een recreatiewoning.
Recreatiewoning-complexen worden meestal gebouwd op grond, die niet eigendom is of was van de gemeente. De door gemeenten de laatste decennia steeds verder omhooggestuwde grondprijzen (soms werden woningbouwpercelen door een gemeente zelfs verkocht aan de hoogstbiedenden!) hebben vaak minder vat op de grondprijzen van recreatiewoning-complexen. Het bouwrijp maken van gronden voor de bouw van recreatiewoningen vergt blijkbaar ook minder investeringskosten dan gronden die via de gemeente voor reguliere woningbouw bestemd worden.
Vaak worden recreatiewoning-complexen gebouwd op plaatsen waar voordien reeds allerlei nutsvoorzieningen (gas, water, elektra, riolering) aanwezig waren (op reeds bestaande recreatieterreinen). Met een aantal aanpassingen (extra aansluitingen) kon vaak worden volstaan.
De bouwprijzen van de woningen zelf liggen vaak beduidend hoger dan die van reguliere woningen. Dat betekent dat naar verhouding – door de grootte van de percelen en de meestal geringere afmetingen (vanwege een maximale oppervlakte en inhoud), van de recreatiewoningen zelf – de aanschafprijzen van beide woningsoorten (inclusief de grond) niet ver uit elkaar lagen en liggen.
Als voorbeeld zal ik mijn eigen situatie schetsen.
Het eerste argument:
Voordat ik mijn recreatiewoning kocht, bewoonde ik sinds 10 jaar (vanaf 1988) een reguliere twee-onder-één-kap-woning. Deze (nieuwe) reguliere woning kostte in 1988 235.000 gulden (v.o.n.). Omgerekend in euro’s is dat ca. 115.000 euro.
Deze woning heb ik 10 jaar later verkocht voor 420.000 gulden (= ca. 190.000 euro, k.k.) Ogenschijnlijk een flinke winst dus, maar wat is winst als je weer een duurdere of zelfs even dure woning ervoor moet aanschaffen! Want de prijzen van álle woningen zijn in die 10 jaar enorm omhoog gegaan.
De recreatiewoning die ik 10 jaar geleden kocht (en waar ik volgens de inlichtingen van de gemeente permanent zou mogen wonen, omdat de gemeente al decennia lang een zeer actief gedoogbeleid hieromtrent voerde, wat zich o.a. uitte in het feit dat de gemeente zelfs woningzoekenden naar recreatieparken verwees; ambtenaren hebben dat ook – zij het schoorvoetend – toegegeven tijdens een getuigenverhoor voor de rechtbank!) kostte mij ca. 200.000 euro; méér dus dan mijn reguliere, en bovendien zeer ruime twee-onder-één-kap-woning had opgebracht.
Ik was dus helemaal niet goedkoop uit. Weliswaar wat meer grond, maar wel een veel kleinere woning. Omdat wij nog met z’n tweeën waren, was de recreatiewoning voor ons groot genoeg om er te kunnen wonen tot in lengte van jaren (althans, dat dachten en hoopten wij op dat moment nog!)
Drie jaar geleden (dus 7 jaar nadat wij onze andere woning hadden verkocht) is onze voormalige twee-onder-één-kap-woning wéér doorverkocht. De verkoopprijs was (schrik niet!) 345.000 euro !!!
Dan denk je, ach, was ik er maar blijven wonen, dan had ik nou een hoop geld verdiend. Maar ook in die 7 jaren zijn de huizenprijzen weer behoorlijk gestegen; dus wat is winst als je er net zo iets duurs voor terug moet kopen?
Dan denk je, ik heb een mooie (weliswaar wat kleinere) recreatiewoning, en die zal ook wel z’n geld opbrengen als ik die verkoop. Dat valt dus behoorlijk tegen, om het maar zacht uit te drukken! Door alle perikelen rond de permanente bewoning zijn recreatiewoningen niet of nauwelijks in waarde gestegen en bovendien nagenoeg onverkoopbaar (als je er tenminste niet financieel flink bij in wil schieten, want je moet uiteraard toch ook weer elders een nieuwe – flink in prijs gestegen – woning aanschaffen).
Dus als reguliere woningen in prijs mogen verdubbelen (waar niemand wakker van schijnt te liggen), waarom zouden recreatiewoningen dan niet in prijs mogen stijgen c.q. verdubbelen?! Er is toch helemaal geen sprake van grote winsten als je ook weer een veel duurdere woning moet aanschaffen? Ik begrijp dus niet waar de ‘pijn’ zit bij al die mensen die zich hier zo druk over menen te moeten maken! Van grote winst maken is echter op dit moment al helemaal geen sprake!
Het tweede argument:
Drie jaar geleden werd mijn recreatiewoning voor de WOZ aangeslagen voor 245.000 euro.
En dát, terwijl volledig identieke woningen op dat moment bij verkoop tussen de 180 en 190 duizend euro opbrachten!!
Een ieder die een reguliere woning bezit, weet dat de WOZ-waarde van zijn woning op hooguit 80% van de daadwerkelijke verkoopwaarde wordt geschat. En die WOZ-waarde is van belang voor allerlei andere belastingzaken. Hoe hoger de WOZ-waarde, hoe hoger allerlei bedragen, die gerelateerd zijn aan de WOZ-waarde, eigenaren dienen te betalen (bij o.a. de belastingdienst). Dan kun je dus van geluk spreken dat de WOZ-waarde op 80% van de werkelijke waarde wordt vastgesteld.
Zo niet dus bij de recreatiewoningen! Uiteindelijk is door tussenkomst van de rechtbank bepaald dat de waarde van de recreatiewoning op dat moment teruggebracht moest worden
naar 230.000 euro! Nog veel te hoog, en al helemaal als je bedenkt dat bij reguliere woningen maar ca. 80% van de waarde berekend wordt. Dat de proceskosten veel meer hebben bedragen dan het bedrag dat de gemeente uiteindelijk terug moest betalen, behoeft waarschijnlijk geen betoog.
De verkoopwaarde van de recreatiewoningen is inmiddels wel weer iets aan het stijgen, maar met de huidige waarde kun je dus nooit meer een vergelijkbare woning terugkopen, (wat dus wél kan indien je een reguliere woning verkoopt!) Hoezo dus goedkoop wonen?
Het derde argument:
Voor elke ingeschrevene in de GBA krijgt een gemeente uit het Gemeentefonds een rijksbijdrage. Deze bijdrage is (ondermeer) bedoeld als bijdrage voor de gemeentelijke voorzieningen, waarvan de ingezetenen gebruik (zouden) kunnen maken.
Zowel bewoners/eigenaren van reguliere woningen als van recreatiewoningen betalen mee aan deze rijksbijdrage, door betaling van loon- en vermogensbelastingen. De eigenaar/bewoner van een reguliere woning hoeft daar verder dus niets extra meer aan bij te dragen. Anders ligt het met de eigenaar van een recreatiewoning.
Ook deze eigenaar betaalt normaal zijn belastingen, die iedereen betaalt. Hij betaalt dus ook mee aan de bijdragen uit het Gemeentefonds. Daarnaast moet hij echter (als hij niet staat ingeschreven in de GBA van de gemeente waarin de recreatiewoning is gelegen) in de meeste gemeenten een forensenbelasting betalen vanwege het feit – zo geeft de gemeente aan – dat hij of zij gedurende minimaal 90 dagen per jaar gebruik maakt of kan maken van de gemeentelijke voorzieningen, in de plaats waar hij niet staat ingeschreven.
Deze forensenbelasting bedraagt van enkele honderden tot enkele duizenden (!) euro’s, o.m. afhankelijk van de grootte van de woning. De eigenaar van een recreatiewoning betaalt dus dubbelop! Hoezo dus goedkoop wonen?
Het vierde argument:
Uit de OZB-belastingopbrengsten (WOZ) worden in reguliere wijken ook andere voorzieningen betaald: onderhoud van wegen, herstel of vervangen van rioleringen, gas- en waterleidingen en noem maar op. Op recreatieparken hoeft de gemeente deze kosten niet te betalen. De gezamenlijke eigenaren van recreatiewoningen betalen al deze kosten zelf: aanleg en onderhoud van wegen, aanleg en herstel van nutsvoorzieningen, energiekosten van de ‘openbare verlichting’ en noem maar op! Alle door hen opgebrachte OZB-belastinggelden kan de gemeente dus gebruiken voor andere doeleinden, die niet met de voorzieningen op de parken zelf te maken hebben. De recreatiewoningeigenaren betalen dus mee voor de eigenaren van reguliere woningen en de bewoners van andere wijken. We klagen er verder niet over, hoor! Maar .Hoezo dus goedkoop wonen?
Het vijfde argument:
Door de schermutselingen met de gemeente (doordat deze na jarenlang gedogen opeens zijn overgestapt op handhaven van een verbod op permanente bewoning) zijn er tal van rechtszaken gevoerd. Zonder in details te treden, kan ik zeggen dat deze rechtszaken menigeen reeds (vele) duizenden euro’s hebben gekost. En als je dan nog gelijk krijgt van de rechter, dan heb je dat er nog wel voor over.
Een gemiddelde rechtszaak over de vraag of een gemeente terecht of onterecht dwangsommen heeft opgelegd, kost de recreatiehuisbewoner als gauw zo’n 15 tot 20 duizend euro, e.e.a. afhankelijk of er ook nog hoger beroep wordt ingesteld. Wordt hij of zij in het gelijk gesteld, dan wordt de gemeente ‘veroordeeld’ in het betalen van de door de recreatiewoningeigenaar betaalde griffiekosten (244 euro) en de ‘proceskosten’ (voornamelijk advocaatskosten). Daarbij wordt door de rechtbank een formule gehanteerd, waarbij de eigenaar die de rechtszaak heeft gewonnen (en waarbij de gemeente dus ten onrechte dwangsommen heeft opgelegd) hooguit zo’n 1800 tot 2000 euro terugkrijgt. De eigenaar schiet er dus al gauw zo’n 13 tot 18 duizend euro bij in! Hoezo dus goedkoop wonen?
Het zesde argument:
De recreatiewoningeigenaar mag – om niet als permanente bewoner te worden aangemerkt – geen hypotheekrente van de belasting aftrekken. Hij of zij komt veelal niet in aanmerking voor WMO-voorzieningen (hoewel hij of zij er wél voor betaalt) zodat ook deze uit eigen zak betaald moeten worden. Hij of zij komt niet in aanmerking voor allerlei subsidies e.d. voor bijv. verbetering of energiebesparende maatregelen van de woning
En zo zijn er nog wel meer zaken op te noemen, waaruit valt op te maken dat een recreatiehuiseigenaar/ -bewoner helemaal niet zo goedkoop woont. Integendeel !!!
Tenslotte:
Verder moet de recreatiewoning eigenaar lijdelijk toezien hoe zijn handel en wandel wordt nagetrokken door overijverige opsporingsambtenaren, waarbij het pal voor de ramen staan en naar binnengluren vaak niet wordt geschuwd. Over privacy gesproken! Je moet het er allemaal maar voor over hebben! Is er dan van enige beloning nog sprake, heer of mevrouw Henny?
Degene die nu nog wil beweren dat recreatiewoningeigenaren goedkoop zouden wonen, mag proberen mij dat wijs te maken!
Nico Fokkema
donderdag 31 januari 2008, 17:22 uur
SLAGER MOET EIGEN VLEES KEUREN!
Er zullen niet veel mensen zijn die gekozen hebben voor de sores van vandaag de dag. Hoe zijn zij dan er dan toch toe gekomen? Veel reacties verklaren dit gedrag. Altijd komt het er op neer dat van tevoren niet duidelijk was dat verplichte verhuur de bedoeling was en geen of beperkt eigen gebruik. Al helemaal niet dat het zou uitdraaien op dwangsommen en kapitaalvernietiging tot de helft. Ware dit wel het geval geweest dan zouden de eerste stenen nu nog gemetseld moeten worden. Het hele plan zou in duigen zijn gevallen, nietwaar?
Welke instantie valt hiervoor het meeste te verwijten? Mij dunkt de gemeenten, want zij zijn de beleidsmakers; zij hebben de voorschriften opgesteld; zij hebben het mogelijk gemaakt.
Gedreven door inhaligheid hebben zij ieder voor zich het hardst geroepen toch vooral bij hen te spenderen. Anderen waren er ook niet vies van mee te profiteren: aannemers, makelaars, notarissen e.d. De kopers zijn werkelijk verleid tot aanschaf: wie wil dat nu niet, zo’n aardig huisje. Al twintig jaar wordt het bewonen gedoogd, waarom zal dat veranderen? Center Parcs wil ze niet bouwen. Ze zullen de kleine particulieren toch niet bedonderen? Ze willen immers dat deze huizen worden gebouwd?
Wie tijdens een spel de spelregels wijzigt, is een valsspeler. Iedereen weet dat je die niet over de pot moet laten gaan, want dat gaat mis. Minister Cramer echter niet; zij laat het oplossen van deze kwestie doodgemoedereerd over aan de veroorzakers van de ellende. In tegenstelling met wat alom door ervaring geleerd is laat zij de slager toch zijn eigen vlees keuren. Het gevolg laat zich raden: het bedorven vlees wordt goedgekeurd!
Hier zal weinig goeds van komen. Dit valt mij erg van haar tegen; ik had er meer van verwacht.
donderdag 31 januari 2008, 19:58 uur
Ik denk dat de mensen niet weten waar ze over praten. Wij wonen niet goedkoop; er zijn mensen bij die hoge een hypotheek hebben en hun oude dag graag in rust willen slijten. Wij hebben lang genoeg aan deze o zo fijne maatschappij mee betaald.
vrijdag 1 februari 2008, 10:21 uur
Misschien is het goed naar dit onderwerp te kijken zonder alle mogelijke zielige verhalen en op een meer zakelijke wijze de problematiek te beschouwen. Het hoe en waarom van elk specifiek geval is dan minder belangrijk, er blijven twee mogelijkheden over, of je legaliseerd op een aanvaardbare wijze, of je handhaafd en zet de mensen die zich niet aan de regels houden uit.
Uitgangspunt is dat permanente bewoning van ‘recreatiewoningen’ doorgaans niet is toegestaan binnen het huidige bestemmingsplan, maar dat door ombouw van de locatie van ‘vakantiepark’ naar ‘woonwijk’ permanente bebouwing wordt gelegaliseerd. Ik stel dat een dergelijke legalisatie alleen mogelijk is als ook de voorzieningen van het wijkje voldoen aan die welke voor normale woonwijken voorgeschreven zijn en als er geen sprake is van onevenredig geldelijk gewin (beloning van volharden in illegaliteit) of kosten voor de gemeenschap. Dit laatste in verband met het maatschappelijk en bestuurlijk draagvlak. Dit alles is zeker mogelijk en zelfs niet eens zo moeilijk.
Binnen het bedrijf waar ik werkzaam ben (Grontmij Nederland BV, cluster Oost) bestaat een ruime ervaring met processen op het gebied van ruimtelijke ordening en ik heb gemeend u wellicht van dienst te zijn door een kort procesverloop te schetsen zoals wij ons een dergelijk legalisatie proces voorstellen. Insteek hierbij is dat er van hoge kosten voor de gemeente geen sprake mogen zijn en het economische voordeel van de functieverandering aan diegene die dit voordeel, ten koste van publieke middelen, zouden genieten wordt ontnomen.
Stap 1.
Het opstellen van een stedenbouwkundige schets opdat de ruimtelijk mogelijkheden voor civieltechnische inpassingen inzichtelijk worden gemaakt;
Het inventariseren en ontwerpen van de benodigde civieltechnische en wellicht bouwkundige aanpassingen aanpassingen;
Het opstellen van kostenramingen voor het realiseren van de benodigde civieltechnische aanpassingen;
Stap 2.
Onderhandelingsproces met de huidige vereniging van eigenaren, inclusief de benodigde overdracht van (toekomstige) openbare grond naar de gemeente;
Overleg voeren met locale banken inzake de afsluiting van een standaard hypotheek tegen gunstige condities, zo mogelijk met gemeentegarantie. Dit in verband met het feit dat de huidige bewoners een aanzienlijke eigen bijdrage moeten betalen aan de gemeente, omdat de waarde van de opstallen aanzienlijk toeneemt als gevolg van de bestemming ‘permanente bewoning’. Van de opbrengsten hiervan zal de gemeente de benodigde civieltechnische infrastructuur realiseren en onderhouden. Per saldo zullen de kosten voor de gemeente zo beperkt kunnen zijn en is er geen sprake van verrijking door legalisatie. Overigens levert een beoogd functieverandering ook een onteigeningstitel op, zodat de minnelijke weg kan worden ingestoken, maar de uiteindelijke legalisatie niet door een ieder hoeft te worden gewild!
Stap 3.
Het in procedure brengen van de benodigde bestemmingsplanwijziging;
Stap 4.
Het uitvoeren van alle benodigde civieltechnische infrastructuur en voorzieningen. Deze stap zou verzorgd kunnen worden op basis van een integrale contractvorm (vaste prijs voor ontwerp en realisatie).
Misschien iets om te overwegen?
Vriendelijke groet,
Robert Wimmers
vrijdag 1 februari 2008, 12:21 uur
Dag Henny,
Vind je het goed dat ik je een rechtstreeks antwoord geef op jouw inzending nummer 7 van 28 januari? Want ik vind het vreselijk voor je dat je nu met een onaangenaam gevoel zit. En dan gaat het bovendien nog om iets waar je part noch deel aan hebt. Want jij woont waarschijnlijk niet eens in een recreatiewoning. Bij jou staan geen figuren naar binnen te gluren zodat je kinderen in paniek onder het bed kruipen, geen ambtenaar die gesteund door de wet je huis, wat wij op je lijf na toch als het meest privé beschouwen, binnendringt om te kijken of je daar aanwezig bent, want iets anders kan die man toch niet vaststellen? Maar later blijkt bij de rechter dat deze indringer heeft vastgesteld dat jij, misdadiger dat je bent, daar illegaal woont. Ik dacht dat jij zoiets vreselijk zou vinden maar het tegendeel is waar, jij vindt het juist schande dat wij daar wonen. Omdat wij daar op kosten van de de wet eerbiedigende burger wonen. En dat begrijp ik niet. Welke kosten bedoel je? Betaal je soms mee aan de WOZ, de afvalstoffenheffing en ga zo maar door die ik moet betalen? Nooit iets van gemerkt. Maar laat ik teruggaan naar het begin. Illegaal zeg je. Zo’n tien jaar of nog langer geleden werden bijna alle gemeentes bestookt door, vooral jonge, inwoners die een woning zochten. Maar het Rijk bepaalde dat er maar bitter weinig woningen gebouwd mochten worden. De gemeentes werden creatief. Recreatiewoningen, dat was het! Geen vergunning uit Den Haag nodig, geen kosten voor dure wegenaanleg, riolering, straatverlichting, geen verplichting voor openbaar vervoer en noem maar op. De bewoners betaalden dat allemaal zelf. Het enige wat de gemeente hoefden te doen was leges innen voor de bouwvergunningen en een briefje aan de bewoners dat ze daar niet permanent mochten wonen. En dit laatste was veel gemeentes nog teveel. Opeens volop woonruimte voor jonge stellen, ouderen, gescheiden mensen die bovendien allemaal in de gemeente hun boodschappen bleven doen. Een probleempje was dat het officieel geen inwoners waren en de gemeente dus de bijdrage van het Rijk misliep. Maar daar werd snel wat op gevonden, namelijk de forensenbelasting die vaak nog veel meer opbracht ook. De maatschappij had hier geen moeite mee. En de makelaars al helemaal niet; de prijs van de recreatiewoningen was binnen de kortste keren gelijk aan die van welke woning dan ook. En nu, jaren later, vind jij dat deze bewoners illegalen zijn. Dat ze terecht achtervolgd worden door de gemeentes. Wie heeft hier boter op zijn hoofd? Henny, uit jouw reactie maak ik op dat je een sterk ontwikkeld rechtvaardigheidsgevoel hebt, maar ook vrees ik dat je een beetje jaloers bent. Is het wel rechtvaardig de bewoners van recreatiewoningen te veroordelen? Misschien ben je diep gelovig. En realiseer jij je dat wij straks ter verantwoording worden geroepen. Ik omdat ik in een recreatiewoning woon. Ik hoop dat de Heer straks mild over jou oordeelt.
Gerard.
zondag 3 februari 2008, 18:30 uur
Wat opvalt is dat de meeste Nederlanders geen idee hebben waarover ze praten als we het over recreatiewoningen hebben. Ze denken dan aan de reguliere parken zoals Center parcs of Landal etc. Dat deze parken van te voren de bestemming recreatie met verhuurverplichting hebben gekregen is de meeste wel duidelijk. Dat een groep mensen ergen een stuk grond kopen, er is huis op zetten, is de meeste mensen niet duidelijk. Want van wie ontneem je recreatieplezier. Van niemand toch, want deze woningen werden toch al niet verhuurd. Ook omdat we geen grote exploitant hebben, die voor ons hierin bemiddelt. Buiten dat willen we onze woning niet verhuren.
Degene die van deze woningen profiteert is de gemeente. Ze belasten deze woningen als gewone woningen en de gemeentekas wordt extra gespekt door de forensenbelasting. Is er bij reguliere woningen nog onderscheid tussen gezinnen en alleenstaanden, bij recreatiewoningen zonder verhuurverplichting is dat er niet. Als alleenstaande vutter betaal ik de tarieven van gezinnen, alleen omdat de woning als recreatiewoning te boek staat. Ook ik heb nergens een appartementje met plastic planten. Wat moet ik als alleenstaande vutter met 2 woningen? Niets dus. Maar ik MAG niet kiezen want het MOET. En dat in een land met woningnood. Ik hoop dat Cramer de moed heeft om dit voor eens en altijd op te lossen. Want het motto van deze regering is nog steeds: Samen werken, samen wonen en luisteren naar de burger. Maar deze kreten zijn er alleen maar in verkiezingstijd. Daarna is het over en sluiten. Nederland geeft meer om buitenlandse illegalen dan de eigen illegalen. Immers, meer dan 25 jaar heeft de gemeente de bewoning van deze eigen woningen gestimuleerd en bevorderd, om in 2003 ineens deze mensen te verwijderen. Eigenlijk een mensonwaardige situatie. Jan Peter, hoe zit dat eigenlijk met onze normen en waarden?? Vindt u dit het goede voorbeeld??
maandag 4 februari 2008, 21:30 uur
Ik hoor het Minister Cramer het nog zo zeggen 17 oktober 2007 in het Algeneem overleg: Mensen voor de kerstdagen is er duidelijkheid. Gekscherend werd er nog vanuit de tribune geroepen welke kerst?
En terecht want ook aan deze afspraak hield de politica zich niet!
De voorzitter reageerde hier op, nee voor de kerstdagen, hij noemde nog zelf de datum 15 december 2007. Maar niets hoor, pas 27 december 2007 kwam dan het zoals hij dit noemde het mooie kerstgeschenk.
Nou wat een geschenk; het is een echt kerstpakket. Niets maar dan ook niets is er voor ons bruikbaar.
Alles kan je weggooien, zelfs wij als bewoners/eigenaren. Wij worden er ook weggegooid!
U wordt bedankt voor dit geschenk; wat een duidelijkheid. En nog over datum ook 27 december!
maandag 4 februari 2008, 22:09 uur
De discussie over permanente bewoning zou eigenlijk moeten gaan over het al dan niet naleven van de bestemmingsplannen van de recreatieparken, het perspectief wordt nu teveel verengt tot permanent wonen. de problematiek verdient een breder kader.
Zo dienen in eerste instantie de gemeentes zich af te vragen hoe het zover heeft kunnen komen. Het antwoord is eenvoudig: dat hebben ze aan zichzelf te danken.
In de laatste 10 jaar zijn veel luxe parken ontwikkeld in natuurgebieden, met veelal de mogelijkheid om grote villa’s te bouwen. Dat is dan ook prompt gebeurd. Gemeentes hebben dit gestimuleerd en de bestemmingsplannen aangepast omdat dit “hoogwaardige recreatie” zou bevorderen. In werkelijkheid ging het puur om geld: de verkochte grond was waardeloos, gemeentes hoefden niets bouwrijp te maken en te ontwikkelen, geen infrastructuur aan te leggen, vuilnis op te halen, onderhoud te plegen aan wegen en leidingen, enz. Men ontving een som geld van de projectontwikkelaar voor de grond en stuurde vervolgens jaarlijks de nota voor de OZB. Tegenover deze prestatie staat niets; het zijn verder kosteloze inkomsten voor de gemeenten. De eigenaren van de bungalows betalen alle kosten van aanleg en onderhoud in het park, inclusief ontsluiting en worden op deze manier dus dubbel belast.
Door het vervolgingsbeleid zijn de huizen onverkoopbaar, wat de eigenaren (ook die “legaal”een woning bezitten) nog verder dupeert.
De voorraad van goedkope woningen wordt vervolgens dikwijls opgekocht door ondernemers die er buitenlandse werknemers in zetten (Polen en straks Roemenen en Bulgaren).
In sommige parken is al meer dan 50% van de huizen op deze manier bewoond, naar schatting gaat het om meer dan 10.000 werknemers.
Ook dit gebruik is illegaal, de meeste bestemmingsplannen immers laten alleen recreatief gebruik toe. Huisvesting van buitenlandse werknemers is op geen enkele manier recreatief te duiden, zoveel is in een aantal recente rechtzaken al wel duidelijk geworden.
Ook hier zal de overheid, lokaal, provinciaal of landelijk, dus moeten optreden. Het is nu in veel gemeenten nog zo dat bewoning door Nederlandse eigenaren wordt vervolgd op basis van het geldende bestemmingsplan (alleen recreatief gebruik), terwijl het gebruik door buitenlande werknemers wordt gedoogd.
Het lijkt er dus op dat de overheid zichzelf steeds verder verstikt in haar eigen regelgeving. Intussen is in Nederland de zo gewenste doorstroming binnen het woningbezit al op gang gekomen, zij het op een niet geplande manier. Misschien is het aan te raden om hier de markt eens haar werk te laten doen. Veel parken zijn geschikt voor permanente bewoning en er is kennelijk behoefte aan dit soort woningen. Legaliseer en voorkom vervolgens dat er nog huizen worden gebouwd op plaatsen waar je dat eigenlijk niet wil. Laat je dat als overheid toch gebeuren, zeur dan niet achteraf.
Jan Post
woensdag 6 februari 2008, 18:59 uur
In een recreatiewoning hoor je non-permanent te recreëren en niet permanent te wonen. Daar is het een recreatiewoning voor (met bijbehorende op recreëren en niet op permanent wonen ingerichte infrastructuur). Lijkt me duidelijk. In de praktijk zullen er best nuances zijn. Zo kan ik me het verhaal best voorstellen van mensen die stellen in een gemeente met woningnood te wonen waar ze anders 12 jaar zouden moeten wachten, en daarom een recreatiewoning betrekken op een complex dat anders toch deels leeg zou staan of zou verpauperen.
Wat m.i. zonder meer niet kan en wat ik uit landschappelijk oogpunt zelfs misdadig vindt, is een recent park met een partij eenheidsworsterige en duidelijk als woonhuis uitziende panden uit de grond stampen, maar wel in the middle of nowhere, daarmee het voorheen open landschap verpestend, het eerst als recreatie profileren en het later toch als woningen erkend zien te krijgen. Neem dat park bij Lienden aan de A15. Dat had in the first place al nooit gebouwd moeten worden, zo’n lelijke puist in het open landschap. Welke cultuurbarbaar dat ooit goedgevonden heeft. En nu willen de bewoners er een wijk van Lienden van maken, dat kilometers verderop ligt. Bij Abcoude aan de A2 ligt een soortgelijk gedrocht.
Gemeenten hebben ook boter op hun hoofd, in die zin dat ze die parken nooit hadden moeten laten bouwen. I mean, maak óf een vakantiepark met duidelijke recreatiewoningen en niet van die luxe villa’s die erom schrééuwen illegaal permanent bewoond te worden gezien hun luxe, óf zet gelijk een woonwijk in de rimboe neer. Met zulke luxe parken vráág je er ook om dat iemand zo’n luxe nieuw pand bij voorbaat koopt met de speculatieve gedachte dat ze het t.z.t. weleens zouden kunnen permanentiseren en dan voor wèinig toch in een permanent “huis” wonen.
donderdag 7 februari 2008, 19:13 uur
In de provincie Gelderland is volgens het streekplan het aan de gemeenten verplicht om de eis van verhuurverplichting in koopovereenkomsten van een recreatiewoning op te nemen, de gemeenten dienen daarop toe te zien. In de gemeente Oude IJsselstreek staat in de koopovereenkomst geen enkele verhuurverplichting vermeld. Had dit er maar ingestaan, dan was alles duidelijk geweest voor de kopers.
Tevens zou het goed zijn geweest dat de provincie er op toe had gezien dat de verhuurverplichting vermeld stond in de koopovereenkomst. Mede door bovenstaande feiten worden de eigenaren van zo n woning door de overheid keihard getroffen. Ik dacht dat de overheid de plicht heeft om een goed klimaat te scheppen voor hun mensen.
Overheid verleen deze mensen een object gebonden woonvergunning, want door toedoen van gemeenten en provincie heeft dit kunnen gebeuren.
Er wordt in deze gemeente weer een park gebouwd met chalets en ook nu is er geen verhuurverplichting als eis in de koopovereenkomst opgenomen. Hoe is zoiets mogelijk, weer worden de kopers op het verkeerde been gezet. Het gevolg zal wel zijn ,indien deze verkocht zijn dan komt de gemeente met alle bekende problemen.
Overheid, jullie dienen dit op te lossen, want gemeenteambtenaren zijn bang hun gezicht te verliezen.
maandag 11 februari 2008, 18:39 uur
Beste Frank vd H,
Je schreef: “In een recreatiewoning hoor je non-permanent te recreëren en niet permanent te wonen. Daar is het een recreatiewoning voor (met bijbehorende op recreëren en niet op permanent wonen ingerichte infrastructuur). Lijkt me duidelijk.”
De recreatieparken zijn vaak gebouwd ter compensatie van het gemis aan nieuwbouwlokaties dankzij de vroegere woningcontingentering. Zogenaamd voor de recreatie, maar feitelijk voor permanente bewoning: de gemeente creëert tersluiks woonopvang voor de eigen bevolking, voor doorstromers etc. Logischerwijs worden de parken nu op grote schaal bewoond. Legaliseren is het devies; leegstand en verpaupering het alternatief. Infrastructuur e.d. kan bij legalisatie worden aangepast, op kosten van de eigenaren of bijvoorbeeld uit woningbouw op het recreatieterrein.
Over het voorkomen van nieuwbouw van onnodige recreatiewoningen is iedereen het wel eens. Daarin ligt ook niet de complexiteit van dit kunstmatige ‘probleem’; dat ligt bij de bestaande recreatiewoningen. Met betrekking tot het voorkomen van nieuwbouw, zie http://www.bvvw.nl, het artikel: > ‘BVVW en Milieufederaties pleiten voor verhuurplicht bij nieuwbouw’ < .
Frans Franken, BVVW
voorzitter@bvvw.nl
zondag 27 juli 2008, 19:28 uur
Is de Maja Hoogstraten die in bovenstaand stuk ook haar mening geeft, de Maja Hoogstraten die vroeger op de Gemeentelijke H.B.S. in Hilversum gezeten heeft?
Ik ben namelijk naar haar op zoek.
Rita Zwart-de Jager