Een aantal jaren geleden (± 5,6 jaar ) heb ik een film gezien die ik erg mooi en aangrijpend vond. Graag zou ik nogmaals deze film bekijken maar ik weet de titel van de film niet.
Ik zal een beschrijving geven van de film en de acteurs. Het begin van de film heb ik gemist, dus waarom de hoofdrolspelers met elkaar in contact zijn gekomen heb ik niet gezien.
Acteur Antonio Banderas komt in contact met een echtpaar waarvan de man wordt gespeeld door volgens mij Sean Connery óf Anthony Hopkins. De vrouw is bloedmooi en heeft donker/zwart lang haar. Lijkt op Catherine Zeta-Jones, Salma Hayek.
Banderas gaat met de vrouw naar een huisje/ hutje ergens in een woestijnachtige, rotsachtige omgeving. Wat ik me herinner is dat er een soort hemelbed staat met witte wapperende doeken. Daar bedrijven ze de liefde en de echtgenoot, die dit al vermoedde komt dit te weten. De maatregelen die hij hierop neemt zijn dramatisch. Het gezicht van de vrouw wordt verminkt en zij wordt meerdere keren per dag (jaren lang) verkracht. Na een lange zoektocht vindt Banderas de vrouw in een klooster waar zij in zijn armen sterft.

Weet u welke film ik hier beschrijf? Graag zou ik de titel van de film weten, en of deze is uitgebracht op dvd.

Deze vraag stelt me voor aanzienlijke problemen. Ik heb lang niet alle films met Antonio Banderas gezien, maar wel veel. Omdat het verhaal zoals hier geschetst me weinig zei, ben ik natuurlijk de filmografie van Banderas gaan checken, maar ik kan geen film vinden die in de buurt komt van een plot zoals hier gegeven. Het dichtst in de buurt komt nog The Other Man (Richard Eyre, 2008), gebaseerd op het korte verhaal Der Andere van Bernhard Schlink. Een man, gespeeld door Liam Neeson (kan me verwarring met Connery of Hopkins een beetje voorstellen) gaat daarin op zoek naar de minnaar (Banderas) van zijn vrouw. Maar die vrouw (Laura Linney) is blond, er ontbreken een hutje met hemelbed en systematische verkrachting, en de datering van de film is te recent.

Films waarin Banderas daadwerkelijk Hayek, Zeta-Jones of Hopkins als tegenspeler had komen inhoudelijk niet in aanmerking. De scenario’s van Desperado (Robert Rodriguez, 1995), The Mask of Zorro (Martin Campbell, 1998) en Frida (Julie Traymor, 2002) gaan echt een heel andere kant op.

Een oppervlakkige inspectie van alle films van Connery en Hopkins levert evenmin weinig op. Ik vermoed dus eigenlijk dat alle drie de genoemde mannelijke acteurs niet kloppen. Zoeken op alleen plot is altijd lastig, maar ik kan natuurlijk eerst een paar andere latino hunks nalopen. Benicio del Toro kan soms sterk op Banderas lijken, en ook verwarring met Javier Bardem kunnen we niet uitsluiten. Helaas, de lijst van films met Bardem of Del Toro levert ook geen match op.

Voor de zekerheid loop ik toch nog een keer de filmografie van Banderas langs, en blijf dan iets langer hangen bij Original Sin (Michael Cristofer, 2001). De trailer bevat wapperende gordijnen in de woestijn en heftige erotiek tussen Banderas en Angelina Jolie, die wel degelijk aan de Hayek/Zeta-Jones-definitie voldoet. Bovendien vond ik in een van de beschrijvingen een slot met een stervende Jolie in een gevangenis en een rol voor een monnik. Er is echter geen sprake van een andere echtgenoot, want Jolie is zelf de bedriegster, die zich als postorderbruid aandient bij plantagehouder Banderas. Wie dat gegeven bekend voorkomt: de film is gebaseerd op dezelfde roman van Cornell Woolrich als de klassieke Franse film La sirène du Mississippi (François Truffaut, 1969), met Jean-Paul Belmondo en Catherine Deneuve. Ik denk toch dat dit hem ook niet is, dus graag suggesties voor alternatieven.

Hopelijk kan je me op weg helpen de titel van een film te traceren. De beelden staan in mijn geheugen gegrift, maar hoe ik ook google, ik kan de film niet terugvinden.
Enkele aanknopingspunten:

• volgens mij een Scandinavische film die zich afspeelt in een fictief Scandinavisch dorpje
• verschillende scènes die in verschillende ruimtes vanuit 1 camerastandpunt zijn opgenomen
• Bij elke scène/locatie is er een doorkijkje naar achter, waarbij karakters passeren uit andere scènes
• de setting is in groenige tinten opgebouwd, zowel kostuums als decor
• onderliggend thema is eenzaamheid, desolaat, er zit een soort zeer bitter humorlaagje onder
• scène: vrijpartij met dikke vrouw en dunne man met koperen helm op die in de camera gericht zijn ontslagverhaal vertelt
• scène: radio wordt aangezet en man oefent op de maat van de muziek op de grote trom
• scène: pubermeisje dat constant op zoek is naar “Micky”, de plaatselijke rockheld
• scène: tapijtwinkel waar klanten een stukje rode tapijt willen kopen maar dat steeds net te klein is
• scène: plaatselijk café dat vol klanten zit maar erg stil is en steeds de laatste ronde geeft waarbij iedereen zich naar de bar spoedt
• scène: een huiskamer met net getrouwd koppel, huiskamer blijkt zich in een rijdende wagon te bevinden
• scène: plaatselijke fanfare die bestaat uit 3 personen die naar de enorme regenbui naar buiten kijken

Ik ben benieuwd of je me op weg kan helpen, alvast bedankt voor je reactie.

De film waar deze beschrijving meteen aan doet denken is Songs from the Second Floor/Sången från andra våningen (Roy Andersson, 2000): een serie met statische camera vastgelegde, veelal absurde vignetten die een melancholieke zo niet wanhopige stemming oproepen. Tegelijk wist ik zeker dat het deze film niet kon zijn. Grote kans dus dat het die andere film van Andersson moet zijn, die ik nooit compleet zag.

Er staan genoeg scènes uit die film op YouTube om mijn vermoeden te bevestigen: het gaat hier dus om Du levande/You, the Living uit 2007. De groene grondkleur, de personages achter in het beeld. de man met de grote trom, de vrouw met de koperen helm, het meisje dat naar Micke zoekt, de fanfare en de regenbui: ik heb ze allemaal kunnen terugvinden. Het enige dat niet klopt in de beschrijving is het Scandinavische dorpje: naar mijn idee gaat het duidelijk om een grote stad (Stockholm?), maar die houden in Scandinavië vaak tegelijkertijd iets dorps.

Ik ben al een poosje op zoek naar een film, waarschijnlijk uit de jaren 50/60 (dus zwart-wit), waarvan ik me de volgende scène herinner: In bed ligt een vrouw die chronisch ziek is. Of ze ziet door het raam in een voorbijrijdende trein een moord plegen, of ze heeft de moordenaar aan de telefoon. Dat weet ik niet meer. Ze probeert in ieder geval iemand te bereiken via de telefoon.  Het plot wordt erg lang uitgesteld.  Het is een spannende film, ik heb hem op tv gezien lang geleden. Misschien speelde Bette Davis de rol van een bedlegerige vrouw, ik kan het niet meer achterhalen. Ik besef dat mijn informatie nogal summier is, maar ik hoop dat u de titel kunt achterhalen.

De grondvorm van een thriller waarin een aan zijn plek gekluisterde toeschouwer ongewild getuige is van moord en niet geloofd wordt als hij daarover aan de bel trekt, is Rear Window (Alfred Hitchcock. 1954). Fotograaf James Stewart heeft zijn been gebroken en zit in een rolstoel de hele dag uit het raam te kijken, al dan niet in gezelschap van zijn vriendin Grace Kelly. Het machteloze voyeurisme van de fotograaf of filmer, het zou bijna een soort subgenre van de thriller worden, met name ook in het werk van Roman Polanski, die in het semi-autobiografische  The Pianist (2002) duidelijk maakte hoe het thema verwoven was met zijn eigen jeugdherinneringen aan het getto van Warschau.

Maar het gaat bij deze vraag niet om een film van Hitchcock of Polanski. Vaag stond me bij dat er in het midden van de jaren 50 meer films gemaakt waren met een vergelijkbaar thema, en dat in een daarvan inderdaad een vrouw de hoofdrol speelde.Om te beginnen maar eens de filmografie van Bette Davis (1908-1989) gecheckt. Zoals ik al verwachtte was zij het niet. Om de een of andere reden speelde de naam Barbara Stanwyck (1907-1990) als alternatief door mijn hoofd. maar ik verwierp die gedachte, omdat ik de associatie niet kon thuisbrengen en contaminatie vreesde met zangeres Jo Stafford (1917-2008), wier grootste hit immers Thank You for Calling was, ook al uit 1954.

En zo liep ik eerst toch ook maar even de synopsis na van een andere Hitchock-film met Grace Kelly, Dial M for Murder (1954), naar het toneelstuk dat in Nederland bij het amateurtoneel bekend staat als U spreekt met uw moordenaar. Die was het dus ook niet.

De volgende stap was alsnog de filmografie van Stanwyck bekijken, en dat was raak. In Witness to Murder (Roy Rowland, 1954) ziet Stanwyck een moord plegen in het appartement waar ze op uitkijkt en wordt niet geloofd als ze er melding van maakt. De overeenkomsten met de Hitchcock-film zijn frappant, maar waarschijnlijk toevallig: Witness to Murder ging in premiére op 15 april 1954, Rear Window op 1 augustus 1954, dus kan er alleen invloed zijn geweest door bedrijfsspionage tussen de studio’s United Artists en Universal, wat me zou verbazen. Eerder hangt zo’n thema om wat voor reden dan ook (paranoia van de Koude Oorlog?) toevallig in de lucht.

Toch aarzel ik nog of Witness to Murder echt de gezochte film is, omdat er een bed noch een trein in voorkomt. Beide lijken lastig te combineren, omdat bedlegerige mensen zelden in een trein zitten. De eerste optie wijst in de richting van Sorry, Wrong Number (Anatole Litvak, 1948), waarin Stanwyck invalide is en bedlegerig. Ze ziet geen moord, maar hoort toevallig door de telefoon dat er een plan is om haar te vermoorden.

De andere optie, van de trein, is beter te rijmen met de Agatha Christieverfilming Murder She Said (George Pollock, 1961), waarin Margaret Rutherford als miss Marple een moord in een andere trein waarneemt. Maar Rutherford valt naar mijn idee door postuur en leeftijd moeilijk te verwarren met Bette Davis. De tegenstrijdige opties in de vraagstelling suggereren wellicht dat hier verschillende films in het geheugen door elkaar lopen, een heel gebruikelijk proces bij het herinneren van oude films.

Onlangs keek ik naar een door de AVRO uitgezonden documentaire over het kunstenaarsechtpaar Themerson. Tweemaal is daarin een
muziekfragment te horen, waarvan ik graag wil weten wat de herkomst is. Mijn vermoeden is dat het hier om filmmuziek gaat, en daarom mail ik
u deze vraag.
Een mp3 van de eerste keer dat het fragment is te horen (plm 40 seconden) attach ik. (Er is een voice-over bij van de documentaire,
maar die doet hier niet ter zake.) De muziek (een vrouwenstem die woordloos zingt, gedragen door een orkest) kwam mij direct zeer bekend voor, maar wat het precies is blijft me ontgaan. Dat ik een filmherkomst vermoed, komt (o.a.) doordat ik het (na lang overwegen) associeerde met Ennio Morricones achtergrondmuziek bij ‘Once upon a Time in the West’. Ik checkte dit vermoeden, maar dat was het niet. Misschien andere (film)muziek van Morricone?
(M componeerde volgens cinema.nl muziek bij zo’n 300 films waarvan ik er misschien maar 20 zag.)
De AVRO was bereidwillig, maar kon mij (tot nu toe) niet helpen. De maakster van de documentaire, Wiktoria Szymanska, reageerde (tot nu toe) niet op mijn e-mail. In de documentaire zijn ook twee landgenoten te zien die ik zou
kunnen vragen, maar dat is misschien niet zinvol. Mij klinkt deze muziek heel bekend in de oren – er moeten toch meer mensen zijn voor wie dit bekend is en die bovendien de herkomst
kennen? Maar ja: wie? (Ik vraag me nu af of deze vraag passend is bij uw rubriek — maar misschien dat op uw site een link naar het mp3-tje tot de technische mogelijkheden behoort?)

Themerson

Als het goed is valt hierboven het audiofragment te beluisteren, afkomstig uit de documentaire Themerson & Themerson (Wiktoria Szymanska, 2010), door de AVRO uitgezonden op 27 september 2011 en hier in zijn geheel te bekijken. De credits vermelden als originele componist Felix Rigg, maar in feite is zijn aandeel op de soundtrack gering. Eerder zou je de geluidsband een postmoderne hutspot van hergebruikte. min of meer toepasselijke muziek kunnen noemen: Chopin, Weill, maar ook Stefan Kisielewski, die de avantgardefilms van Franciszka en Stefan Themerson uit de jaren 30 en 40 van muziek voorzag.

De hemelse vrouwenstem duikt in twee scènes op: de passage over de Tweede Wereldoorlog en helemaal aan het einde onder een strandshot. Ook mij komt het bekend voor, en moest ik in eerste instantie denken aan Morricone of een van zijn epigonen. De voor dit soort muziekherkenning ideale app SoundHound moest me het antwoord schuldig blijven. Dus ben ik eens gaan kijken wat Morricone aan oorlogsslachtoffersmuziek heeft geproduceerd. Onder de populairste 200 thema’s van Morricone in iTunes kon ik niet snel iets toepasselijks vinden. Ook een thema van verwante componist Nicola Piovani uit La vita è bella komt niet in de buurt.

De eerlijkheid gebiedt dat het herkennen van soundtracks niet bepaald mijn specialiteit is. Er zijn vele liefhebbers die daar wel heel goed in zijn, dus hoop ik op een snelle oplossing van dit raadsel.

Update: Stom, ik zie nu dat Kees Doets in een separate mail het probleem inmiddels zelf oploste:

Vandaag vertelde ik het probleem tegen een van mijn schoonzoons. Die
heeft een iPhone met een muziek-zoekende app die (op "gehoor") alles
identificeert wat zich in de iTunes store bevindt. Ik stuurde hem de
betreffende mp3, en het antwoord was:
Heitor Villa-Lobos, Bachianas Brasileiras No 5 - Cantilena.
Helemaal geen filmmuziek dus, laat staan van Morricone.
Er zijn verschillende uitvoeringen op de markt. Ik checkte een
fragment bij amazon.com, en inderdaad: het klopt.

Probleem opgelost.

Ik zoek bepaalde Italiaanse muziek die we gehoord hebben o.a. in de film ‘Novecento’. Het is een soort volksmuziek van het platteland, maar wij kunnen er maar niets over vinden.
Ook de soundtrack van ‘Novecento’ is nergens verkrijgbaar. Zelfs niet deze zomer in de grootste muziekwinkel in Milaan. Daardoor is het erg moeilijk zoeken. Heeft u misschien een tip voor mij?

Met de beschikbaarheid van de soundtrack van Novecento (Bernardo Bertolucci, 1976) valt het volgens mij best mee.  Het kan zijn dat de cd vaak uitverkocht is, maar downloaden van zowel de hele soundtrack als van afzonderlijke nummers lukt nog vrij goed, bijvoorbeeld hier. Die soundtrack bestaat echter alleen uit de door Ennio Morricone speciaal voor de film gecomponeerde muziek. Het bekendste thema heet Il quarto stato , net als het schilderij van opstandige boeren dat aan het begin van de film onder de titels staat.

Ik begrijp echter dat het niet hier om gaat, maar om de politieke volksmuziek. Mede door het succes van Bertolucci’s film was het Italiaanse plattelandscommunisme en zijn muzikale uitingen aan het einde van de jaren 70 zeer populair, ook in Nederland. Ik heb toen ook nog wel eens platen in Italië gekocht met liedjes als Bella Ciao en Bandiera Rossa. Het bekendste liedje in de film is waarschijnlijk toch La lega, gezongen door de vrouwen onder aanvoering van Stefania Sandrelli, als de carabinieri willen ingrijpen. De scène mag niet worden embed wegens copyrightbeperkingen, maar u vindt hem hier. Het bezingt de voordelen van een vakbond (lega) die alleen maar zal groeien.

O lio-lio-là, e la Lega crescerà,
noialtri Socialisti, e noialtri Socialisti,

In vertaling luidt de eerste strofe: ‘Ook al zijn we vrouwen/angst hebben we niet/uit liefde voor onze kinderen/vormen wij een vakbond’.

Cd’s met ‘canzoni comunisti Italiane’ zijn hier en daar nog wel te vinden, vooral op vinyl via veilingsites. Zoek vooral op de alternatieve titel Sebben che siamo donne.  Hier en daar ook te downloaden.

Ik ben op zoek naar de titel van een Franse gangsterfilm die ik in mijn jeugd heb gezien. Ik kan me nog een afrekening herinneren waarbij iemand die in een auto (Simca Aronde?) zit door degene die buiten de auto staat door het portier wordt neergeschoten en het slachtoffer daarna met auto en al in een meertje duwt. Dat doet hij met behulp van zijn eigen auto. Daarna rekent hij ook nog met een stel af. De vrouw komt binnen met een thee of koffiepot en eerst wordt de pot stukgeschoten voordat zij wordt geraakt. Beetje bizar misschien, maar het was toen in ieder geval een indrukwekkende film. Hoewel ik een groot liefhebber van films uit Frankrijk ben, kan ik deze niet plaatsen en ik geloof ook niet dat er bekende namen (Lino Ventura, Jean Gabin, Alain Delon, JP Belmondo) in meespeelden.

Deze vraag lijkt me typisch een geval voor de onvolprezen Internet Movie Cars Database (IMCDB). Ik maak geen grapje: er zijn mensen die zich echt met grote volharding en precisie toeleggen op het in kaart brengen van de aanwezigheid van automerken en -types in fiilms. IMCDB.org kan geraadpleegd worden op titel en op auto; voor de aanwezigheid van een auto in een film worden een tot vijf sterren uitgedeeld. Een ster betekent simpele figuratie, passeren of parkeren, voor een achtervolging krijg je er drie, en met vijf sterren is de auto de hoofdrolspeler.

Als je de verschillende types Simca Aronde bij elkaar optelt, geeft de site 868 gedocumenteerde signaleringen van de auto in films. Als we ons beperken tot drie en viersterren in oudere Franse speelfilms, dan blijven er ruim twintig titels over. Daar ben ik verder in gaan grasduinen, maar zonder overtuigende beschrijvingen of foto’s van de gezochte scène. Toch zijn er een paar suggesties die overblijven.

Omdat het gegeven een zekere mate van ironie of humor lijkt te impliceren, zou ik eens gaan zoeken naar beelden uit Les ennemis (Édouard Molinaro, 1962), waarin het spionagegenre enigszins geïroniseerd wordt. Geen sterren in de hoofdrollen, wel Roger Hanin. Een andere kandidaat zou Michel Devilles debuut Une balle dans le canon (1958) kunnen zijn, met slecht Brigittes zus Mijanou Bardot in de spotlights. De cabrio in de opening is overigens een Mercedes-Benz 190 SL.

Het zijn wilde gokken, die niet erg overtuigen. Ik zou zeggen, blader vooral zelf eens door de schitterende plaatjes van IMCDB.

Ik weet niet of ik op het goede adres ben, maar misschien zou u zo vriendelijk willen zijn mij te helpen. Ik zoek een film die ik denk ik 6 jaar geleden gezien heb op de tv. Dat ik de titel zoek heeft een bijzondere reden, het heeft te maken met het overlijden van mijn moeder De titel kan ik niet meer terug halen en mijn zoektocht is tot nu toe zonder resultaat gebleven.

De film was Engelstalig en ondertiteld in het Nederlands en ik zag  hem op tv. De inhoud gaat over een aantal revolverhelden die leefden in het wilde westen en veel mensen gedood hadden in een revolverduel. Zij krijgen van God een tweede kans en na een lange reis komen zij in een westerndorp aan, niemand weet het bestaan daarvan alleen zij omdat zij er zijn aangekomen. Hun opdracht is om als betere mensen te leven en niemand meer kwaad te doen in welke vorm dan ook. Dat dorp zit vol van die lui. Er is er één die de leiding heeft. Ze worden steeds beproefd door het kwaad d.w.z een groep die hen steeds loopt uit te dagen om een gevecht aan te gaan of in een andere vorm slecht te handelen. Ze hebben allen hun revolver afgelegd en dragen deze niet meer, onder geen voorwaarde mogen zij die weer gaan gebruiken.

Er is een scène dat één van hen in een moestuin aan het werken was, hij moest leren zijn zelfbeheersing te tonen. Echter het kwaad kwam in zijn moestuin aan en ze reden met hun paarden alles wat deze ex-revolverheld met grote zorg gemaakt had aan gort. Hij werd zo kwaad dat hij met een schop/spade uithaalde en een van zijn belagers daarmee doodde. Het kwaad, die lui die hen steeds terroriseerde met hun gedrag, zou hun kerk in de brand gaan steken en alle vrouwen en kinderen gaan vermoorden. Zij mochten van God nooit meer hun wapens gebruiken, maar na een lange innerlijke strijd hadden zij geen keuze, toestaan en zien dat iedereen vermoord werd was geen keuze. Zij moesten steeds zelf de keuzes maken. Allen haalden hun wapens te voorschijn, deden deze om en wachtten het kwaad op. Het werd een vuurgevecht waarbij de verdedigers de aanvallers wisten te overwinnen. Het bijzondere was dat kogels door hen heen gingen maar geen schade aanrichtten. Zij bleven schieten en wonnen het vuurgevecht.

De strijd tussen het goede en het kwade was beslecht, ze hadden het goed gedaan en de beloning was groot, je zag ze de berg op gaan met een koets en werden naar het licht gebracht van God, het was een en al blijdschap. Die ene die zich niet kon beheersen en toch weer iemand gedood had, werd van een berg in de hel gegooid.

Ik hoop dat er bij u iemand is die deze film ooit gezien heeft/herkend en misschien zo vriendelijk zou kunnen zijn om de titel te kunnen achterhalen, misschien waar ik hem aan zou kunnen schaffen.

Dit is inderdaad een lastige vraag. omdat het niet om een erg bekende film gaat. Ik ben dus gaan zoeken via Google, maar wist niet goed welke zoektermen me verder zouden helpen. Waarnaar verwijst dit verhaal, naar hemel, hel of vagevuur? Of naar een utopische sekte? Ik besloot eerst te zoeken op de combinatie van ‘ western film’ en ‘utopia’: zonder succes. Beter werkte de combinatie met  ‘eschatology’. Eschatologie is de leer der laatste dingen en houdt zich bezig met kwesties van leven en dood, het bestaan van een hiernamaals, hemel en hel.

Al vrij snel vond ik een verwijzing naar de film Purgatory (Uli Edel, 1999). Het purgatorium of vagevuur is een begrip uit de katholieke kerk. Er wordt mee gedoeld op een plaats waar zielen terechtkomen, die hun doodzonden nog niet hebben uitgeboet. Zie het als een laatste kans om na loutering alsnog tot het paradijs te worden toegelaten. Maar wie opnieuw zondigt, die wacht de hel.

Alles wijst erop dat Purgatory inderdaad de gezochte film is. Het gaat om een bekroonde tv-film, die zich inderdaad afspeelt in een dorp (Refuge) met ontwapende revolverhelden. Onder de acteurs bevinden zich bekende namen als Sam Shepard, Eric Roberts, Randy Quaid en Peter Stormare. Het ingenieuze scenario is van de hand van Gordon T. Dawson, die ook meeschreef aan de klassieke western Bring Me the Head of Alfredo Garcia (1974) en ander werk van regisseur Sam Peckinpah. De Duitse regisseur Edel (Neuenburg am Rhein, 1947) kennen we van films als Christiane F. – Wir Kinder vom Bahnhof Zoo (1981) en Der Baader Meinhof Komplex (2008), maar ook van Amerikaanse tv-flms als Tyson (1995) en Rasputin (1996).

Het beste nieuws voor vragensteller is misschien wel dat Purgatory in 2007 met Nederlandse ondertitels op dvd is uitgebracht. Bestellen gaat makkelijk, bijvoorbeeld hier.

Hans de Winter mailt:

Hierbij een omschrijving van de film die ik zoek. Het is volgens mij geen bioscoopfilm en de tijdsduur was naar mijn beleving wat korter. Het gaat hier om een door het ZDF of ARD uitgezonden, nagesynchroniseerde Amerikaanse film. De film gaat over een meisje en een broertje die alleen bij hun moeder wonen. Aan de auto’s en kleding te zien, speelt dit zich af zo rond de vijftiger jaren. De moeder van de twee kinderen, ik schat het meisje zo’n 9 of 10 jaar en het broertje 5 of 6 jaar, is behoorlijk aan de alcohol en probeert geld te verdienen door middel van prostitutie. Daarbij worden de kinderen vaak alleen gelaten en is er vaak geen eten omdat zij niet thuis komt. Het meisje steelt af en toe eten en melk dat door een melkman bij huizen wordt afgeleverd. Dit bleef natuurlijk niet onopgemerkt en spoedig loopt het meisje tegen de lamp. De kinderen worden uit de ouderlijke macht ontzegd en in een tehuis geplaatst. Gelukkig zijn ze samen, maar daar komt plotseling een eind aan, als een echtpaar het jongetje adopteert.

Schrijnend om te zien hoe die twee uit elkaar gehaald worden en de auto vertrekt met het jongetje op de achterbank, kijkend naar zijn zus. Het meisje heeft nog gezegd tegen haar broertje dat ze hem komt opzoeken.

Jaren verstrijken en het meisje is uit het tehuis en werkt. Dan begint de zoektocht naar haar broertje. Het meisje loopt op tegen allerlei bureaucratie en geheimzinnigheid van instanties. Het lijkt een zoektocht om moedeloos van te worden, alles wat ze probeert lukt niet. Hoe ze uiteindelijk haar broertje terugvindt was, volgens mijn herinnering, stom toeval. Het kan ook zo zijn dat een medewerker van een of andere instantie toch een tip heeft gegeven? Al met al, ze vinden elkaar weer terug en kunnen elkaar weer in de armen sluiten. Een zeer aangrijpende film die altijd in mijn gedachten is gebleven.

Ik hoop dat U mij kunt helpen.

Dit is een lastige kwestie, vooral omdat televisiefilms veelal minder bekend zijn en ook op het web moeilijk traceerbaar. Toch moet deze film op meer mensen indruk hebben gemaakt, want als je op Google zoektermen combineert als ‘stealing milk sister brother’ dan kom je meer mensen tegen die vergeefs een film met een vergelijkbare plot zoeken. Dit leidde uiteindelijk tot een oplossing, althans een plotbeschrijving van een slechts op vhs uitgebrachte televisiefilm, die in hoofdlijnen klopt, al is het de broer die zijn zus zoekt, in plaats van andersom.Op Amazon wordt naarstig gezocht naar deze titel : A Long Way Home van Robert Markowitz uit 1981. De rol van de ongeveer 18-jarige broer die zijn zus zoekt wordt gespeeld door Timothy Hutton, die een jaar eerder beroemd was geworden door zijn rol in Ordinary People van Robert Redford. Brenda Vaccaro is te zien als een sociaal werker en ook Rosanna Arquette speelt een van haar eerste grote rollen.

Ik twijfel wel of het echt deze film is, want de jaren vijftig lijken niet echt aan de orde en de nadruk ligt sterk op de zoektocht en niet op de flashbacks naar de kindertijd. Hieronder het enige korte fragment (met Spaanse ondertitels) dat ik op YouTube vond.

Drie jonge mannen (midden 20) liggen ‘s nachts in de sneeuw foto’s te maken en worden daarbij gearresteerd. Ik denk ergens in Oost-Europa. Ze komen in de gevangenis terecht. En daar wordt een levend schaakspel gespeeld, de schaakstukken zijn gevangenen. Ik kan me alleen nog een scène herinneren dat eentje ondervraagd wordt in een kamer en dan met een leeg colaflesje zo hard tegen zijn kin wordt geslagen dat er een stuk glas in blijft zitten. Een realistische gevangenisfilm. Ik weet geen acteurs, jaartal of titel.

Over de Sovjetgevangenkampen, de zogeheten ‘goelag’ , bestaan niet heel veel films. Er is een recente titel van Peter Weir, The Way Back. Ik herinner me een paar Russische films van na het communistische tijdperk. Ten tijde van de Koude Oorlog was de belangrijkste uitzondering een verfilming van Aleksamdr Solzjenitsyn, de Noors-Engelse coproductie One Day in the Life of Ivan Denisovich (Caspar Wrede, 1970). Ik heb gecheckt of daar levende schaakstukken in voorkomen en dat is niet het geval.

Voor de oplossing moeten we zoeken naar een andere Scandinavische film, die ik op het spoor kwam via onder meer een website over schaakfilms en via Google, dat een opmerking op IMDB vermeldde, van een Estse kijker die de taferelen in deze film uit eigen ervaring heel realistisch noemde.

De film die gezocht wordt is overigens helemaal niet zo realistisch bedoeld. Het gaat om de eerste lange speelfilm van de Finse regisseur Renny Harlin, die later in Hollywood zijn sporen zou verdienen als actieregisseur. In 1986 maakte hij de Fins-Amerikaanse coproductie Born American over drie Amerikaanse vrienden die op een Finse vakantie uit balorigheid de grens met de Sovjet-Unie oversteken. Het komt ze duur te staan, want ze belanden in een hels gevangenkamp. Vooral die schaakscène speelt tot de verbeelding, want elk ‘stuk’ dat geslagen wordt, moet dat met zijn leven bekopen. De cast bestaat grotendeels uit Finse acteurs, alleen de drie jongens zijn (relatief onbekende) Amerikaanse filmacteurs: Steve Durham, David Coburn en Mike Norris, de zoon van martial arts-idool Chuck Norris.

Born American is in Nederland alleen op video en dvd uitgekomen. De hele film is gemakkelijk te vinden op YouTube, bijvoorbeeld hier. Rechtenvrije trailers vond ik niet, met uitzondering van onderstaande. Duits nagesynchroniseerde.

Ik zoek al een tijdje de titel van een film die ik enkele jaren geleden op tv zag. Het verhaal gaat over een koppel met een kind; ze gaan op reis naar Europa, denk ik, en ze hebben een verkeerde koffer bij zich. Als ik het goed voor ogen heb: met drugs. Maar de eigenaar(s) van die bewuste koffer willen deze terughalen. De man van het koppel moet heel wat actie ondernemen om erger te voorkomen maar alles loopt uiteindelijk goed af. Moest u soms de titel van die film kunnen zeggen.?

Het is een summiere beschrijving, maar ik ga het proberen. De gedachte aan een “Europese vakantie” doet vermoeden dat het hier om een Amerikaanse film gaat. De eerste die me te binnen schiet heeft die Europese factor in de titel: National Lampoon’s European Vacation (Amy Heckerling, 1985), maar daarin is de ellende voor Chevy Chase en zijn gezin al groot genoeg zonder verwisselde koffers. Ik zoek door op het thema ‘reizen met problemen’.De komedie Flirting with Disaster (David O. Russell, 1996) gaat weliswaar over een reis met hinderpalem door man, vrouw (Ben Stiller, Patricia Arquette) en kind, maar men blijft in de VS en er worden geen koffers verwisseld. The Darjeeling Limited (Wes Anderson, 2007) voert ons nog verder off topic: naar India met drie broers (Jason Schwartzman, Owen Wilson en Adrien Brody).

Het kan zijn dat ik iets heel voor de hand liggends over het hoofd zie, maar ik kan eigenlijk geen andere film bedenken of vinden die in de buurt van deze omschrijving komt. Maar met groot genoegen speel ik de vraag door naar de lezers van deze rubriek. onder wie er ongetwijfeld zijn die meteen weten wat bedoeld wordt.

UPDATE: Via Twitter meldt Anton Cadwalader binnen een uur een aannemelijk antwoord. Ik kende die film niet, maar het zou wel eens kunnen gaan om de Amerikaanse televisiefilm Code Name: Wolverine (David Jackson, 1996). Alle genoemde elementen zijn aanwezig.