Judith Wieringa mailt:

Drie jonge mannen (midden 20) liggen ‘s nachts in de sneeuw foto’s te maken en worden daarbij gearresteerd. Ik denk ergens in Oost-Europa. Ze komen in de gevangenis terecht. En daar wordt een levend schaakspel gespeeld, de schaakstukken zijn gevangenen. Ik kan me alleen nog een scène herinneren dat eentje ondervraagd wordt in een kamer en dan met een leeg colaflesje zo hard tegen zijn kin wordt geslagen dat er een stuk glas in blijft zitten. Een realistische gevangenisfilm. Ik weet geen acteurs, jaartal of titel.

Over de Sovjetgevangenkampen, de zogeheten ‘goelag’ , bestaan niet heel veel films. Er is een recente titel van Peter Weir, The Way Back. Ik herinner me een paar Russische films van na het communistische tijdperk. Ten tijde van de Koude Oorlog was de belangrijkste uitzondering een verfilming van Aleksamdr Solzjenitsyn, de Noors-Engelse coproductie One Day in the Life of Ivan Denisovich (Caspar Wrede, 1970). Ik heb gecheckt of daar levende schaakstukken in voorkomen en dat is niet het geval.

Voor de oplossing moeten we zoeken naar een andere Scandinavische film, die ik op het spoor kwam via onder meer een website over schaakfilms en via Google, dat een opmerking op IMDB vermeldde, van een Estse kijker die de taferelen in deze film uit eigen ervaring heel realistisch noemde.

Lees verder »

Luc van Campenhout uit België mailt:

Ik zoek al een tijdje de titel van een film die ik enkele jaren geleden op tv zag. Het verhaal gaat over een koppel met een kind; ze gaan op reis naar Europa, denk ik, en ze hebben een verkeerde koffer bij zich. Als ik het goed voor ogen heb: met drugs. Maar de eigenaar(s) van die bewuste koffer willen deze terughalen. De man van het koppel moet heel wat actie ondernemen om erger te voorkomen maar alles loopt uiteindelijk goed af. Moest u soms de titel van die film kunnen zeggen.?

Het is een summiere beschrijving, maar ik ga het proberen. De gedachte aan een “Europese vakantie” doet vermoeden dat het hier om een Amerikaanse film gaat. De eerste die me te binnen schiet heeft die Europese factor in de titel: National Lampoon’s European Vacation (Amy Heckerling, 1985), maar daarin is de ellende voor Chevy Chase en zijn gezin al groot genoeg zonder verwisselde koffers. Ik zoek door op het thema ‘reizen met problemen’. Lees verder »

Inez van Eijk uit Amsterdam mailt:

U zou mij een groot plezier doen als u mij de naam en een synopsis van de inhoud zou willen geven van een film waarin sprake is van een vrouwelijke kolonel of generaal in het Sovjetleger. Als wij (vrienden en ikzelf) het ons goed herinneren wordt ze zwanger en raakt ze in grote problemen. Ik zie nog een van de beelden voor me: een kolossale vrouw, gehuld in een lange, grijze militaire jas die rondstapt tussen militaire barakken. Noch de titel (volgens mij zoiets als ‘De generaal’ ), noch de regisseur wil bij ons boven drijven, laat staan een acteursnaam. Draaide in Amsterdamse bioscoop wellicht begin jaren tachtig.
Wij bedoelen niet de film van de grootmoeder (operazangeres) die haar kleinzoon in Tsjetsjenië opzoekt. Hopelijk weet u ondanks de krappe informatie welke film we dan wel bedoelen.
Niet alleen weet ik welke film u bedoelt, ik herinner me ook de exacte, nogal spectaculaire omstandigheden waaronder ik die voor het eerst zag. Dat was in juli 1987 in Moskou, in het zogeheten Huis van de Film. Ik was dat jaar voor de tweede keer uitgenodigd bij het internationale filmfestival van Moskou, maar zoals veel buitenlandse collega’s besteedden we dat jaar bar weinig aandacht aan het officiële programma. In het kader van ‘glasnost’ en ‘perestrojka’ had de Bond van Sovjetfilmers toestemming gekregen om in speciale voorstellingen lang verboden films aan de internationale pers te vert0nen. Elke dag keken we met rode oortjes naar de verrassingen die op die dag uit de kluizen te voorschijn zouden komen. Daar zat bijvoorbeeld Het verhaal van Assia (Andrei Kontsjalovski, 1966) tussen, en verschillende korte films van een ambitieuze assistent van Andrei Tarkovski, die zich bekendmaakte als Aleksandr Sokoerov. Lees verder »

Malin Kox mailt:

Ik moest denken – for no specific reason – aan een film die ik enige jaren geleden heb gezien in de bioscoop in het Oude RKZ in Groningen. Ik kon niet op de titel komen en vroeg me af of jij me er mee zou kunnen helpen. De film gaat over een Amerikaans/Engels? meisje. Als ik het me goed herinner heeft ze rossig haar, beetje Iers type. Ze is jong, tikje naïef maar wel enthousiast en gaat aan het werk in een Japans bedrijf in Japan. Daar zakt ze langzamerhand steeds verder in rangorde, omdat ze de haar opgedragen taken niet uit kan voeren – althans niet volgens de Japanse standaarden. Spil hierin is haar Japanse cheffin, een vrouw van tegen de dertig die wel een fantastische carrière heeft maar geen man en/of kinderen. Aan het einde van de film is het meisje verworden tot toiletjuffrouw, en staat ze voor het raam te dromen dat ze naar buiten kan vliegen. Needless to say dat ze op gegeven moment weggaat/ontslag neemt. Op het laatst is er nog wel contact tussen haar en haar ex-bazin, via een briefwisseling.
Het thema van de film was naar mijn idee het enorme verschil in werkethos tussen de westerse en de oosterse wereld. Hopelijk kun je me aan de titel van deze film helpen.

Op de goed verzorgde site van RKZ Bios, een onafhankelijk theater in het grootste kraakpand van Nederland, staat ook een lijst van alle films die er te zien zijn geweest. Helaas gaat het archief niet verder terug dan 2006 en moeten we de door jou gezochte film iets verder terug in de tijd plaatsen.

Lees verder »

Piet Könisser uit Melick mailt:

In de film ‘The Code’ met Morgan Freeman en Antonio Banderas uit 2009 wordt een cijfercode gegeven om de kluis te openen. Indien het mogelijk is zou ik graag deze cijfercode ontvangen. Deze code kan ik op internet niet vinden.

Grappige vraag, waarvan ik de achtergrond niet helemaal begrijp. Waarom zou iemand de kluiscode uit een film willen ontvangen? Het lijkt me net zoiets als een huisnummer of nummerbord, maar misschien vergis ik me, en zijn er goede redenen om die code te willen weten. Ik heb de bedoelde film namelijk niet gezien. Die is in Nederland alleen op dvd uitgekomen onder de titel The Code , maar de originele titel van de Amerikaans-Duitse coproductie (Mimi Leder, 2009) luidde Thick as Thieves. Het kan zijn dat het daardoor lastig was om (fragmenten uit) de film op internet te vinden.

Lees verder »

Jacqueline Uijtenhaak mailt:

Ook ik heb een filmvraag…maar wel een heel moeilijke denk ik. Wat ik nog weet: een Franse film, een van de grote Franse regisseurs, jaren 70 (?).
Een (echt)paar rijdt in de vroege ochtend weg uit Parijs naar Bretagne of Normandië, krijgt een ongeluk en de auto crasht, terwijl de radio op de doodstille provinciale weg door blijft klinken. Dat is echt alles wat ik nog weet, behalve dan dat de film nooit uit mijn gedachten gaat. Het heeft alles met huwelijkse en ontrouwe scènes te maken.

Sommige aanwijzingen kloppen als een bus, andere wat minder, en toch weet ik zeker welke film Jacqueline bedoelt. Jaren 70 (check), grote Franse regisseur (check), auto-ongeluk op provinciale weg naar het westen (check). huwelijkse (on)trouw (check! check!). Er zit alleen geen paar in de auto maar een man alleen, die in de allerlaatste seconden zijn leven aan zich voorbij ziet trekken.

Lees verder »

Peter Zevenbergen mailt:

Ik ben op zoek naar een film over drie bankrovers die op de vlucht zijn en bij een oude dame in haar huis schuil komen houden. Uiteindelijk overlijden alle bankrovers en blijft het geld achter bij de vrouw. Het betreft een Britse zwart-witfilm die ik ongeveer 35 jaar geleden op tv heb gezien.

Als de gezochte film rond 1976 uitgezonden is (wat heel goed zou kunnen, bijvoorbeeld in een serie van oudere titels met acteur Alec Guinness, zoals de KRO die rond die tijd vertoonde). dan was het toen al een ongeveer twintig jaar oude film. Het gaat om een echte klassieker, waar ook enkele jaren terug nog een Amerikaanse remake van in de bioscoop verscheen. Lees verder »

Maarten Nijsten uit Groningen mailt:

Ik zou graag een idee voor een film aan Spielberg willen mailen. Het gaat om m.i. een van de grootste nagenoeg. onbekende “helden” in de post WO II geschiedenis van de VS, zonder wiens doortastende optreden de maanlanding waarschijnlijk nooit gelukt was. Hoe stuur je zo’n idee naar Spielberg? Het gaat me niet om geld maar alleen dat hij het krijgt.

De laatste zin van deze vraag is cruciaal, want in principe zijn er twee soorten brieven aan een beroemdheid. Bij de eerste soort, die van de fan die zijn bewondering kwijt wil, is het vooral van belang dat die geschreven wordt. De tweede soort zoekt echt de aandacht van de geadresseerde en wil dus vooral gelezen worden. In beide gevallen is de kans echter niet groot dat de aangeschreven persoon het schrijven ook daadwerkelijk onder ogen krijgt.

Vroeger waren het de studo’s die hun sterren afschermden van de buitenwereld, nu is het een systeem van ‘agents’ (impresario’s) en ‘p.a.’s (personal assistants) dat celebrities omringt en koestert. Elke brief zal zorgvuldig gelezen worden door dit Umfeld en daar valt ook de beslissing of ‘the Talent’ (zoals de creatieve kracht van de filmindustrie wordt aangeduid) het schrijven onder ogen krijgt. Lees verder »

Sonja Crone mailt:

Ik ben in 1963/1964 naar de film “Strijd en extase”geweest. Deze film heeft een diepe indruk op mij achter gelaten.
Het was een film over het leven van Michelangelo. Wat is de originele titel van deze film en zou deze film ook op dvd te krijgen zijn?

Het moet ietsje later zijn geweest dan 1963/64, want de wereldpremière was pas op 16 september 1965 en iets later kwam de film in Nederland uit. Het was geen groot succes, al kreeg de film vijf Oscarnominaties, in minder belangrijke categorieën:camera, kostuums, art direction, geluid en muziek. Lees verder »