Herman Frank uit Den Haag mailt:

als genieter en bewonderaar
van *fellini*
speciaal *the clowns*
ben ik op zoek
naar een *dvd* van de film
maar wel met nederlandsche ondertiteling

ben nu vijf en zeventig
en die film maalt nog steeds
door mijn kop
*fellini* reconstrueerde
clowns groepen
ik was totaal van de wereld

zelf was ik als theaterclown
40 jaar actief
in nederlandsche theaters
vandaar mijn belangstelling
als het u niet lukt
zoek ik wel verder

Alleen al wegens de originele typografie wil ik deze vraag toch beantwoorden, ook al is het nadrukkelijk niet de bedoeling van deze rubriek om louter vragen naar dvd’s te behandelen.

I clowns (1970) was oorspronkelijk een televisiedocumentaire, die in Nederland wel in de bioscoop te zien was. De film van Federico Fellini duurt 92 minuten en vormt vooral een verslag van een persoonlijke fascinatie. Er zit veel tekst in, dus zou ondertiteling inderdaad wel handig zijn. Lees verder »

Anja Nepveu mailt:

Jaren geleden hebben wij een film gezien over het volgende onderwerp. Een president-directeur van een grote firma is zijn dochter kwijt en die laat hij zoeken, echter zonder resultaat. Hij stuurt er zijn boekhouder op af. Zowel het meisje als de boekhouder zijn zeer stuntelig en onhandig. Hij vindt haar dan ook doordat hij gelijk is aan haar. We weten verder helaas niets van wie er in speelt en wanneer het was. Hopende dat u het kan traceren, wachten wij af.

Op deze vraag zijn twee antwoorden mogelijk, waarvan het eerste veel waarschijnlijker is dan het tweede. Het gaat namelijk om een Franse komedie uit de jaren 80, die ook een tamelijk letterlijke Amerikaanse remake opleverde, zoals wel vaker voorkwam. Die is echter door veel minder mensen gezien. Lees verder »

Kees Bouwer uit Vries mailt:

In een Amerikaanse showfilm van vóór 1948 zingt Connie Boswell ‘Stormy Weather’. Ze zit daarbij op het toneel, gehuld in een wolk van tule. Van een ander nummer herinner ik me alleen dat het gespeeld wordt door het orkest van Tommy Dorsey (schuiftrombone!). Weet u de titel van deze film ? Ik wil proberen hem op dvd te bestellen. Ik hoop dat de aanwijzingen duidelijk genoeg zijn, maar eerlijk gezegd lijkt het me wel moeilijk.

Nee hoor, helemaal niet moeilijk: met zulke concrete aanwijzingen is het antwoord eenvoudig te vinden. En wat een mooi onderwerp is dit, zowel ‘the singer’ als ‘the song’. Lees verder »

Radboud Hack uit Zwolle mailt:

In de jaren zestig zag ik op de Duitse tv het begin van een (nagesynchroniseerde?) zwart-wit film die me altijd is blijven intrigeren. De film begint ergens in het Midden-Oosten, in een gehucht in een verder van god verlaten streek. De hoofdfiguur is een blanke arts van middelbare leeftijd die op het cruciale moment niet of niet de goede zorg verleende aan een zoontje van een local.  Als de arts terug wil gaan, blijken de banden van zijn auto doorgesneden, reparatie is daar niet mogelijk en de man zit dus vast.
De vader van het jongetje biedt de arts aan om hem ‘binnendoor’ naar de bewoonde wereld terug te brengen. Na een tocht op een plankje aan een krakkemikkig kabelbaantje over een ravijn is er voor de arts geen weg terug meer en begint een tocht vol ontberingen. De film laat vervolgens zorgvuldig in het midden of de local de arts inderdaad terug wil brengen of dat hij hem als wraak door uitputting aan zijn einde wil laten komen.Weet jij welke film dit is, en weet je ook hoe de film uiteindelijk afloopt?

Een behoorlijk lastige kwestie, vooral omdat we door de mogelijke nasynchronisatie niet weten in welke hoek we moeten zoeken. Het kan een Duitse film geweest zijn, maar het kan ook Hollywood wezen, of Engeland, dan wel Zweden, Frankrijk, Rusland of Australië. Gezien het perspectief van de westerse arts lijkt een Arabische herkomst onwaarschijnlijk, maar ook dat is in principe mogelijk.

Ook de verhaalgegevens zijn niet gemakkelijk in een zoekrubriek onder te brengen. Ga maar eens googlen op ‘film’ en ‘dokter’, al dan niet met ‘jongen’ erbij. Ik heb de film in mijn herinnering nooit gezien, en moet dus toch gaan graven in de rijstebrijberg. Lees verder »

Corrie Kuiper mailt:

Ik ben erg benieuwd of u de volgende vraag kunt beantwoorden. Vind het zelf een moeilijke, maar ik ben geen expert!
Misschien wel 25 jaar geleden zag ik een film waarvan ik me het volgende herinner. Een volgens mij Franse film met het verleden in zwart-wit en het heden in kleur. Het ging over de Tweede Wereldoorlog en over een jong stel in die oorlog. Dit alles in zwart-wit. De latere tijd was in kleur. Zwart-wit en kleur waren consequent volgehouden. Ik heb nooit (meer) een film gezien waarin de ‘kleuren’ zo consequent werden gebruikt.
Een en ander is wel minimaal, maar ben het nooit weer vergeten. In mijn herinnering was het een prachtige film. Ik wacht met spanning af of u er uit komt.

De moeilijkheidsgraad van deze vraag wordt vooral veroorzaakt door een gebrek aan concrete aanwijzingen en het behoren tot een nogal omvangrijk corpus. Er zijn talloze Franse en Franstalige films over herinneringen aan de Tweede Wereldoorlog, die voor een aanzienlijk deel ook gebruik maken van zwart-wit en kleur om verschillende tijdvakken beter uit elkaar te houden.  Het enige aanvullende houvast is de datering (vermoedelijk van voor 1986) en de hoofdrol voor een liefdespaar. Maar ook dan nog is het een mer à boire.

Lees verder »

Doeke Zanstra mailt:

Ik heb eens een film gezien, maar ik kom er maar niet achter hoe die heet. Zelfs via IMDB ‘advanced search’ vind ik niets.
Ik zou ‘m graag nog een keer zien. Het gaat over een verkoper van stofzuigers. Hij belt aan, houdt z’n demonstratie, en vervolgens vermoordt hij z’n potentiële klanten. Hij begraaft ze vervolgens in de woestijn, en zuigt het graf ritueel met een stofzuiger. Maar op een gegeven moment komt hij bij een vrouw die hij om één of andere reden niet vermoordt.
Meer weet ik eigenlijk niet. Komt dit bekend voor?

De moorddadige mogelijkheden van een stofzuiger hebben meerdere horrorfilmers geïnspireerd. De eerste film die ik vond is een korte zwart-witproductie, die integraal op YouTube staat. Chop Vac (Daniel Angotti, 2010) gaat inderdaad over een huis-aan-huisverkoper die zijn slachtoffers wurgt met de stofzuigerslang of doodslaat met een ander onderdeel. Het is een huisvlijtfilmpje, naar de makers beweren opgenomen in twaalf uur. En er komt geen woestijngraf in voor, of een vrouw die gespaard wordt. Het einde is een flauwe boutade, uit de traditie van de allerslechtste horrorscenario’s. Dus dit zal niet de gezochte film wezen, maar we zoeken verder.

Lees verder »

Annemieke van der Spek mailt:

In mijn jeugd was er een tv-serie met dit jongetje in de hoofdrol.
Ik zou graag willen weten hoe die serie heette. Het was een Franse serie en het jongetje zei volgens mij vaak: “que-est que c’ est….?” en dan zette hij zijn grote ogen op.

Wat ik me herinner was dat hij op pad ging, op zoek naar zijn moeder (?) en dat zij overleden bleek te zijn, het einde was volgens mij heel triest. Het zal ongeveer halverwege de jaren 70 op tv zijn geweest want het plaatje dat ik heb gescand komt uit mijn Ryam agenda uit die tijd.
Kunt u mij vertellen wat de naam van de serie was?

Het aardige van deze vraag is dat voor de verandering het gegeven een beeld is. Bovendien is het geen foto die je snel op Google zult terugvinden, maar een scan van een uitgeknipte en in de Ryam agenda geplakte foto, dus een origineel uit de jaren 70.  En dat knip- en plakgedrag herkennen we vermoedelijk allemaal, in ieder geval de filmliefhebbers. Lees verder »

José Geul-Streng uit Utrecht mailt:

Jaren, maar dan ook jaren geleden, was er ook al ‘Zomergasten’ van de VPRO. De presentator was toen Peter van Ingen.
De keuzefilm van de gast (helaas vergeten wie het was) was toen prachtig. Maar: ook van de film ben ik de titel vergeten.
Wat me nog bijstaat is dat de film begon over een academisch type van de mannelijke kunne (‘de zoon’) die werkzaam was in
een Noord-Italiaanse stad. Hij ging daar naar kantoor, of iets dergelijks. Daarna switchte de film naar de vader van deze zoon.
De vader verbleef in een berghut, hoog in de Dolomieten, met wat dieren (schapen, geiten, hond). Hij leefde van wat de natuur hem bood en te bieden had. De vader was oud en – naar langzamerhand bleek – ook ziek en stervende. De zoon bezoekt zijn vader op enig moment, en stelt dan vast dat zijn vader achteruit gaat. Hij besluit te blijven en voor hem en zijn levende have te zorgen.
Hoe het afloopt weet ik niet eens meer. Wel herinner ik me: veel stilte, prachtige beelden van de natuur, veel communicatie zonder woorden tussen vader en zoon. Ontroerend prachtig, dus.
Hoe heet die film? En is hij op dvd te krijgen?

Peter van Ingen, vanaf 2003 eindredacteur van Zomergasten, was ook de eerste presentator. Hij vervulde die functie acht seizoenen, van 1988 tot 1995. Wikipedia vermeldt alle namen van de gasten tot nu toe. Uit die lijst blijkt dat Van Ingen in totaal 37 zomergasten ontving. De keuzefilm is pas in de loop van die periode ingesteld, ik kan niet goed achterhalen wanneer precies, maar ik ben van achteraf gaan zoeken. Lees verder »