Jan Voorvelt uit Maastricht mailt:

Vorig jaar waren we op vakantie in Namibië en brachten we onder andere een bezoek aan Swakopmund.
In het museum aldaar werd de Duitse ‘bezetting’ van de jaren 1870 tot 1914 educatief prachtig tentoongesteld.
Toen schoot me ook een Duitse film in herinnering die ik een keer op de Duitse televisie gezien had. Het ging over het Duitse leger rond 1900 dat gesitueerd was in dat Afrikaanse land.
Een bijzonder detail is me bijgebleven: in het binnenland woonde op een eenzame post een Duitse officier met vrouw en kinderen. Zijn vrouw verdreef de eenzaamheid door op de piano Heimatlieder te spelen terwijl de verbondenheid met het vaderland onder meer getoond werd doordat de kinderen nog in Beierse klederdracht rondliepen. De landaankoop van de inlandse stammen vond plaats onder een enorme hoeveelheid drank en bij die gelegenheden hielden de officieren zich ‘staande’ door van tevoren blikjes sardientjes rauw als ondergrond te nuttigen.
Kun je mij een tip geven van de titel en overige gegevens van deze Duitse film?

Over de periode dat het huidige Namibië bekend stond als de Duitse kolonie Südwestafrika bestaan wel enkele documentaires, maar bij mijn weten is er slechts een enkele (Duitstalige) fictiefilm. Die gaat vooral over de opstand tussen 1904 en 1907 van de Herero en Nama (in Europa ook bekend als Hottentotten) tegen de Duitse bezetter en de daaropvolgende genocide, vaak beschreven als de eerste van de twintigste eeuw. Lees verder »

Jaap Fransman mailt:

Ik ben op zoek naar een Franse film die ik ongeveer 25-30 jaar geleden gezien heb. De film gaat over een jong meisje uit een gegoede familie die een relatie krijgt met een man met een arbeidersachtergrond misschien is hij vrachtwagenchauffeur. Hoewel ze veel jonger is raakt de man onder de indruk van haar optreden. Ze brengt hem de nodige beschaving bij, ik herinner me nog een restaurantscène, en hij raakt verslingerd aan haar. Ik dacht dat er iets van ‘Princesse’  in de titel voorkomt maar dat is mogelijk onzin. Kortom, kunt u hier enige chocola van maken?
Er bestaat een mooi woord in het Frans (en zonder accent aigu in het Nederlands) voor een huwelijk beneden iemands stand. De mésalliance vormt een geliefd thema in films uit verschillende tijdperken en landen. De meest voor de hand liggende variant is natuurlijk die van de landheer en de dienstbode (of de bankdirecteur en het kamermeisje). De Nederlandse oervorm is die over de romance tussen fabriekseigenaar Rijk de Gooyer en koffiejuffrouw Monique van de Ven in Hoge hakken, echte liefde (Dimitri Frenkel Frank, 1981). Lees verder »

Alex de Meijer uit Nijmegen mailt:

Ik heb ergens begin jaren tachtig een bijzondere Zuid-Afrikaanse film gezien. Doordat ik ‘m bij toeval op tv zag weet ik de titel en regisseur niet te noemen. Een blanke boer ziet hoe een ‘Bosjesman’ ergens water vindt in een droge omgeving. Hij bouwt er zijn boerderij en zet deze met hekken af. Later probeert deze Bosjesman samen met zijn vrouw ‘water te stelen’ op het erf van de boer. Diens hond blaft, de boer verjaagt hen, de vrouw overleeft het niet (door zijn geweer?). De boer schrikt hier enorm van en geeft berouwvol eten en drinken aan de Bosjesman. Deze Bosjesman blijkt de weg te kennen naar legendarische goudmijnen, een reis van een aantal dagen door de woestijn. Met de Bosjesman als gids gaat de boer erheen. Anderen houden de tocht voor onmogelijk, maar hij is slim. Heen gebruikt hij volgepakte ezels, om de halve dag begraaft hij water en voedsel voor de terugweg. Bij de mijnen aangekomen zie je hoe hij haast in een delirium raakt tussen alle goudschatten, tegelijkertijd zie je hoe de Bosjesman er stilletjes vandoor gaat. De boer redt het niet op de terugweg, de begraven voorraden zijn weg…
Als blanke kijker word je op het eind enorm met jezelf geconfronteerd. Je hebt je in de film met de sympathiek neergezette boer geïdentificeerd. De boer is veel minder bekrompen dan de andere mensen die we in het dorpscafé hebben gezien. Hij respecteert de Bosjesmannen voor hun kennis. En er gloort al een romantische toekomst met een mooie vrouw, die hij in het dorpscafé heeft ontmoet… Maar bij de plotwending besef je ineens wat het voor de Bosjesman betekent dat zijn vrouw is gedood en zijn voedselbronnen en land zijn afgenomen. En dat verzoening dan wel erg onwaarschijnlijk is.
Door dit gegeven heeft de film een blijvende indruk op me gemaakt. Zou u wellicht kunnen achterhalen welke film dit is?

Voor de val van het apartheidsregime in 1994 was de locale filmproductie in Zuid-Afrika uiterst beperkt. En wat er werd gemaakt, was in de rest van de wereld nauwelijks te zien. Vooral in landen waar sterke gevoelens leefden over de noodzaak van een boycot van Zuid-Afrika, werd elke film uit dat land, ongeacht de inhoud, bij voorbaat niet vertoond. Zo was Nederland ongeveer het enige land ter wereld waar de internationale hit The Gods Must Be Crazy (Jamie Uys, 1981) niet in de bioscoop te zien was, ook al was er voor de zekerheid Botswana als land van herkomst op geplakt. De distributeur die de rechten wel had verworven (ik meen me te herinneren dat het Paerl Films was), zag op het laatste moment af van de al aangekondigde bioscoopuitbreng, na heftige protesten van de Anti Apartheids Beweging Nederland (AABN). Lees verder »

Robin Baars uit Breda mailt:

Al tijden vraag ik me af welke film ik een jaar of 25 geleden heb gezien. Het moet een stomme film geweest zijn denk ik, in ieder geval in zwart-wit en heel oud.
In het begin gaat het om een klein jongetje en een klein meisje, het meisje woont in een groot huis/kasteel en zorgt voor een zeer oude vrouw. In het kasteel is een grote feestzaal ingericht met een enorme eettafel die is gedekt voor haar bruiloft. Haar bruidegom is niet komen opdagen op de bruiloft en de vrouw zit nog steeds aan de gedekte eettafel te wachten. Die is dus helemaal met een dikke laag spinnenwebben bedekt, net als de vrouw zelf. Ze komt het huis niet meer uit en zit de hele dag te wachten op haar bruidegom. De zaal is verduisterd met dikke gordijnen. Zo gaan jaren voorbij.
Later in de film zijn de jongen en het meisje jong volwassenen. De vrouw zit nog altijd aan de eettafel. Op de een of andere manier breekt er brand uit en de oude vrouw verbrandt. De jonge vrouw besluit haar plaats aan de tafel in te nemen. De jongeman besluit anders: hij trekt de gordijnen open en brengt het leven terug in het huis.
De film maakte destijds grote indruk op me en ik heb hem sindsdien niet meer gezien.

Deze vraag heeft me lang van de straat gehouden, maar om eerlijk te zijn ben ik na lange omzwervingen over het wereldwijde web nog geen steek verder. De beschrijving zegt me weinig en ik kan alleen maar op zoek gaan via trefwoorden in verschillende talen als ‘spinnenweb’, ‘bruid’, ‘brand’  en ‘kinderen’. Lees verder »

Rob Roordink mailt:

Mijn vraag naar een onbekende film is misschien wel te moeilijk. In
mijn jeugd, in ieder geval voor 1957, zagen wij op zondagmiddag vaak
films die werd gedraaid in het parochiehuis van de Christus Koningkerk
in Nijmegen.

Van een van die films staan mij nog verschillende beelden heel scherp
voor ogen, maar helaas niet een samenhangend verhaal. De hoofdpersoon
was een piraat, of misschien een opstandeling, iemand die in ongenade
gevallen was bij de Spaanse stadhouder in het Caraïbisch gebied?
Uiteraard was de vrouwelijke hoofdpersoon in zijn handen. De
mannelijke hoofdpersoon had een krullenbol en stond zelf aan het hoofd
van een flinke groep mannen (opstandelingen of piraten?)

In de slotscène wordt het zeilschip met daarop de vrouwelijke
hoofdpersoon veroverd met een gewiekste krijgslist. De
opstandelingenleider vaart met met zijn mannen naar het zeilschip toe
in een grote sloep en laat die, zodra er vanaf het zeilschip wordt
geschoten zelf door het openen van gaten in de bodem zinken.
Vervolgens zwemmen de opstandelingen onder water naar het zeilschip en
na heftige schermutselingen, waarbij de schurk tot onder in het schip
wordt nagezeten wordt de overwinning gevierd.

De slotscène maakte op mij veel indruk. De held was onderin het
zeilschip. Toen de laatste tegenstander verslagen was, werd de
hoofdpersoon van onder uit het zeilschip opgetild door zijn mannen en
langs de verschillende dekken, door zijn mannen die op die
verschillende dekken stonden, naar boven tot aan het bovendek opgetild
en daar verenigd met de vrouwelijke hoofdpersoon.

Nu maakt het hele verhaal een wat kitscherige indruk, maar toen was ik
er erg van onder de indruk. Is nog te achterhalen welke film dat was?

Inderdaad lastig te beantwoorden vraag, omdat het genre van de piratenfilm in de jaren vijftig nogal populair was en de beschrijving weinig concrete aanknopingspunten bevat die de plot doen onderscheiden van de modale piratenfilm. Vooralsnog lijkt de krullenbol van de mannelijke hoofdpersoon het beste kompas om op te varen.

Lees verder »

Ad den Hollander mailt:

Jaren geleden werkte ik regelmatig in het buitenland en heb toen op één van de filmkanalen aldaar een film gezien waarvan ik de titel al jaren tracht te achterhalen. Naar ik meen werd de hoofdrol gespeeld door Robin Williams. Hij werkte bij een reclamebureau waar hij één van de beste reclamemensen was. Op een gegeven moment raakte hij in een burn-out en werd door zijn baas naar een z.g. afkick-kliniek gestuurd om een beetje bij te komen. In die kliniek zaten ook allerlei mensen met een geestelijke handicap. En waar het bloed kruipt waar het niet gaan kan: hij maakte met die gehandicapten succesvolle reclamecampagnes o.a. voor Japanse en/of Koreaanse bedrijven. De gehandicapten fleurden helemaal op en werden enthousiast over deze activiteiten. Er waren presentaties voor Japanse bazen en deze waren ook enthousiast. Er kwam ook nog wat liefde in het verhaal voor. Hoe het allemaal afliep kan ik me niet zo goed herinneren maar het was wel een happy end.
Ik heb geprobeerd bij Bol.com in omschrijvingen van films met Robin Williams de titel te achterhalen maar kon deze film niet vinden.

De reden dat deze film niet gemakkelijk te vinden was, zit misschien in een cruciaal verschilletje. De eerste film waaraan ik moest denken gaat namelijk over een arts, althans een student medicijnen, die opmerkelijke resultaten weet te behalen met psychiatrische patiënten, en niet een reclameman. Lees verder »

Isabelle Leas mailt:

Zo’n tien jaar geleden heb ik als 9-jarig meisje eens een film gezien waarvan ik me enkel nog maar een paar dingen van herinner. Ik probeer er al heel lang achter te komen welke film het was. De film draait om een arm meisje en een prins die verliefd worden en speelt zich volgens mij rond eind 1800 af. Alhoewel ik daar niet zeker van ben, maar het speelt zich in ieder geval niet in de moderne tijd voor. De twee ontmoette elkaar en doen mee aan een kunstschaatswedstrijd/voorstelling. Maar tijdens de voorstelling valt de prins met z’n hoofd op het ijs waardoor hij bewusteloos is. Het meisje wordt vervolgens gevangen gezet, omdat het door haar zou komen. Er staat me er iets van bij dat ze als ze in de gevangenis zit, bezoek krijgt van een groep kinderen. Ook staat me iets van bij dat het meisje oefende op een meertje in het bos. Het zou trouwens best eens kunnen dat het hier om een Duitse (kerst)film gaat.

In zo’n geval is het reuze handig dat er op het web een lijst staat van films over kunstschaatsen, met een korte plotbeschrijving. En dan dient de oplossing zich al snel aan. Lees verder »

Ria van Leuveren mailt:

Ik ben al enige tijd op zoek naar informatie over een film die ik ongeveer 16 of 17 jaar geleden heb gezien in een voorstelling van de vereniging Filmhuis Veenendaal. Het betreft een film over een Aziatische vrouw, op zoek naar wraak. In eerste instantie lijkt het alleen maar gericht op mannen, maar uiteindelijk blijkt dat zij op zoek is naar degene die het leven van haar vader en haar familie heeft verwoest. De namen van haar slachtoffers in deze zoek/wraak tocht, of symbolen die daar aan refereren worden op haar lichaam getatoeëerd.
Ik weet het niet meer precies, maar de adembenemende schoonheid van deze film is mij altijd bijgebleven. Ik droom er soms nog over.
Niet eens zozeer het thema, maar de eenzaamheid van de zoektocht is mij bijgebleven.

Getatoeëerde wraaksters zijn populair in deze rubriek, want op het eerste gezicht vertoont de vraag overeenkomsten met die van Marleen ‘Snowdevil’ over een drakentatoeage, geplaatst op 7 december 2010. Die vraag kon ik toen in eerste instantie niet goed beantwoorden, totdat verschillende lezers wezen op de mogelijkheid dat de draak wel eens een tijger zou kunnen zijn. De gezochte film bleek toen Blue Tiger (Norberto Barba, 1994). De datering zou dus kunnen kloppen met de door Ria gezochte titel, maar hij is het niet, want de wraakster, gespeeld door Virginia Madsen, is verre van Aziatisch.

Lees verder »