Hans Landskroon uit Leeuwarden mailt:

In een van de eerste jaren dat wij thuis tv hadden, 45/50 jaar geleden, werd er een film aangekondigd met een leuke beschrijving echter, de tv ging uit. Later ontdekte ik dat dat des kerken wege was, van de heer (pastoor of hoger).
Het was een film die, als ik het me goed herinner, les Tricheurs heette. De Nederlandse vertaling van de titel is, dacht ik, Zondaars in spijkerbroek. Van vrienden hoorde ik later dat het om jongelui die zich in een Franse badplaats losbandig gedroegen. Ik weet niet meer of ik hem later nog heb gezien, vinden lukt niet. Misschien heb ik een tikfout of een totale fout in mijn herinnering op Google los gelaten. Zoek al heel lang dus, wachten op het antwoord deert me niet.

Dat de film Les tricheurs (Marcel Carné, 1958) in Nederland inderdaad werd uitgebracht onder de titel Zondaars in spijkerbroek heb ik pas nog met eigen ogen bevestigd gezien. Voor het maandelijkse programma in Eye Filminstituut Het Schimmenrijk, met visuele hommages aan overleden filmpersoonlijkheden, zochten we naar fragmenten met acteur Laurent Terzieff (Toulouse, 27 juni 1935 – Parijs, 2 juli 2010). In het archief van voorheen het Filmmuseum werd een trailer gevonden en vorige maand vertoond. Lees verder »

Marleen ‘Snowdevil’ mailt:

Ik heb misschien een ongebruikelijke vraag, maar ben al een paar jaar op zoek naar een film, die ik ooit gezien heb. De film gaat over een vrouw in een winkel en voor haar ogen wordt haar zoontje doodgeschoten, blijkt een verkeerd uitgevallen afrekening. Ze ziet de dader, althans, zijn tatoeage, een gekleurde draak……

Ze gaat op zoek naar de man, maar krijgt hem eerst niet gevonden, dan besluit ze het verhaal achter de tattoo te zoeken. Ze hoort, dat er altijd twee gekleurde draken zijn, en dat die elkaar altijd zullen vinden vroeg of laat…. Dus laat zij de andere drakentattoo zetten. Op het laatst vindt ze de man, heeft gevoelens voor hem, maar besluit hem toch de doden, na een innige vrijpartij, schiet zij de man dood om haar zoontje te wreken. Met naar ik dacht een Japanse acteur in de hoofdrol. Alvast heel erg bedankt voor het lezen!!

Deze film kan ik mij niet herinneren, maar ik ben natuurlijk wel gaan zoeken. Het vervelende is dat alle sporen steeds leiden naar twee boeken, waarin een gekleurde drakentatoeage een voorname rol speelt, en die allebei twee keer zijn verfilmd. Het is zeker dat geen van vieren de gezochte film is, maar Google wil me steeds maar die kant op hebben. Lees verder »

Tonny Scheulderman uit Deventer mailt:

Ik heb een film gezien, waarvan ik de titel kwijt ben. Hij maakte een diepe indruk op me, maar kan hem niet terugvinden zonder naam. Ik hoop dat je even wilt mee graven in je geheugen en/of archief. Ik zag de film op de tv, ongeveer 1984 was het. Ik meen dat hij zoiets heette als “The … factor” of iets dergelijks, alleen de … weet ik niet meer; alpha? enigma? een vreemd woord meen ik. Het thema was zoiets als de morele existentiële kracht van een individu, en er kwam o.a. een scène in voor dat een man in de gevangenis zat, waaruit hij ook miraculeus ontsnapte en een andere scène waarin hij een (ziek?) kind confronteert met (en helpt bevrijden van) zijn diepste angst, door hem boven een afgrond te houden en te schreeuwen: wat voel je nu? waar ben je bang voor? “..de dood” piept het kind uiteindelijk. Een bijzondere fim vond ik het, die sindsdien ergens in mijn achterhoofd zit, maar die ik nooit ergens terug heb gezien.
Ik besef dat het weinig is om op te varen, maar misschien gaat er een lampje branden..

Laten we maar eens beginnen te zoeken naar filmtitels uit de jaren zeventig en tachtig met het woord ‘factor’ in de titel. Via IMDB tel ik er een stuk of zeventien, bijna allemaal genrefilms:  science fiction, horror, spionage, misdaad. Er zijn er twee die The Human Factor heten en ook twee die luisteren naar de (alternatieve) titel The Omega Factor. Ga er maar rustig vanuit dat de meeste van die films niet “de existentiële kracht van een individu” thematiseren.

Lees verder »